BISHOP Germanos KaravaNgelis: Bulgarian sculp hunter by
divine order
"Οι Αγγλοι μιλούσαν μέ τό μητροπολίτη
γιά τή φιλοσοφία και τήν ηθική όταν είδαν στο γραφείο του κρεμασμένη τή
φωτογραφία τής κομμένης κεφαλής του Βούλγαρου αρχικομιτατζή
Ποπτράϊκωφ, πού σκότωσαν αντρες
τού Κώτα, πράγμα πού δεν ταίριαζε σέ γραφείο μητροπολίτη. Ισως
όμως και να ήταν κεφάλι κάποιου αγίου"
Douglas Dakin: The
Greek struggle in Macedonia, 1897-1913
THE VAMPIRE OF GREEK CHURCH
Ο ΒΡΥΚΟΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η απαγορευμένη φωτογραφία: Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης υπήρξε στενός
συνεργάτης των Οθωμανών. Στην φωτογραφία του 1903 φωτογραφίζεται με τον Τούρκο
καϊμακάμη (διοικητή) του Costur (Καστοριά) πλάϊ σε Τουρκικό κανόνι με το οποίο βομβαρδίσθηκαν οι
επαναστάτες που πολιόρκησαν την Καστοριά κατά την Βουλγαρική
εξέγερση του Ιλιντεν
τον Ιούλιο του 1903
Το 1900 ένας φανατισμένος δεσπότης από την Μυτιλήνη
διορίζεται από το Ελληνικό Πατριαρχείο Μητροπολίτης Costur (Καστοριάς).
Η τοποθέτησή του πραγματοποιήθηκε με την
έγκριση των Οθωμανικών
Αρχών. Ονομάζεται Γερμανός (κατά κόσμον Στυλιανός) Καραβαγγέλης,
είναι μόλις 34 ετών και ηγείται του
Ελληνικού Μακεδονικού αγώνα στην περιοχή. Σύνθημά
του: "Ούτε ένας Βούλγαρος
ζωντανός στην Μακεδονία".
Οι γονείς του Καραβαγγέλη και οι δύο
αδελφές του στην νήσο Λέσβο.
Ο πατέρας του φοράει το πατροπαράδοτο Τουρκικό φέσι
Οπλοφορούσε ακόμα και στην θεία
λειτουργία και προσέφερε πέντε λίρες αμοιβή γιά κάθε κομμένο κεφάλι
"Βουλγαροκομιτατζή". Στενός συνεργάτης του
Παύλου
Μελά και του
Ιωνα Δραγούμη
κατηύθυνε και βοηθούσε τις τρομοκρατικές ληστοσυμμορίες των κομιτατζήδων
που έστελνε το ελληνικό κράτος στην Οθωμανική Μακεδονία για την
αντιμετώπιση των Εξαρχικών.
Το θηριώδες μένος του εναντίον των
Βουλγάρων εκδηλώθηκε με σειρά απάνθρωπων ενεργειών τις οποίες οργάνωνε και
κατηύθυνε. Οι πιό σκληρές ήσαν ο σφαγιασμός 47 χωρικών στην διάρκεια γάμου στο Βουλγαρικό χωριό
Ζέλενιτς (Σκλήθρο) το 1904, καθώς και η κατακρεούργηση
80 Βουλγάρων στο χωριό
Ζαγορίτσανη (Βασιλειάδα) το 1905. Το 1908 απομακρύνθηκε από το
Πατριαρχείο ως "απείθαρχος".
Ο Στυλιανός Καραβαγγέλης πέθανε λησμονημένος στην Βιένη το
1935σε ηλικία 69 ετών. Στην ιστορία των Βαλκανικών
κρατών θεωρείται υπεύθυνος της απάνθρωπης εξολόθρευσης των Βουλγάρων
της περιφέρειας Καστοριάς. Το ελληνικό εθνικό κατεστημένο φρόντισε να τον
ηρωποιήσει καθώς τον κατέταξε στο πάνθεο των "αγνών αγωνιστών" του
(αντι)Μακεδονικού αγώνα. Σήμερα οι απόγονοι των
θυμάτων του τον θεωρούν δικαιολογημένα ως βρυκόλακα της Ελληνικής εκκλησίας και
μετενσάρκωση του Διαβόλου.
