ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΦΙΛΙΠΠΟΣ: Ο ΒΑΡΒΑΡΟΣ

    

Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ αν και θεωρείτο βάρβαρος από τους Ελληνες, έπασχε από μεγαλομανία καθώς θεωρούσε τον εαυτό του Θεό. Την ημέρα των γάμων της κόρης του Κλεοπάτρας, λίγα λεπτά πρωτού δολοφονηθή στα βασιλικά ανάκτορα των Αιγών, εμφανίσθηκε χρυσοστεφανωμένος  μπροστά σε ένα θεϊκό ομοίωμα του εαυτού του τοποθετημένο σε περίοπτη θέση ανάμεσα στα 12 αγάλματα των Ολύμπιων Θεών

 

ΟΙ  ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ  ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ

" Ού μόνον ούχ Ελληνος όντος ουδέ προσηκόντως ουδέν τοις Ελλησιν, αλλ' ουδέ βαρβάρου εντεύθεν όθεν καλόν ειπείν, αλλ' ολέθρου Μακεδόνος, όθεν ουδ' ανδράποδον σπουδαίον ουδέν εν πρότερον πριάσθαι"

Δημοσθένης, Γ΄ Φιλιππικός κεφ. 31

Νεοελληνική μετάφραση

"Οχι μόνο δεν είναι Ελληνας, όχι μόνο δεν έχει τίποτα κοινό με τους Ελληνες,  αλλά  είναι  βάρβαρος  γιά τον οποίον δεν μπορεί να λεχθή  τίποτα το καλο. Πρόκειται γιά έναν ολέθριο άνθρωπο από την Μακεδονία, όπου πρώτα δεν μπορούσες να αγοράσεις ούτε έναν σκλάβο της προκοπής"

Αγγλική

"That man Philip, not only he is not a Greek, but also he does not have anything in common with the Greeks. If only he would have been a barbarian from a decent country - but he is not even that. He is a scabby creature from Macedonia - a land that one can not even bring a slave that is worth something from"

 

Μακεδονική Σκοπίων

"Ne samo sto ne e grk, nitu svrzan so Grcite, tuku e varvarin od Makedonija, bescesna zemja kade sto nikogas ne bilo mozno da se kupi dobar rob"

 

« Μήπως όλα μας τα οχυρά δεν βρίσκονται στα χέρια αυτού του ανθρώπου ; Μήπως δεν θα υποστούμε τη χειρότερη ταπείνωση; Μήπως δεν βρισκόμαστε ήδη σε πόλεμο με αυτόν; Μήπως δεν είναι εχθρός μας; Μήπως δεν κατέχει δικά μας εδάφη; Μήπως δεν είναι βάρβαρος; Τα χειρότερα των επιθέτων δεν του αρμόζουν;».  

Δημοσθένης, Β΄ Ολυνθιακός

 

ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ:  ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

    Ο Φίλιππος Β΄ (382-336 πΧ) ήταν γυιός του  βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄  και της πριγκήπισσας Ευριδίκας του Ιλλυρικού βασιλείου των Λυγκηστών που είχε έδρα την πόλη Ηράκλεια στα σημερινά Bitola της Μακεδονίας.

   Είχε τρία αδέλφια τον Αλέξανδρο  Β΄, τον Περδίκα Γ΄ και την Ευρυνόη. Από την δεύτερη γυναίκα του πατέρα του την Γυγαία, είχε άλλους τρεις ετεροθαλείς αδελφούς τον Αρχέλαο, τον Αριδαίο και τον Μενέλαο. Παππούς του ήταν ο πρίγκηπας της Μακεδονίας Αριδαίος αδελφός του βασιλέα Περδίκα Β΄ (452-423 πΧ) και γιαγιά του η πριγκήπισσα Κλεοπάτρα.

   Ο Φίλιππος ήταν μονόφθαλμος και είχε επιβεβαιωμένες ομοφυλλοφιλικές τάσεις. Το 354 πΧ στην πολιορκία της Μεθώνης χτυπήθηκε από ελληνικό βέλος και έχασε το δεξί του μάτι. Βασίλεψε είκοσι τέσσερα χρόνια  (359-336 πΧ). Δολοφονήθηκε από τον πρώην εραστή του Παυσανία σε ηλικία 48 ετών. Ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας θεωρούνται η γυναίκα του Ολυμπιάδα-Μυρτάλη και ο γυιός του Αλέξανδρος.

          

ΙΣΤΟΡΙΚΗ  ΔΙΑΔΡΟΜΗ

 

ΠορεΙα αΙματος προς τον ΜακεδονικΟ θρΟνο

ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗΣ

    Ο Φίλιππος  γεννήθηκε στην   Πέλλα το 382 πΧ . Πάτέρας του ήταν ο βασιλέας  Αμύντας Γ΄ και μητέρα του η Ευριδίκα Β΄, πριγκήπισσα της Ιλλυρίας. Σε ηλικία 15 ετών στάλθηκε από τον αδελφό του  όμηρος στην Θήβα όπου παρέμεινε  3 χρόνια (367-365 πΧ). Το 364 επέστρεψε στην Μακεδονία και έγινε τοποτηρητής του θρόνου επειδή ο νόμιμος βασιλέας Αμύντας Δ΄ ήταν ανήλικος.

     Ο Φιλίππος ήταν νεώτερος γυιός του βασιλιά  Αμύντα Β΄, εγγονός του πρίγκηπα Αριδαίου και τρισέγγονος  του βασιλέα Αλεξάνδρου Α΄ (493-470 πΧ) που είχε βασιλέψει στην περίοδο των Περσικών πολέμων. Ο Αμύντας ανέβηκε στον θρόνο της Μακεδονίας μετά από δέκα χρόνια αναρχίας που ακολούθησαν τον θάνατο του προκατόχου του βασιλέα Αρχελάου Β΄. Το 383 πΧ ανατράπηκε από τους Ιλλύριους αλλά το επόμενο έτος ανέκτησε το βασίλειό του με την βοήθεια των Θεσσαλών.

