"Ελληνες οι πρότερον Γρεκοί καλούμενοι"

 Αριστοτέλης  Μετεωρολογικά I, XIV

"Timeo Danaos e donas ferentes, Να φοβάστε τους Δαναούς (Γρεκούς)  ακόμα κι όταν προσφέρουν δώρα"

Βιργίλιος, Αινειάς

Ανατρέχοντας σε προπολεμικές αγγλόφωνες εκδόσεις του παγκοσμίως γνωστού λεξικού LAROUSSE συναντάμε στο λήμμα  Grec (Γρεκός, Ελληνας)  μιά σειρά από ιδιαίτερα απαξιωτικές ερμηνείες

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΤΕΒΑΛΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ  ΛΕΞΗΣ ΓΡΕΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΕΛΛΗΝΑΣ  ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ  ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Στα 178 χρόνια ύπαρξης του ελληνικού κράτους καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες γιά να απαλειφθή από τα Ευρωπαϊκά λεξικά ο απαξιωτικός όρος Γρεκός και Γρεκία. Παρ' όλα αυτά το σύνολο  του δυτικού κόσμου εξακολουθεί να αποκαλεί τους Ελληνες Γρεκούς και την χώρα τους Γρεκία (Greece, Griechenland, Grecia). Οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και οι λοιποί ανατολικοί λαοί προτιμούν τους εξ ίσου μειωτικούς όρους Γιουνάν και Γιουνανιστάν, ενώ οι  νεοέλληνες  επινόησαν γιά την φτωχή τους χώρα  την περιφρονητική ονομασία Ψωροκώσταινα.

Ο όρος Ελλάς χρησιμοποιήθηκε γιά πρώτη φορά με έννοια κρατικής οντότητας το 1830, μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου. Ο  φιλόσοφος του 4ου πΧ αι. Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που έκανε γραπτή αναφορά στον όρο Γρεκοί. Ηταν η ονομασία που έδωσαν οι αρχαίοι Ιλλυριοί στους κάτοικους της Ηπείρου

ABSTRACT

The idiom "Greek" is rarely used today. In Latin lexicons, the word "Greek" means "fripon, escroc (thief, swindler e.t.c.)" in its metaphorical meaning. There is the same meaning in the French Larousse . This meaning hurt the Greek spirit, therefore the Greek administrators appealed to make a correction in the word "Greek". Due to the word Greek's bad meaning, they adopted another word, "Hellene".

  Το όνομα Λαρούς (LAROUSSE) εδώ και ενάμισυ αιώνα είναι ταυτισμένο με την πιό έγκριτη και καταξιωμένη εγκυκλοπαίδεια του κόσμου. Ο ομώνυμος Γαλλικός εκδοτικός οίκος  (ιδρύθηκε το 1856) έχει εκδόσει μία σειρά από τα πιό αξιόπιστα εγκυκλοπαιδικά λεξικά σε περισσότερες από εβδομήντα γλώσσες.

      Μετά τον Β΄ παγκ. πόλεμο οι Ελληνικές κυβερνήσεις κατέβαλαν συντονισμένες προσπάθειες για την απαλοιφή των παραπάνω εννοιών που  "ενοχλούσαν" και θεωρούντο επιβλαβείς γιά το  εθνικό συμφέρον.  Σκοπός της Ελλάδας που τελικά επιτεύχθηκε ήταν να διορθωθή το επίμαχο λήμμα και να ερμηνευθή μονολεκτικά με την λέξη Ελληνας.

   Σε όλες τις καινούργιες εκδόσεις του Λαρούς, η λέξη Grec σημαίνει Ελληνας και τίποτα άλλο. Η παλιά ατιμωτική έννοια της λέξης Γρεκός συναντάται μόνο σε  παλιά Λατινικά λεξικά ακαδημαϊκής χρήσης

    Η επίσημη αποκάλυψη γιά την σκόπιμη διόρθωση του λήμματος Grec αν και γνωστή από δεκαετίες, έγινε την 1η Μαϊου 1999 από την Παρισινή εφημερίδα Figaro κάτω από τον εξής τίτλο:

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ

  Στο άρθρο της Figaro η Ελλάδα χαρακτηρίζεται σαν η πιό ρατσιστική, ξενοφοβική και απατεωνίστικη χώρα της Ευρώπης.Τονίζεται η διασπάθιση κοινοτικών κονδυλίων σε υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής συμφερόντων και η όχι και τόσο πετυχημένη προσπάθεια αναβάθμισης του προφίλ του σύχρονου Ελληνα.

