Η ΠΙΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΤΙ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΖΑΓΟΡΙΤΣΑΝΗ

ΜΑΡΤΙΟΣ 1905: ΜΑΖΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ 80  ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ  ΑΠΟ ΤΟΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟ"  ΒΑΡΔΑ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ  ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ

Η Ζαγορίτσανη ερειπωμένη


  Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥ 

"Η Ζαγορίτσανη ήταν ένα χωριό από 600 πάνω κάτω σπίτια Βουλγάρικα και Ελληνικά. Στην εκκλησία μια Κυριακή λειτουργούσαν οι Βούλγαροι, μια οι Έλληνες. Στο τέλος οι δικοί μας έμειναν μόνο εξήντα σπίτια κι αυτοί άρχισαν να δειλιούν. Ηταν οι χειρότεροι Βούλγαροι της επαρχίας μου.

Οταν ο Βάρδας απεφάσισε την τιμωρία τους έγραψε και του έστειλα τα ονόματα των δικών μας για να μην τους πειράξη. Την παραμονή της 25ης Μαρτίου του 1905 κρύφτηκε στο απέναντι του χωριού δάσος με τριακόσιους πάνω κάτω άντρες μεταξύ των οποίων ήταν κι ο καπετάν Καούδης, ο καπετάν Μακρής, ο καπεταν Μπουλούκος, ένας ληστής Γαύδας με το παιδί του κι άλλοι πολλοί. Πρωί πρωί μπαίνουν στο χωριό κι αρχίζει το τουφέκι.

  Οσους αντιστέκονται τους σκοτώνουν και βάζουν φωτιά στα σπίτια. Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν 79 Βούλγαροι και δυστυχώς και μερικοί δικοί μας Σλαβόφωνοι μεν αλλά πολύτιμοι. Δικοί μας δεν σκοτώθηκαν πολλοί…. έτσι οι δικοί μας έμειναν ελεύθεροι και σεργιάνιζαν σκοτώνοντας όλη μέρα στο χωριό.."

 Aπόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη (σελ 74)
   

Αναστάς Γιάνκωφ, οπλαρχηγός VMRO

     Η κωμόπολη  Ζαγορίτσανη (Zagorichani, Загоричани, σημερινή Βασιλειάδα), βρίσκεται 25 χιλιομ. Β.Α. της Καστοριάς (Kostur), κοντά στα χωριά Κλεισούρα, Λιθιά και Λέχοβο. Στην Ζαγορίτσανη γεννήθηκε  ο Ντίμιταρ Μπλαγκόεφ (Димитър Благоев 1854-1924)) μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Βαλκανικού εργατικού κινήματος, ιδρυτής του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Βουλγαρίας (1903) και πρώτος γενικός γραμματέας του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού κόμματος (1919). Η Βουλγαρική πόλη Μπλαγκόεφγκραντ (Blagoevgrad)  φέρει τιμητικά το όνομά του.

   Η Ζαγορίτσανη είναι γενέτειρα αρκετών άλλων διάσημων Βουλγάρων. Μεταξύ αυτών οι επαναστάτες  του VMRO  Αναστάς Γιάνκωφ (Анастас Янков, 1857-1906), Κούζο Στέφωφ (Кузо Стефов, 1875-1902) και Πέταρ Πογκόντσεφ (Петър Погончев). 

   Εδώ γεννήθηκε ο Ντίμιταρ Σπίρωφ (Димитър Спиров), μεγαλέμπορος και  ευεργέτης που ανήγειρε με έξοδά του τον Πατριαρχικό ναό του Αγίου Στεφάνου της Βουλγαρικής Εξαρχίας στην Κωνσταντινούπολη.

    Στις αρχές του 20ου αι. η Ζαγορίτσανη είχε 2.500 κάτοικους (700 σπίτια). Ολοι ήσαν Βουλγαρόφωνοι. Το 90% των κατοίκων είχε προσχωρήσει στην Βουλγαρική Εξαρχία. Υπηρχε Βουλγαρικό σχολείο και εκκλησία. Περίπου 60 οικογένειες Γκρεκομάνων παρέμεναν πιστές στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης: Ηθικός αυτουργός

   Τον Ιούλιο του 1903  η Ζαγορίτσανη εξεγείρεται κατά των Οθωμανών και συμμετέχει στην επανάσταση του Ιλιντεν. Με την καταστολή της εξέγερσης ο Τουρκικός στρατός πολιορκεί το χωριό χωρίς επιτυχία επί 24 ώρες. Στην συνέχεια με την άφιξη πυροβολικού από τα Μπίτολα  κανονιοβολείται  για αντίποινα. Τα περισσότερα σπίτια καταστρέφονται και 150 κάτοικοι σκοτώνονται.