    Ο Αμύντας Β΄ παντρεύτηκε την Ιλλύρια πριγήπισσα Ευριδίκα από την οποία απέκτησε τρεις γυιούς με νεώτερο τον Φίλιππο. Πέθανε το 370 πΧ και τον διαδέχθηκε γιά δύο χρόνια ο μεγαλύτερος γυιός του Αλέξανδρος Β΄ που δολοφονήθηκε το 368 στην διάρκεια συμποσίου από τον γαμπρό του Πτολεμαίο Αλωρίτη. Τον Αλέξανδρο Β΄ διαδέχθηκε ο νεώτερος αδελφός του Περδίκας Γ΄ με αντιβασιλέα τον Πτολεμαίο Αλωρίτη.

    Στην συνέχεια ο  βασιλέας Περδίκας Γ΄ δολοφόνησε τον Πτολεμαίο Αλωρίτη και παρέμεινε μόνος στον θρόνο στο διάστημα 364-359. Το 359  σκοτώθηκε σε μάχη κατά του Ιλλύριου βασιλιά Βαρδύλη. Τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γυιός του Αμύντας Γ΄ με αντιβασιλέα-επίτροπο τον Φίλιππο Β΄. Τον ίδιο χρόνο ο σφετεριστής Φίλιππος ανέτρεψε πραξικοπηματικά τον ανήλικο βασιλιά Αμύντα Γ΄ και άρπαξε τον θρόνο της Μακεδονίας. Ο Αμύντας Γ΄ που ήταν πρώτος εξάδελφος και γαμπρός του  Αλεξάνδρου Γ' διότι είχε παντρευτή την Κυνάνη, ετεροθαλή του αδελφή,  ήταν ο  νόμιμος βασιλιάς της Μακεδονίας.

    Το 336 πΧ λίγο μετά την δολοφονία του Φιλίππου, ο Αμύντας Γ΄ εκτελέσθηκε με λογχισμό  στην Πέλλα με διαταγή του  Αλέξανδρου  επειδή προέβαλε τίς νόμιμες αξιώσεις του στον θρόνο της Μακεδονίας. Με τα δεδομένα αυτά ο Μέγας Αλέξανδρος υπήρξε, όπως και ο πατέρα του, σφετεριστής του θρόνου και μη νόμιμος βασιλέας της Μακεδονίας

  Τo 357 πΧ ο Φίλιππος παντρεύτηκε την πριγκήπισσα Μυρτάλ, κόρη του βασιλιά των Μολοσσών Νεοπτόλεμου. Οι Μολοσσοί ανήκαν στην Ιλλυρική φυλή των Ηπειρωτών. Ενα χρόνο αργότερα η Μυρτάλ μετονομάσθηκε από τον Φίλιππο Ολυμπιάδα επειδή το άλογό του κέρδισε στους Ολυμπιακούς αγώνες. Την ίδια χρονιά (356 πΧ) γεννήθηκε ο γυιός τους Αλέξανδρος και ένα χρόνο αργότερα (355 πΧ) η κόρη τους Κλεοπάτρα.

 

ΕπτΑ γυναΙκες και επτά παιδιΑ

ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ο ΠΟΛΥΓΑΜΙΚΟΣ

    Ο  Φίλιππος είχε  τις εξής επτά (7) γυναίκες και παλλακίδες από τις οποίες απέκτησε συνολικά επτά (7)  παιδιά. Τρεις από τις γυναίκες του (Αυδάτα, Φίλα, Μυρτάλη) προέρχονταν από την Ιλλυρία (σημερινή Αλβανία), μία από την  παραδουνάβια Θράκη (Μήδα), δύο από την Θεσσαλία (Φιλίνα και Νικησίπολη) και μόνο μία από την Μακεδονία (Κλεοπάτρα). Καμμία από τις γυναίκες του Φίλιππου δεν είχε Ελληνική καταγωγή.

  1. Αυδάτα, κόρη (ή εγγονή) του βασιλέα των Ιλλυριών Βάρδυλλου. Η Αυδάτα χάρισε στον Φίλιππο μία κόρη την  Κύννα ή Κυνάνη που παντρεύτηκε τον Αμύντα Γ΄ γυιό του βασιλιά Περδίκα Γ΄ και απέκτησε μαζί του μία κόρη την Αδέα-Ευριδίκα. Η Κύννα μετά την δολοφονία του άντρα της, διακρίθηκε σε πολέμους των Ιλλύριων κατά της Μακεδόνων.Το 336 πΧ η Αυδάτα και ο Αμύντας Γ΄ εκτελέσθηκαν  με λογχισμό από τον  Αλέξανδρο Γ΄ για συνομωσία επειδή προέβαλαν τις νόμιμες αξιώσεις τους στον θρόνο της Μακεδονίας μετά την δολοφονία του Φιλίππου. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου Γ΄ το 323 πΧ, η Αδέα-Ευριδίκη δολοφονήθηκε από την Ολυμπιάδα για να εξαλειφθή το κληρονομικό της δικαίωμα στον Μακεδονικό θρόνο ώστε να απομείνει μοναδικός δικαιούχος ο Αλέξανδρος Δ΄ ανήλικος γυιός του Αλέξανδρου Γ΄  και της Σογδιανής πριγκήπισσας Ρωξάνης .

  2. Φίλα,  κόρη (κατ' άλλους αδελφή) του Ιλλύριου βασιλέα των Ελιμιωτών Δέρδα και αδελφή του Μαχάτα. Ο Φίλιππος  δεν απέκτησε παιδιά μαζί της. Η Ελιμιώτιδα (Ελιμέα ή Ελμιώτιδα) μαζί με την Ορεστίδα, τη Λυγκnστίδα, την Πελαγονία, την Εορδαία, την Δερρίοπο, την Τυμφαία, την Ατιντανία και τη Δασσαρήτιδα ήσαν Ιλλυρικά κρατίδια τα περισσότερα υποτελή στο κράτος των Αιγών. Από την εποχή του Φιλλίππου του Β΄, ενσωματώθηκαν πλήρως στο Μακεδονικό βασίλειο. Από την Ορεστίδα και Ελιμιώτιδα καταγόταν η αρχέγονη Μακεδονική φυλή που τον 9ο αι. πΧ κατέλαβε τη Φρυγική Εδεσσα και την καθιέρωσε ως πρωτεύουσα και ορμητήριο του νεοσύστατου Μακεδονικού κρατιδίου που αρχικά ονομαζόταν Ημαθία.

