Αντιρρήσεις από αρχαιολόγους γιά τον τάφο του Φιλίππου

Phrygian Edessa: the first Macedonian capital

Ο αποδιδόμενος στο Φίλιππο Β΄ τάφος Νο 2 στον αρχαιολογικό χώρο του Κούτλες (Βεργίνα) με τις χρυσές λάρνακες που περιείχαν τη τέφρα δύο ανώνυμων νεκρών

  ΤΑ 7  ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΙΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

  Στα ευρήματα του πολυσυζητημένου τάφου Νο 2 περιλαμβάνονται 7 αριστουργηματικές μινιατουρες από ελεφαντόδοντο που αποδίδονται σε μέλη της βασιλικής οικογένειας του Φίλιππου και του Αντίπατρου. Με εξαίρεση τον Αντίπατρο το τέλος όλων υπήρξε τραγικό

Ο  ΤΑΦΟΣ Νο 2

Η πρόσοψη του διαμφισβητούμενου διθάλαμου βασιλικού τάφου  με  αναπαράσταση στην μετώπη κυνηγιού αγρίων ζώων

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΤΡΕΙΣ ΤΑΦΟΙ ΓΕΜΑΤΟΙ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

   Tο 279 πΧ όταν βασιλιάς της Μακεδονίας ήταν ο Πτολεμαίος Κεραυνός, Γαλάτες από την Παννονία εισέβαλαν στη Μακεδονία με την βοήθεια του Πύρρου, κατέλαβαν τις Αιγές, σύλησαν όλους τους βασιλικούς τάφους και διασκόρπισαν τα οστά  των Μακεδόνων βασιλέων, μεταξύ των οποίων  του Φιλίππου Β΄ και του γιού του Αρριδαίου. Ο Πτολεμαίος έπεσε μαχόμενος κατά των εισβολέων. Το τραγικό περιστατικό διαδραματίσθηκε 44 χρόνια μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου.

   Στον ίδιο χώρο,  ο καθηγητής Μανώλης Ανδρόνικος ανακάλυψε το 1977 τρεις ανώνυμους βασιλικούς τάφους. Οι δύο από αυτούς (2 και 3) βρέθηκαν ασύλητοι. Ο τάφος Νο 2 αποδόθηκε  στον βασιλιά Φίλιππο Β΄ και στην τελευταία σύζυγό του Κλεοπάτρα . Ο 3ος ονομάστηκε "Τάφος του Πρίγκηπα" και ο 1ος "Τάφος της Περσεφόνης". Ο τελευταίος είναι κιβωτιόσχημος  με διαστάσεις 3Χ4,5 μ.  δεν έχει πρόσοψη ούτε είσοδο και λειτούργησε σαν οστεοφυλάκειο στο οποίο η ταφή έγινε από πάνω. Βρέθηκε συλημένος πιθανότατα από τους Γαλάτες του Βόλγιου που λεηλάτησαν την περιοχή το 279 πΧ.
  Ο τάφος της Περσεφόνης ανήκε σε  νεαρή γυναίκα περίπου 25 χρονών που πρέπει να πέθανε στη γέννα και θάφτηκε εδώ μαζί με το βρέφος της. Τα οστά ενός άντρα που υπήρχαν μέσα στα πεσμένα χώματα,  φαίνονται να σχετίζονται με την μεταγενέστερη τυμβωρυχία, πράγμα όχι ασυνήθιστο στη νεκρόπολη των Αιγών. Η γειτνίαση του τάφου της με τον τάφο 2 του Φιλίππου  δείχνει πως η γυναίκα αυτή θα πρέπει να ήταν μια από τις επτά συζύγους του, πιθανότατα η Νικησίπολις από τις Φερές,  μητέρα της Θεσσαλονίκης.

   Ο Ανδρόνικος σε βιβλίο του αναφέρεται στη σύληση των βασιλικών τάφων από τον Πύρρο, αλλά διατυπώνει την άποψη ότι "από τη σύληση αυτή εντελώς συμπτωματικά φαίνεται ότι γλύτωσε ο τάφος του Φιλίππου Β΄". Ο τάφος όμως αυτός ήταν γνωστός σε όλους και δεν ήταν δυνατό να διασωθεί από τη σύληση, όπως έγινε και για όλους τους πριν από το 279 πΧ βασιλικούς τάφους της Βεργίνας.

