ΠΩΣ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΘΗΚΕ ΒΙΑΙΑ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Στο διάστημα 1918-1970 οι Ελληνικές Αρχές κατοχής άλλαξαν 1.700 Βουλγαρικά ονόματα και τοπονύμια στην Αιγαιακή Μακεδονία

 The violent Hellenization of Aegean Macedonia

     ΦΑΣΗ 1η: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΔΙΑ ΡΟΠΑΛΟΥ

 «Οι κάτοικοι του χωριού Aτραπος οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά με την ανάταση του δεξιού χεριού  επανέλαβαν τον όρκο που διαβάστηκε από το δήμαρχο: Υπόσχομαι ενώπιον του Θεού, των ανθρώπων, και των επίσημων κρατικών αρχών ότι από σήμερα θα σταματήσω τη Σλάβικη διάλεκτο, που χρησιμοποιούν  μόνο  οι εχθροί μας οι Βούλγαροι, και  πάντα και παντού θα μιλάω μόνο την επίσημη γλώσσα της πατρικής γης μου, την ελληνική γλώσσα στην οποία η ιερή Βίβλος του Ιησού Χριστού μας γράφτηκε»  

Απόσπασμα δημόσιας ορκομωσίας κατοίκων  χωριού Ατραπός, 1938



«Ο δημόσιος κατήγορος στο χωριό, βασισμένο στα άρθρα 143-145 των εγκληματικών διαδικασιών, καλεί τον πολίτη  Γ.Μ.  του χωριού Πολυπόταμου να εμφανιστεί προσωπικά στην αίθουσα δικαστηρίων στις 15 Μαϊου 1939, Δευτέρα, στις 9,00 π.μ.  για να τεθεί σε δίκη επειδή στις 19 Φεβρουαρίου αυτού του έτους πιάστηκε μιλώντας με ένα άλλο πρόσωπο στη Βουλγαρικη γλώσσα παραβιάζοντας έτσι το άρθρο 697 του ποινικού δικαίου και την οδηγία της αστυνομίας αριθ. 15/36. Σε περίπτωση που το πρόσωπο που ονομάζεται ανωτέρω δεν έρθει θα δικαστεί ερήμην"  


Δικαστική Πράξη Κλήτευσης  Δημόσιου κατήγορου Πολυπόταμου Καστοριάς,  4 Απριλίου 1939

 

«Από σήμερα απαγορεύω σε όλους τους πολίτες από  ηλικία 2 έως 50 ετών να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε άλλη γλώσσα πέρα από τα Ελληνικά» 

  Ανακοίνωση διοικητή εθνικής φρουράς Μ.Α.Υ.  χωριού  Πολυπόταμος Καστοριάς, 9 Σεπτεμβρίου 1946 , εφημερίδα Ελληνικός Βορράς Θεσσαλονίκη, 4.8.1959

 

ΦΑΣΗ 2η: ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΕΣ

Renaming 1800 Bulgarian villages and towns

 

Αυστριακός χάρτης του 1892 σε ελληνική απανέκδοση 1904, με τα Βουλγαρικά τοπονύμια της περιοχής Βοδενών (Εδεσσας). Ούτε ένα όνομα δεν είναι Ελληνικό

 

ΠΟτε ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗθηκαν οι παλιΕς ΜακεδονικΕς πΟλεις και χωριΑ

   Από τα τέλη του 5ου μΧ αιώνα μεγάλα κύματα Σλαβικών φυλών άρχισαν να κατακλύζουν ειρηνικά τα Βαλκάνια φθάνοντας μέχρι την Πελοπόνησο. Η τεράστια  αυτή πληθυσμιακή μετακίνηση αν και ανοργάνωτη επέφερε νέο status στα Βαλκάνια.  Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν μπόρεσε να αντιδράσει στην κάθοδο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που έφεραν μαζί τους μία καινούργια κουλτούρα μαζί με μία νέα γλώσσα την Σλαβική. Οι έποικοι δημιούργησαν χιλιάδες διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς και έδωσαν Σλαβικές ονομασίες στον τόπο που ρίζωσαν, αποροφώντας τον εντόπιο πληθυσμό. Ανοργάνωτοι χωρίς ηγεσία, κοινωνικές τάξεις και αριστοκρατία οι Σλάβοι δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν κρατική υπόσταση.