         

Η ετυμολογΙα της λΕξης ΓρεκΟς

Προέρχεται από την Σλαβική λέξη Γκρεχ (Грех) που σημαίνει απάτη - αμαρτία

  Προσπάθειες ετυμολόγησης της λέξης Γρεκός έγιναν από πολλούς μελετητές. Η επίσημη ερμηνεία που προβάλλεται από ελληνικής πλευράς είναι πως   η λέξη  παράγεται από το Γραία μιά άγνωστη πόλη στις ακτές της Βοιωτίας οι κάτοικοι της οποίας αποίκησαν την Κύμη στην Ν. Ιταλία τον 8ο πΧ αι. Η συγκεκριμμένη θεωρία υποστηρίχθηκε από τον Γερμανό ιστορικό Georg Busolt (1850-1920). Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο πως οι  μετέπειτα Ελληνες αποκαλούντο αρχικά Γρεκοί  από τους Ιλλύριους και τους λοιπούς λαούς της Μεσογείου με τους οποίους ήλθαν σε επαφή. Ειδικότερα στην Ιταλική χερσόνηση Ετρούσκοι και Λατίνοι χρησιμοποιούσαν τον όρο Γρεκός με περιφρονητική έννοια που υποδηλώνει τον κλέφτη και απατεώνα.

  Στα πρώτα χρόνια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας χρησιμοποιήθηκε παράλληλα ο απαξιωτικός όρος Γρεκύλος (Greculus) που χαρακτήριζε τον χαμαιρπή κόλακα και εθνικά ανάξιο καιροσκόπο.   Ετυμολογικά η πιό πειστική  προέλευση του όρου Γρεκός είναι η αρχαιοσλαβική λέξη Γκρεχ  (Грех) που υποδηλώνει την απάτη και αμαρτία.

    Η λέξη Γκρεχ (Грех) διατηρείται σήμερα σε όλες ανεξαιρέτως τις Σλαβικές γλώσσες (Βουλγαρική, Ρωσσική, Σερβική, Πολωνική,Τσεχική κλπ). Υφίσταται τέλος  και η επιπρόσθετη εκδοχή πως η λέξη Γρεκός παράγεται από την Λατινική  Γκρεξ  (Grex) που σημαίνει κοπάδι, αγέλη.

Η ΛΕΞΗ ΓΡΕΚΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 Griek,  ‏الإغريقي , ‏يوناني , ‏اللغة اليونانية,  Griegu, гръцки ,  грък,  Griyego,  řecký,  řek, græker, grikst, kreikkalainen, grec, Gryk, Gryks, grieche,   יו ית, görög, Grikki, greco, ギリシアè ,  그리스, Greagish, Greagagh, grego, греческий,  grk,  grčki, griego,  yunanlı, yunan, Rumca,  rum, грек,  Groegwr

ΙΩΝΕΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΡΟΥΜ

   Η ετυμολογία της λέξης Ιωνας παραμένει άγνωστη. Στα αρχαία Περσικά αποκαλείτο Γιαούνα (Yauna), στα Εβραϊκά Γιαβάν (Yavan), στα Ασσυριακά Γιαβνάϊ (Yavnai). Οι Πέρσες γενίκευσαν τον όρο περιλαμβάνοντας τους κάτοικους της κυρίως Ελλάδας.

    Ο όρος Ελληνας συνδέεται με το όνομα Ιωνας. Σύμφωνα με τις μυθολογικές παραδόσεις ο Ιων ήταν γυιός του Ξούθου που εγκαταστάθηκε στην Πελοπόνηησο μετά την εκδίωξή του από την Θεσσαλία.