   Η άποψη αυτή αποτέλεσε  μια σοβαρή ιστορική πλάνη  στην οποία  στηρίζονται τα τελικά συμπεράσματα του καθηγητή  Ανδρόνικου για την ταυτότητα των τάφων και των νεκρών της Βεργίνας.

   Η πλάνη αυτή ενισχύθηκε σημαντικά το 1981 από τα πορίσματα μιας ομάδας Βρεττανών επιστημόνων υπό τον Ανατόμο Dr. J Musgrave, η οποία υποστήριξε σε σχετική έκθεσή της ότι "επέτυχε να αναπλάσει τη μορφή του βασιλιά Φιλίππου Β΄ με βάση τα οστά του κρανίου που βρέθηκε στον τάφο ΙΙ" (Πρακτικά ΧΙΙ Διεθνούς Συνεδρίου Αρχαιολογίας, Αθήνα, 4-10.9-1983). Το κρανίο όμως αυτό, όσο και ο σκελετός του νεκρού, όπως προκύπτει από τις αρχαίες ιστορικές πηγές, δεν ανήκει στο βασιλιά Φίλιππο Β΄. Ανήκει όπως έχει αποδειχθεί σε άλλον νεκρό βασιλιά ο οποίος τάφηκε στον ίδιο τάφο αρκετά χρόνια αργότερα.

Ο ΤΑΦΟΣ Νο 3  ΣΤΟ ΚΟΥΤΛΕΣ (ΒΕΡΓΙΝΑ)

Οπως ανακοινώθηκε ο τάφος Νο 3 στον οικισμό Κούτλες, γνωστός ως τάφος του πρίγκηπα, ανήκει στον Φίλιππο Δ΄, πρωτότοκο γυιό του βασιλέα Κάσσανδρου και της Θεσσαλονίκης που πέθανε από ασθένεια το 297 πΧ σε ηλικία 14 ετών.  Η ασημένια υδρία με το χρυσό στεφάνι περιέχει την στάχτη από τα αποτεφρωμένα οστά του ανήλικου βασιλιά. Ο Φίλιππος Δ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Κάσανδρο σε μία σύντομη βασιλεία που διήρκεσε μερικούς μήνες. Σύμφωνα ωστόσο με άλλη άποψη ο συγκεκριμμένος τάφος ανήκει στον ανήλικο Αλέξανδρο Δ΄ Αιγό, γυιό του Αλεξάνδρου Γ΄ και της Ρωξάνης που δολοφονήθηκε το 311 πΧ από τον Κάσσανδρο  στην Αμφίπολη μαζί με την μητέρα του

  Τα τελευταία χρόνια τα ΜΜΕ δημοσίευσαν επανειλημένα ανακοινώσεις Αμερικανών αρχαιολόγων που αμφισβητούν την ταυτότητα των οστών που βρέθηκαν σε ανώνυμο τάφο το 1977 στην Βεργίνα της Βέροιας. Η ανακάλυψη έγινε από τον προσφυγικής καταγωγής αρχαιολόγο Μανώλη Ανδρόνικο (1919-1992) στον υποτιθέμενο τάφο του δολοφονημένου  βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β΄.

  Αμερικανοί επιστήμονες απέδειξαν με βάση ιατροδικαστικά κριτήρια πως ο τάφος Νο 2 ανήκει στον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο,  ετεροθαλή αδελφό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και νόθο γυιό του Φιλίππου Β΄  που έπασχε από κρετινισμό. Μητέρα του Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου  ήταν η Λαρισαία χορεύτρια Φιλλίνα κόρη του Αρριδαίου που διετέλεσε παλλακίδα του βασιλιά Φιλίππου Β΄. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου στην Βαβυλώνα ο στρατός ανακήρυξε βασιλιά τον Φίλιππο Αρριδαίο.

  Ο Φίλιππος Γ΄ Αρριδαίος (Philip III Arrhidaeus) δολοφονήθηκε  το 317 πΧ στην Αμφίπολη με εντολή της Ολυμπιάδας, μητέρας του Μ. Αλεξάνδρου για να προωθηθή στον θρόνο της Μακεδονίας ο ανήλικος γυιός του Αλεξάνδρου και της Σογδιανής πριγκήπισσας Ρωξάνης, Αλέξανδρος Δ΄ Αιγός. Δύο χρόνια αργότερα (315 πΧ) ο Αλέξανδρος  Αιγός   δολοφονήθηκε και αυτός στην Αμφίπολη από τον βασιλιά Κάσσανδρο. Η Ολυμπιάδα είχε είσβάλει στην Μακεδονία σε συμμαχία με τον βασιλιά της Ηπείρου Αιακίδη επιδιώκοντας να ανατρέψει τον Κάσανδρο και τον Αρριδαίο.