    3. Μήδα, κόρη του βασιλέα των Γετών Κοθήλα που κατείχε την περιοχή της Οδησσού (Βάρνας). Οι Γέτες ήσαν βαρβαρικός λαός  στην παραδουνάβεια Θράκη. Ο Φίλιππος δεν απέκτησε παιδιά μαζί της. Η Μήδα (κατ' άλλους Μηδόπη) έζησε ένα διάστημα μαζί με την Ολυμπιάδα.

  4. Μυρτάλ-Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλέα των Μολοσσών Νεοπτόλεμου. Η Ολυμπιάδα αρχικά ονομαζόταν  Μυρτάλ. Ηταν ένα όνομα Ιλλυρικό, προφανώς μη Ελληνικό. Μετονομάσθηκε Ολυμπιάδα από τον Φίλιππο μετά την νίκη των αλόγων του στους Ολυμπιακούς αγώνες του 356 πΧ. Σε κάποια πηγή είναι αναφέρεται με το όνομα  Πολυξένη. Ο Φίλιππος την παντρεύτηκε το 357 πΧ και απέκτησε μαζί της έναν γυιό τον Αλέξανδρο Γ΄ το 356 και μία κόρη την Κλεοπάτρα το 355. Η 19χρονη Κλεοπάτρα  το Οκτώβριο του 336 πΧ παντρεύτηκε τον βασιλέα των Μολοσσών Αλέξανδρο. Το βασίλειο των Μολοσσών ήταν Ιλλυρικό και τοποθετείται στην περιοχή των Ιωαννίνων στην σημερινή Τσαμουριά. Την ημέρα των γάμων της νεαρής πριγκήπισσας Κλεοπάτρας δολοφονήθηκε ο πατέρας της Φίλιππος. Η Κλεοπάτρα και ο Αλέξανδρος των Μολοσσών απέκτησαν έναν γυιό τον Νεοπτόλεμο και μία κόρη. Το 331 πΧ ο Αλέξανδρος των Μολοσσών σκοτώθηκε σε μάχη με την άγρια φυλή των Σαμνιτών στην νότια Ιταλία. Το 308 πΧ η Κλεοπάτρα δολοφονήθηκε στις Σάρδεις της Μ. Ασίας όπου είχε εγκατασταθή από χρόνια, από τον Μακεδόνα σατράπη της περιοχής Αντίγονο  Μονόφθαλμο.

  5. Κλεοπάτρα, 5η σύζυγος του Φιλίππου,  αδελφή του Ιππόστρατου και ανηψιά του  στρατηγού Ατταλου. Σε μία ιστορική πηγή κατονομάζεται ως Ευριδίκη. Είναι το όνομα που έλαβε μετά τον γάμο της με τον Φίλιππο το 338 πΧ. Ο Φίλιππος απέκτησε μαζί της μία κόρη την Ευρώπη και έναν γυιό τον Κάρανο. Ο γάμος προκάλεσε τον μήνι της Ολυμπιάδας και του Αλεξάνδρου. Μετά τον γάμο η Ολυμπιάδα κατέφυγε στον αδελφό της  Αλέξανδρο, βασιλέα των Μολοσσών, και ο Αλέξανδρος κατέφυγε δυσαρεστημένος στην Ιλλυρία. Η Κλεοπάτρα ήταν η μοναδική σύζυγός του Φιλίππου που είχε Μακεδονική καταγωγή. Μετά την δολοφονία του Φιλίππου το 336 πΧ, η Ολυμπιάδα επέστρεψε στην Μακεδονία και εξαπέλυσε έναν αιματηρό κύκλο εκκαθαρίσεων αρχίζοντας με ένα φρικιαστικό διπλό έγκλημα. Το 336 με τα ίδια της τα χέρια δολοφονεί την πριγκήπισσα Ευρώπη, κόρη του Φιλίππου και της Κλεοπάτρας. Στην συνέχεια υποχρεώνει την τραγική Κλεοπάτρα που παρακολούθησε τον σφαγιασμό της ανήλικης  Ευρώπης, να κρεμαστή με την ζώνη της από ένα δέντρο. Η Κλεοπάτρα είχε μόλις γεννήσει το δεύτερο παιδί της, τον Κάρανο που δολοφονήθηκε στην συνέχεια από τον Αλέξανδρο.

  6. Νικησίπολη,  από τις Φέρρες της Θεσσαλίας. Ο φίλιππος απέκτησαν μαζί της μία κόρη  την Θεσσαλονίκη που παντρεύτηκε τον βασιλέα Κάσσανδρο της Μακεδονίας. Η Θεσσαλονίκη δολοφονήθηκε από τον γυιό της  Αντίπατρο.

  7. Φιλλίνα, χορεύτρια από την Λάρισσα, κόρη του Αρριδαίου. Υπηρξε παλλακίδα του Φιλίππου που του χάρισε έναν εξώγαμο γυιό  τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο. Ο Αρριδαίος που ήταν διανοητικά καθυστερημένος δολοφονήθηκε το το 317 πΧ από την Ολυμπιάδα για να προωθηθή στον θρόνο της Μακεδονίας ο ανήλικος γυιός του Αλεξάνδρου και της Σογδιανής πριγκήπισσας Ρωξάνης, Αλέξανδρος Δ΄ Αιγός ο οποίος  δολοφονήθηκε από τον Κάσσανδρο το 315 πΧ.

    Τα εφτά παιδιά του Φιλίππου ήσαν τα εξής: 1. Κύννα   2. Φίλιππος Γ΄ Αριδαίος  3. Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας   4. Κλεοπάτρα  5. Θεσσαλονίκη,  6. Ευρώπη  7. Κάρανος.  

ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ

Πτολεμαίος Σωτήρ: Φαραώ της Αιγύπτου

  Σύμφωνα με διασταυρωμένες ιστορικές μαρτυρίες  ο στρατηγός Πτολεμαίος, γυιός του Λαγού,  αρχηγός της σωματοφυλακής του Αλεξάνδρου και μετέπειτα Φαραώ της Αιγύπτου, υπήρξε νόθος γυιός του Φιλίππου και  αδελφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

   Οπως αναφέρουν οι  ιστορικοί Παυσανίας   Πλούταρχος, η μητέρα του Πτολεμαίου Αρσινόη διετέλεσε παλλακίδα του Φιλίππου. Ενώ ήταν έγκυος ο Φίλιππος την έδωσε ως σύζυγο στον Λάγο που έγινε εικονικός  πατέρας του Πτολεμαίου.