Οταν ο σταυρOς
γIνεται δολοφονικOOπλο
Ο Καραβαγγέλης χρησιμοποιούσε τακτικά πληρωμένους δολοφόνους γιά να ξεπαστρέψει
προεπιλεγμένα άτομα. Οι φονιάδες του έπαιρναν αμοιβή πέντε χρυσές λίρες γιά
κάθε κομμένο κεφάλι "Βουλγαροκομιτατζή" που έφερναν μέσα σε τουρβά στην
Μητρόπολη Καστοριάς. Τόσο υπερήφανος ήταν που είχε φωτογραφίσει ένα από
αυτά τα μακάβρια λείψανα μέσα στην εκκλησία
Ο Στυλιανός Καραβαγγέλης (1866-1935) γεννήθηκε
στη Στύψη της Λέσβου στις 16 Ιουνίου
του 1866 και μεγάλωσε στο Αδραμύτιο της Μικράς
Ασίας. Φυλετικά ήταν Τουρκογενής χριστιανός της Ασιατικής φυλής των Γιουρούκων. Την εποχή εκείνη οι περισσότεροι κάτοικοι της νήσου ήσαν Γιουρούκοι
(Yoruks). Πρόκειται για νομαδικό λαό Τουρκομανικής προέλευσης
του κλάδου των Ογκούζων που εξαπλώθηκε στην Μ. Ασία τον 10ο αι. Οι περισσότεροι
ήσαν Μουσουλμάνοι, υπήρχαν ωστόσο και μερικοί χριστιανοί. Οι Γιουρούκοι
που αποκαλούντο και
Τουρκόγυφτοι, εγκατέλειψαν τη Λέσβο με την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών
του 1923.
Σπούδάσε με υποτροφία στην Θεολογική Σχολή της
Χάλκης, απ΄ όπου αποφοίτησε το 1888. Στην συνέχεια
χειροτονείται διάκονος με το όνομα Γερμανός και φεύγει στη
Λειψία και τη Βόννη όπου σπουδάζει Φιλοσοφία
και Θεολογία. Το 1891, επιστρέφει στην Πόλη
και διορίζεται καθηγητής στη Σχολή της Χάλκης.
Τέσσερα χρόνια αργότερα τοποθετείται χωροεπίσκοπος
στην συνοικία Πέραν της Ιστάμπουλ.
Απεικόνιση
του Καραβαγγέλη στο διαδίκτυο ως Διάβολος με νεκροκεφαλή. Από ιστοσελίδα
Μακεδονικής Οργάνωσης στην Αυστραλία
Το 1900
εκλέγεται Μητροπολίτης Καστοριάς σε ηλικία μόλις
34 ετών εγκαινιάζοντας την διαβόητη δράση του εναντίον
των "θεομίσητων" Βουλγάρων. Την εποχή εκείνη οι Πατριάρχες
Κωνσταντίνος ο Ε΄ και Ιωακείμ ο
Γ΄ στέλνουν στη Μακεδονία φανατισμένους Μητροπολίτες
με σκοπό να αποτραπεί η προσχώρηση των Βουλγάρων στο
αυτοκέφαλο Βουλγαρικό Πατριαρχείο (Εξαρχία) που είχε ιδρυθή στην Ιστάμπουλ.
Μεταξύ αυτών ήταν και ο μητροπολίτης Στέφανος που διορίσθηκε επίσκοπος στα
Βοδενά (Εδεσσα).
Με το ψευδώνυμο
«Κώστας Γεωργίου» ενισχύει και κατευθύνει τις πρώτες
ληστοσυμμορίες
ελληνοκομιτατζήδων που έρχονται από την Κρήτη και την Μάνη. Στις 14
Νοεμβρίου 1904 με προσωπική του πρωτοβουλία η συμμορία του Κρητικού οπλαρχηγού
Γεωργίου Κατεχάκη αιματοκυλίζει το Βουλγαρικό χωριό
Ζέλενιτς
(σημερινό Σκλήθρο) σφαγιάζοντας 47 αμάχους στην διάρκεια γάμου. Μεταξύ
των θυμάτων η νύφη, ο γαμπρός, ο κουμπάρος και ο Βούλγαρος
παπάς την ώρα που τελούσε το γαμήλιο μυστήριο. Το αμάρτημά τους ήταν ότι ήσαν
Βούλγαροι.
