ΑΝΤΟΝ ΚΑΛΤΣΕΦ  1910-1948

IN MEMORIAM 

Θεσσαλονίκη Αύγουστος 1948: Ο  υπολοχαγός του Βουλγαρικού στρατού και υφηγητής  πανεπιστημίου Αντον Κάλτσεφ (δεξιά)   με τον Ιταλό υπολοχαγό Κορνέλιο Ραβάλι, στο εδώλιο του στρατοδικείου  που τους καταδίκασε σε θάνατο για εγκλήματα πολέμου. Οι Ελληνικές Αρχές δεν επέτρεψαν την παρουσία Βουλγάρων δικηγόρων. Εκτελέσθηκαν με τουφεκισμό τα χαράματα της 27 Αυγούστου 1948 στο Επταπύργιο

Τα πρωτα χρονια: Λαμπροι επιστημονικοι τιτλοι     Ο Αντον Κάλτσεφ (Андон Калчев, Andon Kalchev) γεννήθηκε το 1910 από εύπορους  γονείς στο Βουλγαρικό χωριό Ζούζελτσι (Жужелци)  κοντά στην Καστοριά. Το 1912 ο Ελληνικός στρατός κατέλαβε το χωριό του το οποίο  μετονομάσθηκε αργότερα Σπήλαιο. Ο πατέρας του κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας μαζί με πολλούς άλλους στην Βουλγαρία. Εκεί ανέπτυξε πετυχημένη οικονομική δραστηριότητα.   Η υπόλοιπη οικογένεια παρέμεινε στην Μακεδονία μέχρι το 1920 οπότε μετανάστευσε στην πόλη Βάλτσικ (Балчик) της Β.Α. Βουλγαρίαw, βάσει της συνθήκης Νεϊγύ. Ο Κάλτσεφ τελείωσε τις τρεις πρώτες τάξεις σε ελληνικό σχολείο στο  χωριό Σπήλαιο. Το 1931 τελείωσε το γυμνάσιο στην Σόφια και ανεχώρησε γιά ανώτατες σπουδές στην Γερμανία.    Απεφοίτησε από την Γερμανική Ακαδημία και  πήρε πτυχίο Οικονομικών επιστημών από το πανεπιστήμιο Λειψίας. Στην συνέχεια αναγορεύθηκε διδάκτωρ και βοηθός καθηγητής. Το 1940 μετά από πρόσκληση του βασιλέα Βόριδος επέστρεψε στην Βουλγαρία όπου φοίτησε  στην σχολή εφέδρων αξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Τον Ιούνιο 1941 υπέβαλε την διατριβή του ως υφηγητής στο Πανεπιστημίο Σόφιας Αγιος Κλήμης Οχρίδας, ολοκληρώνοντας την ακαδημαϊκή του καριέρα.   ΑποστολΗ στην ΜακεδονΙα    Τον  Απρίλιο 1941 ο Βουλγαρικός στρατός εισήλθε στην ανατολική Μακεδονία ακολουθώντας τα Γερμανικά στρατεύματα . Οι Βούλγαροι  δημιούργησαν μία ζώνη κατοχής εκτεινόμενη μέχρι τον ποταμό Στρυμώνα η οποία ενσωματώθηκε στο Βουλγαρικό κράτος με επίσημη συντακτική πράξη. Η  Βουλγαρία δεν κήρυξε ποτέ τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδος ούτε έλαβε μέρος στον Β΄ Π.Π.    Την ίδια εποχή  Βούλγαροι πολίτες ιδρύουν στην Θεσσαλονίκη την ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΛΕΣΧΗ (Солунския български клуб) με 80.000 μέλη. Τον Αύγουστο 1941 ο Κάλτσεφ προάγεται σε υπολοχαγό και φθάνει στην Θεσσαλονίκη όπου παρουσιάζεται στον στρατηγό Ιβάνωφ. Συνεργάζεται στενά με τους Βούλγαρους υπολοχαγούς Sarakinov και Mladenov που κατάγονται από την Μακεδονία.    