  Το επαναστατικό λάβαρο της εξέγερσης του Ιλιντεν κατασκευάσθηκε στην Ζαγορίτσανη από την υφάντρια Masa Grancharova. Διασώθηκε και φυλάσσεται στο μουσείο της MPO (Macedonian Patriotic Organization) στο Fort Waine της πολιτείας Indiana των ΗΠΑ.

  Ακολουθεί η περίοδος της ένοπλης σύγκρουσης με το Ελληνομακεδονικό κομιτάτο (1904-1908). Στην γειτονική Καστοριά βρίσκεται εγκατεστημένος ο φανατικός Ελληνας  μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης, διαβόητος για τα αντιβουλγαρικά του αισθήματα.

  Ο Καραβαγγέλης σε συνεργασία με τις ελληνικές μισθοφορικές συμμορίες που δρουν στην δυτική Μακεδονία αποφασίζει να αιματοκυλίσει το μεγάλο Εξαρχικό χωριό. Παραδίνει στον Βάρδα κατάλογο προγραφών καθώς και κατάλογο των πατριαρχικών που έπρεπε να εξαιρεθούν από την σφαγή.

 

ΖΑΓΟΡΙΤΣΑΝΗ: ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Ντίμιταρ Mπλαγκόεφ

Ο ιστορικός ναός του Αγ. Βασιλείου

 Βουλγαρικό δοκίμιο αφιερωμένο στα θύματα της Ζαγορίτσανης

    ΤΡΟΜΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

   Τα χαράματα της 25ης Μαρτίου 1905 η φοβερή τραγωδία αρχίζει να εκτυλίσσεται στο μαρτυρικό χωριό. Η συγκεκριμμένη ημερομηνία δεν ήταν τυχαία. Επιλέχθηκε για συμβολικούς λόγους λόγω της  επετείου της ελληνικής επανάστασης 1821. Ηταν ακόμα νύχτα όταν από το γειτονικό δάσος εφορμά ισχυρή καταδρομική ομάδα  250 μισθοφόρων του Ελληνομακεδονικού κομιτάτου με επικεφαλής τον διαβόητο Κρητικό οπλαρχηγό καπετάν Γεώργιο Τσόντο-Βάρδα.  Στην ομάδα που αποτελείτο αποκλειστικά από έλληνες συμμετέχουν οι εξής οπλαρχηγοί με τις συμμορίες τους:

  

ΑΠΟ 16 ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΚΑΝΕΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

   Μόλις το χωριό κυκλώθηκε  το σύνθημα της επίθεσης δόθηκε με σάλπισμα. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε ακουστεί παρόμοιο σάλπισμα από απόσπασμα  του Τουρκικού στρατού που έψαξε τα σπίτια για κρυμμένα όπλα χωρίς αποτέλεσμα. Οι κάτοικοι στην αρχή δεν ανησύχησαν. Η περιγραφή που ακολουθεί προέρχεται από το ημερολόγιο του Παύλου Γύπαρη  (Αναμνήσεις Παύλου Γύπαρη, Κ. Βακαλόπoυλος σελ. 127)

"Το πρώτο σπίτι τινάχτηκε στις φλόγες απ' τον Μακρή. Μετά ένα-ένα στην σειρά η νύχτα έγινε φωτεινότερη από την μέρα. Δεν άκουγε κανέναν κανείς. Πάνω απ' τις μπόμπες, τις σφαίρες  και τα ουρλιαχτά υψώθηκε μόνο η φωνή του Τσόντου. Τόσο δυνατή που την άκουσε η μισή Ζαγορίτσανη: Από δεκάξι και πάνω κανείς ζωντανός"

