ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ

Η σφαγή 47 Βουλγάρων στην διάρκεια γάμου  στο Εξαρχικό χωριό  Ζελένιτσε (Σκλήθρο), είναι η πρώτη μαζική δολοφονία αμάχων που πραγματοποιούν Ελληνες κομιτατζήδες στην Μακεδονία  το 1904

 "Ανοίγουμε την πόρτα της κάμαρας που γίνεται το γλέντι και ανοίγουμε πυρ σε κάθε κατεύθυνση. Η επίθεσή μας μοιάζει  με την επίθεση του γερακιού σε κοπάδι πουλιών. Εδοκίμαζαν,  να φύγουν, μα παντού αντίκρυζαν τις μαύρες κάνες των ελληνικών τουφεκιών"

    "Χαμηλά και όσο το δυνατόν οριζοντίως,  διευθύνω το όπλο για να ευρίσκη περισσότερα κορμιά. Εις την στιγμιαία λάμψη κάθε πυροβολισμού φαίνονται τα κορμιά σαν ένα πολύποδο τέρας που ασπαίρει στο αίμα του και εκτείνει προς όλας τας διευθύνσεις χέρια ποδάρια, δίκην πλοκάμων οκταποδιού"

Αποσπάσματα από τα ημερολόγια των Κρητικών "Μακεδονομάχων" Καραβίτη και Γυπάρη που πρωτοστάτησαν στην σφαγή

 

Зелениче - ZELENICHE - ΖΕΛΕΝΙΤΣΕ (ΣΚΛΗΘΡΟ)

    Το παλιό Βουλγαρικό χωριό Σκλήθρο (πρώην Ζέλενιτς ή Ζελένιτσε) απέχει 18 χλμ. από το Αμύνταιο και 45 χλμ. από τη Φλώρινα. Ανήκει στο Δήμο Αετού, είναι χτισμένο σε υψ. 630 μ. και ο πληθυσμός του ανέρχεται σήμερα στους 500 κατοίκους. Κύρια πηγή του εισοδήματος είναι η γεωργία (πατάτες, αραβόσιτος) και η κτηνοτροφία. Η παλιά Βουλγαρική ονομασία Ζέλενιτς ή Ζελένιτσε (Зелениче or Зеленич) σήμαινε πράσινος τόπος. Το νέο όνομα που επιβλήθηκε βίαια το 1928 από τις ελληνικές  Αρχές, οφείλεται στο αγριόδεντρο Σκλήθρο (Alnus glutinosa) που φύεται στην περιοχή.

Σύμφωνα με την Οθωμανική απογραφή του 1904 είχε 7πλάσιο πληθυσμό που έφθανε τους 3.500 κατοίκους. Το 90% των κατοίκων ανήκαν στην Βουλγαρική Εξαρχία.Υπήρχαν δύο   παλιές εκκλησίες  του Αγίου Δημητρίου (1864) και του Αγίου Γεωργίου (1867). Οι λιγοστοί  Ελληνίζοντες (Γκρεκομάνοι) εκκλησιάζονταν σε ένα μικρό παρεκλήσι λίγο έξω από το χωριό.

ΞΕΚΛΗΡΙΣΜΑ ΤΥΠΟΥ ΡΑΜΠΟ ΜΕ ΔΡΑΣΤΕΣ ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ

  Την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 1904 μιά φοβερή τραγωδία χτυπάει το Ζέλενιτς. Μισθοφορική συμμορία "Μακεδονομάχων" υπό τους Κρητικούς οπλαρχηγούς Κατεχάκη, Καραβίτη και Καούδη, κυκλώνουν το χωριό.  Μόλις πέφτει το σκοτάδι εισβάλουν στο σπίτι  όπου γινόταν γάμος. Αυτό που ακολούθησε περιγράφεται με απίστευτη ωμότητα στα ημερολόγια των συμμοριτών.  47 άνθρωποι πέφτουν νεκροί. Μεταξύ αυτών ο παπάς, ο γαμπρός, η νύφη και ο κουμπάρος. Το αδίκημά τους: Ολοι ήσαν Βούλγαροι. Με τα σημερινά δεδομένα η σφαγή στο Ζέλενιτς αποτελεί μείζονα τρομοκρατική πράξη που μπορούσε να προκαλέσει πόλεμο μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Πρωθυπουργός της Ελλάδας τον Νοέμβριο 1904 και ηθικός αυτουργός της σφαγής, ήταν ο Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916)

"Ελληνες"  Μακεδονομάχοι

  Τον Οκτώβριο 1904, μετά το θάνατο του Παύλου Μελά, το Ελληνομακεδονικό Κομιτάτο της Αθήνας ορίζει νέο γενικό αρχηγό των μισθοφορικών σωμάτων που δρούν στην Οθωμανική Μακεδονία, τον κρητικό ανθυπολοχαγό πεζικού Γεώργιο Κατεχάκη (καπετάν Ρούβα). Ο  Κατεχάκης  ή  Αποστόλου  καταγόταν από την Πόμπια Ηρακλείου. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων το 1902.