  Σύμφωνα με πρόσφατα ιατροδικαστικά πορίσματα και τις ιστορικές μαρτυρίες του Διόδωρου Σικελιώτη, τα πτώματα του Αρριδαίου και της συζύγου του Ευριδίκης που σφαγιάσθηκαν στην φυλακή από Θράκες δεσμοφύλακες,  ενταφιάσθηκαν αρχικά στην Αμφίπολη, μετά από έξι μήνες έγινε ανακομιδή  οι σωροί  απανθρακώθηκαν με εντολή του Κάσανδρου και τα οστά ενταφιάσθηκαν επίσημα για δεύτερη φορά στον ασύλητο βασιλικό τάφο Νο 2 των Αιγών στον οποίον ανακαλύφθηκαν έπειτα από 2.294 χρόνια (Νοέμβριος 1977) από τον Μανώλη Ανδρόνικο.

  Μεταξύ των αμφισβητιών περιλαμβάνεται και ο Ρουμανικής καταγωγής Αμερικανός καθηγητής αρχαιολογίας  στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια Eugene Borza καθώς και η καθηγήτρια αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών Ολγα Παλαγγιά οι οποίοι σε πρόσφατη ημερίδα που αναδημοσιεύθηκε στο γνωστό περιοδικό Archaeology, παρουσίασαν τα πορίσματα των μελετών τους που χρονολογούνται από το 1995. Πρώτη το 1980, η Αμερικανίδα αρχαιολόγος Phyllis Lehmann είχε αμφισβητήσει την απόδοση του μνημείου στον Φίλιππο Β΄, αντιπροτείνοντας την ταύτιση του νεκρού  με τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, εγκαινιάζοντας έτσι έναν επιστημονικό διάλογο που συνεχίζεται ως σήμερα

Ο Αρριδαίος που ήταν διανοητικά καθυστερημένος, σφαγιάσθηκε από Θράκες δεσμοφύλακες σε φυλακή της Αμφίπολης όπου βρισκόταν κρατούμενος μαζί με την σύζυγό του πριγκήπισσα Ευριδίκη η οποία στην συνέχεια εξαναγκάσθηκε να αυτοκτονήσει.  Η πριγκήπισσα Ευριδίκη ήταν εγγονή του βασιλιά Φιλίππου Β΄. Μητέρα της ήταν η Κυνάνη,  κόρη του Φιλίππου από την Ιλλυρικής καταγωγής πρώτη του σύζυγό που ονομαζόταν Αυδάτα ή Ευριδίκη.

Το τραγικό περιστατικό διαδραματίσθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 317 πΧ. Ο ακριβής χρονικός προσδιορισμός επιτεύχθηκε τα τελευταία χρόνια χάρις σε απόσπασμα των λεγομένων Αστρονομικών ημερολογίων που ταυτοποιήθηκαν πρόσφατα από αρχαιολόγους. Στην δεκαετία του 1950 ένας μεγάλος κρατήρας της Σελήνης ονομάσθηκε τιμητικά από αστρονόμους κρατήρας του Αρριδαίου.

    Θα πρέπει να τονισθή ότι δύο καθηγητές αρχαιολογίας του  Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι κ.κ. Παναγ. Φάλκλαρης και  Ιωάν. Τουλουμάκης, δημοσιοποίησαν τον Νοέμβριο 2001 σε διάλεξή τους στην Εδεσσα, τεκμηριωμένες απόψεις σύμφωνα με τις οποίες  η πρώτη πρωτεύουσα του  Μακεδονικού Βασιλείου δεν βρισκόταν στην Βεργίνα.