Ο Πτολεμαίος  (367-283 πΧ) υπήρξε ο πιστότερος των στρατηγών του Αλεξάνδρου και πρώτος βιογράφος αυτού. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου ανακηρύχθηκε Φαραώ της Αιγύπτου με το όνομα Πτολεμαίος Σωτήρ ως αρχηγέτης βασιλικής δυναστείας που διατηρήθηκε στην εξουσία επί τρεις αιώνες με τελευταίο απόγονο την βασίλισσα Κλεοπάτρα Η΄ (69-30 πΧ).

 

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΞΩΓΑΜΟΣ ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ

 

Σε Γερμανική εικονογραφημένη χρονογραφία μεσαιωνικής εποχής, o τελευταίος Φαραώ της Αιγύπτου Νεκτάμπανο (τρίτος από αριστερά) αναφέρεται σαν μάγος και πατέρας του Αλεξάνδρου σε αντίθεση με τον Φίλιππο που αναφέρεται απλά σαν βασιλιάς της Μακεδονίας.  Στην μέση η Ολυμπιάδα και το τεράστιο φίδι που την γονιμοποίησε με το σπέρμα του Φαραώ. Στο άκρο δεξιά ο Πτολεμαίος Σωτήρ

 

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

    Ο Φίλιππος δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 336 πΧ στο θέατρο της αρχαίας πρωτεύουσας των  Αιγών. Ο φόνος έγινε   στην διάρκεια του γάμου της κόρης του Κλεοπάτρας με τον βασιλιά των Μολοσσών Αλέξανδρο. Δράστης ο  Παυσανίας γυιός του Κεράστη, αξιωματικός της βασιλικής φρουράς από την Ορεστίδα και πρώην εραστής του Φιλίππου.

     Ο Παυσανίας καταδιώχθηκε και εκτελέσθηκε  σε μικρή απόσταση από τρεις σωματοφύλακες. Πρόκειται γιά τους Περδίκα, Λεόννατο και Ατταλο που κατάγονταν από την Ορεστίδα και ήσαν  έμπιστοι  της Ολυμπιάδας.  Η άμεση εκτέλεση του Παυσανία ήταν  μεθοδευμένη για να μη αποκαλύψει τους υποκινητές του. Σύμφωνα με ορισμένες  ιστορικές πηγές οι τρεις εκτελεστές του Παυσανία ήσαν σωματοφύλακες του Αλέξανδρου και όχι του Φιλίππου.

   

    ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

   Ο Φίλιππος υπήρξε εραστής του Παυσανία. Επτά χρόνια νωρίτερα  τον είχε αντικαταστήσει με άλλον ευνοούμενο που ονομαζόταν επίσης Παυσανίας. Πικραμένος ο Παυσανίας άρχισε να διαδίδει πως ο συνονόματος αντικαταστάτης του ήταν ερμαφρόδιτος και ομοφυλόφιλος. Οι διαδόσεις είχαν αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει ο δεύτερος Παυσανίας πέφτοντας πάνω στα σπαθιά των Ιλλυριών στην διάρκεια μιάς μάχης με τον βασιλιά της Ιλλυρίας Πλευρία.

    Ο στρατηγός Ατταλλος, έμπιστος του Φιλίππου, που γνώριζε όλες τις πτυχές του σεξουαλικού σκανδάλου, κάλεσε τον Παυσανία σε συμπόσιο και αφού τον μέθυσε τον υπέβαλε σε ομαδικό βιασμό  ενώπιον του κοινού της Πέλλας για να τον ευτελίσει σαν  κοινή πόρνη. Το πρωτάκουστο αυτό περιστατικό πλήγωσε  βαρειά τον Παυσανία.  Οι πηγές (Δόδωρος Σικελιώτης) αναφέρουν πως όταν ήταν μικρός είχε ρωτήσει τον δάσκαλό του σοφιστή Ερμοκράτη με ποιόν τρόπο θα αποκτούσε παντοτινή φήμη. Εκείνος του είχε απαντήσει σιβυλλικά πως αυτό θα γινόταν μόνο εάν σκότωνε κάποιον που είχε μεγαλουργήσει.

   Πέραν των σεξουαλικών κινήτρων θεωρείται βέβαιο ότι η Ολυμπιάδα με την πιθανή συνενοχή του Αλεξάνδρου όπλισε το χέρι του δολοφόνου Παυσανία. Χαρακτηριστικό είναι ότι όταν η Ολυμπιάδα τέλεσε ετήσιο μνημόσυνο στον τάφο του Παυσανία, κατέθεσε χρυσό στεφάνι στον πτώμα του και αφιέρωσε το σπαθί που σκότωσε τον Φίλιππο στον ναό του Απόλλωνα με το πραγματικό της όνομα που ήταν Μυρτάλ

    Εξ ίσου ύποπτη θεωρείται η αδικαιολόγητη δολοφονία του στρατηγού Ατταλου στην Μ. Ασία που πραγματοποιήθηκε με διαταγή του Αλεξάνδρου λίγους μήνες αργότερα. Ο Ατταλος γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες της σχέσης Φιλίππου- Παυσανία. Ολα τα παραπάνω δεδομένα συνηγορούν στην εκδοχή πως ο Αλέξανδρος υπήρξε πατροκτόνος και ανέβηκε στον Μακεδονικό θρόνο με την συνέργεια της μητέρας του Ολυμπιάδας πατώντας πάνω στο πτώμα του πατέρα του.

 
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠΠΟΣ

    Ο  Δημοσθένης γεννήθηκε στην Αθήνα από πλούσια οικογένεια το 384 πΧ. Σύντομα αναδείχθηκε  ως ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες της Ελληνικής αρχαιότητας. Αν και τραύλιζε ελαφρά ξεπέρασε το εκ γενετής ελάττωμά του εξασκούμενος στην ρητορική βάζοντας χαλίκια στο στόμα του. Το 351 πΧ εκφώνησε τον πρώτο  Φιλιππικό του λόγο στον οποίο επισείει τον από βορρά κίνδυνο που διατρέχει η Αθήνα και ο ευρύτερος Ελληνικός κόσμος από την κατακτητική μανία των βαρβάρων Μακεδόνων. Ο δεύτερος Φίλιππικός εκφωνήθηκε το 344 πΧ και ο πύρινος  τρίτος το 341 πΧ. Το 349  εκφώνησε τους τρεις Ολυνθιακούς  λόγους απαιτώντας βοήθεια γιά την Ολυνθο που κινδύνευε από τους Μακεδόνες. Σε όλους του λόγους του  προτρέπει τους Ελληνες να ενωθούν εναντίον του ξένου κατακτητή που ονομάζεται Φίλιππος.