Τον Σεπτέμβριο 1941 εγκαθίσταται στα Βοδενά  (Εδεσσα) όπου μνηστεύεται  την κόρη του Anton Sioupev (Αντώνιος Σιούπης), πλούσιου Εδεσσαίου Βουλγαρικής καταγωγής. Εκει ιδρύει τα Μακεδονικά τάγματα περιφρούρησης (Македонски Баталий Охраияванe), μία παραστρατιωτική οργάνωση που έγινε ευρέως γνωστή  με τον συμβατικό όροοΟΧΡΑΝΑ (Охрана). Με το ίδιο όνομα ήταν γνωστή η μυστική αστυνομία του τσάρου της Ρωσσίας  στα τέλη του 19ου αι.   Μέλη της οργάνωσης ήσαν Ελληνες πολίτες Βουλγαρικής εθνικής συνείδησης. Ανάλογες ομάδες ιδρύονται στην Φλώρινα και Καστοριά. Η συνολική δύναμη των ενόπλων της ΟΧΡΑΝΑ έφθασε στις αρχές του 1944 τα 12.000 μέλη. Οι άντρες της ΟΧΡΑΝΑ φορούσαν Ιταλικές στολές με Βουλγαρικές επωμίδες και εθνοσύμβολα του Βουλγαρικού Βασιλείου. Ο Κάλτσεφ ως αξιωματικός του Βουλγαρικού στρατού, έδρασε εκτελώντας διαταγές του βασιλιά της Βουλγαρίας Βόριδος ΙΙΙ (φωτο κάτω αριστερά).    Αποστολή της ΟΗΡΑΝΑ ήταν η προστασία των πολιτών με Βουλγαρική εθνική συνείδηση που ζούσαν στην Αιγαιακή Μακεδονία καθώς και η δημιουργία προϋποθέσεων για την ενσωμάτωση της δυτικής Μακεδονίας στην Βουλγαρία. Η ανατολική Μακεδονία είχε προσαρτηθή στο Βουλγαρικό κράτος ευθύς μετά την κατάληψή της από τον Βουλγαρικό στρατό τον Απρίλιο 1941.   Ενας από τους στόχους της ΟΧΡΑΝΑ ήταν η εξουδετέρωση  αντιβουλγαρικών παραστρατιωτικών οργανώσεων ακροδεξιάς ιδεολογίας όπως η ΠΑΟ (Πανελλήνια απελευθερωτική οργάνωση) που έδρασε στην περιοχή Κρύας Βρύσης Γιαννιτσών με αρχηγούς τους περιβόητους οπλαρχηγούς Γεώργιο  Πούλο και Σκαπέρδα.   Στόχος της οργάνωσης ΠΑΟ που δρούσε με την ανοχή των Γερμανικών Αρχών και αποτελείτο από τουρκόφωνους πρόσφυγες, ήταν  το κομμουνιστικό ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και η αντιμετώπιση της διαφαινόμενης προσάρτισης της Αιγαιακής Μακεδονίας στην Βουλγαρία.      Ανάλογες  οργανώσεις  ελληνοκεντρικού χαρακτήρα είχαν δημιουργηθή με την ανοχή των Γερμανών στην περιοχή Πτολεμαϊδας  με αρχηγό τον διαβόητο συμμορίτη ΜΙΧΑΛΑΓΑ. Ουσιαστικά επαναλήφθηκε ένας δεύτερος "Μακεδονικός αγώνας" μεταξύ ενόπλων οργανώσεων που υποστηρίζοντο από Ελλάδα και Βουλγαρία. Υπήρξαν αιματηρέςς συγκρούσεις και διαπράχθηκαν εκατέρωθεν βιαιότητες.      Η  δράση της ΟΗΡΑΝΑ συνεχίστηκε  μέχρι  τον Σεπτέμβριο 1944 οπότε άρχισε η σταδιακή αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. Τα περισσότερα μέλη της ΟΗΡΑΝΑ εντάχθηκαν στην συνέχεια στην Σλαβομακεδονική οργάνωση NOF (Ταξιαρχία Αιγαίου)  πού έδρασε στον λεγόμενο εμφύλιο μέσα από τις τάξεις του Δημοκρατικού  Στρατού.    Μετά την απελευθέρωση οι Ελληνικές Αρχές εξαπέλυσαν  πογκρόμ διώξεων εναντίον των δεδηλωμένων  μελών της ΟΧΡΑΝΑ. Περισσότερο από 5.000 άτομα σύρθηκαν στα έκτακτα στρατοδικεία "δοσιλόγων" που συστάθηκαν με βάση την διαβόητη "Συντακτική Πραξη 6/1945  περί δοσιλόγων" της δικτατορικής κυβέρνησης Πλαστήρα η οποία εκδόθηκε τον Ιανουάριο 1945.   