MACEDONIA: Anyway no Greek.  A detailed documentation

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ;

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.  ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ  ΒΙΑΙΑ ΤΟ 1912  ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ

Tο ρολόϊ της ιστορίας  χτυπά αντίστροφα για τον διαμελισμό της Ελλάδας από τρία έθνη.
Η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Mακεδόνες, τη Θράκη και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ηπειρο από την Αλβανία. Τι θα απομείνει τελικά στους δήθεν Έλληνες; Ο μικρός τους βράχος που ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50% Αλβανική

 

 

GRUEVSKI ΠΡΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ: ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Απάντηση στο veto του Καραμανλή: Τα 18 αντίποινα της Μακεδονίας κατά της Ελλάδας

 

TΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ:  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 

Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΕΚΟΥΣ

 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 

 

  

Ο λέων της Μακεδονίας θα νικήσει και πάλι

 

Οι Βουλγαρομακεδόνες ξεσηκώνονται απανταχού της γής

 

ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΥΠΟΔΟΥΛΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ 1913

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Χάρτης του Μακεδονικού βασιλείου στα μέσα του 4ου πΧ αι.

 

SOLUN: 2.300 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Διαδήλωση στο Σίδνεϋ: Η Solun  δεν είναι ελληνική

 

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΧΑΣΑΠΗ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ

ΕΛΛΑΣ  ΣΕΡΒΙΑ  ΚΑΚΟΥΡΓΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ  ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ ΦΟΝΙΑΔΩΝ

Αποκάλυψη τώρα: Κάρατζιτς-Παπούλιας-Αρσένης

Πάλε, Βοσνία 5 Ιουνίου 1995: Μια φωτογραφία που ντροπιάζει παγκοσμίως την Ελλάδα και τον "εθνολάτρη" πρόεδρό της Κάρολο Παπούλια. Ο πλέον καταζητούμενος εγκληματίας στην Ευρώπη Ράντοβαν Κάρατζιτς γνωστός και ως "χασάπης της Σρεμπρένιτσα¨ (αμοιβή επικήρυξης 5 εκατομ. δολ.), ποζάρει ηγετικά εν μέσω του τότε Υπ. Εξ. και μετέπειτα προέδρου της Ελληνικής "Δημοκρατίας" Κάρολου Παπούλια καθώς και του Υπουργού Αμυνας Γεράσιμου Αρσένη. Πίσω τους διακρίνεται ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελληνοσερβικής φιλίας Αρης Μουσιώνης, νυν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ

 

Σρεμπρένιτσα δεν σε ξεχνώ

ΡΑΨΩΔΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΧΡΟΝΟ ΟΡΦΑΝΟ

 

Ο ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ

Η ΛΥΣΗ ΗΤΑΝ ΜΙΑ: ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ

    Την περίοδο 1992-1999 η "σοσιαλιστική" κυβέρνηση της Ελλάδας στήριξε το σοσιαλφασιστικό καθεστώς Μιλόσεβιτς επιδιώκοντας πάταξη του Ισλαμισμού στην πρώην Γιουγκοσλαβία, διάλυση του κράτους της Μακεδονίας και κοινά σύνορα με την ομόδοξη Σερβία

  Η αποκαλυπτική φωτογραφία Παπούλια-Κάρατζιτς τραβήχθηκε την 5η Ιουνίου 1995 στην Σερβοβοσνιακή ψευδοπρωτεύουσα Πάλε, ένα μόλις μήνα πρίν την μεγάλη σφαγή της Σρεμπρένιτσα από τον "ψυχίατρο" και ποιητή Ράντοβαν Κάρατζιτς, που κόστισε την ζωή σε περισσότερο από 8.000 άμαχους Μουσουλμάνους.

ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ

Λευτέρης Σπουργίτης: Σεσημασμένος Ελληνοφρενής.  Τόπος καταγωγής Ορεστιάδα. Φανατικός λάτρης του Ελληνοσερβικού πολιτισμού. Υπηρέτησε στην Ομάδα Υποβρυχίων καταστροφών (ΟΥΚ). Καταδικάσθηκε για κλοπή όπλου από την Εθνοφυλακή. Την άνοιξη του 1994 εντάχθηκε στην παραστρατιωτική Σερβική ομάδα ΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΣΒΟΡΝΙΚ. Αργότερα κατατάσσεται στους ΤΙΓΡΕΙΣ του περιβόητου Σέρβου αρχιμαφιόζου  Αρκάν. Τον Μάϊο 1995 αποσπάται από την λεγόμενη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ στην Βοσνία  και στέλνεται από τον Αρκάν να εκπαιδεύσει τις ειδικές μονάδες των μουσουλμάνων του Μπίχατς που πέρασαν στο πλευρό των Σέρβων περισσότερα

  Στο μακελλειό της Σρεμπρέινιτσα που διήρκεσε μία εβδομάδα (11-18 Ιουλίου 1995), συμμετείχαν δεκάδες σεσημασμένοι έλληνες "εθελοντές" μισθοφόροι της νεοναζιστικής οργάνωσης ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Μετά την σφαγή  είχαν το θράσος να ποζάρουν στο πλευρό του Κάρατζιτς πάνω στα ερείπια της Σρεμπρένιτσα υψώνοντας μάλιστα θριαμβικά την ελληνική σημαία περισσότερα.

  Δύο μόλις μήνες αργότερα (13-9-1995) ο πανταχού παρών  και "συμπαραστάτης" του χασάπη της Σρεμπρένιτσα Κάρολος Παπούλιας,   συνυπέγραψε στην Ν. Υόρκη με τον Μακεδόνα ΥΠ.ΕΞ Μπράνκο Τσερβένκοφσκυ την ενδιάμεση συμφωνία Ελλάδας-Μακεδονίας τερματίζοντας το ζημιογόνο εμπάργκο που είχε επιβάλλει η κυβέρνηση Α. Παπανδρέου κατά της γείτονος.

Το μέγα ερώτημα που παραμένει μετέωρο είναι αν οι θηριωδίες των Ελληνοσέρβων στην Σρεμπρένιτσα που αποσκοπούσαν στην ολική εξόντωση του Μουσουλμανικού πληθυσμού, πραγματοποιήθηκαν με την συνέργεια και παρότρυνση της Ελληνικής κυβέρνησης που έστειλε επί τούτου στο Πάλε  τον τότε ΥΠ.ΕΞ  Κάρολο Παπούλια.

 

Радован Караџић: WANTED DEAD OR ALIVE - REWARD 5.000.000 $

ΧΑΓΗ: Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η πρόσφατη σύλληψη (18-7-08) του επί 13 χρόνια επικηρυγμένου από το ΝΑΤΟ Ράντοβαν Κάρατζιτς  και η επικείμενη δίκη του στο διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης, θα ρίξει άπλετο φώς στην σκοτεινό εμπλοκή της "δημοκρατικής" Ελλάδας στις Σερβικές θηριωδίες κατά των Μουσουλμάνων που διαπράχθηκαν σε Βοσνία και  Κόσοβο, περισσότερα. Ο πρόωρα γερασμένος Κάρατζιτς (γεν. 1945) θα περάσει το υπόλοιπο της πολυτάραχης ζωής του γράφοντας ποιήματα για το τρισένδοξο Σερβικό έθνος σε ένα σχετικά πολυτελές κελλί του ΔΠΔ που τον αναμένει στην Χάγη. Στα κονφόρ περιλαμβάνονται ηλεκτρονικός υπολογιστής, βιβλιοθήκη, ντουζ, τηλέφωνο και τηλεόραση

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ

 ΚΟΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΧΙΤΛΕΡ

                      Ο ΑΓΩΝ ΜΟΥ  ατά της FYROM)                             MEIN KAMPF  (Κατά των Εβραίων)

    

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΦΥΓΑΔΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΑΙΑΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΕΥΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ  -  ΕΔΩ  ΚΑΙ ΤΩΡΑ

   Αφίσσα σε κεντρική λεωφόρο των Σκοπίων διαφημίζει εκδήλωση μνήμης στο Πολιτιστικό Κέντρο Ενημέρωσης αφιερωμένη  στους 100.000 φυγάδες από την βόρεια Ελλάδα που κατέφυγαν διωκόμενοι στην Δημοκρατία Μακεδονίας στην διάρκεια  του εμφύλιου.  Εδώ και 60 χρόνια η Ελλάδα  απαγορεύει την είσοδό τους στο ελληνικό έδαφος με το πρόσχημα ότι είναι εθνικά επικίνδυνοι επειδή απέκτησαν οικειοθελώς Μακεδονική υπηκοότητα. Κοντολογίς όποιος δηλώνει μη Ελληνας εξοστρακίζεται εσαεί από την χώρα. Ο σταυρός στην ελληνική σημαία έχει αντικατασταθή από την ναζιστική σβάστικα.

   Με μία πράξη έσχατης ρατσιστικής διάκρισης η ελληνική ιθαγένεια αφαιρέθηκε από τους  φυγάδες της Μακεδονίας του Αιγαίου. Ωστόσο αντίστοιχο μέτρο δεν εφαρμόσθηκε  στους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στην Γερμανία και ΗΠΑ παρ' όλο που και αυτοί απέκτησαν οικειοθελώς την υπηκοότητα της χώρας στην οποία μετανάστευσαν. Η μονομερής αυτή ρατσιστική αυθαιρεσία   της ελληνικής κυβέρνησης είναι  κραυγαλέα και πρέπει να στηλιτευθή.