  Η άποψη του καθηγητή κ. Φάλκλαρη: Η θρυλική πόλη Αγαί, πρωτεύουσα του πρώτου Μακεδονικού βασιλείου δεν βρίσκεται στην Βεργίνα Ημαθίας, ούτε στην Εδεσσα αλλά στην περιοχή Λευκαδίων κοντά στην Νάουσα. Ως κύριο επιχείρημα αναφέρεται η ύπαρξη τεσσάρων μεγάλων Μακεδονικών τάφων στην συγκεκριμένη περιοχή.                                                

  Η άποψη του καθηγητή κ. Τουλουπάκη: Οι αρχαίες Αιγαί ταυτίζονται με την Εδεσσα,  πρωτεύουσα του προϊστορικού Φρυγικού βασιλείου που μετονομάσθηκε Αιγαί από τους Μακεδόνες. Μεταξύ των επιχειρημάτων είναι η μαρτυρία του Χαλκιδέως χρονογράφου Ευφορίωνος (275-186 πΧ) που έζησε στην Αντιόχεια ως βιβλιοθηκονόμος. Ο Ευφορίων αναφέρει τα εξής σχετικά με την ίδρυση των Αιγών στην θέση της Φρυγικής Εδεσσας από τον Κάρανο, αρχηγέτη και ιδρυτή της Μακεδονικής δυναστείας τον 8ο αιώνα πΧ:                                                                   

 "Εκ δε του χρησμού προθυμότερος γενόμενος ο Κάρανος συν τισιν Ελλησιν αποικίαν στειλάμενος ελθών εις Μακεδονίαν έκτισεν πόλιν και Μακεδόνων εβασίλευσεν και την προτέραν καλουμένην Εδεσσαν πόλιν Αιγάς μετωνόμασεν από των αιγών. Ωκειτο δε το παλαιόν η Εδεσσα υπό Φρυγών και Λυδών και των μετά Μίδου διακομισθέντων εις την Ευρώπην "

Ευφορίων, σωζόμενο απόσπασμα

Η ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΓΑΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΤΑΦΩΝ ΣΤΙΣ ΑΙΓΕΣ

    Στα χρόνια του βασιλέα της Μακεδονίας Πτολεμαίου Κεραυνού (319-279 πΧ)   οι Αιγές (πρώην Εδεσσα)  δέχονται την ληστρική επιδρομή  Γαλατών υπό την αρχηγία του Βόλγιου (Bolgios). Το 281 πΧ  στίφη Κελτών αποτελούμενα κυρίως από Γαλάτες  είχαν εισβάλει  στα Βαλκάνια προερχόμενα από την Παννονία (σημερινή Ουγγαρία). Ο κύριος όγκος των Γαλατών εγκαταστάθηκε στην Θράκη   όπου ίδρυσαν ένα βραχύβιο  βασίλειο υπό τον πολέμαρχο Βρέννο (Brennus). Μετά από πρόσκληση του βασιλιά της Βιθυνίας Νικομήδη, οι εισβολείς μετακινήθηκαν στην Μικρά Ασία. Εκεί έπειτα από αιματηρές συγκρούσεις, εγκαθίδρυσαν το κράτος της Γαλατίας στα κεντρικά υψίπεδα της Ανατολίας. Η Γαλατία επέζησε για περισσότερο από 200 χρόνια μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση μετά την λήξη των Μιθριδατικών πολέμων (63 πΧ).

  Το 279 πΧ ένα τμήμα του Γαλατικού στρατού αφού προηγουμένως κατέλαβε την Ανω Μακεδονία, πολιόρκησε τις περιτοιχισμένες Αιγές. Μετά από σκληρό αγώνα η αρχαία Μακεδονική πρωτεύουσα έπεσε και οι υπερασπιστές της σφαγιάσθηκαν. Στις συγκρούσεις σκοτώθηκε ο βασιλιάς της Μακεδονίας Πτολεμαίος Κεραυνός. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Πλούταρχου, οι Γαλάτες του Βόλγιου αφού εγκατέστησαν φρουρά στην πόλη, βεβήλωσαν το  ταφικό μαυσωλείο  και λεηλάτησαν το περιεχόμενο των αρχαίων βασιλικών τάφων που χρονολογούντο από τον 8ο αι. πΧ. Τα οστά των Μακεδόνων βασιλέων διασκορπίσθηκαν ατιμωτικά στον ανεμο:

"Οι δε Γαλάται γένος απληστότατον των χρημάτων όντες επέθεντο των βασιλέων αυτόθι κεκηδευμένων τους τάφους ορύττειν, και τα μεν χρήματα διήρπασαν, τα δε οστά προς ύβριν διέρριψαν"

Πλούταχος, Βίος Πύρρου 317

  Η παραπάνω πολύτιμη μαρτυρία του Πλούταρχου δημιουργεί σκεπτικισμό αναφορικά με τον αποδιδόμενο στον Φίλιππο Β΄  ασύλητο τάφο Νο 2 που ανακάλυψε ο Μανώλης Ανδρόνικος το 1977 στην Βεργίνα. Ο συγκεκριμμένος τάφος ήταν ανώνυμος χωρίς επιγραφές και η ταυτοποίηση αυτού με τον συλημένο από τους Γαλάτες βασιλικό τάφο του Φιλίππου δημιουργή ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθή.