Οι περισσότεροι διωχθέντες καταδικάσθηκαν σε θάνατο, οι περιουσίες τους δημεύθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο και όσοι γλύτωσαν διέφυγαν στην νεοσύστατη Λαϊκή Δημοκρατία Μακεδονίας του Ομόσπονδου Γιουγκοσλαβικού κράτους. Η γενοκτονία των Βουλγαρομακεδόνων είχε ολοκληρωθή με τον χειρότερο τρόπο. Από τους δοσίλογους της Ελληνικής ακροδεξιάς δεν διώχθηκε κανείς !!!   Στο εκτελεστικΟ απΟσπασμα     Η δίκη-παρωδία του Κάλτσεφ στο ειδικό στρατοδικείο Θεσσαλονίκης κράτησε 10 ημέρες, από 10-19 Μαϊου 1948 και απασχόλησε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Συγκατηγορούμενος ήταν ο Ιταλός υπολοχαγός Cornelio Ravali που είχε δράσει στην περιοχή Καστορίας υπέρ του καθεστώτος Μουσολίνι.     Παρέλασε στρατιά εντεταλμένων "μαρτύρων κατηγορίας" μεταξύ των οποίων οι εξ  Εδέσσης Γερογιάννης, Οικονόμου, Σιγανίδης, Σκαρδάσης καθώς και ο γνωστός "Βουλγαροφάγος" στρατηγός Αθανάσιος Χρυσοχόου, διοικητής της Ελληνικής  ΚΥΠ επί Κατοχής. Δεν υπήρχαν μάρτυρες υπεράσπισης.    Πρόεδρος του "ειδικού" στρατοδικείου ο Αγησίλαος Μαρκόπουλος και βασιλικός επίτροπος ο Αδάμ Τζαβέλας. Το κατηγορητήριο ήταν νομικά διάτρητο διότι δεν βασιζόταν σε κανέναν ελληνικό νόμο. Η παραπομπή και καταδίκη του Κάλτσεφ έγινε με βάση δύο Συντακτικές Πράξεις της περιόδου 1945-1947 που εκδόθηκαν επί τούτου από τις δικτατορικές ελληνικές κυβερνήσεις εκείνης της περιόδου δεδομένου ότι δεν υπήρχε Βουλή. Επρόκειτο για απροκάλυπτο δικαστικό πραξικόπημα. Επειτα από την άρνηση της Βουλγαρικής κυβέρνησης να τον υπερασπίσει, το στρατοδικείο διόρισε τους δικηγόρους Θεσσαλονίκης Τσίτσουρα και Μέλλο  ως συνήγορους υπεράσπισης.    Η "απόφαση" έκρινε ένοχο τον  Κάλτσεφ γιά ηθική αυτουργία σε φόνους, λεηλασίες, εμπρησμούς και απόπειρα αλλοίωσης της εθνολογικής σύνθεσης των περιοχών Εδεσσας, Φλώρινας και Καστοριάς. Η ετυμηγορία ήταν Θάνατος. Ο Κάλτσεφ άκούσε ήρεμος την καταδίκη του. Η κομμουνιστική Βουλγαρία του Γκεόργκυ Ντιμίτρωφ τον είχε αποκηρύξει.    Ο υφηγητής Αντον Κάλτσεφ εκτελέστηκε με τουφεκισμό μαζί με τον Ιταλό υπολοχαγό Κορνέλιο Ραβάλι  τα χαράματα της 27ης Αυγούστου 1948 στις στρατιωτικές φυλακές Γεντή Κουλέ (Επταπυργίο) Θεσσαλονίκης. Κατ' επιθυμία του δεν παρέστη ιερέας.   Πέθανε ζητωκραυγάζοντας: URRA MAKEDONIA - Ζήτω η Μακεδονία. Ηταν 38 ετών. Ο τάφος του παραμένει άγνωστος, δεν συντάχθηκε ληξιαρχική πράξη θανάτου και η μνήμη του δεν έχει  αποκατασταθή. Το VMRO Βουλγαρίας πρότεινε πρόσφατα την τοποθέτηση προτομής του στο πάρκο ηρώων Borishova στην Σόφια, πλάϊ στα αγάλματα των θρυλικών ηγετών του VMRO  Todor Alexandrov  και  Ivan  Mihailov.

