Anton Kalchev  1910-1948      Obituary to a hero 

Ο  υφηγητής Αντον Κάλτσεφ ( δεξιά)  μαζί με τον Ιταλό υπολοχαγό Τζοβάνι Ραβάλι στο εδώλιο του στρατοδικείου Θεσσαλονίκης που τους καταδίκασε σε θάνατο για εγκλήματα πολέμου. Οι Ελληνικές Αρχές δεν επέτρεψαν την παρουσία Βουλγάρων δικηγόρων

Τα πρώτα χρόνια: Λαμπροί επιστημονικοί τίτλοι

    Ο Αντον Κάλτσεφ (Андон Калчев) Γεννήθηκε το 1910 στο Βουλγαρικό χωριό Ζούζελτσι (Жужелци)  κοντά στην Καστοριά από εύπορους  γονείς. Το 1912 Ο Ελληνικός στρατός κατέλαβε το χωριό και το μετονόμασε  Σπήλαιο. Ο πατέρας του κατέφυγε πρόσφυγας μαζί με πολλούς άλλους στην Βουλγαρία. Εκεί ανέπτυξε έντονη οικονομική δραστηριότητα. Η υπόλοιπη οικογένεια έμεινε στην Μακεδονία μέχρι το 1920 οπότε μετανάστευσε στην πόλη Βόλτσι στην βόρεια Βουλγαρία, βάσει της συνθήκης Νεϊγύ. Ο Κάλτσεφ τελείωσε τις τρεις πρώτες τάξεις σε ελληνικό σχολείο στο Σπήλαιο. Το 1931 τελείωσε το γυμνάσιο στην Σόφια και ανεχώρησε γιά ανώτατες σπουδές στην Γερμανία.

   Απεφοίτησε από την Γερμανική Ακαδημία και στην συνέχεια πήρε πτυχίο Οικονομικών επιστημών από το πανεπιστήμιο Λειψίας. Στην συνέχεια αναγορεύθηκε διδάκτωρ και βοηθός καθηγητής. Το 1940 μετά από πρόσκληση του βασιλέα Βόριδος επέστρεψε στην Βουλγαρία όπου φοίτησε  στην σχολή εφέδρων αξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Τον Ιούνιο 1941 υπέβαλε την διατριβή του ως υφηγητής στο Πανεπιστημίο Σόφιας Αγιος Κλήμης Οχριδας, ολοκληρώνοντας την ακαδημαϊκή του καριέρα.

Αποστολή στην Μακεδονία

   Τον  Απρίλιο 1941 ο Βουλγαρικός στρατός εισήλθε στην ανατολική Μακεδονία ακολουθώντας τα Γερμανικά στρατεύματα . Οι Βούλγαροι  δημιούργησαν μία ζώνη κατοχής εκτεινόμενη μέχρι τον ποταμό Στρυμώνα η οποία ενσωματώθηκε στο Βουλγαρικό κράτος με επίσημη συντακτική πράξη. Η  Βουλγαρία δεν κήρυξε ποτέ τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδος ούτε έλαβε μέρος στον Β΄ Π.Π. 

  Την ίδια εποχή  Βούλγαροι πολίτες ιδρύουν στην Θεσσαλονίκη την ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΛΕΣΧΗ (Солунския български клуб) με 80.000 μέλη. Τον Αύγουστο 1941 ο Κάλτσεφ προάγεται σε υπολοχαγό και φθάνει στην Θεσσαλονίκη όπου παρουσιάζεται στον στρατηγό Ιβάνωφ. Συνεργάζεται στενά με τους Βούλγαρους υπολοχαγούς Σαρακίνωφ και Μλαντένωφ που κατάγονται από την Μακεδονία.

   Τον Σεπτέμβριο 1941 εγκαθίσταται στα Βοδενά  (Εδεσσα) όπου μνηστεύεται  την κόρη του Αντον Σιούπεφ (Σιούπη), πλούσιου Εδεσσαίου Βουλγαρικής καταγωγής. Εκει ιδρύει τα Μακεδονικά τάγματα περιφρούρησης (Македонски Баталий Охраияванe), μία παραστρατιωτική οργάνωση που έγινε ευρέως γνωστή  ως ΟΧΡΑΝΑ (Охрана). Μέλη της οργάνωσης ήσαν πολίτες Βουλγαρικής εθνικής συνείδησης. Ανάλογες ομάδες ιδρύονται στην Φλώρινα και Καστοριά με 3.000 μέλη. Οι άντρες της ΟΧΡΑΝΑ φορούσαν Ιταλικές στολές με Βουλγαρικές επωμίδες και εθνοσύμβολα του Βουλγαρικού βασιλείου. Ο Κάλτσεφ ως αξιωματικός του Βουλγαρικού στρατού, έδρασε εκτελώντας διαταγές του βασιλιά της Βουλγαρίας Βόριδος ΙΙΙ (φωτο κάτω αριστερά).