 

ΔΗΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ

Μ΄  ΨΗΦΙΣΜΑ

ΕΝΑ ΑΠΕΧΘΕΣ ΜΕΤΡΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ

  Η αποθέωση της ελληνικής βαρβαρότητας επήλθε με την ολική δήμευση των περιουσιών όσων κατέφυγαν διωκόμενοι στην Σοσιαλιστική Μακεδονία την περίοδο 1945-1949 . Η νομική μεθόδευση έγινε  με το Μ΄ Ψήφισμα και τον νόμο για τα εγκαταλειμμένα ακίνητα που εκδόθηκαν από την ελληνική Βουλή τα έτη 1947 και 1953. Μέχρι  σήμερα τα καταπατημένα περιουσιακά στοιχεία των φυγάδων, ύψους 3 δισεκατομμυρίων  ευρώ, οικειοποιούνται παράνομα από την κατ' ευφημισμό ελληνική "Δημοκρατία" που αρνείται πεισματικά να τα επιστρέψει.

ΟΠΟΙΟΣ ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ, Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ..ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ

Ο αυτοδιορισμένος πρωθυπουργός της μεταπελευθερωτικής περιόδου στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας (1882-1952) επινόησε ένα πρόσθετο μέτρο για την αρπαγή των περιουσιών όσων θεωρούντο "εθνικά επικίνδυνοι"

Με την Συντακτική Πράξη 19/19-2-1945 που εκδόθηκε απ' ευθείας από την κυβέρνηση-μαριονέτα του ελλείψει Βουλής,  θεσπίσθηκε το απεχθές μέτρο της περιουσιακής δήμευσης όσων έφεραν όπλα και πυρομαχικά

Νικόλαος Πλαστήρας

Το παραπάνω αντισυνταγματικό διάταγμα εφαρμόσθηκε ανελέητα κατά των αριστερών αγωνιστών που δεν κατέθεσαν τα όπλα μετά την συμφωνία της Βάρκιζας και οργανώθηκαν σε ανταρτικές ομάδες που δρούσαν σε διάφορα σημεία της χώρας

Τέτοιες ομάδες έδρασαν κυρίως στην Μακεδονία με στόχο την απόσχιση αυτής από την ελληνική επικράτεια και την συνένωση με την Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας

 

Μ΄ ΨΗΦΙΣΜΑ: ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ

Την 20-1-1948 η ελληνική Βουλή επί κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη, εξέδωσε το Μ΄ Ψήφισμα  βάσει του οποίου δημεύονται οι περιουσίες των συμμετεχόντων στον «συμμοριακό αγώνα». Την εποχή εκείνη εξαπολύθηκε ένας νέος κύκλος περιουσιακών δημεύσεων καθώς χιλιάδες ακίνητα «συμοριτών» κατασχέθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο. Σε αντίθεση με την Συντακτική Πράξη 6/1945, οι αποφάσεις εκδίδονται πλέον από τα τακτικά δικαστήρια χωρίς αυτό να αναιρεί την αντισυνταγματικότητα του μέτρου.

Την 18-9-1952 υπογράφηκε μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος, ειδική Σύμβαση με βάση την οποίαν παραχωρήθηκαν στην Εκκλησία  εκατοντάδες δημευμένα ακίνητα «Βουλγαροφρόνων και Σλαβοφρόνων» που δόθηκαν στην διαχείρηση του Οργανισμού Διαχείρησης Εκκλησιαστικής Περιουσία Ο.Δ.Ε.Π..). Τα περισσότερα βρίσκονται στην Μακεδονία.

  Μέρος των δημευμένων ακινήτων εκποιήθηκε από την Εκκλησία, ενώ τα υπόλοιπα παραμένουν μέχρι σήμερα στην κατοχή της. Σύμφωνα με κατηγορίες του τότε αριστερού κόμματος Ε.Δ.Α. τα χρηματικά ποσά που εισέπραξε η Εκκλησία από τις εκποιήσεις, δωρήθηκαν "ανταποδοτικά" στην βασιλική οικογένεια προς προικοδότηση των αγάμων πριγκηπισσών Σοφίας και Ειρήνης.

Την 26η Νοεμβρίου 1952  κοινοποιήθηκε προς όλα τα δικαστήρια της χώρας η  127895/90/26-11-1952 εγκύκλιος του Υπουργού Δικαιοσύνης με συνημμένη γνωμάτευση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και μετέπειτα στελέχους της δικτατορίας της 21-4-67 Κων. Κόλλια.

Η εγκύκλιος  επισημαίνει ότι το Μ΄ Ψήφισμα του 1948 με το οποίο επιβλήθησαν περιουσιακές δημεύσεις σε βάρος των «συμμοριτών» εξακολουθεί να ισχύει, παρά την δημοσίευση του νέου Συντάγματος έτους 1951, το άρθρο 18 του οποίου απαγορεύει ρητά την δήμευση.

 

Η χαριστική βολή επήλθε το έτος 1953 με τον νόμο 2536/23-8-1953 περί επανοικισμού των παραμεθορίων περιοχών. Στο νομικό αυτό εξάμβλωμα που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση του στρατάρχη   Αλέξανδρου Παπάγου,     χαρακτηρίσθηκαν "εγκαταλειμένες περιουσίες" όσες ανήκουν σε πρόσωπα που μετανάστευσαν λάθρα στο εξωτερικό χωρίς άδεια και διαβατήριο, τα οποια περιήλθαν υποχρεωτικά στην ιδιοκτησία του ελληνικού δημοσίου.

Αλέξανδρος Παπάγος

 Ηλίου φαεινότερο ότι το απεχθές αυτό μέτρο στόχευε και πάλι στην αρπαγή των περιουσιών των δεκάδων χιλιάδων φυγάδων από την "ελληνική" Μακεδονία που κατέφυγαν διωκόμενοι στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας χωρίς κατ' ανάγκη να έχουν συμμετάσχει στον "εμφύλιο" πόλεμο.

 

 

     

   ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΕΥΣΕΩΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΥ

Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Νίκολα Γκρούεφσκυ (γεν. 1970) είναι γυιός και εγγονός πρόσφυγα από την κατεχόμενη Μακεδονία του Αιγαίου  και συγκεκριμμένα από το χωριό Κρουσόραντι (Krušoradi) περιοχής Lerin/Φλώρινας (μετονομάσθηκε Αχλάδα).  Ο παππούς του  ονομαζόταν Νίκολα Γκρούωφ.

  Το 1918 οι ελληνικές Αρχές κατοχής ελληνοποίησαν το επώνυμό του σε Γκρούϊος. Τον Οκτώβριο 1940 επιστρατεύθηκε από το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά και στάλθηκε στο Αλβανικό μέτωπο. Τραυματίσθηκε σοβαρά και πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο.

  Το 1948  ο γυιός αυτού και πατέρας του μετέπειτα Μακεδόνα πρωθυπουργού, διέφυγε διωκόμενος στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας. Με βάση το Μ΄ Ψήφισμα τα περιουσιακά στοιχεία του  κατασχέθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο και παραχωρήθηκαν δωρεάν σε  Καυκάσιους έποικους που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1923/24.

  Ενα από τα γειτονικά χωριά ονομάσθηκε "τιμής ένεκεν"  ΝΕΟΣ ΚΑΥΚΑΣΟΣ  (Δημοτικό διαμέρισμα Κάτω Κλεινών). Αποικίσθηκε το 1924 από πρόσφυγες Αρμενικής καταγωγής που ήλθαν από το Καρς της Τουρκίας και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Λέριν (Φλώρινας) ως "φρουροί-ακρίτες" των ελληνικών συνόρων. Την δεκαετία 1990-2.000 νέο κύμα Καυκάσιων (Ρωσσόντιων) εποίκων εγκαταστάθηκε στην παραπάνω  περιοχή με σκοπό την περαιτέρω αλλοίωση του γηγενούς Βουλγαρομακεδονικού πληθυσμού.