  Παντρεύτηκε την κόρη του Αιγιαλού, ενός μυθικού βασιλιά μίας πόλης της Πελοποννήσου. Ιωνία είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα μικροσκοπικό τμήμα της δυτικής ακτής της Ανατολίας από τους έποικους που εγκαταστάθηκαν εκεί μετά την Δωρική εισβολή του 12ο πΧ αιώνα.

   Η Ιωνία περιλάμβανε δώδεκα πόλεις και εκτεινόταν από την Σμύρνη μέχρι τον κόλπο Μαντάλια (σημερινό Güllük).  Κατά την εγκατάσταση των εποίκων, εκδιώχθηκαν οι γηγενείς αυτόχθονες που ήδη κατοικούσαν την περιοχή από τους προϊστορικούς χρόνους.

   Τον 7ο αιώνα πΧ η μικροσκοπική Ιωνία  προσαρτήθηκε στο ισχυρό βασίλειο της Λυδίας το οποίο στην συνέχεια προσεχώρησε στην Περσική αυτοκρατορία αποτελώντας Σατραπεία αυτής. Οι Λύδιοι ένα ινδοευρωπαϊκό φύλλο είχαν εγκατασταθή στον χώρο της Μακεδονίας την εποχή του Ορειχάλκου  ως υποτελείς των Φρυγών. Μετανάστευσαν στην Μικρά Ασία τον 8ο αι. πΧ μετά την κάθοδο των αρχαίων Μακεδόνων. Το βασίλειό τους με πρωτεύουσα τις Σάρδεις, γνώρισε μεγάλη άνθηση υπό τον βασιλέα Κροίσο μέχρι την Περσική κατάκτηση.

     Οι Τούρκοι χρησιμοποιούν τον όρο Γιουνάν όταν αναφέρονται στους κάτοικους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Οι χριστιανοί της Ανατολίας και της Κύπρου αποκαλούνται από τους Τούρκους Ρούμ (Ρωμαίοι).

ΠιΕρ ΛαροΥς 1817-1875

  Γάλλος λεξικογράφος και εκδότης (Τουσύ 1817–Παρίσι 1875). Δάσκαλος στη γενέτειρά του, αναχώρησε για το Παρίσι το 1840, όπου εργαζόταν ως καθηγητής γυμνασίου και έκανε παράλληλα λεξικολογικές και παιδαγωγικές έρευνες.
Το 1852 ίδρυσε με τον Ωγκυστέν Μπουαγιέ το Βιβλιοπωλείο Λαρούς και Μπουαγιέ. Οι δύο άνδρες εξέδωσαν μεγάλη σειρά σχολικών βιβλίων, τα οποία συνέγραψε ο ίδιος ο Λαρούς και είχαν άμεση επιτυχία:
Πλήρης έκθεση γραμματικής ανάλυσης (Traite complet d’ analyse grammaticale, 1850), Ανθολογία των ελληνικών ριζών (Jardin des racines grecques, 1858),
Ανθολογία των λατινικών ριζών (Jardin des racines latines, 1860), Πλήρης φιλολογική και συντακτική γραμματική (Grammaire complete syntaxique et litteraire, 1868) κ. ά.
Παράλληλα, ο Πιερ Λαρούς επιδόθηκε σ’ ένα πολύ πιο φιλόδοξο έργο: θέλησε να δημιουργήσει για τον 19ο αιώνα το αντίστοιχο της Γαλλικής Εγκυκλοπαίδειας του 18ου αιώνα.

    Περιστοιχισμένος από πολυάριθμους συνεργάτες, συνέταξε το μνημειώδες Μέγα Παγκόσμιο Λεξικό του 19ου αιώνα (Grand Dicrionnaire Universel du XIXe siecle), του οποίου τα πρώτα τεύχη εκδόθηκαν το 1863-1864. Η έκδοση συνεχίστηκε ως το 1876.