   Δύο αιώνες αργότερα με την ίδρυση του Βουλγαρικού κράτους το 681 μΧ, δημιουργήθηκε μία αντίπαλη δύναμη απέναντι στο Βυζάντιο. Οι Βούλγαροι που σε αντίθεση με τους Σλάβους διέθεταν  κρατική οργάνωση, αριστοκρατική  ηγεσία και πολεμικές ικανότητες, ηγήθηκαν των Σλαβικών φυλών της Βαλκανικής, απέβαλαν την λεγόμενη Πρωτοβουλγαρική τους γλώσσα και υιοθέτησαν την Σλαβική. Στα τέλη του 9ου μΧ αιώνα ο εκχριστιανισμός των Σλάβων και Βουλγάρων και η υιοθέτηση του Κυριλλικού αλφαβήτου έδωσε γραπτή έκφραση στην Σλαβική κουλτούρα.

   Γιά περισσότερο από δέκα τέσσερις  αιώνες η νέα αυτή πολιτιστική έκφραση κυριάρχισε στα αρχέγονα εδάφη της Μακεδονίας. Οι χιλιάδες οικισμοί και χωριά των Σλάβων και Βουλγάρων εποίκων διατήρησαν τα ονόματά τους μέχρι και το 1913. Κανείς δεν σκέφθηκε να τα αλλάξει ακόμα στα χρόνια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ούτε στα 530 χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Ομως η γενιά των νεοελλήνων σωβινιστών, οι θιασώτες της Μεγάλης Ιδέας του Βενιζέλου και οι οραματιστές της νεκρανάστασης του Βυζαντίου, προχώρησαν σε ένα πολιτιστικό ανοσιούργημα.

  Το 1913 ευθύς μετά την στρατιωτική κατάληψη και προσάρτιση της Μακεδονίας στο νεοελληνικό κράτος μπηκε σε εφαρμογή το σχέδιο  ελληνοποίησης μιάς Μακεδονίας που ποτέ στην ιστορία της δεν υπήρξε Ελληνική. Και το πρώτο μέτρο που εφαρμόσθηκε ήταν  η απαγόρευση χρήσης της Βουλγαρικής γλώσσας ταυτόχρονα με την  μετονομασία 1700 Σλαβοβουλγαρικών ονομάτων πόλεων και χωριών.

 

Ο   επαίσχυντος νόμος του δικτάτορα Κονδύλη που επέβαλε  Ελληνοποιημένες ονομασίες

Ν Τ Ο Κ Ο Υ Μ Ε Ν Τ Ο

ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΩΝ

"ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΑ ΚΑΙ ΚΑΚΟΗΧΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ"

Με τους νόμους 336 της 17/21 Σεπτεμβρίου 1926  και    287/1927 που εκδόθηκαν από την  δικτατορική κυβέρνηση του στρατηγού Γεωργίου  Κονδύλη, "άξιου" συνεχιστή της δικτατορίας Πάγκαλου, περισσότερα από 1.700 Βουλγαροσλαβιικά  τοπονύμια και ονομασίες πόλεων και χωριών της Μακεδονίας μεταλλάχθηκαν σε  Ελληνικά.  Την επόμενη χρονιά  χρονιά μετονομάσθηκαν 836 χωριά και πόλεις. Ολες οι παλιές ονομασίες που είχαν γίνει σεβαστές από  Ρωμαίους και Τούρκους κατακτητές γιά περισσότερο από 1500 χρόνια απαλείφθηκαν από τους ελληνικούς χάρτες. Η Οθωμανική πόλη Σελανίκ ονομάσθηκε Θεσσαλονίκη έπειτα από 470 χρόνια. Τα σχόλια περιττεύουν !!