   Στις 20 Οκτωβρίου 1904  διεισδύει στο Οθωμανικό βιλαέτι του Μοναστηρίου, επικεφαλής συμμορίας 25 αντρών. Μεταξύ τους βρίσκονται οι Κρητικοί Δημήτρης Νταλίπης,  Σίμος Στογιάννης, Παύλος Γύπαρης και Ιωσήφ Κουντουράκης.

   Στις 27 Οκτωβρίου η συμμορία βρίσκεται κοντά στο χωριό Κοσταράντζα όπου συναντιέται με τις συμμορίες των επίσης Κρητικών Καούδη και  Καραλίβανου. ΄Ολοι μαζί, μετά διήμερη παραμονή, μεταβαίνουν στο χωριό Μπλάτσα.  Εκεί, οι Πύρζας και Καραλίβανος με τους άντρες τους, φεύγουν για να επιστρέψουν στην Ελλάδα, ενώ οι  Κατεχάκης και Καούδης με τους υπόλοιπους πάνε στο Λέχοβο, όπου βρίσκονται το βράδι της 29ης Οκτωβρίου.

    Στο Λέχοβο, έρχονται και τους συναντούν οι Πούλακας και Βρανάς με τους άντρες τους. ΄Ολοι μαζί τώρα φτάνουν τα 36 άτομα. Εκεί, στις 9 Νοεμβρίου μαθαίνουν  από δυο καταδότες απο το χωριό Ζέλενιτς, έναν τουρκαλβανό χωροφύλακα ονόματι Σούλιο και ένα χριστιανό ονόματι Γραμμενόπουλο, ότι την Κυριακή 13 Νοεμβρίου ο Βούλγαρος παπάς του Ζέλενιτς παντρεύει την ανιψιά του. Ο Κατεχάκης αποφασίζει, με τη σύμφωνη γνώμη του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη, να ματώσει το γάμο. Σάββατο βράδι, έρχεται ο Τουρκαλβανός καταδότης Σούλιος και τους οδηγεί στο χωριό του.

  Το ένα μέρος του σώματος υπό τον Κατεχάκη κυκλώνει το χωριό απo έξω, καθώς Καούδης με τους υπόλοιπους μπαίνει μέσα, και με τις οδηγίες του Σούλιου, τοποθετεί τους άντρες γύρω απo τη γειτονιά που θα κτυπούσε.

Το Ζέλενιτς σήμερα

   Φτάνουν στο σπίτι του ιερέα.  "Εισερχόμεθα μέσα, σημειώνει ο Καραβίτης, αλλά δεν ευρίσκουμε παρά μία γριά. ΄Ισως να είναι η παπαδιά. Με τη γριά δεν μπορεί να συνεννοηθή κανείς. Oτι και να της πουν εκείνοι που γνωρίζουν την γλώσσα της, δεν ακούν τίποτα άλλο από νε ζναμ (δεν γνωρίζω)"

   Προφανώς ο γάμος γινόταν σε άλλο σπίτι. Χωρίς να βιάζονται, το ρίχνουν στο πλιάτσικο. "Εγέμισε το σπίτι όλη η παρέα του Πούλακα", λέει ο Καούδης. "Ανέβηκα πάνω και τί να ιδώ, μια σάλα μεγάλη και την παπαδιά να στέκει στη μέση της σάλας τρομαγμένη, να κρατεί μια λάμπα να έχουν 2-3 μπαούλα ανοιγμένα και σκορπισμένα ρούχα και να ψάχνουν, άλλοι τα ρούχα και άλλοι τις γωνίες για λάφυρα"

   Ψάχνουν στο χωριό και βρίσκουν το σπίτι του Στόγιαν Γκότεφ. Εκεί γινόταν ο γάμος. Από μέσα ακουγόταν Βουλγαρική μουσική και τραγούδι. "Ο Δούκας, γράφει ο Κλειδής, κτύπησε κι είπε στη γλώσσα της γυναίκας πως είναι καλεσμένος. Του άνοιξε, τη μαχαίρωσε και τους άνοιξε. Μπήκαν οχτώ και φθάσανε τη σκάλα. Τέσσερις την ανέβηκαν και στάθηκαν στην κλειστή πόρτα του σπιτιού, τέσσερις μείνανε στο πρώτο σκαλί να προσέχουν. Βγήκε και άλλη γυναίκα. Στο πρώτο σκαλί τη μαχαίρωσαν"