      Ο "Μακεδονομάχος"  Καούδης γράφει στα απομνημονεύματά του (σελ. 98):

"Αφηνίασαν μερικοί και δεν τον ακούγανε. Ο Πούλακας με την παρέα του, ο Κουκουλάκης, ο Σκουντρής, όποιον εύρισκαν τον σκοτώναν"

     Ενας άντρας του  Πούλακα σημειώνει στο ημερολόγιό του:

"Χορτάσαμε την ημέρα αυτήν να σφάζουμε" (Ράπτης, Μακεδονικός γώνας σελ.338)

    Οι Ελληνες συμμορίτες σφάζουν, καίνει και κυρίως πλιατσικολογούν, για τρείς ολόκληρες ώρες. Αναγκάζονται να σταματήσουν όταν αντιλαμβάνονται ότι πλησιάζει Τουρκικό απόπασμα από το διπλανό χωριό Κουμανίτσοβο (Λιθιά). Οι "γενναίοι" σφαγείς  τρέπονται τότε σε φυγή μαζί με 27 αιχμαλώτους. Πίσω τους αφήνουν ένα πυρπολημένο χωριό και τους δρόμους γεμάτους πτώματα.

   Ο Ελληνοκομιτατζής Ηλίας Καπετανάκης θυμάται:  (Ράπτης σελ. 343)

"Θυμάμαι πως περνούσαμε τους δρόμους του χωριού για να φύγουμε και σε κάθε δρόμο εύρισκες 8-10 πτώματα, γυναίκες και παιδιά να μοιρολογάνε"

   Στο βουνό σφαγιάζουν με ιδιαίτερη αγριότητα τους 27 αιχμάλωτους. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Βούλγαροα ιερέας του χωριού. Το αποτρόπαιο έργο αναλαμβάνει ο "Μακεδονομάχος"  Παύλος Πατρός:

"Ο Πατρός είχε και το μαχαίρι και την λόγχη. Βάζει λοιπόν την λόγχη στο γκρά και αρχίζει να λογχίζει τους αιχμάλωτους στην γραμμή"  (Καραβίτης τ. Α΄σελ. 237)

      Το χρονικό της σφαγής υπάρχει και σε διπλωματικό έγγραφο του Αυστριακού Προξενείου Μοναστηρίου με ημερομηνία 12-4-1905:

"Η Ελληνική συμμορία ξεθεμελίωσε το χωριό το πρωϊ της 7ης τρέχοντος μηνός (νέα ημερομηνία), αφού επιτέθηκε το χάραμα από πολλές πλευρές ταυτόχρονα. Οταν οι κάτοικοι άκουσαν σάλπισμα πίστεψαν πως ένα τμήμα του Τουρκικού στρατού έφθασε στο χωριό, πολλοί μάλιστα βγήκαν να το υποδεχθούν αλλά πυροβολήθηκαν αμέσως. Οι Ελληνες έβγαλαν όσους μπόρεσαν από τα σπίτια καθώς και γυναικόπαιδα και τους σκότωσαν με βάρβαρο τρόπο. Οσα σπίτια δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τα ανατίναζαν με δυναμίτη ή τα πυρπολούσαν

Επί πλέον περίπου 20 άντρες οδηγήθηκαν στο βουνό όπου σφαγιάσθηκαν. Ταυτόχρονα πήραν λάφυρα, πλιατσικολόγησαν και εκβίασαν για χρήματα. Με αυτό τον τρόπο έδρασε η ελληνική συμμορία επί τρεις ολόκληρες ώρες και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολύ περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν σκοτωθή αν δεν προλάβαινε να έλθει ο ανθυπολοχαγός της Τουρκικής Χωροφυλακής Νεζίρ Εφέντη από το γειτονικό χωριό Κουμανίτσεβο και τότε μόνο οι Ελληνες αποσύρθηκαν στα βουνά"

 

ABSTRUCT OF MASSACRE

   The massacre at Zagorichani was documented afterwards by the Italian gendarme officers Manera, Gastoldi and Albera, Russian consul Kol, Austro-Hungarian consul  Prohaska, and many others.