 

Η εξEλιξη των μετονομασιΩν στΗΝ ΑιγαιακΗ  ΜακεδονIα

Ετος

αριθμός μετονομασιών

Ετος

αριθμός μετονομασιών

Ετος

αριθμός μετονομασιών

1918

1

1934

5

1957

3

1919

2

1936

2

1958

2

1920

2

1939

2

1959

2

1922

19

1940

6

1960

5

1923

18

1946

1

1961

6

1924

6

1948

2

1962

3

1925

26

1949

5

1963

6

1926

440

1950

17

1964

3

1927

836

1951

4

1965

4

1928

212

1953

22

1966

1

1929

9

1954

18

1968

1

1932

6

1955

25

1970

1

1933

2

1956

4

 

 

ΓΕΝΙΚΟΝ ΣΥΝΟΛΟΝ       1646

 

Ο Βουλγαρικός οικισμός Κούτλες της Βέροιας βαπτίσθηκε ΒΕΡΓΙΝΑ, η Οθωμανική πόλη Σελανίκ έγινε Θεσσαλονίκη, το Λέριν μετονομάσθηκε Φλώρινα

Οι μετονομασίες δεν περιορίσθηκαν μόνο σε πόλεις και χωριά αλλά επεκτάθηκαν σε αγροτικούς οικισμούς, ποτάμια, βουνά, λίμνες ακόμα και εκκλησίες. Ετσι το Βόντεν βαπτίσθηκε Εδεσσα, η Χρούπιστα  Αργος Ορεστικό, οι  οικισμοί Μπάρμπες και Κούτλες κοντά στην Βέροια ονοματίσθηκαν Βεργίνα, η Βαλόβιστα Σιδηρόκαστρο, το Λιμπάνοβο  Αιγίνειο, το Λαρίγκοβο  Αρναία, ο ποταμός Βαρντάρ Αξιός, ο  ποταμός Μπίστριτσα έγινε Αλιάκμων, ο ποταμός Μογκλενίτσα βαπτίσθηκε Αλμωπαίος, το βουνό Καρακάμεν έγινε Βέρμιον, το βουνό Νίτσε (Καϊμακτσαλάν) βαπτίσθηκε Βόρας κ.α.

 

Το χρονοδιΑγραμμα των βιαΙων ΕλληνοποιΗσεων

"Οι Ελληνες δεν κατεδίωξαν μόνο τους ζωντανούς Μακεδόνες αλλά επεκτάθηκαν στην δίωξη  και των πεθαμένων. Ολες οι Κυριλλικές επιγραφές στους παλιούς τάφους των νεκροταφίων καταστράφηκαν από φανατισμένους Ελληνες παπάδες"

V. Hild ,Βρετανός δημοσιογράφος

  1926: Στην εφημερίδα της κυβερνήσεως με αριθ.331 δημοσιεύεται ο νόμος της 17/21 Σεπτεμβρίου 1926 που εκδόθηκε από την δικτατορική κυβέρνηση του στρατηγού Γ. Κονδύλη. Σε κάθε νομό συγκροτούνται  επιτροπές τοπονυμιών που αρχίζουν αμέσως το έργο των μετονομασιών.

  1927: Με διαταγή της ελληνικής κυβέρνησης όλες οι Κυριλλικές επιγραφές σε εκκλησίες, τάφους και εικόνες καταστρέφονται. Η λειτουργία στην Βουλγαρική γλώσσα απαγορεύεται αυστηρά σε όλες τις εκκλησίες. Ολοι η γηγενείς Βουλγαρομακεδόνες υποχρεώνονται να πάρουν ελληνικά επίθετα και ονόματα.