    Την εποχή του Δημοσθένη ο Φίλιππος κατελάμβανε την μία μετά την άλλη  τις Ελληνικές αποικίες στις παραλιακές ακτές της Μακεδονίας. Η Αμφίπολη, η Πύδνα, η Ποτίδαια, η Μεθώνη, οι Φέρρες, οι Παγασές, η Ολυνθος και άλλες  αποικίες έπεσαν στα χέρια των Μακεδόνων. Ο Δημοσθένης υπηρέτησε την Δημοκρατική παράταξη και είχε πολιτικό αντίπαλο τον ρήτορα Ισοκράτη που εκπροσωπούσε την φιλομακεδονική πλευρά.

   Το ερώτημα γιατί ο Δημοσθένης αποκαλούσε τον Φίλιππο βάρβαρο είναι εύλογο. Η πλειοψηφία των μελετητών πιστεύουν πως ο όρος βάρβαρος στον αρχαίο κόσμο αναφέρεται με αρκετή δόση περιφρόνησης σε όσους  μιλούσαν γλώσσες που οι Ελληνες δεν μπορούσαν να κατανοήσουν.  Ετσι οι Μακεδόνες όπως και  όλοι οι λαοί που δεν μιλούσαν Ελληνικά αποκαλούντο Βάρβαροι ενώ οι καθ' αυτού Ελληνες χρησιμοποιούσαν τον όρο Ξένοι για τους Ελληνες άλλων Ελληνικών πόλεων

 

ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΛΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ

  Το 326 πΧ κατέφυγε στην Αθήνα από την Ασία ο  στρατηγός Αρπαλος. Σύμφωνα με τις πηγές είχε αποστατήσει με 6.000 Μακεδόνες μισθοφόρους μεταφέροντας το ιλιγγιώδες ποσόν των 5.000 Περσικών ταλάντων που είχε υπεξαιρέσει από το θησαυροφυλάκειο του Δαρείου. Ο Δημοσθένης κατηγορήθηκε ότι δέχθηκε 20 τάλαντα ως δωροδοκία από τον Αρπαλο. Στην δίκη που ακολούθησε επιβλήθηκε στον  Δημοσθένη  πρόστιμο 50 ταλάντων. Επειδή δεν μπόρεσε να εξαγοράσει την ποινή του καταδικάσθηκε σε φυλάκιση. Για να γλυτώσει την φυλακή κατέφυγε στην Αίγινα και στην συνέχεια στην Τροιζήνα.

   Το 323 πΧ μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, οι Αθηναίοι απεφάσισαν να τον αμνηστεύσουν και τον επανέφεραν στην Αθήνα. Ακολούθησε εξέγερση κατά της Μακεδονικής κατοχής γνωστή ως Λαμιακός πόλεμος που καταπνίχτηκε από τον αντιβασιλέα της Μακεδονίας Αντίπατρο και τον γυιό του Κρατερό στην μάχη των Κραννών. Ο Δημοσθένης και άλλοι ρήτορες καταδικάσθηκαν σε θάνατο από Μακεδονικό δικαστήριο γιά εσχάτη προδοσία.

    Καταδιωκόμενος από τους Μακεδόνες ο Δημοσθένης κατέφυγε το 322 πΧ στον ναό του Ποσειδώνα στο νησί Καλαβρία (Πόρος). Εκεί περικυκλωμένος από στρατιώτες του Αντίπατρου αυτοκτόνησε  απελπισμένος ρουφώντας  με την γραφίδα του  μελάνη από το μελανοδοχείο του. Από ειρωνεία της τύχης λίγα χρόνια νωρίτερα με την ίδια μελάνη  είχε γράψει τους πύρινους αντι-Φιλιππικούς του λόγους χαρακτηρίζοντας τον βασιλιά της Μακεδονίας βάρβαρο. Ηταν 62 ετών. Την ίδια χρονιά πέθανε ένας ακόμα μεγάλος της εποχής, ο φιλοσοφος Αριστοτέλης

 

Η κατΑκτηση της ΕλλΑδας απΟ  τον Φιλίππο

 ΜΑΧΗ  ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ

"Οπως έχω αναφέρει στην ιστορία της Αττικής η ήττα στην Χαιρώνεια υπήρξε  καταστροφή για όλους τους Ελληνες"

Παυσ. 9.6.5.

 

"Είμαι κόρη του Θεογένη διοικητή του στρατού που πολέμησε κατά του πατέρα σου  στην μάχη της Χαιρώνειας και έπεσε μαχόμενος για την ελευθερία της Ελλάδας"

 

Απόσπασμα από χωρίο του Πλούταρχου σχετικό με διάλογο ανάμεσα στον Αλέξανδρο και την Τιμόκλεια, μία αιχμάλωτη Θηβαία μετά την καταστροφή της Θήβας το 336 πΧ. Ο Αλέξανδρος την ρώτησε ποιά είναι και εκείνη έδωσε την παραπάνω απάντηση

 

   Το καλοκαίρι του 338 πΧ ο Μακεδονικός στρατός εξανάγκασε σε υποχώρηση τον συνασπισμένο Ελληνικό στρατό υπό την ηγεσία του Χάρη. Στην συνέχεια κατέλαβε την Αμφισσα και την Ναύπακτο στον Κορινθιακό κόλπο. Οι Ελληνες υποχώρησαν προς την πεδιάδα της Βοιωτίας όπου και ανασυγκροτήθηκαν.  Στις 7 Αυγούστου 338 πΧ δόθηκε η αποφασιστική μάχη στην Χαιρώνεια βόρεια της Θήβας.  Οι κάτοικοι της Θήβας και Χαιρώνειας  είχαν συμμαχήσει με τους Αθηναίους για να ανακόψουν την κατακτητική προέλαση του Φιλίππου προς νότον. Υπό την ηγεσία του Φιλίππου και του 18χρονου Αλεξάνδρου, ο Μακεδονικός στρατός συνέτριψε τους συνασπισμένους Ελληνες που διασκορπίσθηκαν με μεγάλες απώλειες.