Ενα χρόνο αργότερα, στις 25 Μαρτίου 1905, η ληστοσυμμορία του
επίσης Κρητικού Γεωργίου Βάρδα κατακρεουργεί 80 χωρικούς στο Βουλγαρικό
χωριό Ζαγορίτσανη
(σημερινή Βασιλειάδα). Στο μακελειό που είναι το αιματηρότερο σε όλη την
διάρκεια του "Μακεδονικού
αγώνα" συμμετέχει προσωπικά και ένας αιμοσταγής
ιερέας, ο διαβόητος παπας Δράκος που πρωτοστατεί στις ωμότητες που σοκάρισαν την
διεθνή κοινή γνώμη εναντίον της Ελλάδας γιά το επίπεδο σαδισμού που κυριάρχησε.
Το "θεάρεστο έργο" του Καραβαγγέλη που υπήρξε απροκάλυπτα φιλότουρκος,
συνεχίζεται μέχρι τις αρχές του 1908. Καβάλα στο άλογο, οπλισμένος σαν αστακός
με τουφέκι Μάνιχλερ, περίστροφο και σπάθα, οργώνει τα χωριά της περιοχής
κατευθύνοντας τις Κρητικές ληστοσυμμορίες των
Ελληνοκομιτατζήδων εναντίον των
Εξαρχικών Βουλγάρων.
Τα εγκλήματα που διέπραξε ο δεσπότης
Καραβαγγέλης είναι αναρίθμητα και δίκαια έχει χαρακτηρισθή από τους συγγενείς
των θυμάτων του σαν μετενσάρκωση του Διαβόλου και δεσπότης-βρυκόλακας. Στο
γραφείο του φιγουράριζε γιά χρόνια μιά φωτογραφία με το κομμένο κεφάλι-τρόπαιο
του Βούλγαρου βοεβόδα Λάζαρ Ποπτράϊκωφ που σφαγιάσθηκε
με εντολή του από τον γνωστό
Αρβανιτόβλαχο κομιτατζή καπετάν Κώτα. Ο Κώτας υπήρξε αρχικά οπλαρχηγός Βουλγαρικού
σώματος του VMRO, στην συνέχεια όμως εξαγοράσθηκε με εκατοντάδες λίρες από τον
Καραβαγγέλη και άλλαξε στρατόπεδο.
Στις 28 Αυγούστου 1904 ο
καπετάν Κώτας μετά
από εντολή του Καραβαγγέλη συνέλαβε τον
Ποπτράϊκωφ στη θέση
Λισίτσα και τον "καταδίκασε" σε θάνατο. Στην συνέχεια με την βοήθεια των
στενών "συνεργατών" του Ναούμ, Τράϊκο και Παύλο
Κύρου
αποκεφάλισε τον τραυματισμένο Ποπτράϊκωφ και έστειλε το κεφάλι του "πεσκέσι" στον Καραβαγγέλη ως
"πειστήριο".
ΚΥΝΗΓΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΩΝ ΚΕΦΑΛΩΝ ΤΟ ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ
Ο Lazar Poptrajkov (Λάζαρ Ποπτράϊκωφ) ήταν Βούλγαρος οπλαρχηγός και
επαναστάτης. Γεννήθηκε το 1878 στο χωριό Дъмбени (Ντέμπενι) περιοχής
Καστοριάς.Το 1926, επί δικατατορίας Κονδύλη, το χωριό του μετονομάσθηκε Δενδροχώρι. Ως μέλος του
VMROανέπτυξε επαναστατική δράση κατά των Οθωμανών
στην εξέγερση του Ilinden. Υπήρξε στενός
συνεργάτης του Τσεκαλάρωφ.
