|
|
|
|


![]()


|
|
Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΕΚΟΥΣ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
|
|
|
|
|
|


![]()

![]()

|
|
|
|
ο 1992-1999 η "σοσιαλιστική" κυβέρνηση της Ελλάδας στήριξε το σοσιαλφασιστικό καθ
εστώς Μιλόσεβιτς επιδιώκοντας πάταξη του Ισλαμισμού στην πρώην Γιουγκοσλαβία, διάλυση του κράτους της Μακεδονίας και κοινά σύνορα με την ομόδοξη Σερβία
|
ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑΛευτέρης Σπουργίτης: Σεσημασμένος Ελληνοφρενής. Τόπος καταγωγής Ορεστιάδα. Φανατικός λάτρης του Ελληνοσερβικού πολιτισμού. Υπηρέτησε στην Ομάδα Υποβρυχίων καταστροφών (ΟΥΚ). Καταδικάσθηκε για κλοπή όπλου από την Εθνοφυλακή. Την άνοιξη του 1994 εντάχθηκε στην παραστρατιωτική Σερβική ομάδα ΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΣΒΟΡΝΙΚ. Αργότερα κατατάσσεται στους ΤΙΓΡΕΙΣ του περιβόητου Σέρβου αρχιμαφιόζου Αρκάν. Τον Μάϊο 1995 αποσπάται από την λεγόμενη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ στην Βοσνία και στέλνεται από τον Αρκάν να εκπαιδεύσει τις ειδικές μονάδες των μουσουλμάνων του Μπίχατς που πέρασαν στο πλευρό των Σέρβων περισσότερα |
|
|

Κέντρο Ενημέρωσης αφιερωμένη στους 100.000 φυγάδες από την βόρεια Ελλάδα που κατέφυγαν διωκόμενοι στην Δημοκρατία Μακεδονίας στην
διάρκεια του εμφύλιου. Εδώ και 60 χρόνια η Ελλάδα απαγορεύει την είσοδό τους στο ελληνικό έδαφος με το πρόσχημα ότι είναι εθνικά επικίνδυνοι επειδή απέκτησαν οικειοθελώς Μακεδονική υπηκοότητα. Κοντολογίς όποιος δηλώνει μη Ελληνας εξοστρακίζεται εσαεί από την χώρα. Ο σταυρός στην ελληνική σημαία έχει αντικατασταθή από την ναζιστική σβάστικα.
|
Ο αυτοδιορισμένος πρωθυπουργός της μεταπελευθερωτικής περιόδου στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας (1882-1952) επινόησε ένα πρόσθετο μέτρο για την αρπαγή των περιουσιών όσων θεωρούντο "εθνικά επικίνδυνοι"Με την Συντακτική Πράξη 19/19-2-1945 που εκδόθηκε απ' ευθείας από την κυβέρνηση-μαριονέτα του ελλείψει Βουλής, θεσπίσθηκε το απεχθές μέτρο της περιουσιακής δήμευσης όσων έφεραν όπλα και πυρομαχικάΝικόλαος ΠλαστήραςΤο παραπάνω αντισυνταγματικό διάταγμα εφαρμόσθηκε ανελέητα κατά των αριστερών αγωνιστών που δεν κατέθεσαν τα όπλα μετά την συμφωνία της Βάρκιζας και οργανώθηκαν σε ανταρτικές ομάδες που δρούσαν σε διάφορα σημεία της χώραςΤέτοιες ομάδες έδρασαν κυρίως στην Μακεδονία με στόχο την απόσχιση αυτής από την ελληνική επικράτεια και την συνένωση με την Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας |
|
Την 20-1-1948 η ελληνική Βουλή επί κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη, εξέδωσε το Μ΄ Ψήφισμα βάσει του οποίου δημεύονται οι περιουσίες των συμμετεχόντων στον «συμμοριακό αγώνα». Την εποχή εκείνη εξαπολύθηκε ένας νέος κύκλος περιουσιακών δημεύσεων καθώς χιλιάδες ακίνητα «συμοριτών» κατασχέθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο. Σε αντίθεση με την Συντακτική Πράξη 6/1945, οι αποφάσεις εκδίδονται πλέον από τα τακτικά δικαστήρια χωρίς αυτό να αναιρεί την αντισυνταγματικότητα του μέτρου.Την 18-9-1952 υπογράφηκε μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος, ειδική Σύμβαση με βάση την οποίαν παραχωρήθηκαν στην Εκκλησία εκατοντάδες δημευμένα ακίνητα «Βουλγαροφρόνων και Σλαβοφρόνων» που δόθηκαν στην διαχείρηση του Οργανισμού Διαχείρησης Εκκλησιαστικής Περιουσία Ο.Δ.Ε.Π..). Τα περισσότερα βρίσκονται στην Μακεδονία.Μέρος των δημευμένων ακινήτων εκποιήθηκε από την Εκκλησία, ενώ τα υπόλοιπα παραμένουν μέχρι σήμερα στην κατοχή της. Σύμφωνα με κατηγορίες του τότε αριστερού κόμματος Ε.Δ.Α. τα χρηματικά ποσά που εισέπραξε η Εκκλησία από τις εκποιήσεις, δωρήθηκαν "ανταποδοτικά" στην βασιλική οικογένεια προς προικοδότηση των αγάμων πριγκηπισσών Σοφίας και Ειρήνης.Την 26η Νοεμβρίου 1952 κοινοποιήθηκε προς όλα τα δικαστήρια της χώρας η 127895/90/26-11-1952 εγκύκλιος του Υπουργού Δικαιοσύνης με συνημμένη γνωμάτευση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και μετέπειτα στελέχους της δικτατορίας της 21-4-67 Κων. Κόλλια.Η εγκύκλιος επισημαίνει ότι το Μ΄ Ψήφισμα του 1948 με το οποίο επιβλήθησαν περιουσιακές δημεύσεις σε βάρος των «συμμοριτών» εξακολουθεί να ισχύει, παρά την δημοσίευση του νέου Συντάγματος έτους 1951, το άρθρο 18 του οποίου απαγορεύει ρητά την δήμευση.
|
|
Η χαριστική βολή επήλθε το έτος 1953 με τον νόμο 2536/23-8-1953 περί επανοικισμού των παραμεθορίων περιοχών. Στο νομικό αυτό εξάμβλωμα που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου, χαρακτηρίσθηκαν "εγκαταλειμένες περιουσίες" όσες ανήκουν σε πρόσωπα που μετανάστευσαν λάθρα στο εξωτερικό χωρίς άδεια και διαβατήριο, τα οποια περιήλθαν υποχρεωτικά στην ιδιοκτησία του ελληνικού δημοσίου. |
|
ονία του Αιγαίου και συγκεκριμμένα από
το χωριό Κρουσόραντι (Krušoradi) περιοχής Lerin/Φλώρινας (μετονομάσθηκε Αχλάδα). Ο παππούς του ονομαζόταν Νίκολα Γκρούωφ. 