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΦΥΓΑΔΩΝ ΣΕ ΣΚΟΠΙΑ-ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Ελευθέρα επάνοδος - Να επιστραφούν οι περιουσίες

Πανοραμική άποψη της μεγάλης συγκέντρωσης 6.000 προσφύγων που πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 18-20 Ιουλίου 2008 σε στάδιο των Σκοπίων  για τα 60 χρόνια της εξόδου των 100.000 φυγάδων και των 28.000 παιδιών τους από την Αιγαιακή Μακεδονία. Κύριος συντονιστής, ο γενημμένος στα Βοδενά (Εδεσσα) το 1940 γνωστός ακτιβιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Георги Аяновски (Γεώργ. Αγιανόφκσκι), δ/ντής της Nova Makedonia και ιδιοκτήτης πολλών δημευμένων ακινήτων στα Βοδενά. Κύριο σύνθημα: Ελεύθερη επάνοδος, διπλή υπηκοότητα (Μακεδονική και Ελληνική)  και επιστροφή των δημευμένων περιουσιών

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

"Αν και συγχωρώ, ορκίζομαι να μη ξεχάσω τίποτε και να θυμάμαι τα πάντα. Η Ελλάδα φοβάται την αλήθεια"

Διάγγελμα του  Μακεδόνα πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι σε μεγάλη συγκέντρωση προσφύγων από την Ελλάδα που πραγματοποιήθηκε την 11η Μαϊου 2008 στο πολιτιστικό κέντρο Σαράϊ των Σκοπίων

 

 

 

Ο ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

   Νέο ράπισμα κατά της Ελλάδας ήλθε από την Ιταλία και το Βατικανό. Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Nickola Gruevski έγινε δεκτός από τον Πάπα της Ρώμης Βενέδικτο ΙΣΤ΄ στις 22 Μαϊου 2008 και στην συνέχεια παραστάθηκε σε μνημόσυνο του Βουλγαρομακεδόνα Αγίου Κυρίλλου, που έχει ανακηρυχθή από το Βατικανό Αγιος, Ισαπόστολος και επουράνιος προστάτης της Ευρώπης.

   Ο Αγιος Κύριλλος  βρίσκεται ενταφιασμένος στην Ρώμη από το έτος 869 μΧ. Στην τελετή χωροστάτησε ο αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης Μακεδονίας κ.κ. Στέφαν. Η σημαντική αυτή εκδήλωση κρατήθηκε κρυφή από το ελληνικό   κοινό αφού τα  ΜΜΕ στην Ελλάδα  απέφυγαν ως είθισται να την δημοσιοποιήσουν.

Ο αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης  Μακεδονίας κ.κ. Στέφαν

Από την ιστορική συνάντηση του Πάπα με τον Μακεδόνα πρωθυπουργό κ. Nickola Gruevski

Ρώμη 22 Μαϊου 2008: Στο πλαίσιο του εορτασμού της μνήμης του Αγίου Κύριλλου στη Ρώμη   ο αρχιεπίσκοπος της Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Στέφαν διακήρυξε:

«Αγιε Κύριλλε, σήμερα, στη δική σου και τη δική μας Θεσσαλονίκη όλα όσα έκανες είναι πέτρινα. Σήμερα, στη γενέτειρά σου όλα έχουν γίνει  στάχτη και σκόνη και δεν απέμεινε ούτε ένα γράμμα από τη γλώσσα τη δική σου και  δική μας. Στην περιοχή αυτή όπου τότε όλοι μιλούσαν Μακεδονικά όπως εσύ και όπως εμείς, σήμερα απαγορεύεται όχι μόνο να ομιλείται αυτή η γλώσσα αλλά και να υπάρχει. Δυστυχώς, εκεί διώκεται και εκτοπίζεται οτιδήποτε είναι Μακεδονικό ενώ αμφισβητείται και το όνομα της χώρας που είναι Μακεδονία,  το όνομα της Μακεδονικής μας Εκκλησίας  και η ίδια η αλήθεια».
 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

«Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αλλάξει ή να μετατρέψει το συνταγματικό όνομα της πατρίδας μας,  που είναι Δημοκρατία  Μακεδονίας. Δεν υπάρχει κανένας νόμος, κανένας κανόνας διεθνούς δικαίου με τον οποίο  μπορεί να εκβιάζεται η απάρνηση της εθνικής μας ταυτότητας. Θα προασπίσουμε με κάθε μέσο την απόφασή μας αυτή»

Διακήρυξη Μακεδονικής Ενωσης Εκκλησιών υπογραφόμενη από την Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Ισλαμική θρησκευτική κοινότητα Μακεδονίας, την Καθολική Εκκλησία Μακεδονίας  την Ευαγγελική-Μεθοδική Εκκλησία Μακεδονίας και την Εβραϊκή κοινότητα Σκοπίων

Ο Μητροπολίτης Σκοπίων και Αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης Μακεδονίας μακαριότατος κ.κ. Στέφανος



  His Beatitude Archbishop Stephen of Ohrid and Macedonia (Macedonian: Стефан, Stefan) is the fifth Archbishop of Ohrid and Macedonia, metropolitan of Skopje, primate and spiritual leader of the Macedonian Orthodox Church.

  Archbishop Stefan, whose secular name is Stojan Veljanovski (Стојан Вељановски), was born on May 1, 1955, in the village of Dobruševo in southern Macedonia.

  In 1969, he enrolled in the Macedonian Orthodox Theological Seminary of St. Clement of Ohrid in Dračevo, where he graduated in 1974. That same year, he went to Belgrade to study at the Theological Faculty, graduating in 1979.

  Upon his return to Macedonia, the Holy Synod of the Macedonian Orthodox Church named him a teacher at the Theological Seminary in Skopje. In 1980, he left for postgraduate studies at the Institute of St. Nicholas in Bari, Italy, which specializes in ecumenical-patristic and Greco-Byzantine studies. In 1982, he received a master's degree from this institute.

  Later he was named Metropolitan of Zletovo and Strumica. Shortly thereafter he was enthroned as Bishop of Bregalnica and Štip.

  In the following years, Bishop Stefan served as dean of the Theological Faculty in Skopje, spokesman for the Holy Synod of the Macedonian Orthodox Church, as editor in chief of the church's official gazette "Church Life" (Црковен живот) and as secretary-general of the Archbishopric of Ohrid and Macedonia.

  In Ohrid on 9 and October 10, 1999, the Church National Assembly ― a congregation of clerics and laymen ― elected Bishop Stephen as head of the Macedonian Orthodox Church.

 

 

1912: Η αρπαγή της Μακεδονίας από Ελλάδα και Σερβία

Εξέγερση Ιλιντεν 1903: Τό εθνικό λάβαρο με το όραμα της Μεγάλης Μακεδονίας

 

Η  ΑΔΗΦΑΓΟΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

9 ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΣΕ 83 ΧΡΟΝΙΑ

   1832: Αρχικά Ορια Ελλάδας

   1864: Προσάρτιση Επτανήσων

   1881: Προσάρτιση Θεσσαλίας

   1912: Κατάληψη νήσων Αιγαίου

   1912: Κατάληψη Ηπείρου

   1913: Προσάρτιση Κρήτης

  1913: Κατάληψη Μακεδονίας

   1919: Κατάληψη Ιωνίας

   1920: Κατάληψη Θράκης

   1947: Προσάρτιση Δωδεκανήσων

   Η Ελλάδα ιδρύθηκε την 3η Φεβρουαρίου 1830 με βάση το πρωτόκολλο του Λονδίνου που συνυπογράφηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Στο ιστορικό παρελθόν δεν υπήρξε ποτέ κράτος με το όνομα Ελλάς. Η έκταση του  νεοσύστατου κρατιδίου το 1830 περιορίζονταν στην Πελοπόνησο και  Ρούμελη με συνολικό πληθυσμό μόλις 750 χιλ. κατοίκους οι περισσότεροι των οποίων ήσαν Σλάβοι και εκχριστιανισμένοι Αρβανίτες. Ονομαζόταν περιπαιχτικά "Ψωροκώσταινα" λόγω της φτώχειας και  εξαθλίωσης που την μάστιζε.

   Η εδαφική  επέκταση της Ελλάδας  άρχισε το 1864  με την προσάρτηση των Επτανήσων και συνεχίσθηκε αδιάκοπα μέχρι το 1947 με την διαδοχική προσάρτιση της Θεσσαλίας,  Κρήτης,  Ηπείρου,  Μακεδονίας,  Θράκης και τελευταία των Δωδεκανήσων που "παραχωρήθηκαν" από την ηττημένη Ιταλία μετά τον Β΄ Π.Π. 

  Υπό το πρόσχημα αλυτρωτισμού και ύπαρξης ασήμαντων μειονοτήτων, η Ελλάδα  επεκτάθηκε συνολικά εννέα (9) φορές σε βάρος της Τουρκίας,  Βουλγαρίας και  Ιταλίας, τις περισσότερες φορές με επιθετικές εκστρατείες.

  Ο γηγενής πληθυσμός της Μακεδονίας δεν  ρωτήθηκαν ποτέ εάν επιθυμεί την συνένωσή του με την Ελλάδα. Κανένα δημοψήφισμα δεν διενεργήθηκε και καμμία συναίνεση δεν δόθηκε. Αποτέλεσμα χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, πόνος, λεηλασίες, διωγμοί, τεράστια κύματα  προσφύγων   και  απώλεια   περιουσιών.

  Μόνο στην περίοδο 1912-1923 περισσότερο από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες εγκατέλειψαν  Μακεδονία και Θράκη και κατέφυγαν σε Βουλγαρία και Τουρκία.

   Στον τεράστιο αυτό όγκο προσφύγων γιά τον οποίο η ποδηγετούμενη  ελληνική ιστοριογραφία τηρεί ένοχη σιωπή, περιλαμβάνονται και οι 500.000 Μουσουλμάνοι της Μακεδονίας-Θράκης-Κρήτης που είτε εγκατέλειψαν την πατρίδα τους κυνηγημένοι από τον στρατό των ελλήνων εισβολέων, είτε ανταλλάχθηκαν με τους χριστιανούς πρόσφυγες της Τουρκίας μετά την συντριπτική ήττα που υπέστη ο Ελληνικός στρατός στην αντιτουρκική εκστρατεία 1919-1922.