Τον Οκτώβριο 1903 αιχμαλωτίσθηκε σε ενέδρα από τον Αρβανιτόβλαχο "Ελληνα"
Μακεδονομάχο
Коте Христов
(Κότε Χρίστωφ). Με εντολή του Μητροπολίτη Καστοριάς
Καραβαγγέλη
ο
Poptrajkov, αν και
τραυματίας, σφαγιάσθηκε σαν αρνί από τον Κώτα. Το κομμένο κεφάλι του στάλθηκε τρόπαιο μέσα σε σάκκο με φασόλια στον μητροπολίτη που το
επέδειξε περήφανα στο ποίμνιό του. Για να διατρανώσει τον θρίαμβό του κατά
των Βουλγάρων, ανήρτησε φωτογραφια της κομμένης κεφαλής στο μητροπολιτικό
γραφείο
Βουλγαρικές εφημερίδες της δεκαετίας
1920 όπως η
Илюстрация Илинден
( Illustratred Ilinden
1927)
δημοσίευσαν την φρικιαστική φωτογραφία.
Απεικονίζει το κομμένο κεφάλι του
Poptrajkovτοποθετημένο στην ελληνική Μητρόπολη
Kostur
(Καστοριά)
ΦΡΙΚΗ:Το κομμένο κεφάλι του βοεβόδα Λάζαρ
Ποπτράϊκωφ φιγουράρει
πάνω στο γραφείο του Μητροπολίτη Καραβαγγέλη
Επτά χρόνια αργότερα οι Βούλγαροι Εξαρχικοί
πετυχαίνουν την ανάκληση του «Αρχικομιτατζή», όπως
αποκαλούσαν τον Γερμανό, στο Πατριαρχείο.
Οπως έγραψε ο ίδιος «Η
απομάκρυνσή μου από την Καστοριά το 1908, θεωρήθηκε σαν ένα τραύμα στο
Μακεδονικό αγώνα, μιά και ο αγώνας βρισκόταν πια
σχεδόν στο τέλος του». Το Πατριαρχείο τον
τοποθετεί Μητροπολίτη Αμάσειας στον
Πόντο.
Παραμένει στον
Πόντο μέχρι το 1922, όπου αναπτύσσει τρομοκρατική δράση εναντίον
των Τούρκων στην διάρκεια της Ρωσσικής εισβολής στην ΒΑ Τουρκία. Το 1917
συλλαμβάνεται και φυλακίζεται.
Λίγο αργότερα ιδρύει
την τρομοκρατική οργάνωση Ποντίων με το Περσικό όνομα
Μιθριδάτης. Ο
Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ
ένας
Πέρσης δυνάστης από την Παρθία έγινε
βασιλιάς της Σατραπείας Πόντου και αυτοκτόνησε μετά την κατάκτηση της περιοχής
από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήϊο τον 1ον αι. πΧ.
Η συνεργασία του Καραβαγγέλη με τους
Αρμένιους τρομοκράτες οδηγεί στην καταδίκη του σε θάνατο από επαναστατικό
δικαστήριο του Κεμάλ Ατατούρκ. Διαφεύγει στην Ελλάδα και το 1923 τοποθετείται
Μητροπολίτης στα Γιάννενα.
Ενα χρόνο
αργότερα, το 1924, η νέα Δημοκρατική κυβέρνηση της Ελλάδας, τον μεταθέτει
δυσμενώς στην Βιέννη ως εικονικό (τιτουλάριο)
Μητροπολίτη Ουγγαρίας, «τόπο εξορίας»
όπως έλεγε ο ίδιος. Του περικόπτουν στο
μισό τον μισθό και τον αφήνουν απλήρωτο
επί μήνες.