  1928: Μέχρι το τέλος της χρονιάς 1497 Βουλγαρικά τοπονύμια μεταλάσσονται σε Ελληνικά.

  1929: Η Ελληνική κυβέρνηση ψηφίζει  νόμο με βάση τον οποίον θεωρείται προδοσία η απαίτηση εθνικών δικαιωμάτων από τους γηγενείς Μακεδόνες.

  1930: Ο νόμος 4096 διατάσσει την ελληνοποίηση όλων των Βουλγαρικών τοπονυμίων που είχαν απομείνει

  1936: Εγκαθιδρύεται καθεστώς τρομοκρατορίας από τον δικτάτορα-στρατηγό Ιωάννη Μεταξά. Εξαπολύεται πογκρόμ διώξεων εναντίον των Βουλγαρόφωνων που εξορίζονται κατά χιλιάδες σε μακρυνά άγονα νησιά. Ο νόμος 6429 ενισχύει τον νόμο 4096 γιά την ελληνοποίηση των τοπονυμίων. Το διάταγμα υπ' αριθ. 87 επιταχύνει την βιαία ελληνοποίηση των γηγενών Βουλγαροφώνων. Το Υπουργείο παιδείας στέλνει στην Μακεδονία εκπαιδευμένους ινστρούχτορες γιά την εκρίζωση της Βουλγαρικής γλώσσας.

 

 ΡΕΤΣΙΝΟΛΑΔΟ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

   1938: Αποκορύφωση των διώξεων. Ο νόμος 23666 απαγορεύει αυστηρά την χρήση και ομιλία της Βουλγαρικής γλώσσας. Στα Βοδενά (Εδεσσα) ο φανατικός δημοδιδάσκαλος Δημήτριος Γεωργιάδης ξυλοκοπά τα παιδάκια που μιλάνε Βουλγαρικά και τα υποχρεώνει να πίνουν ρετσινόλαδο γιά τιμωρία. Η επαχθής αυτή τιμωρία εφαρμόζεται σε όλη την Μακεδονία. Οσοι συλλαμβάνονται να μιλάνε Βουλγαρικά δέρνονται από αναλφάβητους Τζανταρμάδες (χωροφύλακες) που ήλθαν από Κρήτη και Πελοπόνησο και σέρνονται στις φυλακές. Στο χωριό Καρδιά Πτολεμαϊδας γίνεται δημόσια υποχρεωτική  ορκομωσία όλων των κατοίκων που ορκίζονται ότι δεν θα ξαναμιλήσουν Βουλγαρικά. Ο νόμος 1418 ενισχύει όλους τους προηγούμενους νόμους σχετικά με τις μετονομασίες.

   1945: Ο νέος νόμος 697 βάζει νέες επιταγές στις μετονομασίες Μακεδονικών πόλεων και χωριών. Η Συντακτική πράξη 6/1945 δημεύει τις περιουσίες των Βουλγαρομακεδόνων που συνεργάσθηκαν με τα Βουλγαρικά στρατεύματα στην διάρκεια της Κατοχής.


   1947: Το Λ΄ ψήφισμα αποστερεί αυθαίρετα την ελληνική ιθαγένεια από όσους συμμετέχουν στον εμφύλιο πόλεμο. Το μέτρο επεκτείνεται και στους συγγενείς τους.


   1948: Το διαβόητο Μ΄ Ψήφισμα επιβάλει δήμευση περιουσίας σε όσους συμμετείχαν στον εμφύλιο

 πόλεμο

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ  ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ

   Η Αναστασία Καρακασίδου, διακεκριμένη αρχαιολόγος εξειδικευμένη στην ανθρωπολογία με ακαδημαϊκή καριέρα στην Αγγλία,  κυκλοφόρησε το 1997 ένα πολύκροτο δοκίμιο για το Μακεδονικό. Τίτλος του βιβλίου: FIELDS OF WHEAT, HILLS OF BLOOD (Χωράφια από σιτάρι, Λόφοι από αίμα). Πεδία του βιβλίου αναφέρονται στην βίαιη ελληνοποίηση του γηγενούς Μακεδονικού πληθυσμού.