|
"Αν και συγχωρώ, ορκίζομαι να μη ξεχάσω τίποτε και να θυμάμαι τα πάντα. Η Ελλάδα φοβάται την αλήθεια"Διάγγελμα του Μακεδόνα πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι σε μεγάλη συγκέντρωση προσφύγων από την Ελλάδα που πραγματοποιήθηκε την 11η Μαϊου 2008 στο πολιτιστικό κέντρο Σαράϊ των Σκοπίων
|
|
|
Ο αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης Μακεδονίας κ.κ. Στέφαν |
Από την ιστορική συνάντηση του Πάπα με τον Μακεδόνα πρωθυπουργό κ. Nickola Gruevski |
![]()


Ο Μητροπολίτης Σκοπίων και Αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης Μακεδονίας μακαριότατος κ.κ. Στέφανος |
|
|
|
1912: Η αρπαγή της Μακεδονίας από Ελλάδα και Σερβία |
Εξέγερση Ιλιντεν 1903: Τό εθνικό λάβαρο με το όραμα της Μεγάλης Μακεδονίας |
|
1832: Αρχικά Ορια Ελλάδας1864: Προσάρτιση Επτανήσων1881: Προσάρτιση Θεσσαλίας1912: Κατάληψη νήσων Αιγαίου1912: Κατάληψη Ηπείρου1913: Προσάρτιση Κρήτης1913: Κατάληψη Μακεδονίας1919: Κατάληψη Ιωνίας1920: Κατάληψη Θράκης1947: Προσάρτιση Δωδεκανήσων |
αι Ρούμελη με συνολικό πληθυσμό μόλις 750 χιλ. κατοίκους οι περισσότεροι των οποίων ήσαν Σλάβοι και εκχριστιανισμένοι Αρβανίτες. Ονομαζόταν περιπαιχτικά "Ψωροκώσταινα" λόγω της φτώχειας και εξαθλίωσης που την μάστιζε.
η της Θεσσαλίας, Κρήτης, Ηπείρου, Μακεδονίας, Θράκης και τελευταία των Δωδεκανήσων που "παραχωρήθηκαν" από την ηττημένη Ιταλία μετά τον Β΄ Π.Π. 