    Ο περίφημος Ιερός Λόχος των Θηβαίων αποτελούμενος από 150 ζευγάρια ομοφυλοφύλλων (εραστών και ερώμενων) που πολεμούσαν ολόγυμνοι, εξοντώθηκε μέχρι τον τελευταίο άντρα. Οι Αθηναίοι είχαν 1.000 νεκρούς και 2.000 αιχμαλώτους. Μεταξύ αυτών που διέφυγαν ήταν ο ρήτορας Δημοσθένης.

  Τα αντίποινα του Φιλίππου προς τους Ελληνες υπήρξαν ανελέητα. Το μεγαλύτερο μέρος του τοπικού πληθυσμού σύρθηκε στην αιχμαλωσία ενώ πολλοί σφαγιάσθηκαν.  Ο Φίλιππος υποχρέωσε τους Θηβαίους να πληρώσουν ειδικό φόρο για να θάψουν τους νεκρούς και εγκατέστησε Μακεδονική φρουρά κατοχής στην πανάρχαια Φοινικική ακρόπολη των Θηβών Καδμεία. Ταυτόχρονα διέλυσε την Βοιωτική συμμαχία και επέβαλε ανεξαρτησία στις πόλεις που την αποτελούσαν.        

Ο Λέων της Χαιρώνειας στήθηκε  στο σημείο που εξοντώθηκε ο ιερός λόχος στην μάχη της Χαιρώνειας

  Στην Αθήνα ο Υπερίδης ζήτησε να κηρυχθή γενική επιστράτευση ακόμα και μεταξύ των  σκλάβων. Ο Φίλιππος έστειλε τότε τον Δημάδη που είχε συλληφθή αιχμάλωτος να διαπραγματευθή τους όρους της παράδοσης. Η κύρια απαίτηση του Φιλίππου ήταν η διάλυση της συμμαχία των Ελληνικών πόλεων. Τρομοκρατημένοι οι Αθηναίοι αποδέχθηκαν τους όρους του και επιδεικνύοντας δουλοπρέπεια σε έναν "βάρβαρο" έστησαν ανδριάντα του Φιλίππου στην κεντρική αγορά των Αθηνών.

     Στην συνέχεια ο Φίλιππος εισέβαλε στην Πελοπόννησο όπου συνάντησε αντίσταση μόνο από τους Σπαρτιάτες. Σε σύντομο χρόνο κατέλαβε την Κόρινθο, το Αργος, την Μεσσήνη, την Μεγαλόπολη και την Τεγέα. Στην Κόρινθο ο Φίλιππος συγκάλεσε συνέδριο που αποφάσισε την ίδρυση συμμαχικής ομοσπονδίας. Ενα χρόνο αργότερα οι υποταγμένες Ελληνικές πόλεις αναγνώρισαν τον Φίλιππο ως αρχιστράτηγο-διοικητή περιβεβλημένο με ανώτατες εξουσίες.

   Στα τέλη του 337 πΧ όλα ήσαν έτοιμα για την μεγάλη εκστρατεία εναντίον της Περσίας. Η δολοφονία του Φιλίππου τον Αύγουστο του 336 πΧ επέφερε  προσωρινή αναστάτωση η οποία αποκαταστάθηκε αμέσως από τον διάδοχό του Αλέξανδρο.

   Ενα χρόνο αργότερα (335 πχ) η Θήβα καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Αλέξανδρο. Η πόλη εκθεμελιώθηκε, οι κάτοικοι εξοντώθηκαν και μόνο το σπίτι του ποιητή Πίνδαρου διατηρήθηκε ανέπαφο. Οι πηγές αναφέρουν πως 6.000 Θηβαίοι σφαγιάσθηκαν ενώ 30.000 σύρθηκαν στην αιχμαλωσία. Ολόκληρος ο Ελληνικός κόσμος συγκλονίσθηκε και δήλωσε οριστική υποταγή στην Μακεδονία.

 

 

ΛεπτομΕρειες απΟ την μΑχη της ΧαιρΩνειας

    Στις 7 Αυγούστου 338 πΧ οι Mακεδόνες με 30.000 πεζούς και 3.000 ιππείς, κατενίκησαν στη Xαιρώνεια τον  αριθμητικά ισοδύναμο  στρατό των Θηβαίων και  Aθηναίων, οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή, εκτός από τους ιερολοχίτες, που έπεσαν όλοι νεκροί. Σκοτώθηκαν πάνω από 1.000 Aθηναίοι και πολλοί Θηβαίοι. Στην Αθήνα ο στρατηγός της μάχης Λυσικλής καταδικάσθηκε σε θάνατο ως υπαίτιος της συντριπτικής ήττας. Για τον ηρωϊσμό  των ανδρών του Iερού Λόχου ο Πλούταρχος αναφέρει τα εξής  στη βιογραφία του Πελοπίδα:

"Ο Iερός Λόχος δεν νικήθηκε ποτέ, μέχρι τη μάχη της Xαιρώνειας"

   Πιό γλαφυρός ο Παυσανίας αναφέρει:

       "H ήττα της Xαιρώνειας υπήρξε η απαρχή των δεινών για όλους τους Έλληνες, γιατί τόσο εκείνοι που έδειξαν αδιαφορία μπροστά στον κίνδυνο, όσο κι εκείνοι που πήγαν με το μέρος των Mακεδόνων, αιχμαλωτίστηκαν. Tις περισσότερες από τις ελληνικές πόλεις ο Φίλιππος τις κυρίευσε, ενώ τους Aθηναίους, αν και συνθηκολόγησε μαζί τους,  τους πήρε τα νησιά και κατέλυσε τη ναυτική τους εξουσία" 

 

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΘΗΒΩΝ

    Μόλις μαθεύθηκε η δολοφονία του Φίλιππου οι υποταγμένοι Ελληνες εξεγείρονται. Θηβαίοι, Θεσσαλοί,  Aιτωλοί, Aμβρακιώτες, Aρκάδες, Λακεδαιμόνιοι, Aργείοι, Hλείοι και άλλοι, με την ενθάρρυνση των Aθηναίων συγκροτούν  αντιμακεδονικό απελευθερωτικό μέτωπο. O Aλέξανδρος, που διαδέχθηκε τον Φίλιππο, αντιμετώπισε την εξέγερση με αστραπιαία αντίδραση.