  Μετά την άλωση των Αιγών οι Γαλάτες επιδρομείς υπό την  αρχηγία του Βρέννου εισέβαλαν στην Θεσσαλία με σκοπό να λεηλατήσουν το μαντείο των Δελφών και τους αμύθητους θησαυρούς που περιείχε. Στην μάχη των Θερμοπυλών κατενίκησαν τους Ελληνες αλλά  στην περιοχή των Δελφών αποκρούσθηκαν από τους Θεσσαλούς και αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν. Ο  Βρέννος πληγώθηκε και αυτοκτόνησε με το σπαθί του για να αποφύγει την αιχμαλωσία.

ΚΟΥΤΛΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΒΕΡΓΙΝΑ  

   Αναφορικά με την μεθοδευμένη χρήση του όρου Βεργίνα θα πρέπει να διευκρινισθή ότι πρόκειται γιά ψευδεπίγραφη ονομασία που δεν έχει καμμία σχέση με την αρχαιότητα. Χρησιμοποιήθηκε αδέξια ως επιστημονικός όρος από τους Ελληνες αρχαιολόγους της ομάδας Ανδρόνικου γιά να δοθή ελληνοφανής ονομασία στην περιοχή. Η Βεργίνα είναι μία μικρή κοινότητα προσφύγων που ήλθαν από την Τουρκία το 1924 και εγκαταστάθηκαν κοντά στον αρχαιολογικό χώρο.

   Η λέξη Βεργίνα είναι Λατινική και σημαίνει Παρθένα. Στο σημείο που εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες υπήρχε  γεωργοκτηνοτροφικός οικισμός που ονομάζεται Κούτλες και πολύ κοντά  δεύτερος οικισμός με το όνομα Μπάρμπεσι. Αμφότεροι οι  οικισμοί δημιουργήθηκαν από Αρβανιτόβλαχους που μετακινήθηκαν δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο που ονομαζόταν Παλατίτζι ή Παλατίτσα  στα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

   Η περιοχή έχει κατακλυσθή από ριπιδοειδείς αποθέσεις του ποταμού Αλιάκμονα καθώς βρίσκεται κοντά στο φαραγγοστόμιο αυτού. Οι ανασκαφές που άρχισαν στην δεκαετία του 20 κατέληξαν στην ανακάλυψη μικρού αριθμού θολωτών τάφων μεταξύ των οποίων και ο αποδιδόμενος στον Φίλιππο Β΄ ασύλητος τάφος.

ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

 ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΙ Η ΜΗΠΩΣ ΦΡΥΓΙΚΟΙ;;

ΟΙ ΦΡΥΓΕΣ ΠΡΟΫΠΗΡΞΑΝ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

  Το ερώτημα εάν πρόκειται γιά αρχικούς τάφους ή γιά επαναχρησιμοποιημένους από τους Μακεδόνες τάφους των αρχαίων Φρυγών, παραμένει αναπάντητο. Η ύπαρξη των Φρυγών  στην περιοχή Βέροιας-Εδεσσας είναι ιστορικά επιβεβαιωμένη από την 3η χιλιετηρίδα πΧ. Οι Φρύγες, ένας προϊστορικός λαός ινδοευρωπαϊκής καταγωγής, εκδιώχθησαν από τους  Μακεδόνες και μετανάστευσαν τον 8ο αι. πΧ στην ΒΔ Μικρά Ασία όπου ίδρυσαν το νεο-Φρυγικό  τους βασίλειο με πρωτεύουσα το Γόρδιο.