    "Ανέρχομαι, διηγείται ο Καραβίτης, εις την σκάλα. Με ακολουθούν κάμποσοι, ο ένας πίσω από τον άλλο. Ανοίγω την πόρτα, είναι γεμάτη γυναίκες. Με την πρώτη ματιά διακρίνεται η νύφη από τα στολίδια του στήθους της. Κλείω την πόρτα αμέσως και γυρίζω το κλειδί.  Πριν κλειδώσει την πόρτα, μαχαιρώνω μια γυναίκα"

    Ανοίγουν την πόρτα της κάμαρας που γίνεται το γλέντι και ανοίγουν πυρ σε κάθε κατεύθυνση. Ο Γύπαρης που παίρνει μέρος στη σφαγή, παρομοιάζει την επίθεση της συμμορίας, με την επίθεση του γερακιού σε κοπάδι πουλιών. "Εδοκίμαζαν, γράφει, να φύγουν, μα παντού αντίκρυζαν τις μαύρες κάννες των ελληνικών τουφεκιών"

  "Χαμηλά και όσο το δυνατόν οριζοντίως, λέει ο Καραβίτης, διευθύνω το όπλο για να ευρίσκη περισσότερα κορμιά. Εις την στιγμιαία λάμψη κάθε πυροβολισμού φαίνονται τα κορμιά σαν ένα πολύποδο τέρας που ασπαίρει στο αίμα του και εκτείνει προς όλας τας διευθύνσεις χέρια ποδάρια, δίκην πλοκάμων οκταποδιού"

    Η Ελληνική συμμορία ολοκληρώνει τη σφαγή. Από όσους ήσαν στο σπίτι  κανένας δεν έμεινε γερός. "Το όλον ήσαν καμμιά τριανταριά", γράφει ο Καραβίτης.  Ο Γύπαρης διορθώνει τον Καραβίτη, και ανεβάζει τον αριθμό των αιματοκυλισμένων κορμιών που βρίσκονταν καταγής την ώρα που αναχωρούσε η συμμορία, σε 47.

 ΟΙ ΑΙΜΟΣΤΑΓΕΙΣ ΔΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΛΛΙΟΥ

  Γεώργιος Κατεχάκης: Κρητικός ανθυπολοχαγός, πρωταγωνιστής του μακελλιού

 Ευθύμιος Καούδης: Κρητικός λήσταρχος, πρωτοπαλλήκαρο της Ελληνικής συμμορίας

    Σε όλη τη διάρκεια του μακελειού, το οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα που βρισκόταν στη Νέβεσκα (Νυμφαίο), παραμένει στη θέση του αδρανές. Η κατηγορία για παθητική συνεργασία του με τους έλληνες συμμορίτες, διατυπώνεται επίσημα από τους προξένους όλων των  ευρωπαϊκών δυνάμεων της εποχής.

    Ο πρόξενος της Αυστρίας στο Bitola (Μοναστήρι) γράφει χαρακτηριστικά: "Από τη Νέβεσκα στο Ζέλενιτς η απόσταση είναι μισή ώρα. Υπολογίζεται ότι το γεγονός συνέβη κατά τις 9 τη νύκτα και ότι ρίχθηκαν περί τους 200 πυροβολισμοί. Στη Νέβεσκα ο στρατός και οι 10 χωροφύλακες με εντολή του Μουδίρη έμειναν αδρανείς και επισκέφτηκαν το Ζέλενιτς την επόμενη μέρα"

    Ο ματωμένος γάμος του Ζέλενιτς τον Νοέμβριο 1904, είναι η πρώτη μαζική σφαγή που πραγματοποιούν  έλληνες μισθοφόροι στη Μακεδονία. Ουσιαστικά αποτελεί την κήρυξη του λεγόμενου "Μακεδονικού αγώνα" από Ελληνικής πλευράς.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ-ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥΣ

   Ανδριάντας Κρητικού "Μακεδονομάχου" κοσμεί κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης

 

ΠροσωπικΟτητες  γενημΕνοι στο ΖΕλενιτς


 ΕΠΙΛΟΓΟΣ

"Του βγάλανε γλυκό, του βγάλανε και μέντα

Μα για το φονικό δεν είπανε κουβέντα"