   In his report the Bulgarian diplomat A. Toshev (No. 447, from 30th of March, 1905) wrote  "They, Russian and Austrian consuls, and Italian officers Albera, Gastoldi and Manera, were horrified at all that they saw and found. The streets, and around the church, was strewn with corpses, many of which had been sadistically mutilated.

   There were 5-year-old children with their stomachs cut-open and their intestines ripped out; murdered women with their arms hacked off. Some of the dead had their skulls smashed and their brains removed, others had eyes gouged out, many had severed limbs. The body of the 60 year old priest was covered with wounds.
 
   An entire family had been killed by bombs thrown through the chimney, and from two holes in the roof. The bodies of the father, mother, and two children were appalling disfigured by the bombs.

   The youngest child, a 5 year old girl, had tried to escape through the door, but was killed by Greek bayonets. Russian consul Mr Kol was weeping. Austrian consul Mr Prohaska also had tears in his eyes. They both claimed that they had not witnessed such horrors and barbarities even in the time of the rebellion (1903)"


 

ΖΑΓΟΡΙΤΣΑΝΗ: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ 1903-1905

Φωτογραφία των ερειπίων που στάλθηκε στην Σόφια

Βουλγαρική καρικατούρα με τίτλο: Θυμήσου την Ζαγορίτσανη

ΦΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

  Οι ωμότητες που διαπράχθηκαν από τους Ελληνες συμμορίτες στην Ζαγορίτσανη προκάλεσαν την αντίδραση των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Η Ελληνική προπαγάνδα για να μειώσει την κατακραυγή που προκάλεσε η σφαγή, υποστήριξε πως στο χωριό είχε βρεί κατάλυμα  μία Βουλγαρική τσέτα που ήταν ο στόχος της επίθεσης. Πρόκειται για ασύστολο ψέμμα που διαψεύδεται από επίσημο έγγραφο του Στέφανου Δραγούμη με τίτλο "Αι εν Ζαγορίτσανη σφαγαί"  με ημερομηνία 10-4-1905, στο οποίο αναφέρει τα εξής:

"Εξηκριβώθη ότι υπό του σώματος του υπολοχαγού του πεζικού Στεφάνου Δούκα εν Ζαγορίτσανη διεπράχθησαν σφαγαί κατά αόπλων πληθυσμών και ότι ουδεμία συμπλοκή εγένετο προς Βουλγάρους, διότι Βούλγαροι δεν είχον καταφύγει εις Ζαγορίτσανη"

  Η τελευταία πράξη του δράματος παίχθηκε από τους φονιάδες μισθοφόρους τέσσερις μέρες αργότερα. Στην μονή του Αγίου Δημητρίου κοντά στην Λόσνιτσα, στις 29 Μαρτίου, η συμμορία του Μάλλιου τσακώνεται για την μοιρασιά των λαφύρων. Μεταξύ αυτών υπήρχαν ρολόγια, αρχαία νομίσματα, λίρες και χρυσαφικά που μοιράστηκαν έπειτα από έντονους καυγάδες με την εξής αναλογία: Ο αρχηγός πήρε το τετραπλάσιο, οι οπλαρχηγοί το τριπλάσιο, οι υπαρχηγοί το διπλάσιο και οι στρατιώτες  ένα απλό μερίδιο.

Αυτά τα τραγικά γεγονότα συνέβησαν στην Ζαγορίτσανη και σε  άλλα Βουλγαρικά χωριά στην Οθωμανοκρατούμενη Μακεδονία την περίοδο 1904-1908. Μαζικές σφαγές αθώων χωρικών και πλιάτσικο της περιουσίας τους από Ελληνες αξιωματικούς και μισθοφόρους εκτελεστές που επέδραμαν από την Ελλάδα και την Κρήτη. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του ιστορικού δράματος που οι ποδηγετούμενοι Ελληνες ιστορικοί βάφτισαν Μακεδονικό αγώνα

 

 

Κατάλογος των σφαγιασμένων: Οι ηλικίες κυμαίνονται από 5 έως 85 ετών

  

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΚΤΕΛΕΣΤΗ ΒΑΡΔΑ

    Ο "Μακεδονομάχος" Γεώργιος Τσόντος (ψευδώνυμο καπετάν Βάρδας) γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης το 1871. Ήταν γιος του οπλαρχηγού της  Κρητικής εξέγερσης Χαράλαμπου Τσόντου (1796-1833) που απαγχονίστηκε ως τρομοκράτης με διαταγή του γενικού διοικητή Κρήτης Μουσταφά πασά.