Εντεκα χρόνια αργότερα, την 11η
Φεβρουαρίου 1935, πεθαίνει ξεχασμένος σε ηλικία 69 ετών. Η Ελληνική κυβέρνηση
του Παναγή Τσαλδάρη αρνείται να πληρώσει τα έξοδα κηδείας. Το 1959 τα λείψανά
του μεταφέρονται στην Καστοριά όπου του στήνουν ανδριάντα με
πρωτοβουλία τοπικού εθνικιστικού σωματείου.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ
ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ Costur (Καστοριά)
1903: Ο 36χρονος μητροπολίτης Γερμανός
Καραβαγγέλης σε τιμητική θέση ανάμεσα σε Τούρκους αξιωματικούς και
Τουρκαλβανούς στρατιώτες που φρουρούσαν το Οθωμανικό βιλαέτι του
Bitola. Στο χέρι του κρατάει στρατιωτικά κυάλια, δώρο των
Τούρκων, προφανώς για να κατοπτεύει τον Βουλγαρικό "κίνδυνο"
Η συνεργασία του "Μακεδονομάχου" Καραβαγγέλη με τις Οθωμανικές Αρχές
ήταν παραπάνω από προκλητική. Η απελευθέρωση της Μακεδονίας ήταν
μία υπόθεση που τον άφηνε αδιάφορο.
Αποκλειστικός του στόχος ήταν οι γηγενείς Βούλγαροι της περιοχής που
είχαν εξεγερθή τον Ιούλιο του 1903 (επανάσταση του
Ilinden) για να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό. Ο Καραβαγγέλης
κατηύθυνε τα Τουρκικά αποσπάσματα που κατεδίωκαν τους Βούλγαρους
επαναστάτες μετά την αποτυχία της εξέγερσης.
Σύνθημά του:
"Ούτε ένας Βούλγαρος ζωντανός στην Μακεδονία"
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΩΤΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ
ΔΙΚΑΙΟ Ενας
ΓκρεκομΑνος στην αγχΟνη
Коте Христов (Κότε Χρίστωφ)
ή καπετάν Κώτας 1863-1905
Ο
Κονσταντίν Χρίστωφ Σάρωφ ή Σαρόφσκυ
(Константин Христов Саров или Саровски,
1863-1905), γνωστός
στην Ελλάδα ως Κωνσταντίνος Κώτας ή
Κώτας Χρήστου (Константинос Котас или Котас
Христу) υπήρξε από το
1899 μέλος του Βουλγαρικού κομιτάτουVMRO.
Στο χωριό Ρούλια στο οποίο γεννήθηκε είχαν εγκατασταθή από τον 18ο αι.
Αρβανιτόβλαχοι και Σαρακατσάνοι πρόσφυγες προερχόμενοι από την Ηπείρο.
Πήρε
μέρος στην Βουλγαρική επανάσταση του Ιλιντεν (Ιούλιος 1903). Λίγο
αργότερα "μεταμελήθηκε", μεταλλάχθηκε σε Γκρεκομάνο (Ελληνομανής) και
προσχώρησε επ' αμοιβή στους Πατριαρχικούς. Υπηρξε στενός συνεργάτης
και εκτελεστικό όργανο του Γερμανοού Καραβαγγέλη. Επικηρυγμένος από το 1898
αναδείχθηκε ως ο πλέον διαβόητος λήσταρχος της ορεινής περιοχής Κορεστίων
Καστοριάς.
Συνελήφθη την 9-6-1904 από τις
Οθωμανικές Αρχές και καταδικάσθηκε σε θάνατο. Η σύλληψή του επιτεύχθηκε έπειτα από
προδοσία του ελληνομακεδονικού κομιτάτου που τον θεώρησε επικίνδυνο. Απαγχονίσθηκε δημόσια στις 27 Σεπτεμβρίου 1905 στην
λαϊκή αγορά
At Pazarτου Bitola-Μοναστηρίουαφού πρώτα διαπομπεύθηκε στους δρόμους της πόλης.
Λίγο νωρίτερα πρόλαβε να δολοφονήσει ένα Βούλγαρο
συγκρατούμενό του μέσα στις
Τουρκικές φυλακέςKatilhane
του Bitola (Μοναστήρι). Η τελευταία του κραυγή ήταν διατυπωμένη στην μητρική του
γλώσσα, την Βουλγαρική:
Na zivia
Grtsia, Sloboda
iliSmrt(Ζήτω
η Ελλάδα, Ελευθερία ή θάνατος). Οι
Οθωμανικές Αρχές άφησαν το πτώμα του να αιωρείται επί οκτώ ώρες για
παραδειγματισμό. Στο στήθος του κρεμασμένου καρφιτσώθηκε από τον Τούρκο εισαγγελέα το κατηγορητήριοβάσει του οποίου καταδικάσθηκε σε θάνατο.