   Στο χωριό Ζέλενιτς διοργανώνεται κάθε Αύγουστο από τον πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού με τη συνδρομή του Δήμου, η τριήμερη  γιορτή της πατάτας. Στο προαύλιο του σχολείου  στήνονται τραπέζια και προσφέρονται διάφορα εδέσματα. Στη διάρκεια της γιορτής γίνεται έκθεση φωτογραφίας, παραδοσιακών χειροτεχνημάτων και εργαλείων. Χορευτικά συγκροτήματα δίνουν παραστάσεις και στην εναρκτήρια ομιλία γίνεται αναφορά στην ιστορία του χωριού.

  Για το μακελλιό της 13ης Νοεμβρίου 1904  δεν ακούγεται μιλιά...  Ευτυχώς υπάρχει το διαδίκτυο

 

        ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΕ ΑΠΟΓΟΝΟ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

  Μεθοριακός σταθμός Νεγκόσιανη (Νίκη) 6 Ιουλίου 2002:  Αστυνομικοί της Ελληνικής Ασφάλειας που υπηρετούν στα σύνορα Ελλάδας-Μακεδονίας απαγόρευσαν την είσοδο στον Καναδό υπήκοο Σταύρο Πλιάκη (Steve Pliakes) κάτοικο Τορόντο με το αιτιολογικό ότι είναι ανεπιθύμητος στην Ελλάδα. Ο κ. Πλιάκης κάτοχος Καναδικού διαβατηρίου γεννήθηκε το 1940 στο χωριό Ζέλενιτς (Σκλήθρο).

   Το 1952 σε ηλικία 12 ετών, μετανάστευσε νόμιμα στον Καναδά όπου αργότερα ανέπτυξε δράση ως πρόεδρος  της οργάνωσης ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ καθώς και ως επίτροπος του Μακεδονικού καθεδρικού ναού "Αγιος Κλήμης Οχρίδας". Σκοπός της επίσκεψής  ήταν η γενέτειρά του Ζέλενιτς (Σκλήθρο) όπου βρίσκονται οι τάφοι των προγόνων του. Στην περίοδο 1912-1949 το 80% των κατοίκων του χωριού εξαναγκάσθηκαν να μεταναστεύσουν σε Βουλγαρία, Μακεδονία, Αυστραλία, ΗΠΑ και Καναδά.

  Ο έλληνας αξιωματικός κρατικής ασφάλειας του μεθοριακού σταθμού παρέδωσε στον κ. Πλιάκη το παρακάτω έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο κατατάσσεται σε λίστα ανεπιθυμήτων προσώπων, για τα οποία υπάρχει διαρκής απαγόρευση εισόδου στο Ελληνικό έδαφος

Το  ερώτημα είναι πως είναι δυνατόν εν έτει 2005, να παρεμποδίζεται η είσοδος στο Ελληνικό έδαφος Καναδών  πολιτών

     Σχετικοί δεσμοί

H σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας

Απαγόρευσαν την είσοδο σε Αμερικανό και Αυστραλό πολίτη. Νέα Ελληνική πρόκληση

Ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας: Το ημερολόγιο των φρικαλεοτήτων

Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης 1941-1944

Η μαζική δολοφονία στο χωριό Τάρλις

Η δολοφονία του Βούλγαρου αρχιμανδρίτη Θεσσαλονίκης Ευλόγιου

Ωμότητες ελλήνων κατά Βουλγάρων στην μάχη Κιλκίς

Η σφαγή στην Ζαγορίτσανη

Γερμανός Καραβαγγέλης: Κυνηγός Βουλγαρικών κεφαλών με θεία εντολή

Παύλος Μελάς: Η σφαίρα που τον σκότωσε ήταν Ελληνική

Ιων Δραγούμης: Αρχιερέας αντιβουλγαρισμού

Καπετάν Αγρας: Ποιοί τον κρέμασαν;

Η παραχάραξη των αρχείων του "Μακεδονικού" αγώνα

1925: Η στρατιωτική εισβολή της Ελλάδας στην Βουλγαρία

 

ΒΙΝΤΕΟ

Μακεδονικός τρομοκρατικός αγώνας  -  Greek terrorist struggle

Ο  Μακεδονικός αγώνας των Βουλγάρων κατά των Ελλήνων

Η αθέατη πλευρά της Ελληνικής ιστορίας     Click below

  

 

Copyright © 2002-2008  www.bulgarmak.org