   Αποφοίτησε απο την  Σχολή Ευελπίδων. Πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1896. Οταν  το επόμενο έτος αποβιβάστηκε στο νησί εκστρατευτικό σώμα από την Ελλάδα, εντάχθηκε σε αυτό και μετέσχε των επιχειρήσεων. Υπολοχαγός το 1905, λοχαγός το 1910, ταγματάρχης το 1913. Υπήρξε απο τους πρώτους οργανωτές του Ελληνομακεδονικού Κομιτάτου, προώθησε στην Δυτική Μακεδονία Κρήτες μισθοφόρους και πήρε μέρος στον αντι Μακεδονικό Αγώνα ως γενικός αρχηγός των συμμοριών στην περιφέρεια Κορεστίων-Καστοριάς-Φλώρινας-Μοναστηρίου από το 1904 έως το 1907.

  Μετέσχε  των πολέμων 1912-1913 με τον βαθμο του λοχαγού ως επιτελικός αξιωματικός της Ι Μεραρχίας και στην συνέχεια της ΙΙΙ Μεραρχίας ως γνώστης των πολεμικών επιχειρήσεων στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Ειδικότερα στον πόλεμο του 1913 ορίστηκε με υπόδειξη του Αρχιστρατήγου Βασιλέως Κωσταντίνου ως γενικός αρχηγός των αντάρτικων σωμάτων για την αντιμετώπιση των Βουλγάρων  στην περιφέρεια Σερρών, Κιλκίς, Δράμας και Νευροκοπίου.

   Τον Απρίλιο του 1914 ανέλαβε την γενική αρχηγία του στρατού της Βορείου Ηπείρου στην περιοχή της Κορυτσάς την οποία και κατέλαβε εξορμώντας στις 14 Ιουνίου  1914 απο τον Γράμμο εκδιώκοντας τα Αλβανικά στρατεύματα που τελούσαν υπο τις διαταγές Βέλγων Αξιωματικών. Μετά την κατάληψη της Κορυτσάς ξεκαθάρισε επικεφαλής 3.000 ανδρών την περιοχή πέρα απο την Μοσχόπολη μέχρι το Πόγραδετς και τοποθετήθηκε απο την Κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής Κορυτσάς, θέση που διατήρησε  μέχρι τον Οκτώβριο του 1914. Στην περίοδο του Εθνικού Διχασμού ακολούθησε τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, με συνέπεια να  αποταχθεί απο το στράτευμα.

   Ο Παγκαλος τον συνελαβε το 1922 με το κινημα Πλαστηρα-Γονατα-Φωκά και απείλησε να τον εκτελέσει μαζι με αλλους βασιλικούς. Η εκτέλεσή του αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή με παρέμβαση του συνταγματάρχη Πλαστήρα. Πέθανε στην Αθήνα το 1942 σε ηλικία 71 ετών.

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Το ιστορικό λάβαρο του Ιλιντεν με τον Βουλγαρικό λέοντα κατασκευάσθηκε στην Ζαγορίτσανη

Μιά σπάνια φωτογραφία του ιστορικού χωριού στις αρχές του 20ου αι.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

     Στον Βουλγαρικό καθεδρικό (Εξαρχικό)  ναό του Αγίου Στεφάνου που βρίσκεται στην παραλία της συνοικίας Φανάρι στην Κωνσταντινούπολη, υπάρχει  εντοιχισμένη μαρμάρινη επιγραφή  πάνω από την είσοδο. Στην επιγραφή αναφέρεται πως η δωρεά  του ευεργέτη Dimitar Spirov, έγινε στην μνήμη των 80 αδικοχαμένων Βουλγάρων που δολοφονήθηκαν από  Ελληνες κομιτατζήδες στην γενέτειρά του Ζαγορίτσανη.