 Το μόνο παρήγορο είναι ότι η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ του  Βενιζέλου, η νεκρανάσταση δηλ. του "Βυζαντίου" και η ανακατάληψη της Ιωνίας, παρέμεινε ευσεβής πόθος, απραγματοποίητος γιά πάντα.

 

Гоце Делчев:  ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΝΩΜΕΝΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΣ (ΚΙΛΚΙΣ)

Σκόπια Φεβρουάριος 2008: Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Νίκολα Γκρούεφσκυ καταθέτει στέφανο στο μαυσωλείο του  θρυλικού Βουλγαρομακεδόνα επαναστάτη Γκεόργκυ (Γκότσε) Ντέλτσεφ (Georgi  Delchev 1872-1903).  Τα λείψανά του Γκότσε Ντέλτσεφ βρίσκονται  στα Σκόπια, μέσα σε μαρμάρινη σαρκοφάγο στο προαύλιο της εκκλησίας του Sv. Spas (Αγίου Σωτήρα). Ο Γκότσε Ντέλτσεφ γεννημένος στο Κούκους (Κιλκίς),  σκοτώθηκε το 1903 από τους Οθωμανούς στο χωριό  Baniza (Καρυές) κοντά στις Σέρρες λίγο πριν την εξέγερση του Ιλιντεν. Πάνω στο μνημείο δεσπόζει ο χάρτη της Μεγάλης Μακεδονίας.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

"Μακεδόνες ουχ ομόφυλον των Ελλήνων  γένος"

Ισοκράτης:  Αθηναίος ρήτωρ 436-338 πΧ, Φίλιππος 107,108

"Αναπηδήσας Αλέξανδρος ανεβόα Μακεδονιστί"

Πλούταχος: ¨Βίος Αλεξάνδρου 47-3

"Ο Φίλιππος είναι βάρβαρος, δεν είναι Ελληνας και δεν έχει καμμία σχέση με την Ελληνική φυλή "

Δημοσθένης, Αντιφιλιππικός : 3η ομιλία κατά του βασιλέως της Μακεδονίας

"Μακεδόνες και Ελληνες"

Εθνοτική αντιδιαστολή μεταξύ Μακεδόνων και Ελλήνων, Αρριανός: Αλεξάνδρου Ανάβασις

"Οι αρχαίοι Μακεδόνες έχουν Ιλλυρική καταγωγή και μη Ελληνική γλώσσα "

Πορίσματα  Φοινικικής επιγραφής 8ου πΧ αι.   κλικ εδώ  γιά λεπτομέρειες

"Οτι Ημαθία εκαλείτο πρότερον η νύν Μακεδονία. Κατείχον δε τήν χώραν ταύτην Ηπειρωτών τινές και Ιλλυριών, το δε πλείστον Βοττιαίοι και Θράκες"

Στράβων  Ζ-11

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΑΝΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

340 πΧ: Η εδαφική έκταση της αρχαίας Μακεδονίας στα Βαλκάνια  επί Φιλίππου Β΄.  Στα Μακεδονικά εδάφη περιλαμβάνεται η Θράκη, η Δαρδανία και η Παιονία. Η περιοχή των Σκοπίων (Scoupi) είναι ενσωματωμένη στο Μακεδονικό βασίλειο. Μόνο το βασίλειο των Μολοσσών στην Ηπειρο παρέμεινε ημιαυτόνομο. Το μικρό αυτό Ιλλυρικό κρατίδιο  ταυτίζεται  με την διεκδικούμενη από την Αλβανία  επαρχία της Τσαμουριά.

 

338 πΧ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ

 

ΠΡΩΗΝ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ  ΕΠΑΡΧΙΑ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΑΣ

   Χάρτης του  διευρημένου Μακεδονικού βασιλείου το 336 πΧ με ενσωματωμένη  ολόκληρη την Ελλάδα. Στο δεύτερο ήμισυ του 4ου πΧ αι.  το σύνολο του  Ελληνικού χώρου προσαρτήθηκε στην Μακεδονία ως επαρχία αυτής. Το εδαφικό αυτό status  διήρκεσε 170 χρόνια μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 πΧ. Τότε  οι υπόδουλοι Ελληνες κάλεσαν και υποδέχθηκαν τους Ρωμαίους εισβολείς ως απελευθερωτές από τον "βάρβαρο" Μακεδονικό ζυγό. Σε  μάχες της εποχής οι καταπιεσμένοι από τους Μακεδόνες  Ελληνες συμπολέμησαν στο πλευρό των Ρωμαίων.

 

 ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ  ΒΙΑΙΑ ΤΟ 1912  ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΩΝ ΓΡΕΚΩΝ

ΜειοψηφΙα 10% οι ΕλληνΙζοντες της ΜακεδονΙας το 1912/13

  Με τον όρο Μακεδονία υποδηλώνεται μία γεωγραφική και εθνική περιοχή των κεντρικών Βαλκανίων που αντιστοιχεί στα όρια του αρχαίου Μακεδονικού κράτους όπως αυτά διαμορφώθηκαν στα μέσα του 4ου πΧ αιώνα. Η αρχαία Μακεδονία ιδρύθηκε τον 8ο αι. πΧ από τον Περδίκα Α΄ ή Κάρανο, αρχηγέτη της Μακεδονικής δυναστείας. Η έκταση  του αρχικού Μακεδονικού κράτους ήταν ιδιαίτερα μικρή. Περιοριζόταν στην πεδιάδα Εδεσσας - Νάουσας που ήταν γνωστή με το Ιλλυρικό όνομα Ημαθία.

  Το 1912 η Μακεδονία διαμελίσθηκε μεταξύ Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Αλβανίας. Τον Ιούλιο 1913  ο διαμελισμός (partition) της Μακεδονίας επισφραγίσθηκε με την  συνθήκη του Βουκουρεστίου που επέβαλε τα σημερινά σύνορα μετά την στρατιωτική ήττα της Βουλγαρίας στον Β΄  Βαλκανικό πόλεμο.

"Η Ελλάδα το 1912 αντιμετώπισε την Μακεδονία σαν ένα  ακατοίκητο οικόπεδο προβάλοντας πάνω του ανύπαρκτα ιδιοκτησιακά δικαιώματα χρησικτησίας, χωρίς ποτέ να ζητήσει την γνώμη των κατοίκων της"

 

ΤΑ ΔΩΔΕΚΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

 Γιά πρώτη φορά στο φως  η ιστορική αλήθεια

Η Μακεδονική εισβολή στα Φρυγικά εδάφη τον 8ο πΧ αιώνα

   1. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

  Οι αρχαίοι Μακεδόνες, ένας πολεμοχαρής λαός Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής, είχαν Ιλλυρική εθνική καταγωγή. Κοιτίδα τους υπήρξε η Δαρδανία κάπου στο σημερινό Κόσσοβο της προϊστορικής Ιλλυρίας. Εισέβαλαν κατακτητικά τον 8ο πΧ αιώνα στην σημερινή Ημαθία απωθώντας στην Ασία τους επίσης Ινδοευρωπαιους γηγενείς Βρύγες ή Φρύγες που κατοικούσαν  στην περιοχή από την 3η χιλιετηρίδα πΧ.

   Πρώτη Μακεδονική πρωτεύουσα  υπήρξε η προϊστορική Φρυγική  Εδεσσα, έδρα του βασιλέα Μίδα, που μετονομάσθηκε  Αιγαί. Το αρχικά μικρό Μακεδονικό βασίλειο επεκτάθηκε σταδιακά στις αρχές του 4ου πΧ αι. στα χρόνια των βασιλέων Αμύντα Β΄ και Φιλίππου Β΄. Υποτάχθηκαν διάφορα τοπικά Θρακοϊλλυρικά φύλλα όπως οι Παίονες, οι Βοτιαίοι, οι Λυγκηστές, οι Αλμωπες, οι Πίερες, οι Ορέστιοι, οι Εορδαίοι, οι Μύγδονες, οι Βισάλτες κ.α.

  Το σύνολον των αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων θεωρεί του Μακεδόνες βάρβαρους και αλλοεθνείς. Μεταξύ αυτών ο Ηρόδοτος, Θουκιδίδης, Ισοκράτης, Δημοσθένης, Στράβων κ.α. Περισσότερα..

 

 

Η ΔΗΘΕΝ ΔΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

   Γύρο στο 1200 πΧ οι ελληνόφωνοι Γιουνάν (Ιωνες) που ζούσαν στην κεντρική και νότια Ελλάδα δέχθηκαν την κατακτητική εισβολή των Δωριεών, ενός νέου Ινδοευρωπαϊκού φύλλου απροσδιόριστης φυλετικής προέλευσης.

  Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία (βλ. λήμμα Δωριείς στην Βρετανική wikipedia εδώ)  οι Δωριείς,   εισέβαλαν στην Βαλκανική τον 12 πΧ αι. προερχόμενοι από την Μικρά Ασία και όχι την Ηπειρο, όπως ισχυρίζεται η ελληνοκεντρική εκδοχή. Ολες οι προσπάθειες φυλετικής συσχέτισης των Δωριέων με τους Ελληνες των ΒΔ περιοχών και ιδίως τους αρχαίους Μακεδόνες έχουν αποτύχει.  Tο παραπάνω λήμμα στην wikipedia αναφέρει επί λέξει τα εξής:

"Another theory which is more realistic due to linguistic and cultural discoveries is that Dorians originated from Asia Minor, and that they either immigrated through the northeast of Greece and settled in southern Greece or immigrated from the coast of western Asian Minor into the Aegean islands and into southern Greece"

"Attempts to link Doric, North-Western Greek and ancient Macedonian have only remained theories that have failed to be proven"

  Η εισβολή των Δωριέων υποχρέωσε τους Ιωνες να μεταναστεύσουν στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία) όπου είτε κατέλαβαν προϋπάρχουσες αρχαίες πόλεις, είτε ίδρυσαν νέες όπως η Πριένη, η Πέργαμος και κυρίως η Μίλητος. Τόσο τα Αιγαιακά παράλια της Μικράς Ασίας όσο και τα ενδότερα της Ανατολίας κατοικούντο από ιστορικά αρχαιότερους λαούς όπως οι Λύδιοι, οι Φρύγες, οι Κάρες, οι Βιθύνιοι, οι Παφλαγόνες, οι Λυκάονες, οι Πισίδιοι, οι Καππαδόκες  κ.α.

 

 2. Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ  ΟΝΟΜΑΤΟΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

   Οι αρχαίοι Μακεδόνες ονομάζοντο αρχικά Μακέτες ή Μακέστες και η χώρα τους Ημαθία και στην συνέχεια Μακετία. Η λέξη Ημαθία έχει Ιλλυρική προέλευση. Στα χρόνια του Ομήρου ( 8ος αι.πΧ) η λέξη Μακεδονία όπως και η λέξη Ελλάδα ήσαν εντελώς άγνωστες αφού δεν απαντώνται στα Ομηρικά έπη. Ο όρος Μακεδονία καθιερώθηκε 400 χρόνια αργότερα, τον 5ο πΧ αι. από έλληνες συγγραφείς. Στις περισσότερες ωστόσο ιστορικές πηγές (Ελληνικές και Λατινικές) το Μακεδονικό κράτος κατονομάζεται ως Μακεδών (παραβλ. Λακεδαίμων) και όχι Μακεδονία.

3. Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

   Η αρχαιομακεδονική γλώσσα δεν έχει καμμία σχέση με την Σλαβική, ούτε και με την Ελληνική. Ανήκει    στον   Θρακοϊλλυρικό κλάδο των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Εγκριτοι γλωσσολόγοι δέχονται  πως συγγενεύει περισσότερο με την αρχαία Ιλλυρική έχοντας πάρει  αρκετά στοιχεία της προϊστορικής Φρυγικής γλώσσας. Οι Φρύγες ένας Ινδοευρωπαϊκός λαός κατοικούσε επί 2 χιλιετηρίδες στα μετέπειτα Μακεδονικά εδάφη.(Γιά περισσότερες πληροφορίες   http://indoeuro.bizland.com ).

    Επειδή η αρχαιομακεδονική γλώσσα δεν διέθετε αλφάβητο, στερείται γραπτής έκφρασης και δεν διασώθηκαν κείμενα αυτής. Δεν υπάρχει ούτε μία Μακεδονική επιγραφή, ούτε ένα Μακεδονικό κείμενο. Η Μακεδονική γλώσσα έχει εκλείψει ακολουθώντας την μοίρα όλων των αρχαίων γλώσσών που δεν ανέπτυξαν αλφάβητο.  Διασώζονται μόνον 120 Μακεδονικές λέξεις αποθησαυρισμένες  στο λεξικό του Ησύχιου (5ος αι. μΧ). 

   Διασώζονται ακόμα 350 ονόματα ανθρώπων, μηνών, θεών κλπ που στο σύνολό τους χαρακτηρίζονται ως Μακεδονικά. Δεν διασώθηκαν γραμματικοί κανόνες και συντακτικό. Η εκλείψασα αρχαία Μακεδονική γλώσσα δεν έχει καμμία σχέση με την σημερινή γλώσσα της Δημοκρατίας Μακεδονίας που αποτελεί την δυτική διάλεκτο της Βουλγαρικής γλώσσας.

   Η  Μακεδονία δεν ανέδειξε πνευματικούς άντρες. Ο Αριστοτέλης και ο Δημόκριτος ήσαν έποικοι από την Ελλάδα, κάτοικοι παραλιακών Ελληνικών αποικιών που καταλήφθηκαν στα μέσα του 4ου πΧ αι. από τον Φίλιππο. Ολα τα αρχαία κείμενα σχετικά με την Μακεδονία γράφηκαν από Ελληνες και Λατίνους συγγραφείς. Δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές γραμμένες από Μακεδόνες συγγραφείς.

  Ολες οι Ελληνικές επιγραφές που βρέθηκαν στην Μακεδονία είναι χαραγμένες στην λεγόμενη Αττική διάλεκτο (μετέπειτα Κοινή). Ολες μεταγενέστερες του 5ου πΧ αιώνα και προέρχονται από τις  ελληνικές πολεις-αποικίες που υπήρχαν στα παράλια. Οι αποικίες αυτές προσαρτήθηκαν  στο Μακεδονικό βασίλειο από τον βασιλιά Φίλιππο  στα μέσα του 4ου πΧ αιώνα και αποτέλεσαν την κύρια αιτία της Ελληνομακεδονικής διαμάχης που κατέληξε σε συντριπτική ήττα των Ελληνικών κρατιδίων.

Καμμία απο τις ανακαλυφθείσες επιγραφές δεν έχει    ιστορική σημασία. Καμμία δεν αναφέρεται σε ελληνικότητα των Μακεδόνων. Η Ελληνική προπαγάνδα παρασιωπά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επιγραφές στο αχανές χρονικό διάστημα 8ος-4ος αι. πΧ (400 χρόνια), γεγονός που αποδεικνύει ότι  στην Μακεδονία δεν υπήρχε ελληνική πολιτιστική  επιροή  πριν τον 4ο αι. πΧ.

Το  προβαλόμενο από την Ελλάδα σύνθημα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: 4.ΟΟΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ" είναι ολότελα γελοίο  και έχει ρεζιλέψει την Ελλάδα διεθνώς. Η Μακεδονία ήταν πάντα Μακεδονική. Κανένα κεφάλιο της ελληνικής ιστορίας δεν έχει γραφή στην Μακεδονία.

 

4. ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΣΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

ΠΕΡΣΙΚΗ ΣΑΤΡΑΠΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

   Οι αρχαίοι Μακεδόνες υπήρξαν από το 520 πΧ  υποτελείς των Περσών του Δαρείου Α΄ και στην συνέχεια σύμμαχοι αυτών. Αρχαίοι Ελληνες συγγραφείς μαρτυρούν πως το 479 πΧ στην ιστορική μάχη των Πλαταιών, ο Μακεδονικός στρατός παρατάχθηκε στο πλευρό των Περσών του στρατηγού Μαρδόνιου και συμπολέμησε κατά των Ελλήνων τους οποίους θεωρούσε θανάσιμους εχθρούς. Λίγα χρόνια νωρίτερα ο Μακεδονικός χώρος είχε ενσωματωθή στην Περσική αυτοκρατορία με το όνομα Σατραπεία Μακεδονίας (βλ. σχετικό άρθρο wikipedia εδώ)

  Η πολεμική αντιπαράθεση Μακεδόνων-Ελλήνων κορυφώθηκε  το 338 πΧ στην ξακουστή μάχη της Χαιρώνειας στην διάρκεια της οποίας ο Μακεδονικός στρατός συνέτριψε τους αντίπαλους Ελληνες που υποχρεώθηκαν σε πλήρη υποταγή.

 

ΜΙΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

περσικοι πολεμοι: ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑ  ΕΛΛΗΝΩΝ

The Achaemenid (Persian) empire included Macedonia around 500 BC as vassal state

 

Η δήθεν ελληνική Μακεδονία καθώς και η Θράκη, αποτελούσε  τμήμα της Περσικής αυτοκρατορίας

 

Ενας χάρτης που ενοχλεί: Η Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών με ενσωματωμένη την Μακεδονία

 

ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ: ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΗΣΑΝ ...ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ

 

Στα χρόνια των Περσικών πολέμων (490-479 πΧ)   η  Μακεδονία αποτελούσε τμήμα της Περσικής αυτοκρατορίας. Τα Περσικά στρατεύματα του Δαρείου και Ξέρξη πέρασαναν ανενόχλητα μέσα από την "Ελληνική"  Μακεδονία. Οι Μακεδόνες παρέταξαν τον στρατό τους στο πλευρό των "βαρβάρων" Περσών κατά των ..αδελφών Ελλήνων

5. ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ

   Το σύνολον των κλασσικών Ελλήνων και Λατίνων φιλοσόφων, ιστορικών και ρητόρων διαφοροποιεί τους Ελληνες από τους Μακεδόνες. Δεν υπάρχει καμμία ιστορική πηγή που  χαρακτηρίζει τους Μακεδόνες ως Ελληνες. Αντιθέτως στις αναφορές των ελλήνων ιστορικών οι Μακεδόνες θεωρούνται αλλοεθνείς και  χαρακτηρίζονται στερεότυπα ξενόγλωσσοι και βάρβαροι. Μεταξύ αυτών οι Ηρόδοτος, Θουκιδίδης, Ισοκράτης, Δημοσθένης, Πλούταρχος, Αρριανός, ακόμα και ο Στράβων  Αναλυτική τεκμηρίωση

   Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα του Ρωμαίου ιστορικού Κούρτιου Ρούφου σχετικά με επιστολή του Αλεξάνδρου προς τον Πέρση βασιλέα Δαρείο στην οποία διαφοροποιεί την Μακεδονία από την Ελλάδα:

"Αλέξανδρος προς Δαρείον Γ΄ Κοδομανόν: Ο προκάτοχός σου Δαρείος Α΄ διέσχισε το Αιγαίο για να φέρει τον πόλεμο στην Μακεδονία και την Ελλάδα"

  Quintus Curtius Rufus 4.1.10

   Στην μεσαιωνική περίοδο όλοι οι Βυζαντινοί ιστοριογράφοι χρησιμοποιούν διασταλτικά τους όρους  Μακεδονία και Ελλάδα επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται γιά δύο  διαφορετικούς γεωγραφικούς και εθνικούς χώρους. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο  ιστορικός του 11ου αιώνα Ιωάννης Σκυλίτσης στην Σύνοψη Ιστοριών (Synopsis Historiarum):

     "Επήλθον (οι Βούλγαροι) ταις Ρωμαϊκαίς χώραις διά Μακεδονίας και Στρυμόνος και Ελλάδος, καταλαβόντες την Νικόπολιν..."

                                                                                                       Ι. Σκυλίτσης:  Σύνοψις Ιστοριών Β 310-311

  Η σημαντική αυτή διαφοροποίηση  επαναλαμβάνεται  και   στην  επιγραφή  Βοδενών (Εδεσσας) που χαράχτηκε το 989 μΧ από τον Τσάρο της Βουλγαρίας Σαμουήλ (950-1014 μΧ):

     " Εγώ ο Σαμουήλ, Τσάρος Βουλγάρων και Ρωμαίων, Θεόσταλτος αυτοκράτορας όλων των χωρών από την κάτω Σερβία έως την Μακεδονία , Θεσσαλία και Ελλάδα ...."

     Η πλήρης αντιδιαστολή μεταξύ Μακεδονίας, Θεσσαλίας και Ελλάδος είναι και πάλι προφανής και απόδεικνύει  ότι οι ισχυρισμοί περί δήθεν ελληνικότητας της Μακεδονίας από αρχαιοτάτων χρόνων δεν έχουν καμμία ιστορική βάση.

6. ΜΟΝΟ Η ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΛΩΣΣΑ

..."Αναπηδήσας Αλέξανδρος ανεβόα Μακεδονιστί.."

Πλούταχος: Βίος Αλεξάνδρου 47-3

   Στις αρχές του 4ου αι.πΧ η λεγόμενη Αττική (Κοινή) διάλεκτος διαδόθηκε σαν δεύτερη γλώσσα  μεταξύ των ευγενών Μακεδόνων που περιστοίχιζαν τον βασιλικό οίκο. Οι αρχαίοι  Μακεδόνες, ένας αστοιχείωτος λαός,  χρησιμοποιούσε μόνο προφορικά   την  Μακεδονική γλώσσα. Ο  Αλέξανδρος αν και είχε διδαχθεί την Ελληνική, συνομιλούσε με τους στρατιώτες του στην μητρική του  γλώσσα που ήταν η Μακεδονική. Ολα τα Μακεδονικά νομίσματα που φέρουν ελληνοποιημένα ονόματα είναι μεταγενέστερα του 4ου αι. πΧ. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ Μακεδονικό νόμισμα με ελληνική γραφή στο αχανές χρονικό διάστημα 800-400 πΧ. Ο λόγος είναι απλός. Η Μακεδονική γλώσσα δεν διέθετε αλφάβητο και δεν μπορούσε να αποτυπωθή σε γραπτή μορφή.

 

7. ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ:  ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου  ολόκληρη η Ελλάδα προσαρτήθηκε στην  Μακεδονία

  Ο Φίλιππος Β΄ (384-336 πΧ) λίγο πριν την εκστρατεία κατά των Περσών,  θέλοντας να εξασφαλίσει τα νώτα του, πέτυχε την κατάκτηση των Ελληνικών πόλεων και την βίαιη προσάρτησή τους στο Μακεδονικό βασίλειο.  Μετά την μάχη της Χαιρώνειας το 338 πΧ  ολόκληρη  η Ελλάδα έγινε και παρέμεινε Μακεδονική γιά 170 περίπου χρόνια. Μακεδονικός στρατός κατοχής στάλθηκε στις Ελληνικές πόλεις. Στην Αθήνα  Μακεδονική φρουρά κατοχής εγκαταστάθηκε στην Ακρόπολη.

   Οταν το 338 πΧ ο Φίλιππος Β΄ μετά την μάχη της Χαιρώνιας το 338 πΧ κατέλαβε βίαια και προσάρτισε τις ελληνικές πόλεις-κρατίδια στο Μακεδονικό κράτος,  αυτό το τόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός σύμφωνα με την ελληνική προπαγάνδα δεν ήταν κατάκτηση της Ελλάδας από την Μακεδονία αλλά "ενοποίηση των Ελλήνων".

   Οταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Ασία αυτό κατά την ελληνική προπαγάνδα ήταν Ελληνική και όχι Μακεδονική κατάκτηση.

  Οταν ο Μακεδονικός στρατός κατέλαβε πρώτα την Ελλάδα και μετά την Περσία, τότε το νέο απέραντο κράτος ονομάσθηκε σύμφωνα με την ανόητη ελληνική προπαγάνδα Ελληνικό και όχι Μακεδονικό, παρά το αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι όλοι οι αρχαίοι ιστορικοί  χαρακτηρίζουν την αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου ως Μακεδονική και όχι Ελληνική.

 

338 πΧ: ΜΑΧΗ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ

ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο λέων της Χαιρώνειας κατασκευάσθηκε το 338 πΧ από τον  βασιλέα Φιλίππο πάνω στον ομαδικό τάφο των  Θηβαίων ιερολοχιτών που σκοτώθηκαν μαχόμενοι κατά των Μακεδόνων. Ο ιερός λόχος Θηβών  αποτελείτο από 150 ζευγάρια ομοφυλοφίλων που μάχοντο ανά ζεύγος (εραστής και ερώμενος). Ο Μακεδονικός λέων που συμβολίζει την Μακεδονική νίκη-θρίαμβο  κατά των Ελλήνων, ατενίζει τον τάφο των πεσόντων Μακεδόνων  που βρίσκονται θαμμένοι ακριβώς απέναντι.

 

ΤΟ ΜΥΘΕΥΜΑ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ

    Νεώτερες επινοήσεις της ελληνικής προπαγάνδας που ενισχύθηκε από ολιγάριθμη ομάδα ξένων συγγραφέων, ήταν ο χαρακτηρισμός ως δήθεν  "Ελληνιστικών" των βασιλείων που προέκυψαν μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου παρ' όλο που όλοι οι ηγεμόνες τους ήσαν Μακεδόνες και κανένας Ελληνας. Ο όρος "Ελληνιστικός" είναι επίπλαστος καθώς δεν απαντάται σε αρχαία κείμενα. Ωστόσο πολλοί περισσότεροι ιστορικοί όπως οι Eugene Borza, Ernst Badian, Bosworth,Green, Jouguet , Hogarth κ.α. απέδειξαν πως οι Μακεδόνες ήσαν ένας διαφορετικός λαός που κράτησε τους Ελληνες υπόδουλους μέχρι την οριστική Ρωμαϊκή κατάκτηση το 146 πΧ. Περισσότερα

   Η πιό χονδροειδής επινόηση των Ελλήνων είναι ο κουραστικά επαναλαμβανόμενος ισχυρισμός πως ο Μέγας Αλέξανδρος δήθεν διέδωσε τον Ελληνισμό στα πέρατα του κόσμου. Παρασιωπάται το γεγονός πως το σύνολον των αρχαίων ιστορικών δεν αναφέρει τίποτα σχετικό, απεναντίας τονίζουν τον θαυμασμό του Μ. Αλεξάνδρου προς τον Περσικό πολιτισμό και την πλήρη εκπερσοποίησή αυτού που κορυφώθηκε όταν ενδεδυμένος ως Πέρσης σατράπης παντρεύτηκε μιά Περσίδα πριγκήπισσα.

Στην σύντομη αλλά πολυτάραχη ζωή του ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε τρεις φορές με εξωτικές πριγκήπισσες της Ανατολής. Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η Ρωξάνη κόρη του ηγεμόνα της Σογδιανής. Δεύτερη γυναίκα του ήταν η Στάτειρα, κόρη του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού και τρίτη η Παρυσάτις, κόρη του βασιλέα Αρταξέρξη Ωχου της Περσίας. Καμμία από τις γυναίκες του Αλεξάνδρου δεν ήταν Ελληνίδα.