|
|
|
|
![]()
Μακεδονία υποδηλώνεται μία γεωγραφική
και εθνική περιοχή των κεντρικών Βαλκανίων
που αντιστοιχεί στα όρια του αρχαίου Μακεδονικού κράτους όπως αυτά διαμορφώθηκαν στα μέσα του 4ου πΧ αιώνα. Η αρχαία Μακεδονία ιδρύθηκε τον 8ο αι. πΧ από τον Περδίκα Α΄ ή Κάρανο, αρχηγέτη της Μακεδονικής δυναστείας.
Η έκταση του αρχικού Μακεδονικού κράτους ήταν ιδιαίτερα μικρή. Περιοριζόταν στην πεδιάδα Εδεσσας - Νάουσας που ήταν γνωστή με το Ιλλυρικό όνομα Ημαθία.
![]()
![]() |
|
Η Μακεδονική εισβολή στα Φρυγικά εδάφη τον 8ο πΧ αιώνα |

![]()
Επειδή η αρχαιομακεδονική γλώσσα δεν διέθετε αλφάβητο,
στερείται γραπτής έκφρασης και δεν διασώθηκαν κείμενα αυτής. Δεν υπάρχει ούτε μία Μακεδονική επιγραφή, ούτε ένα Μακεδονικό κείμενο. Η Μακεδονική γλώσσα έχει εκλείψει ακολουθώντας την μοίρα όλων των αρχαίων γλώσσών που δεν ανέπτυξαν αλφάβητο. Διασώζονται μόνον 120 Μακεδονικές λέξεις αποθησαυρισμένες στο λεξικό του Ησύχιου (5ος αι. μΧ).





![]()
![]()
![]() |
|
Στα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου ολόκληρη η Ελλάδα προσαρτήθηκε στην Μακεδονία |
την εκστρατεία κατά των Περσών, θέλοντας να εξασφαλίσει τα νώτα του, πέτυχε την κατάκτηση των Ελληνικών πόλεων και την βίαιη προσάρτησή τους στο Μακεδονικό βασίλειο. Μετά την μάχη της Χαιρώνειας το 338 πΧ ολόκληρη η Ελλάδα έγινε και παρέμεινε Μακεδονική γιά 170 περίπου χρόνια. Μακεδονικός στρατός κατοχής στάλθηκε στις Ελληνικές πόλεις. Στην Αθήνα Μακεδονική φρουρά κατοχής εγκαταστάθηκε στην Ακρόπολη.
338 πΧ: ΜΑΧΗ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ
|
|
|

Η συστατική ρίζα
Αντερ (Ander) που στην Ιλλυρική ακόμα και σήμερα
σημαίνει όνειρο, υπάρχει στην Λατινική απόδοση του ονόματος που είναι
Αλεξ-άντερ (Alex-ander) και όχι
Αλέξαντρους (Alexandrus).
Εξάλλου η μη Ελληνική προέλευση του ονόματος Αλέξανδρος αποδεικνύεται από την αφήγηση του Ομηρου ο οποίος στην Ιλιάδα κατονομάζει εναλλακτικά ως Αλέξανδρο τον Πάρι, γυιό του Πρίαμου βασιλέα της Τροίας, ορκισμένο εχθρό των Ελλήνων και πρωταίτιο του Τρωϊκού πολέμου.


βασιλέα της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄ με τον Αντίοχο Γ΄ του βασιλείου των Σελευκιδών που θεωρήθηκε απειλή για την Ρώμη. Σε συμμαχία και πάλι με τις εξεγερμένες Ελληνικές πόλεις, ο Ρωμαϊκός στρατός εισέβαλε στον κατεχόμενο από την Μακεδονία
Ελληνικό χώρο και μετά από αμφίροπες συγκρούσεις που κράτησαν πέντε χρόνια, συνέτριψε τον Μακεδονικό στρατό στην Θεσσαλική τοποθεσία Κυνός Κεφαλαί το 197 πΧ. Στην συγκεκριμμένη μάχη μάχη οι Ρωμαίοι παρέταξαν στρατό 26.000 ανδρών, από τους οποίους 6000 ήσαν Αιτωλοί, 1200 Αθαμάνες (Θεσσαλοί) και 500 Κρήτες, σταλμένοι εκ μέρους της Σπάρτης (βλ. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. Ε', σ. 44). Ο πόλεμος τερματίσθηκε με την συνθήκη των Τεμπών, βάσει της οποίας απαγορεύθηκε στον
βασιλέα Φίλιππο Ε΄ να επεμβαίνει έξω από τα όρια του Μακεδονικού βασιλείου. Το 194 πΧ η Ρώμη κήρυξε τις Ελληνικές πόλεις-κράτη ελεύθερες και αποσύρθηκε από τα Βαλκάνια.![]() |
Αιμίλιος Παύλος: Κατακτητής της Μακεδονίας |