   Οι αντιδράσεις στην Ελλάδα υπήρξαν ακαριαίες. Από τον φασιστικό ΣΤΟΧΟ μέχρι τα δημοκρατικά ΜΜΕ, εξαπολύθηκαν μύδροι και αμφισβητήσεις κατά της συγγραφέα που χαρακτηρίσθηκε είτε πράκτορας κρυφών ανθελληνικών κέντρων, είτε απλά μιά ακόμα μεμονωμένη  ψυχή κατά του Ελληνισμού.

  Παρατίθενται δύο χαρακτηριστικά δημοσιεύματα σε links. Το πρώτο τίτλοφορείται: Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ  με συγγραφέα κάπoιον ΤΕΛΛΟ  ΕΥΡΥΤΟΥ (μάλλον ψευδώνυμο) που αρθρογραφεί στο γνωστό εθνικισιτκό site tetraktys. Το δεύτερο έχει τίτλο Μακεδονία, εθνικισμός και έθνος γραμμένο από τον συνεργάτη της εφημερίδας ΒΗΜΑ Κώστα Κωστή που εκφράζει πιό ήπια αλλά σταθερά επικριτική άποψη.

 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  ΠΡΩΗΝ  ΣΕΛΑΝΙΚ ή ΣΟΛΟΥΝ

  Η επί 470 χρόνια Οθωμανική πόλη Σελανίκ, πρωτεύουσα του ομώνυμου Βιλαετίου και γενέτειρα του Κεμάλ, μετονομάσθηκε το 1913 σε Θεσσαλονίκη. Ο  Βουλγαρόφωνος πληθυσμός την αποκαλούσε απρόσκοπτα Σόλουν  για περισσότερο από 1.200 χρόνια

 

Ολες οι παλιΕς ΒουλγαρικΕς ονομασΙες

ВОДЕНСКИ   ОКРУГ    Περιοχή Βοδενών (Εδεσσα)

131 χωριά και πόλεις

Επαρχία Εδεσσας

43  Βουλγαρικά χωριά

Επαρχία Αλμωπίας

45  Βουλγαρικά χωριά

Επαρχία Γιαννιτσών

43  Βουλγαρικά χωριά

Νέο όνομα        Παλιό όνομα

Νέο όνομα    Παλιό όνομα

Νέο όνομα    Παλιό όνομα

Εδεσσα                   Βόντεν (Βοδενά)