   Σύμφωνα με τον  Ηρόδοτο οι Φρύγες (Βρύγοι ή Βρίγες) ήσαν ο αρχαιότερος λαός της γής, αρχαιότερος ακόμα και από τους Αιγύπτιους.  Η προστασία των τάφων με  γήλοφους (Τούμπες-Tumulus) ήταν συνήθης πρακτική στο προϊστορικό Φρυγικό βασίλειο που ήκμασε στον χώρο του μετέπειτα Μακεδονικού κράτους. Παρατίθεται φωτογραφία (πάνω δεξιά) της μεγαλόπρεπης τούμπας που καλύπτει τον τάφο του θρυλικού βασιλέα της Φρυγίας Μίδα και βρίσκεται στην σημερινή ΒΔ Τουρκία.  Η ομοιότητα με τις τούμπες της Βεργίνας είναι προφανής και τα ερωτηματικά πολλά. Περισσότερα.

ΟΙ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΙ ΦΡΥΓΕΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Οι μελετητές επισημαίνουν το γεγονός ότι οι Φρύγες ή Βρίγοι  ήσαν οι πρώτοι κάτοικοι της Μακεδονίας, πολλούς αιώνες πρωτού αυτή κατοικηθή από τους αρχαίους Μακεδόνες

Η ΑΠΟΨΗ  ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ

Οι ΦρYγες προϋπhρξαν των ΜακεδOνων και  ΕλλHνων

    "Η αρχαιότερη πόλη των πρώτων Μακεδόνων, η μυθική και ιστορική πρωτεύουσα της μεγάλης βασιλικής δυναστείας των Αργεαδών, η Εδεσσα, γνωστή στους χρόνους των Μακεδόνων βασιλέων με το όνομα Αιγαί, κτίσθηκε από τον προϊστορικό λαό τους Βρύγους (Φρύγες) σε εποχή που ακόμα δεν είχαν φανή στην Ευρώπη τα Ελληνικά φύλλα, δηλαδή στα μέσα της 3ης χιλιετίας πΧ"  

 Αλίκη Στουγιαννάκη αρχαιολόγος Υπουργείου Πολιτισμού που εργάσθηκε την δεκαετία 1970 στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην θέση Λόγγος της αρχαίας Εδεσσας: (Αρθρο στο ιστορικό περιοδικό "ΕΔΕΣΣΑΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ", τεύχος 2, Μάϊος-Αύγουστος 1972)

Η ΦΟΙΝΙΚΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

   Γιά περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδώ . Η Ιστοσελίδα περιλαμβάνει  επιστημονικό δοκίμιο στην Αγγλική αναφορικά με προϊστορική Φοινικική επιγραφή που πιστοποιεί την Ιλλυρική προέλευση των αρχαίων Μακεδόνων.

   Στο κείμενο της επιγραφής βεβαιώνεται η διαφορετικότητα της Μακεδονικής γλώσσας ως προς την Ελληνική και τεκμηριώνεται ότι η  πρώτη πρωτεύουσα του Μακεδονικού βασιλείου Αιγαί, ταυτίζεται με την Φρυγική Εδεσσα που καταλήφθηκε από τους αρχαίους Μακέστες (Μακεδόνες) την προϊστορική περίοδο.

Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΠΙΓΡΑΦΗΣ

Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Βηρυτού, Λίβανος: Καθηγητής Αχμέτ Λεϊτάνι

Αγγλικά

Perdikas  son of Argeos leading his Makestes when approached to Vedissa (Edessa) citadel,  headed down from upper Illyria, offered sacrifice to uppermost Savazios. Afterwards when conquered entire Midas country, being outraged   with foreign Greeks who were charged for intrigues, extincted them immediatelly  while released indigenous Briges to wander  away, because  both these people spoke different languages. Since then being elder sovereign of Brigea  enjoyed the profits of  very ancient city renaming it  to Aigai while kept reppeling fugitives to return with excemption of captives.   This marble  chronicle was chiseled in Greek language by Dredas son of Gordios, in memory of a sorrowful remembrance.

Ελληνικά

Ο  Περδίκας γυιός του Αργαίου  επικεφαλής των Μακεστών   μόλις έφθασε στην Ακρόπολη της Εδεσσας προερχόμενος  από την  άνω Ιλλυρία  έκανε θυσία στον ύψιστο Θεό Σαβάζον. Στην συνέχεια αφού κυρίευσε την χώραν του Μίδα, τους ξένους Γρεκούς  αμέσως εξόντωσε οργισμένος επειδή βαρύνοντο με ραδιουργίες, ενώ τους γηγενείς Φρύγες άφησε να περιπλανώνται μακρυά, επειδή αυτοί οι δύο λαοί  ήσαν ξενόγλωσσοι  Από τότε ως γηραιός βασιλέας της Φρυγίας εκμεταλλευόταν την πανάρχαιη αυτή πόλη (Εδεσσα) αφού πρώτα την μετονόμασε σε Αιγάς εμπόδιζοντας τους φυγάδες  να επιστρέψουν εκτός από αυτούς που συλλαμβάνοντο αιχμάλωτοι  Την μαρμάρινη αυτή επιγραφή χάραξε στην Γρεκική γλώσσα ο Δρέδας γυιός του Γορδίου σαν χρονικό θλιβερής ανάμνησης.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Συνεχής μεγαλογράμματος γραφή)