Στα καταλογισμένα εγκλήματά του περιλαμβάνοντο δεκάδες ειδεχθείς φόνοι
Τούρκων και Βουλγάρων,
μεταξύ των οποίων ο άνανδρος αποκεφαλισμός του
τραυματισμένουβοεβόδα Λάζαρ Ποπτράϊκωφ, αλλά και αναρίθμητες ληστείες, εμπρησμοί και βιασμοί.
Ο ελληνικός
προπαγανδιστικός μηχανισμός χαρακτήρισε τον Αρβανιτόβλαχο λησταντάρτη Κώτα ως "Πρωτοπόρο
Ελληνα Μακεδονομάχο", μετέτρεψε το σπίτι του σε μουσείο και έστησε προτομή
στην είσοδο του χωριού. Με διάταγμα του δικτάτορα Κονδύλη το χωριό του
μετονομάσθηκε τιμητικά το 1927 από Руля (Ρούλια)
σε Κώτας. Ενα παλιό
Αρβανίτικο τραγούδι της περιοχής έξυμνεί τόν Κώτα και τα κατορθώματά του. Ολα αυτά σε αντίφαση
του γεγονότος ότι καταδόθηκε στις Οθωμανικές Αρχές από τον μητροπολίτη
Costur (Καστοριά) Γερμανό
Καραβαγγέλη.
Απαγχονισμός λησταντάρτη στην κεντρική πλατεία
At Pazar, στην λαϊκή αγορά της Οθωμανικής πόλης Bitola
Ο ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
From the beginning of the 19th century, and particularly after the
liberation of Greece, the Patriarchate of Constantinople became the
principal medium for Greek national propaganda activity in Macedonia. The
Patriarch Gregory V, for example, in 1860 and again in 1819 dispatched
circular letters to all metropolitan dioceses in Macedonia with the request
that they propagate the Greek language and Greek education among Christians.
In other words the Patriarchate was building into its program a new, and
extremely important, item: Graecization of the non-Greek Christian Peoples.
In accordance with
this policy it declared the entire Orthodox population of Macedonia to be
Greek, regardless of Ethnic origin. The Patriarchate, however, which was
wholly in the service of Greek interests, was not amenable to the use of the
vernacular language in either churches or schools, since it feared that if
this were realized virtually the whole non-Greek orthodox population would
be lost to the Greek nationalist cause.
This cause, known as the "great
idea", had become the banner of Greek expansionism in the Balkans and was
expanded to the Greek assembly in 1844 by the Greek Prime minister Koletis.
It envisaged the expansion of the Greek state to Constantinople and into
Asia Minor
ΙνστιτοΥτο
ΜελετΩν ΧερσονΗσου ΑΙμου
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΙ ΚΩΤΑ
"Επ'
ονόματι του παντοδύναμου Θεού και της Παναγίας, αφού δεν είχα πιά να περιμένω βοήθεια από την Ελλάδα, έπρεπε να δοκιμάσω ν'
αποσπάσω κανένα Βουλγαρόφωνο οπλαρχηγό και να τον πείσω και να τον μεταρρέψω
και να τον κάνω Ελληνα οπλαρχηγό. Κι έτσι αποφάσισα να συναντήσω τον Κώτα
από την Ρούλια"
"Ετσι οι δικοί μας έμειναν ελεύθεροι και σεργιάνιζαν σκοτώνοντας όλη μέρα
στο χωριό"
"Εγώ πήρα τους εννιά που ήταν από το Βουλγαρομπλάτσι, φανατικό Βουλγαρικό
χωριό και τους απεκεφάλισα αμέσως"
"Το βράδυ
τους επήρα όλους σε μιά ρεματιά και τους εσκότωσα, τους ετουφέκισα, εκτός
από δύο που μ' εβεβαίωσαν ότι ήταν Ελληνες και γνωστοί του δεσπότη"
" Εκείνη τη
στιγμή είχε πλησιάσει από πίσω μας ο παπα Δράκος και χωρίς να τον
αντιληφθούν του έριξε μιά τουφεκιά σχεδόν εξ επαφής και το παιδί έπεσε μεσα
στο λάκκο που έσκαβε. Και αργότερα μου εξήγησε ότι επειδή αυτός είναι παπάς,
δεν θέλει να φαίνεται και με παρακάλεσε να το υποστηρίξω ότι εγώ το έκανα"
"Το 1905 στο Ζέλενιτς γινόταν ένας γάμος Βουλγαρικός. Αυτό το έμαθε το σώμα
του Καούδη, μπήκε στο γάμο κι επειδή έσβυσαν τα φώτα έρριξε στα σκοτεινά
ομοβροντία και σκότωσε σαράντα επτά Βούλγαρους"
Από τα αρχεία του Ι.Μ.Χ.Α.