Αγ.Αθανάσιος        Τσέγανη

Αγ.Φωτεινή             Οσλιανη

Αγρας                      Βλάντοβο

Ανυδρο                  Νεντίρτσεβο

Αρνισσα                 Οστροβο

Αρσένι                    Αρσεν

Ασπρο                   Πράχνιανη

Βρυττά                    Γκούγκοβο

ΓραμματικόΑ.       Γκραματίκοβο

Γραμματικό  Κ.    Γκραματίκοβο

Δροσιά                  Ντρούσκα

Ζέρβη                     Ζέρβη

Καισαριανά          Κουτούγερη

Καλή                      Καλήνιτσα

Καλλίπολη            Καρά Χαμζά

Καρυδιά                Τέοβο

Κεδρώνας           Κέντροβο

Κερασιά               Κρουντσέλοβο

Κλησοχώρι         Τσαρκόβγιανη

Λιποχώρι             Λιποχόρ

Λουτροχώρι        Μπάνια

Λύκοι                    Βουλκογιάννοβο

Μαυροβούνι        Τρέμπολετς

Μεσημέρι              Μεσιμέρ

Νέα Ζωή               Βράμπενι

Νησί                       Νήσια

Ξανθόγεια             Ρουσίλοβο

Παναγίτσα             Οσλοβο

Πάτημα                   Πατετσίνα

Περαία                    Κότσανα

Πετριά                      Κάμενι

Πλατάνι                  Γιαβόργιανη

Πλεύρωμα             Νόβο Σέλο

Προάστιο              Πατσαρέσκο

Πρ. Ηλίας              Μέτσκηλι

Ριζάρι                    Οριζάρ

Ριζό                        Ρίζοβο

Σάμαρι                  Σάμαρ

Σανδάλι                  Σεντέλτσεβο

Σεβαστιανά           Βάγγενη

Σκύδρα                  Βέρτεκοπ

Σωτήρα                 Λούκοβιτς

Φλαμουριά            Ποντ  (Под)

Αριδαία             Σούμποτσκο

Αγάθη                Ράνισλοβ

Αετοχώρι         Τούσιν

Αλωρος            Ρούντινο

Αρχάγγελος      Οσιν

Αψαλος             Ντραγκομάντσι

Βορεινό            Σεβέριανη

Γαρέφι              Τσερνέσεβο

Δωροθέα          Γκάμπριστα

Εξαπλάτανος     Καπίνιανη

Θεοδωράκι       Τουντόρτσι

Θηριόπετρα      Τρέστενικ

Ιδα                        Στράϊστα

Κορυφή Αν.       Γκόρνο   Ρόντoβο

Κορυφή Κάτ.       Ντόλνο Ρόντοβο

Κρανιά                      Ντρένοβο

Κωνσταντία        Γκοστολιούμπι

Λαγκαδι                Λουγκούντσι

Λιθαριά                   Νόβοσέλτσι

Λουτράκι Κ.            Ντόλνο Πόζαρ  

Λυκόστομο              Στρούπινο

Μαργαρίτα                    Πότσεπ

Μεγαπλάτανος           Μπίζοβο

Μηλιά                        Καρλάτοβο

Μοναστηράκι           Μόναστιρ

Νεοχώρι                 Μαλ Τσεμπέρνικ

Νερόμυλοι

Νότια                       Νότη

Ξιφιανή                 Κοστούρινο

Ορμα                     Τρέσινο

Περίκλεια             Μπερισλάβσκι

Πευκωτό Κάτω   Σμπόρσκο

Πιπεριά                 Μπιτσόβα Μάλα

Πολυκάρπη          Πάπιανη

Πρόδρομος          Πρόντρομ

Πρόμαχοι             Μπάχοβο

Ριζοχώρι                Ρούζιανη

Ροδωνιά                Τουρμανλή

Σαρακηνοί             Σαρακίνοβο

Σωσάνδρα           Πρεμπόδιστα

Τσάκοι                  Τσάκον Μαχαλά

Υδραία                   Βάλτσιστα

Υδρόμυλος           Ταγκάρμις

Φιλώτεια                Κοζούσιανη

Φούστανη             Φούστανη

Χρύσα                    Τσάκονι

Χρυσή                    Ζλάτινα

Γιαννιτσά           Ενίτσεβαρνταρ                                       (Παζάρ)