   Αποστολή της ΟΧΡΑΝΑ ήταν η εξουδετέρωση  αντιβουλγαρικών παραστρατιωτικών οργανώσεων όπως η ΠΑΟ (Πανελλήνια απελευθερωτική οργάνωση) που έδρασε στην περιοχή Κρύας Βρύσης Γιαννιτσών με αρχηγούς τους περιβόητους οπλαρχηγούς Πούλο και Σκαπέρδα. Στόχος της οργάνωσης ΠΑΟ που δρούσε με την ανοχή των Γερμανικών Αρχών και αποτελείτο από τουρκόφωνους πρόσφυγες, ήταν  το κομμουνιστικό ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και η αντιμετώπιση της διαφαινόμενης προσάρτισης της Μακεδονίας στην Βουλγαρία. 

     Ανάλογες  οργανώσεις  ελληνοκεντρικού χαρακτήρα είχαν δημιουργηθή με την ανοχή των Γερμανών στην περιοχή Πτολεμαϊδας  με αρχηγό τον διαβόητο συμμορίτη ΜΙΧΑΛΑΓΑ. Ουσιαστικά επαναλήφθηκε ένας δεύτερος "Μακεδονικός αγώνας" μεταξύ ενόπλων οργανώσεων που υποστηρίζοντο από Ελλάδα και Βουλγαρία. Οπως ήταν φυσικό υπήρξαν ένοπλες συγκρούσεις και διαπράχθηκαν βιαιότητες μεταξύ αυτών.   Η  δράση της ΟΧΡΑΝΑ συνεχίστηκε  μέχρι  τον Σεπτέμβριο 1944 οπότε άρχισε η σταδιακή αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

   Μετά την απελευθέρωση οι Ελληνικές Αρχές εξαπέλυσαν πογκρόμ διώξεων εναντίον των  μελών της ΟΧΡΑΝΑ. Περισσότερο από 5000 άτομα παραπέμφθηκαν στα έκτακτα στρατοδικεία "δοσιλόγων" που συστάθηκαν με βάση την διαβόητη "Συντακτική Πραξη 6/1945" της κυβέρνησης Πλαστήρα.

  Οι περισσότεροι καταδικάσθηκαν σε θάνατο, οι περιουσίες τους δημεύθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο και όσοι γλύτωσαν διέφυγαν στην νεοσύστατη Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας. Η γενοκτονία των Βουλγαρομακεδόνων είχε ολοκληρωθή με τον χειρότερο τρόπο. Από τους δοσίλογους της Ελληνικής ακροδεξιάς δεν διώχθηκε κανείς !!!

Στο εκτελεστικό απόσπασμα

       Η δίκη-παρωδία του Κάλτσεφ κράτησε 10 ημέρες, από 10 έως 19 Μαϊου 1948 και απασχόλησε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Παρέλασε στρατιά εντεταλμένων "μαρτύρων κατηγορίας" μεταξύ των οποίων οι εξ  Εδέσσης Γερογιάννης, Οικονόμου, Σιγανίδης, Σκαρδάσης καθώς και ο γνωστός "Βουλγαροφάγος" στρατηγός Αθανάσιος Χρυσοχόου, διοικητής της ΚΥΠ επί Κατοχής.

   Πρόεδρος του στρατοδικείου ήταν ο Αγησίλαος Μαρκόπουλος και βασιλικός επίτροπος ο Αδάμ Τζαβέλας. Το κατηγορητήριο ήταν νομικά διάτρητο διότι δεν βασιζόταν σε κανέναν ελληνικό νόμο. Η παραπομπή και καταδίκη του Κάλτσεφ έγινε με βάση δύο Συντακτικές Πράξεις της περιόδου 1945-1947 που εκδόθηκαν αυθαίρετα από τις δικτατορικές ελληνικές κυβερνήσεις εκείνης της περιόδου δεδομένου ότι δεν υπήρχε Βουλή.

   Η "απόφαση" έκρινε ένοχο τον  Κάλτσεφ γιά ηθική αυτουργία σε φόνους, λεηλασίες, εμπρησμούς και απόπειρα αλλοίωσης της εθνολογικής σύνθεσης των περιοχών Εδεσσας, Φλώρινας και Καστοριάς. Η ετυμηγορία ήταν Θάνατος. Ο Κάλτσεφ άκούσε ήρεμος την καταδίκη του. Η κομμουνιστική Βουλγαρία τον είχε αποκηρύξει.

   Ο υφηγητής Αντον Κάλτσεφ εκτελέστηκε με τουφεκισμό μαζί με τον Ραβάλι  τα χαράματα της 27ης Αυγούστου 1948 στις στρατιωτικές φυλακές Γεντή Κουλέ (Επταπυργίου) Θεσσαλονίκης.

  Πέθανε ζητωκραυγάζοντας: URRA MAKEDONIA  -  Ζήτω η Μακεδονία. Ηταν 38 ετών. Ο τάφος του δεν βρέθηκε ποτέ, δεν συντάχθηκε ληξιαρχική πράξη θανάτου και η μνήμη του δεν έχει  αποκατασταθή.

Βουλγαρία 1941-1944: Το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας  και ολόκληρη η σημερινή Δημοκρατία Μακεδονίας ενσωματωμένες στην Βουλγαρία

Ιούλιος 1943.  Κοπέλλες χωριού της Εδεσσας με παραδοσιακές φορεσιές, υποδέχονται τον ιδρυτή της ΟΧΡΑΝΑ Αντον Κάλτσεφ κρατώντας πορτραίτα του βασιλιά της Βουλγαρίας Βόριδος  και του Αδόλφου Χίτλερ.