   Η αφορμή δόθηκε όταν οι εξεγερμένοι Θηβαίοι σκότωσαν στην Θήβα δυο αξιωματικούς της Μακεδονικής φρουράς  και άρχισαν να πολιορκούν τους Mακεδόνες που κλείσθηκαν  στο φρούριο της ακρόπολης. Tαυτόχρονα, ζήτησαν βοήθεια από  άλλες ελληνικές πόλεις, στις οποίες υπερίσχυσαν  οι αντιμακεδονικές φατρίες.  Oι Aρκάδες, οι Hλείοι και οι Aιτωλοί ήσαν έτοιμοι να βοηθήσουν τους αποστάτες Θηβαίους. Oι Aθηναίοι άρχισαν να ετοιμάζουν στόλο και στρατό και  έστειλαν πρεσβεις στον Mέγα Bασιλέα Δαρείο, περιμένοντας την εξέλιξη των γεγονότων.

   Ο Aλέξανδρος   βρισκόταν στρατοπεδευμένος βόρεια της Θήβας με 30.000 πεζούς και  3.000 ιππείς. Δεν προχώρησε, όμως, σε επίθεση, γιατί περίμενε πως ίσως οι Θηβαίοι, παρά την οξύτατη αντίδρασή τους, θα άλλαζαν  γνώμη. Tην τέταρτη όμως μέρα άρχισε η σύγκρουση που κατέληξε  στην άλωση και ολική καταστροφή της Θήβας.

   Πρώτος ο στρατηγός ο Περδίκκας άρχισε  την επίθεση, διέσπασε τα οχυρώματα της πρώτης γραμμής και εισέδυσε στις προφυλακές των Θηβαίων. O στρατηγός Aμύντας, που ήταν παραταγμένος πλάι του, μόλις είδε πως ο Περδίκκας είχε προχωρήσει, διέταξε  τις δικές του φάλαγγες να επιτεθούν.

   Στα πρώτα λεπτά της μάχης σκοτώθηκαν 70 Mακεδόνες τοξότες. O Aλέξανδρος τότε βλέποντας ότι οι Θηβαίοι  προχωρούσαν με διασπασμένες γραμμές, εξαπέλυσε γενική έφοδο  με το πεζικό του, τους ανέτρεψε και τους καταδίωξε προς τα τείχη της πόλης.

 

Η ΘΗΒΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

     H φυγή των Θηβαίων ήταν τόσο άτακτη, ώστε στην προσπάθειά τους να μπουν  στην πόλη δεν πρόφθασαν να κλείσουν τις πύλες, από όπου εφόρμησε ο Μακεδονικός στρατός. Παράλληλα, άλλοι Mακεδόνες πηδούσαν μέσα στην πόλη από τα τείχη, που είχαν μείνει αφρούρητα, καθώς οι υπερασπιστές τους είχαν διατεθεί στις προφυλακές. Eπακολούθησε μεγάλη σύγχυση και μόνο στο Aμφείο πρόβαλαν οι Θηβαίοι οργανωμένη αντίσταση για λίγο διάστημα. Σύντομα κατελήφθη η αγορά και  άλλα σημεία της πόλης από τους Mακεδόνες, που κτυπούσαν από παντού, ενώ αγωνίζονταν μαζί τους όσοι αποτελούσαν τη φρουρά της Kαδμείας.

   H σφαγή που επακολούθησε ήταν τρομακτική. O Aρριανός σημειώνει με φρίκη  στην αφήγησή του, ότι  οι Φωκείς, οι Πλαταιείς και άλλοι Bοιωτοί, που μισούσαν θανάσιμα τους Θηβαίους για όσα είχαν υποστεί από αυτούς στο παρελθόν, έσφαζαν αδιάκριτα άνδρες, γυναίκες και παιδιά στους δρόμους, στα σπίτια, ακόμη και όσους κατέφυγαν ως ικέτες στους ναούς. Μέσα σε μία μέρα, η άλλοτε πανίσχυρη πόλη, που επανειλημμένα είχαν επιχειρήσει οι Σπαρτιάτες να  καταλάβουν χωρίς αποτέλεσμα, έπεσε στα χέρια του Aλεξάνδρου

     Για την ισοπέδωση και τη μεγάλη σφαγή, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Διόδωρος Σικελιώτης:

"Kατά την άλωση της πόλης κανείς Θηβαίος δεν παρακάλεσε τους Mακεδόνες να τον λυπηθούν και να του χαρίσουν τη ζωή, ούτε έπεφταν άνανδρα στα γόνατα των νικητών. Τα σπίτια διαρπάζονταν με τις οικογένειες και ολόκληρη  η πόλη  εξανδραποδίστηκε. Aπό τους άνδρες που απέμειναν, μερικοί πληγωμένοι και με την ψυχή στα δόντια, συμπλέκονταν με τους εχθρούς και πέθαιναν μαζί τους.

     Mετά από τέτοιο φονικό κάθε γωνιά της πόλης ήταν γεμάτη νεκρούς. Δεν υπήρχε άνθρωπος που μπροστά σε τέτοιο θέαμα δεν αισθάνθηκε οίκτο για την τύχη αυτών των δυστυχισμένων. Γιατί και Έλληνες ακόμη, Θεσπιείς και Πλαταιείς και Oρχομένιοι και μερικοί άλλοι εχθροί των Θηβαίων, που είχαν εκστρατεύσει μαζί με το βασιλιά Αλέξανδρο, εφόρμησαν μαζί του στην πόλη κι έδειξαν όλο το μίσος τους την ώρα της μεγάλης συμφοράς  των δύστυχων Θηβαίων. 