Αγ.Γεώργιος        Σβέτη Γκιόργκι

Αγ. Λουκάς             Μπρέζοτ

Αγροσυκιά              Γκρούμπεπτσι

Αθυρα                       Μπόζετς

Ακρολίμνη

Αμπελιές                   Κρούσαρι

Αξός

Αραβησσός                Ομπαρ

Αρχοντικό                   Αλαρ

Ασβεσταριό                Ραντομίρ

Αχλαδοχώρι Α.           Ξαλάρ

Αχλαδοχώρι Κ.         Κρούσαρε

Γαλατάδες                  Καντίνοβο

Γυμνά                          Γκόλο Σέλο

Γυψοχώρι                   Γκιούπτσεβο

Δαμιανό                       Ντάμιαν

Δάφνη                         Γκρόπινο

Δροσερό                     Ασαρμπέγκοβο

Δυτικό                          Κονίκιβο

Ελευθεροχώρι

Εξώβαλτα                   Γκόρνο Βλάση

Εσώβαλτα                  Ντόλνο Βλάση

Καλύβια                       Κολύμπιτε

Καρυώτισσα              Καριότιστα

Κρύα Βρύση              Πλασνίτσεβο

Κρώμνη                       Κόρνισορ

Λάκκα                            Μπάμπιανη

Λεπτοκαριά                 Λήτοβοϊ

Λιπαρό                         Λιπαρίνοβο

Λουδίας                        Πλούγκαρ

Μάνδαλο                     Μαντάλεβο

Μαύρο                           Μαβρέζνοβο

Μελίσσι                         Μπάλτσα

Μεσιανό                       Τσούσλνεβο

Μυλότοπος Νέος

Μυλότοπος Παλαιός  Βάντριστα

Νέα Πέλλα

Παλαίφυτο                   Λαζάνοβο

Παραλίμνη                   Κιρκάλοβο

Πενταπλάτανος            Πηλόρικ

Ποντοχώρι                    Βέτη Παζάρ

Πλαγιάρι                         Σπιρλίτοβο

Ραχώνα                          Ράμελ

Σταυροδρόμι                Τσιτσίγκος

Τριφύλι                           Καντίκοϊ

Συμπληρωματική πηγή: Wikipedia, Παλιά τοπωνύμια του Ν. Πέλλας

 

 

Τα παρακάτω 23 χωριά και οικισμοί  περιοχής Βοδενών καταστράφηκαν στην διάρκεια των  πολέμων, εγκαταλείφθηκαν από τους κατοίκους τους ,παρέμειναν ακατοίκητα και γιά τον λόγο αυτό διατήρησαν τα παλιά Βουλγαρικά τους ονόματα

Αλγκιρη

Κούρσιν

Οπχαντα

Γκράμαντι

Λιβαντίτσα

Πόποβο Σέλο

Ζιβάνιστα

Λόμπτσικ

Πρήζνα

Ζούζιν

Λουζήτσαρη

Ράνγκελ

Καρά Ντερέ

Μέγκλεν

Σμπόρσκο

Ιζμπορ

          Νόβο Σέλο, Ενι Κιόϊ

Σφέτι Νικόλτσι

Κολούντεϊ

Ντόλνο Προύντ

Φούρκα

Κόστεν

Ορμάν Τσιφλίκ

Πόζαρ

 

 КУКУШКИ ОКРУГ  Περιοχή  Κούκους (Κιλκίς) - Γουμένισσας

62 Βουλγαρικά χωριά και πόλεις

ΝΕΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΝΕΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Κιλκίς

Κούκους

Κορωνούδα Αρμπουρ
Αγιονέριον Βαρλάτζα Κούπα Κούπα
Αγιος Πέτρος Πέτροβο Λιμνότοπος Βάρντινο
Ακακίαι Μπούλα Ματλί Μάντρες Αμπαρ Κιόϊ
Ακρίτας Βλάνταγια Μεγάλα Λιβάδια Γκολέμα Λιβάντα
Ακρολίμνιον Μπρέστ

Μεγάλη Βρύση

Αρμουτσι
Αλέξια Αλέξοβο Μελισσώνας Μπαλόγκλαρι
Ανάβρυτον Βίρλαν Μεσιά Μουμπάκεβο
Αξιούπολις Μποϊμίτσα Μικρά Λιβάδια Μάλα Λιβάντα
Αξιοχώριον Βαρνταρόφτσι