Ο Φίλιππος συνολικά είχε   επτά (7) γυναίκες και παλλακίδες από τις οποίες απέκτησε συνολικά επτά (7)  παιδιά. Τρεις από τις γυναίκες του (Αυδάτα, Φίλα, Μυρτάλη-Ολυμπιάδα) προέρχονταν από την Ιλλυρία (σημερινή Αλβανία) και την Ηπειρο, μία από την  παραδουνάβια Θράκη (Μήδα), δύο παλλακίδες του προέρχονταν από την Θεσσαλία (Φιλίνα και Νικησίπολη) και μία σύζυγος από την Μακεδονία (Κλεοπάτρα). Καμμία από τις γυναίκες του Φίλιππου δεν είχε Ελληνική καταγωγή.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ


Στα χρόνια των επιγόνων το Μακεδονικό κράτος  (κόκκινο χρώμα)   περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα

 

Η ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

   Το όνομα Αλέξανδρος δεν είναι Ελληνικό για τον απλούστατο λόγο ότι κανένα ιστορικό πρόσωπο της αρχαίας Ελλάδος δεν ονομαζόταν Αλέξανδρος. Πρόκειται για ελληνοποιημένη μορφή άλλου ονόματος με Ινδοευρωπαϊκή-Θρακοϊλλυρική πρέλευση που περιέχει την συστατική ινδευρωπαϊκή ρίζα ander (όνειρο). Ολοι οι αρχαίοι Ελληνες συγγραφείς χρησιμοποιήσαν ελληνοποιημένα ονόματα για τους ηγεμόνες άλλων κρατών.

   Το παράδειγμα της διαστρεβλωμένης απόδοσης, από πλευράς ελλήνων συγγραφέων, των ονομάτων που έφεραν οι  βασιλείς της Περσίας είναι χαρακτηριστικό: Ο Κούρους (Kurush) έγινε Κύρος, ο Νταραγιαβαχούς  (Darayavahush) έγινε Δαρείος και ο Χσαγιάρσα (Xshayarsha) έγινε Ξέρξης.

  Υπάρχουν χιλιάδες παρόμοια παραδείγματα ξένων ονομάτων που ελληνοποιήθηκαν και διαστρεβλώθηκαν  από Ελληνες συγγραφείς σε σημείο να γίνουν αγνώριστα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις ο Φαραώ της Αιγύπτου Khufu (Χούφου) που έγινε Χέωψ και ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Nebuchadnezzar (Νεμπουχαντνέτσαρ)  που ελληνοποιήθηκε ως Ναβουχοδονόσωρ.  Στην Ελληνική γλώσσα ακόμα και σήμερα αποτελεί κανόνα η ελληνοποίηση ξένων ονομάτων. Μέχρι την δεκαετία του 50 το Αμστερνταμ της Ολλανδίας αποκαλείτο Αμστελόδαμον και το Γιοχάνεσμπουργκ   Ιωαννούπολις.

   Η συστατική ρίζα Αντερ (Ander) που στην Ιλλυρική ακόμα και σήμερα σημαίνει όνειρο, υπάρχει στην Λατινική απόδοση του ονόματος που είναι Αλεξ-άντερ (Alex-ander) και όχι Αλέξαντρους (Alexandrus). Εξάλλου η μη Ελληνική προέλευση του ονόματος Αλέξανδρος αποδεικνύεται από την  αφήγηση του Ομηρου ο οποίος στην Ιλιάδα κατονομάζει εναλλακτικά ως Αλέξανδρο τον Πάρι, γυιό του Πρίαμου βασιλέα της Τροίας, ορκισμένο εχθρό των Ελλήνων και πρωταίτιο του Τρωϊκού πολέμου.

   Πέραν αυτού στα Χιττικά κείμενα σφηνοειδούς γραφής  αναφέρεται ένας βασιλέας της Wilusa/Τροίας αρχαιότερος του Πρίαμου, ονόματι Αλαξάντου (Alaksandu) που έζησε τον 13ο αι. πΧ. Από το όνομα του μακρυνού αυτού πρόγονου του  ονομάσθηκε Αλεξάντου  ο Τρωϊκός πρίγκηπας Πάρις για να ελληνοποιηθή στην συνέχεια από τον Ομηρο σε Αλέξανδρος.

   Οι Τρώες, ένα Ινδοευρωπαϊκό φύλλο που ήκμασε μετά την καταστροφή του Χιττικού βασιλέιου τον 12 πΧ αι. είχαν στενή φυλετική σχέση με τους Θράκες και τους Φρύγες που υπήρξαν σύμμαχοί τους στην διάρκεια του Τρωϊκού πολέμου (βλ. λήμμα Αλαξάντου (Alaksandu) στην Wikipedia klik here).

   Η  άποψη ότι προέρχεται από το ρήμα Αλέξω (αποκρούω) και Ανδρας-Ανήρ συνιστά προσπάθεια της ελληνογενούς ετυμολόγησης η οποία δεν στηρίζεται σε καμμία ιστορική πηγή.  Αξιοσημείωτη είναι η  ετυμολογία που δίδεται από Αλβανούς γλωσσολόγους σύμφωνα με την οποία το όνομα Αλέξανδρος προέρχεται από την φράση Αλε-Σι-Αντερ που σημαίνει γεννημένος από όνειρο.

  Τούτο επιβεβαιώνεται και από την απόδοση του ονόματος στην ανατολική ιστοριογραφία με την λέξη Ισκαντέρ και Σικαντέρ με κύριο καταληκτικό συστατικό την Ιλλυρική ρίζα Αντερ=Ονειρο. Εξάλλου δύο από τις διασημότερες πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, η πρώτη στην Αίγυπτο και η δεύτερη στην  Τουρκία, ονομάζονται  μέχρι και σήμερα  Iskandariya  και  İskenderun.

  Η πόλη Ισκεντερούμ, μία από τις σημαντικότερες Τουρκικές πόλεις στον μυχό του ομώνυμου κόλπου, αποδίδεται με το ελληνοποιημένο όνομα Αλεξανδρέττα

Υπάρχει τέλος και η λατινογενής ετυμολογική εκδοχή κατά την οποία η λέξη Αλέξανδρος παράγεται από την λέξη Licentia=ελευθερία, Licenter=ελεύθερος, δυνατός. Στην συγκεκριμμένη ερμηνεία  συνηγορούν οι ιστορικές αναφορές για τα όνειρα-οράματα  που είδαν οι γονείς του Αλεξάνδρου την στιγμή που γεννιόταν.

"Εδοξε βροντής γενομένης εμπεσείν αυτής τη γαστρη κεραυνόν, εκ δε της πληγής πολύ πυρ αναφθέν, είτα ρυγνήμενον εις φλόγας πάντη φερομένας διαλυθήναι"

Πλούταρχος Αλέξ. 2

"Πεσόντος επί γης του βρέφους αστραπή γέγονε, βροντή εξήχησε, σεισμός εγένετο, ώστε τον κόσμο πάντα   συγκινηθήναι"            

                Ψευδοκαλλισθένης

    Μια νύχτα πριν το γάμο της, η Ολυμπιάδα είδε στο όνειρο της ότι ένας κεραυνός έπεσε με βροντή  στην κοιλιά της και από την πληγή ξεπήδησε φωτιά που οι φλόγες της πήραν διάφορες κατευθύνσεις και ύστερα διαλύθηκαν. Ο Φίλιππος ταυτόχρονα είδε το ίδιο όνειρο και σφράγισε  την μήτρα της γυναίκας του. Αξιοσημείωτο  ότι  η άκρη της σφραγίδας, είχε την εικόνα λιονταριού.

ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ  ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΙΣΚΕΝΤΕΡ

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΟΝΟΜΑΖΟΤΑΝ ΙΣΚΕΝΤΕΡ (ISKENDER)
 

ΕΝΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

 

Στην εικονιζόμενη Ρωμαϊκή μινιατούρα που φιλοτεχνήθηκε τον μεσαίωνα, ο τελευταίος Φαραώ της Αιγύπτου Νεκτάμπανους (δεξιά) αναφέρεται ρητά σαν μάγος και πατέρας του Αλεξάνδρου σε αντίθεση με τον Φίλιππο που αναφέρεται απλά σαν βασιλέας της Μακεδονίας. Στην μέση η Ολυμπιάδα και το τεράστιο φίδι που την γονιμοποίησε με το σπέρμα του Αιγύπτιου Φαραώ. Περισσότερα για τον εξ Αιγύπτου πατέρα του Αλεξάνδρου εδώ

Μεσαιωνική παράσταση με Λατινικές επισημειώσεις

8. Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ 215-146 πΧ

ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ  ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

   Η Ρωμαίοι εισέβαλαν για πρώτη φορά στην Μακεδονία το 215 πΧ έπειτα από πρόσκληση των υπόδουλων Ελλήνων που θέλησαν να αποτινάξουν τον "βάρβαρο" Μακεδονικό ζυγό. Εξαπολύθηκαν συνολικά πέντε Ρωμαϊκές εκστρατείες οι τέσσερις των οποίων είναι γνωστές ως Μακεδονικοί πόλεμοι. Σε πολλές περιπτώσεις οι υπόδουλοι Ελληνες συμμάχησαν στις μάχες με τους Ρωμαίους για την απελευθέρωση των υπόδουλων στην Μακεδονία Ελληνικών πόλεων. Το ουσιαστικό είναι πως δεν υπήρξε ελληνική αντίσταση στην Ρωμαϊκή επέλαση.