Πολλά και φοβερά πράγματα συνέβησαν στην πόλη. Έλληνες σφάζονταν ανελέητα από Έλληνες και συγγενείς σκοτώνονταν από τους ίδιους τους συγγενείς τους, χωρίς να τους προκαλεί ντροπή το γεγονός ότι μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Κι  όταν τελικά έπεσε η νύχτα και τα σπίτια είχαν λεηλατηθεί, τα παιδιά οι γυναίκες και οι γέροντες, που είχαν καταφύγει στα ιερά, σύρθηκαν  ταπεινωμένοι στην σκλαβιά "


   Ο Aλέξανδρος και οι εκπρόσωποι του συνεδρίου της Kορίνθου αποφάσισαν να ισοπεδωθεί η πόλη, εκτός από τους ναούς των Θεών. Ολοι οι κάτοικοι εξανδραποδίσθηκαν με εξαίρεση τους ιερείς και τους συνεργάτες των Mακεδόνων. Ταυτόχρονα απαγορεύτηκε στις ελληνικές πόλεις να δώσουν άσυλο στους λιγοστούς Θηβαίους που κατόρθωσαν να διαφύγουν. O Aλέξανδρος ζήτησε να μην καταστραφεί το σπίτι του λυρικού ποιητή Πίνδαρου και να μη θιγούν οι απόγονοί του. Σύμφωνα με τους Διόδωρο και  Πλούταρχο σκοτώθηκαν περισσότεροι από 6.000 Θηβαίοι ενώ  30.000  πουλήθηκαν δούλοι. Oι πεντακόσιοι Mακεδόνες που έπεσαν στην  μάχης τάφηκαν επί τόπου με μεγάλες τιμές.

 

   ΛΑΜΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

 Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

    Το καλοκαίρι του 323 πΧ οι Ελληνικές πόλεις επαναστάτησαν για δεύτερη φορά κατά της Μακεδονικής κυριαρχίας. Αφορμή στάθηκε ο θάνατος του Αλεξάνδρου στην Βαβυλώνα. Οι Αθηναίοι με επικεφαλής τον στρατηγό Λεοσθένη, σε συμμαχία με τις άλλες Ελληνικές πόλεις, εξεδίωξαν τις Μακεδονικές φρουρές και οχύρωσαν τα στενά των Θερμοπυλών. Στην συνέχεια εισέβαλαν στην Θεσσαλία.

    Η αντίδραση του στρατηγού Αντίπατρου που διοικούσε την Μακεδονία ως αντιβασιλέας ήταν άμεση. Επί κεφαλής ισχυρής μοίρας Μακεδονικού στρατού εισέβαλε στην Θεσσαλία αλλά εξαναγκάσθηκε σε υποχώρηση στο φρούριο της Λαμίας. Πολιορκημένος ζήτησε ενισχύσεις από την Ασία. Σε βοήθειά του έσπευσαν οι στρατηγοί Λεονάτος και Κρατερός.

  Ο Λεονάτος που ήταν προσωπικός σωματοφύλακας και φίλος του Αλεξάνδρου, φιλοδοξούσε να τον διαδεχθή. Προσπάθησε να διασπάσει  την πολιορκία της Λαμίας και να  διασώσει τον Αντίπατρο αλλά στάθηκε άτυχος διότι σκοτώθηκε στην μάχη.

   Σχεδόν ταυτόχρονα σκοτώθηκε και ο αντίπαλός του Αθηναίος στρατηγός Λεοσθένης στην διάρκεια μιάς αψιμαχίας του ιππικού. Τελικά  ο στρατηγός Κρατερός εξεδίωξε τους Ελληνες από την Λαμία και ενώθηκε με τις δυνάμεις του αντιβασιλέα Αντίπατρου.

    Η αποφασιστική μάχη μεταξύ Μακεδόνων και Ελλήνων διεξήχθηκε την άνοιξη του 322 πΧ στην  πόλη Κραννώνα, στα βόρεια της Θεσσαλικής πεδιάδας. Υπό  την αρχιστρατηγία του Αντίπατρου ο Μακεδονικός στρατός που αποτελείτο από 45.000 πεζούς και 5.000 ιππείς συνέτριψε τον Ελληνικό στρατό συνολικής δύναμης 30.000 αντρών που διοικούντο από τον Υπερίδη.

   Οι επιπτώσεις στην Αθήνα υπήρξαν ολέθριες. Ο Υπερίδης εκτελέσθηκε και ο Δημοσθένης αυτοκτόνησε όταν οι στρατιώτες του Αντίπατρου πήγαν να τον συλλάβουν. Οι Θεσσαλοί που στην διάρκεια του πολέμου είχαν παραμείνει ουδέτεροι  προσχώρησαν στην Μακεδονική ηγεμονία.  Οι Ελληνικές πόλεις-κράτη υποτάχθηκε και πάλι και παρά τις μικροεξεγέρσεις παρέμεινε υπό Μακεδονική  κυριαρχία επί 190 χρόνια μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 πΧ.

VIDEO

Βάρβαροι ο Φίλιππος και οι Μακεδόνες,  σύμφωνα με τους Ελληνες ιστορικούς

       

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εξερευνήστε το Bulgarmak- Explore Bulgarmak: Γενικός πίνακας περιεχομένων, Ευρετήριο σελίδων ιστοτόπου

Αντιρήσεις από Αμερικανούς αρχαιολόγους για τον τάφο του Φιλιππου στο Κούτλες

Μακεδονία: Από που κι ως που Ελληνική;

Αλέξανδρος ο καταραμένος  Ι  Αλέξανδρος ο Ελληνοποιημένος  Ι  Ολυμπιάδα η Φόνισσα  Ι Αλέξανδρος ο Πατροκτόνος  Ι  Αλέξανδρος ο Μεγαλομανής  Ι  Αλέξανδρος ο Μισέλληνας  Ι  Αλέξανδρος ο Θηριώδης  Ι  Αλέξανδρος ο Ανελέητος  Ι  Αλέξανδρος ο Αμφισεξουαλικός  Ι Αλέξανδρος ο Βάνδαλος  Ι Πεθαίνοντας στην Βαβυλώνα  Ι  Κάσσανδρος ο εξολοθρευτής  Ι Αλέξανδρος ο επίορκος Ι Αλέξανδρος ο Καταστροφέας: Αφανίζοντας τον Περσικό πολιτισμό
 
Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας
 
Copyright © 2005-2009    www.bulgarmak.org