ΠΕΡΔΙΚΑΣ ΑΡΓΑΙΟ[Υ] ΚΑΡΑΝΙΟΝ ΙΔΙΟΙΣ ΜΑΚΕΣΤΑΙΣ ΚΑΘΥΠΕΡΘΕΝ ΙΛΛΥΡΑΙΑΣ ΑΓΧΙΜΟΛΟΣ ΕΠ ΑΚΡΑ ΒΕΔ[Υ]Σ ΣΑΣΣΑΒΑΖΟ  ΟΦΣΙΜΕΔΟΝΤΙ ΕΡΕΧΣΕΝ ΜΙΔΟΥ ΕΠΑΝ ΑΙΑΝ ΚΑΣΧΕΘΕ ΟΘΝΕΙΟΥΣ ΓΡΕΚΕΣΤΑΣ ΕΠΙ ΣΚΕΥΟΡΗΜΑΣΙ ΛΕΛΟΙΔΟΡΗΜΕΝΟΥΣ  ΑΥΘ  ΑΝΗΡΕ ΣΚΥΔΜΑΙΝΟΝ ΒΡΥΓΑΣ ΔΕ ΠΑΛΑΙΧΘΟΝΑΣ ΑΛΑΣΘΑΙ ΤΗΛΟΘ ΕΙΕ ΑΜΦ ΑΛΛΟΘΡΟΑΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΟ ΠΑΛΛΙΣΤΟΝ ΑΣΤΥ ΑΙΓΑΣ  ΠΡΟΣΓΟΡΕΥΣΑΣ ΕΚΑΡΠΟ ΚΡΑΝΤΟΡ ΔΗ ΒΡΥΓΑΙΑΣ ΓΕΡΑΙΤΕΡΟΣ ΠΑΛΙΝΤΡΑΠΕΛΟΥΣ ΑΛΑΛΚΕ ΠΛΗΝ ΖΟΓΡΗΜΕΝΟΝ ΤΟ ΔΟΥΝ ΜΑΡΜΑΡΕΟΝ ΜΝΑΜΑΤΟΣ ΧΑΡΙΝ ΔΡΕΔΑΣ ΓΟΡΔΙΟΥ ΓΡΕΚΙΣΤΙ ΕΧΣΕΣΕΝ ΕΣ ΓΡΑΜΑΤΕΑ ΛΥΓΡΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  (Μικρογράμματος γραφή)

Περδίκας Αργαίο[υ] καρανίων ιδίοις Μακέσταις καθύπερθεν Ιλλυραίας αγχίμολος επ' άκρα Βεδ[ύ]σσας Σαβάζω οφσιμέδοντι έρεχσεν. Μίδου επ' αν αίαν κάσχεθε οθνείους Γρεκέστας επί σκευωρήμασι λεληδορημένους αυθ' ανήρε σκυδμαίνων, Βρύγας δε παλαίχθονας αλάσθαι τηλόθ' είε αμφ' αλλοθρόας. Εκτου το πάλλιστον άστυ Αιγάς προσγορεύσας εκάρπο. Κράντωρ δη Βρυγαίας γεραίτερος παλιντραπέλους άλαλκε πλην ζωγρημένων. Το δ' ούν μαρμάρεον μνάματος χάριν Δρέδας Γορδίου Γρεκιστί έχσεσεν ες γραμάτεα λυγρά.

ΒΙΝΤΕΟ

Οι αρχαίοι Μακεδονικοί τάφοι στο Κούτλες (Βεργίνα)  βεβηλώνονται από Ελληνες

Οι τάφοι του Κούτλες: Μακεδονικοί, Θρακικοί ή μήπως Φρυγικοί;

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Ιστορίας. Click below

 Copyright © 2002-2008    www.bulgarmak.org