   Α΄ Μακεδονικός πόλεμος (215 - 205 πΧ): Οι Ρωμαϊκές λεγεώνες σε συμμαχία με την Αιτωλική Συμπολιτεία εισέβαλαν στις ακτές της Αδριατικής και μετά από πολλές αψιμαχίες με τον Μακεδονικό στρατό του βασιλέα Φιλίππου Ε΄ εγκατέστησαν στρατιωτικά προγεφυρώματα για περαιτέρω προέλαση. Ο μακροχρόνιος πόλεμος αυτός που άνοιξε τον δρόμο για την Ρωμαϊκή κατάκτηση της Μακεδονίας και της υπόδουλης Ελλάδας, τερματίσθηκε με την συνθήκη της Φοινίκης το 205 πΧ.

 

    Β΄ Μακεδονικός πόλεμος (201 - 196 πΧ), Απελευθέρωση ελληνικών πόλεων από Ρωμαίους:    Ατία του πολέμου στάθηκε η στρατιωτική συμμαχία του βασιλέα της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄ με τον Αντίοχο Γ΄ του βασιλείου των Σελευκιδών που θεωρήθηκε απειλή για την Ρώμη. Σε συμμαχία και πάλι  με τις εξεγερμένες Ελληνικές πόλεις, ο Ρωμαϊκός στρατός εισέβαλε στον κατεχόμενο από την Μακεδονία Ελληνικό χώρο και μετά από αμφίροπες συγκρούσεις που κράτησαν πέντε χρόνια, συνέτριψε τον Μακεδονικό στρατό στην Θεσσαλική τοποθεσία  Κυνός Κεφαλαί το 197 πΧ. Στην συγκεκριμμένη μάχη μάχη οι  Ρωμαίοι παρέταξαν στρατό 26.000 ανδρών,  από τους οποίους 6000 ήσαν  Αιτωλοί, 1200  Αθαμάνες (Θεσσαλοί) και 500  Κρήτες, σταλμένοι εκ μέρους της Σπάρτης (βλ. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. Ε', σ. 44). Ο πόλεμος τερματίσθηκε με την συνθήκη των Τεμπών, βάσει της οποίας απαγορεύθηκε στον βασιλέα Φίλιππο Ε΄ να επεμβαίνει έξω από τα όρια του Μακεδονικού βασιλείου. Το 194 πΧ η Ρώμη κήρυξε τις Ελληνικές πόλεις-κράτη    ελεύθερες και αποσύρθηκε από τα Βαλκάνια.

    Πόλεμος των Σελευκιδών (192-188 πΧ):  Μετά τον Β΄ Μακεδονικό πόλεμο η Ατωλική συμπολιτεία δυσαρεστήθηκε με τα μικρής έκτασης εδάφη που  παραχωρήθηκαν από την Ρώμη ως επιβράβευση για την στρατιωτική της υποστήριξη. Αντιδρώντας κάλεσε σε στρατιωτική βοήθεια τον Αντίοχο Γ΄ του βασιλείου των Σελευκιδών (Συρία), ώστε να ελευθερώσει την Ελλάδα από την Ρωμαϊκή καταπίεση. Ο Αντίοχος έστειλε το 192 πΧ στην Ελλάδα μία μικρή στρατιωτική δύναμη που αποκρούσθηκε εύκολα από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες. Σε ανταπόδοση η Ρώμη εισέβαλε στην Μ. Ασία με 30.000 άντρες υπό τον στρατηγό Σκιπίωνα  Αφρικανό. Ο Αντίοχος που βρισκόταν στην Ελλάδα, πληροφορήθηκε την Ρωμαϊκή εισβολή στην Μ. Ασία και προτίμησε να αντισταθή επί τόπου. Δόθηκαν δύο αποφασιστικές μάχες,  στις Θερμοπύλες της Βοιωτίας το 191 πΧ και στην Μαγνησία το 190 πΧ. στην διάρκεια των οποίων ο Αντίοχος ηττήθηκε. Ο πόλεμος τερματίσθηκε με την συνθήκη της Απάμεα το 188 πΧ που είχε  αποτέλεσμα την προσάρτιση του βασιλείου των Σελευκιδών και του βασιλείου της Περγάμου στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.  

Αιμίλιος Παύλος: Κατακτητής της Μακεδονίας

 Γ΄ Μακεδονικός πόλεμος (172-168  πΧ) Μάχη Πύδνας- Ηττα Μακεδόνων Μετά τον θάνατο του Φιλίππου Ε΄  το 179 πΧ, ο γυιός του Περσέας προσπάθησε να ανακτήσει την απωλεσθείσα Μακεδονική κυριαρχία και εισέβαλε στην επικράτεια των ελληνικών πόλεων. Σε απάντηση η Ρώμη έστειλε εναντίον του τις Ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τον στρατηγό Αιμίλιο Παύλο (Lucius Aemilius Paulus).

   Η αποφασιστική μάχη δόθηκε στην Πύδνα της Πιερίας το 168 πΧ. Στην διάρκεια της μάχης ο Μακεδονικός στρατός υπέστη συντριπτική ήττα, ο Περσέας αιχμαλωτίσθηκε και σύρθηκε σιδηροδέσμιος στην Ρώμη μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Φίλιππο, όπου και πέθανε από τις κακουχίες.

   Η Μακεδονία και η Ελλάδα υποτάχθηκαν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία διαιρεμένες σε τέσσερις ημιαυτόνομες επαρχίες υποτελείς στην Ρώμη. Ταυτόχρονα εξέλιπε η βασιλική δυναστεία των Αντιγονιδών που κυβερνούσε την Μακεδονία και τον υπόδουλο ελληνικό χώρο μετά τον θάνατο του Κασάνδρου.Τον Ιούνιο 2005 Ιταλοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο του βασιλιά Περσέα στην οδό Via Valeria κοντά στην πόλη Aquilla.

  Δ΄ Μακεδονικός πόλεμος (150-146  πΧ):  Μετά από 18 χρόνια ηρεμίας σημειώθηκε λαϊκή εξέγερση στην Μακεδονία από έναν άγνωστο σφετεριστή ονόματι Ανδρίσκο που ισχυρίσθηκε ότι είναι νόθος γυιός του Περσέα. Το 148 πΧ η Ρώμη εισέβαλε και πάλι στην Μακεδονία υπό τον στρατηγό Μέτελο και κατέστειλε την εξέγερση του Ανδρίσκου με σχετική ευκολία.

  Ο Ανδρίσκος (Andriskos) γνωστός και ως Ψευδο-Φίλιππος ήταν τοπικός ηγεμόνας στην πόλη Αδραμύτιο της Μ. Ασίας. Αρχικά ζήτησε την βοήθεια του βασιλιά της Συρίας Δημήτριου Σωτήρα ο οποίος όμως τον συνέλαβε και τον παρέδωσε στους Ρωμαίους. Ο Ανδρίσκος κατάφερε να δραπετεύσει και εισέβαλε στην Μακεδονία επικεφαλής ιππικού από την Θράκη. Μετά την πρόσκαιρη νίκη του επί του Ρωμαίου στρατηγού Publius Juventius, κατόρθωσε να ανέλθει για λίγους μήνες στον Μακεδονικό θρόνο (148 πΧ).

  Στην διάρκεια της σύντομης βασιλείας του που στιγματίσθηκε από ωμότητες, επιχείρησε συμμαχία με την Θεσσαλία και την Καρχηδώνα δημιουργώντας επικίνδυνη κατάσταση σε βάρος της Ρώμης που έστειλε εναντίον του τον στρατηγό Μέτελλο (Gaelicus Metellus). Ο Ανδρίσκος απέφυγε να δώσει μάχη και κατέφυγε διωκόμενος στην Θράκη όπου συνελήφθη και παραδόθηκε στους Ρωμαίους. Σε επιστέγμασμα του θριάμβου του ο στρατηγός Μέτελος που έλαβε την προσωνυμία Macedonicus, τον απέστειλε σιδηροδέσμιο στην Ρώμη.

   Ενα χρόνο αργότερα στον νότο, η Αχαϊκή συμμαχία εξεγέρθηκε περιστασιακά κατά της Ρώμης αλλά ηττήθηκε κατά κράτος στην μάχη της Κορίνθου (146 πΧ). Η Κόρινθος ισοπεδώθηκε από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες του στρατηγού Μούμιου (Lucius Mummius Achaicus) ενός πρώην αγρότη που αντικατέστησε τον στρατηγό Μέτελλο, ο οποίος διακήρυξε: Το τέλος της Ελλάδας (Graecia  finis). Στην τελική μάχη της Κορίνθου οι δύο Ρωμαϊκές λεγεώνες του Μούμιου ενισχύθηκαν από ενισχύσεις "Ελλήνων" από την Κρήτη και την Πέργαμο. Ο ίδιος ο Μούμιος ως κατακτητής της Αχαϊας, έλαβε την τιμητική προσωνυμία Αχαϊκός (Achaicus).