Μικρόκαμπος

Αλί Χοτζαλάρ

Ανω Απόστολοι Πόστολαρ Μουριές Ακάντσελι
Ανυδρο Τσιγκάρεβο

Νέο Σιράκιο

Αντά Τεπέ

Ανωχώριον Μποζλού Ξηρόλακκος Μπεγκλέριεβο

Ασπρος

Αμάτοβο Ομαλό Ράμνα
Βάγια Μπαϊσλί Παλαιόκαστρον Αχμετλή
Βαλτοτόπι Ντάμποβο Πανόραμα Μπαϊσλί
Βαλτούδιον Γκαβάλιαντσι Πεντάλοφο Πέτγατς
Βλαχοχώρι Κόντρου Μούσατ Πευκοχώρι Αϊτσιλάρ
Γερακώνας Γκερακάρτσι Πηγή Ιζμπορ
Γοργόπη Γκογκόρμπικ Πλατανιά Μπαγιάλτσι
Γουμένισσα Γκουμέντσε Πλαγιά Καρασίναντσι
Δασερό  Ορμάνοβο Πολύπετρο Κουσίνοβο
Διάσελλο Μποσανλί Πύλη Ντρέβενο
Δογάνης Σλόπιντσι Ρύζια Ορίζαρτσι
Ειδομένη Σέχοβο Σκρά Λιούνμνιτσα
Ευρωπός Ασικλαρ Στάθης Τουσίλοβο
Καβαλάρης Ατλι Σωτηρούδα Βραγκίτουρτσι
Καμποχώριον Βάλγκατσι Τούμπα Τούμπα
Καστανερή Μπαρόβιτσα Φανός Μαγιάνταγκ
Κεφαλοχώρι Μπας Μαχαλέ Φιλυριά Λιμπάοβο
Κολχίς Μπέλα Τσέρκβα Χαμηλόν Αλτσάκ

 

Τα παρακάτω  Τουρκικά χωριά της περιοχής Κούκους (Κιλκίς) καταστράφηκαν ολοκληρωτικά από τον Ελληνικό στρατό κατά τους Βαλκανικούς πολέμους  1912-1913 και οι κάτοικοί τους κατέφυγαν στην Τουρκία

Αασί Ογκούλαρι

Ασανλάρ

Μπουγιουκλί

Αγκά Μαχαλά

Ασά Μαχαλέ

Μπας Μπαχτσελί

Απάντζαλί

Μπαϊρλί

Μπας Χαϊλί

Αρνταμλί

Μπαϊράμ Ντερέ

 

Αρτσάν

Μπεγιάζεντελί

 

 

Τα παρακάτω  Βουλγαρικά  χωριά της περιοχής Κούκους (Κιλκίς) καταστράφηκαν ολοκληρωτικά από τον Ελληνικό στρατό κατά τον Ελληνοβουλγαρικό πόλεμο του 1913  και οι κάτοικοί τους κατέφυγαν μαζικά στην Βουλγαρία.Στην θέση τους εγκαταστάθηκαν Πόντιοι, Θρακιώτες και Καυκάσιοι πρόσφυγες

Αϊεβο

Βαρλάντζα

Μπούλα Ματλί

Βλάνταγια

Μπρέστ

Βραγκίτουρτσι

Βαρντάροφτσι

Γκαβάλιαντσι

Βάρντινο

Γκρήπα

Κάρπιν

Γκούρσετ Σέλιστε

Κόντρου Μούσατ

Ντομπρομίρ

 

  КОСТУРСКИ ОКРУГ  Περιοχή Καστοριάς

  111 Βουλγαρικά χωριά και πόλεις

Νέο Ονομα

Παλιό Ονομα

Νέο Ονομα

Παλιό Ονομα

Καστοριά Κόστουρ

Κοτύλη

Κοτέλτσι

Αγία Αννα Ράντιγκόζε

Κρανοχώρι

Ντρενίτσεβο

Αγία Κυριακή

Σβέτα Νεντέλα

Κραπενή

Κράπενη

Αγιος Αντώνιος

Ζέρμπενι

Κρεμαστό Σέμαση
Αγιος Δημήτριος Λομπάνιστα Κρύα Νερά Λούντοβο

Αγιος Ζαχαρίας

Ζάγκαρ