  Το γενικό αυτό λεξικό εξέταζε θέματα από την απολυταρχική περίοδο της Αυτοκρατορίας ως τη σταθεροποίηση της Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων λημμάτων για τη φιλελεύθερη περίοδο της Αυτοκρατορίας, τον πόλεμο του 1870, την Κομμούνα και την Ηθική Τάξη, και δεν παρέλειψε κανένα από τα σημαντικά προβλήματα της εποχής εκείνης. Συνδύασε την πολιτική, τη θρησκεία και την τέχνη και κατά εποχές μετέπιπτε από έναν τόνο που θύμιζε την Επανάσταση του 1848 σε μια μάλλον συντηρητική δημοκρατική «φρόνηση».

   Το Λαρούς-Βιβλιοπωλείο (Larousse, Librairie) είναι γαλλικός εκδοτικός οίκος, ο οποίος ιδρύθηκε το 1852 από τους Πιερ Λαρούς και Ωγκυστέν Μπουαγιέ στο Παρίσι. Στην αρχή εξέδιδε σχολικά βιβλία.Το 1863-1864 κυκλοφόρησαν τα πρώτα τεύχη του έργου «Μέγα Παγκόσμιο Λεξικό του 19ου αιώνα» (Grand Dictionnaire Universel du XIXe siecle).

      Από τότε και στο εξής ο εκδοτικός οίκος Λαρούς εξέδωσε μεγάλο αριθμό εγκυκλοπαιδικών λεξικών: Νέο εικονογραφημένο Λαρούς (Nouveau Larousse illustre, 1897-1904), Λαρούς του 20ού αιώνα (Larousse du XXe siecle, 1927-1933), Μέγα εγκυκλοπαιδικό Λαρούς (Grand Larousse encyclopedique, 1960-1964) και Μέγα εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Λαρούς (Grand Dictionnaire encyclopedique Larousse, 1982 κ. εξ.), καθώς και γλωσσικά λεξικά: Μέγα Λαρούς της γαλλικής γλώσσας (Grand Larousse de la langue francaise, 1971-1978), Λαρούς της γαλλικής γλώσσας ―Λέξις (Larousse de la langue francaise― Lexis, 1977) και λεξικά δίγλωσσα ή εξειδικευμένα. Το 1905 κυκλοφόρησε το πρώτο Μικρό εικονογραφημένο Λαρούς (Petit Larousse illustre).

    Σε αυτή την προσφορά λεξικών προστίθενται οι περιοδικές εκδόσεις: Εγκυκλοπαιδική Επιθεώρηση (Revue encyclopedique, 1891-1899), Παγκόσμια Επιθεώρηση (Revue universelle, 1901-1905), Μηνιαίο Λαρούς (Larousse Mensuel, 1907-1957), Τα λογοτεχνικά νέα (les Nouvelles litteraires, 1922-1971), Γλώσσες (Langages, 1966), Γαλλική γλώσσα (Langue francaise, 1969), Λογοτεχνία (Litterature 1971), Ανακαλύπτω (τον κόσμο των ζώων, τη Γαλλία, ...) Decouvrir (les Animaux, la France, ...).

  Ο οίκος Λαρούς εκδίδει επίσης εγκυκλοπαίδειες γενικού περιεχομένου όπως  η μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια (La Grande Encyclopedie 1971-1978), ή εξειδικευμένες όπως το ιατρικό Λαρούς (Larousse medical), Γεωργικό Λαρούς (Larousse agricole), το μικρό Λαρούς ζωγραφικής (Petit Larousse de la peinture), Λαρούς μουσικής (Larousse de la musique) κ.λπ.

  Εκδίδει επίσης συλλογές τουριστικών βιβλίων, κλασικά κείμενα (Petits Classiques Larousse), έργα για νέους και εικονογραφημένα τεύχη, διδακτικά βιβλία και έργα αναφερόμενα στους κυριότερους τομείς της γνώσης όπως Γαλλική λογοτεχνία (Litterature francaise), Η τέχνη και ο άνθρωπος (l’ Art et l’ homme), Η ζωή των ζώων (la Vie des animaux), Ιστορία της Γαλλίας (Histoire de la France) κ.ά. 

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας  Click below

  Copyright © 2002-2008    www.bulgarmak.org