Istanbul: Ο ιστορικός ναός του Αγίου Στεφάνου, έδρα του Βουλγαρικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης ορθώνεται στην παραλία της συνοικίας Φανάρι. Βρίσκεται λίγες εκατοντάδες μέτρα μακρυά από το Ελληνικό Πατριαρχείο

 

   Το 1906 ένα Βουλγαρικό τραγούδι κυκλοφόρησε στην Οθωμανική Μακεδονία. Ο τρίτος στίχος  είναι αφιερωμένος στους σφαγιασμένους της Ζαγορίτσανης.

"They butchered women and childern
in the village of Zagorichani,
in front of  Τurkish soldiers
they throw their weapons"

"Αυτοί που κατέσφαξαν γυναίκες και παιδιά στο χωριό Ζαγορίτσανη, έριξαν τα όπλα τους, μόλις αντίκρυσαν τους Τούρκους στρατιώτες"

 

VIDEO

Μακεδονικός τρομοκρατικός αγώνας - Greek terrorist struggle

Ο Μακεδονικός αγώνας των Βουλγάρων κατά των Γρεκών

 

Σχετικά sites

Εξερευνήστε τοBulgarmak - Explore Bulgarmak: Γενικός πίνακας περιεχομένων, Ευρετήριο σελίδων ιστοτόπου

Μακεδονία: Από που κι ως που Ελληνική;

Μακεδονικός αγώνας: Η σκοτεινή πλευρά

Μακεδονομάχοι αποκεφαλιστές: Τρόμος πάνω από την Μακεδονία

Πως εξελληνίσθηκε βίαια η Μακεδονία: Ολα τα παλιά Βουλγαρικά ονόματα πόλεων και χωριών 

Η  Ιλλυρική  καταγωγή των αρχαίων Μακεδόνων: Μέγας Αλέξανδρος ο Ελληνοποιημένος  Ι 

Το φάντασμα του Τίτο πλανάται στην Μακεδονία

Αμερικανική βάση Bondsteel: Φρουρός της Μακεδονίας

  Πόλεμος για ένα σκυλί: Εισβολή Ελλάδας στην Βουλγαρία Ι   Ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας: Το ημερολόγιο των φρικαλεοτήτων Ι 1913: Η δολοφονία του Βούλγαρου αρχιμανδρίτη Θεσσαλονίκης Ευλόγιου  Ι   Καπετάν  Αγρας: Ρουμανόβλαχοι οι δράστες του απαγχονισμού  Ι  Απογραφή Χιλμή Πασά: Στο 10%  οι ελληνίζοντες της  Μακεδονία το 1904  Ι  1923: Η σφαγή στο Τάρλις Ι Ζέλενιτς 1904: Ο ματωμένος γάμος Ι Ωμότητες ελλήνων κατά Βουλγάρων στην μάχη Κιλκίς  Ι   Γερμανός Καραβαγγέλης: Κυνηγός Βουλγαρικών κεφαλών με θεία εντολή  Ι  Παύλος Μελάς: Η σφαίρα που τον σκότωσε ήταν Ελληνική  Ι  Ιων Δραγούμης: Εθνοκήρυκας αντιβουλγαρισμού  Ι 1925: Η στρατιωτική εισβολή της Ελλάδας στην Βουλγαρία  Ι  Μακεδονία: Από που κι ως που Ελληνική;  Ι  Ο αντιβουλγαρισμός στην Ελλάδα: Ανατομία ενός ρατσιστικού φαινομένου Ι Παραχάραξη αρχείων  Μακεδονικού αγώνα  Ι  1821: Η γενοκτονία των Τούρκων της Πελοπονήσου από τον Κολοκοτρώνη  Ι Ωμότητες των Ελλήνων στην   Αντιτουρκική  εκστρατεία 1919-1922  Ι  Εθνικός Υμνος στην ελευθερία ή μήπως στην Ελληνική θηριωδία;  Ι Η μάχη του Καϊμακτσαλάν: Σέρβοι εναντίον Βουλγάρων με στόχο την Μακεδονία  Ι  Υφηγητής Αντον Κάλτσεφ: Επιμνημόσυνο ενός αδικοχαμένου   Ι  Η Μακεδονία να ονομασθή Βαρντάρσκα:  Αναρθρες κραυγές του μητροπολίτη Ανθιμου

Δείτε την σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Ιστορίας. Click below

    © Copyright 2002-2009  www.bulgarmak.org