Δευτέρα 6 Ιουνίου 1905.«Επιστολή 1/6/1905 διά του
αυτού μέρους του Αγίου Καστορίας (Μητροπολίτη Καραβαγγέλη) όστις μου λέγει
ότι θα έλθη μετά 20 ημέρας και είναι ανάγκη να γίνωσι πριν έλθη φόνοι τινες, ως
των ιερέων Φιλίππου (Κάτω Κουμανίτσι) και Γερμανού (Τσερέσνιτσας)»
Ημερολόγιο Μακεδονομάχου Βάρδα, τ. Α΄ σ. 141
Δευτέρα 22 Αυγούστου
1905.«Συνιστά (ο μητροπολίτης
Καραβαγγέλης)… να εισβάλωμεν εις τα χωρία και να καθαρίσωμεν τα αγκάθια.
Κατάλογον των προγεγραμμένων να ζητήσω από Βίγλισταν»
Απομνημονεύματα Μακεδονομάχου Βάρδα, τ. Α΄ σ. 201
Ο
ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
- THE DEVIL'S DISCIPLE
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ
The leaders of the Greek Orthodox Church
were the most crazed supporters of the Greek state's plan to eliminate the
Bulgarian element from Macedonia. This allegiance to a program of human
genocide is typified by the actions of the Metropolitan Bishop Germanos
Karavangelis. Information on Karavangelis's
psychotic behaviour is available directly from his very own autobiography
"Pinelopa Delta", published in 1959 by the Salonica Institute for Studies.
In that work we note the following (and many more) admissions and comments
by Karavangelis
He was the first and most fervent champion
of the emergence of the andarts'(Greek cut-throats, murderers etc) movement
in Macedonia.For seven years (1900-1907), as Metropolitan Bishop of Kostur,
he maintained the slogan "let no Bulgarian remain alive".
Together with Vardas, a Greek army officer,
he inspired and helped organise the massacres at Zeleniche (Lerin) and
Zagorichane (Kostur). Massacres which shocked the international community by
the level of depravity and sadism which occurred.
Karavangelis regularly used assassins to
eliminate people he had pre-selected. These killers were paid 5 pounds by
Karavangelis, on delivery of the person's severed head. So proud was
Karavangelis of his actions, that he had one of these "trophies"
photographed and displayed in his office.
As the level of andart activity increased,
he writes in his autobiography "I kept regular contact with them through the
consulate in Bitola and the Metropolitan bishops. I personally met them and
instructed them to kill all priests and Bulgarian teachers."
It is surprising that the Greek Church has not sought to canonise
Karavangelis for his unserving duty to God and country. But then perhaps
they already have.
VIDEO
Μακεδονικός τρομοκρατικός αγώνας -
Greek terrorist struggle for
Macedonia
Οπλαρχηγός Λάζο Ποπτράϊκωφ - Λαϊκό τραγούδι Κόστουρ
(Καστοριά)
Voivod Lazar Pop Trajkov -
Лазар Поп Трајков
1904-1908: Ο
αγώνας των Μακεδόνων κατά των Ελλήνων