ΕΠΟΧΕΣ ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ

Δράμα, Απρίλιος 1941: Βουλγαρικά άρματα  μάχης γίνονται δεκτά στο ελληνικό έδαφος από γηγενείς κατοίκους  της περιοχής 

ΣΚΟΠΙΑ Πρωτομαγιά 1941: Ομάδα γυναικών με φολκλορικές ενδυμασίες ποζάρουν επιδεικνύοντας πορτραίτα του Βόριδος και Χίτλερ στην απελευθερωμένη από τον Σερβικό και Ελληνικό ζυγό  Μακεδονία. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Βουλγαρικός στρατός είχε εισέλθει ειρηνικά στο Μακεδονικό έδαφος υλοποιώντας την πολυπόθητη ένωση με την μητέρα Βουλγαρία

Η είσοδος του Βουλγαρικού στρατού στην  Μακεδονία του Βαρδάρη τον Απρίλιο 1941, έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από  τον  πληθυσμό

ΑΥγουστος 1948: ΕφημερΙδα ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ

Τα ακροεθνικιστικά  έντυπα  της εποχής (Αύγουστος 1948) είχαν πρωτοσέλιδο θέμα την δίκη  Κάλτσεφ.  Μέχρι σήμερα η δικογραφία της πολύκροτης δίκης  που έχει χαρακτηρισθή άκρως απόρρητη, παραμένει απρόσιτη στους ιστορικούς ερευνητές

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ 90/1945

Η προδοσΙα του ΤΙΤΟ και του ΚΚΕ

       Στις 14 Αυγούστου 1943 ο βασιλέας Μπόρις Γ'  της Βουλγαρίας συναντάται στο Rastenburg της Πρωσσίας, με τον Αδόλφο Χίτλερ. Σκοπός της συνομιλίας είναι η οριστική προσάρτιση της Μακεδονίας στο Βουλγαρικό κράτος με αντάλλαγμα την αποστολή Βουλγαρικών στρατευμάτων στο κλονιζόμενο Ρωσσικό μέτωπο. Ο Μπόρις αρνείται κατηγορηματικά να στείλει στρατό κατά της Σοβιετικής Ενωσης και επιστρέφει άπρακτος στην Σόφια. Δύο εβδομάδες αργότερα (28η Αυγούστου 1943) πεθαίνει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες πιθανώς δηλητηριασμένος.

  Τον διαδέχεται ο 6ετής γυιός του Συμεών Β΄ Σαξκομπουργκόφσκυ,  μελλοντικός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, ο οποίος θα διαφύγει το 1946 με την μητέρα του στο Κάϊρο και από εκεί στην Ισπανία όπου εγκαθίσταται οριστικά. Μετά τον θάνατο του Βόριδος η στάση του Χίτλερ άλλαξε ως προς το Μακεδονικό. Οπως αποκαλύφθηκε  τα τελευταία χρόνια, ο Χίτλερ επεδίωξε την αυτονόμηση της Μακεδονίας αντί της προσάρτισης στην Βουλγαρία Περισσότερα

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΚΑΛΤΣΕΦ: ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ ME ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

     Την 9η Σεπτεμβρίου 1944 εκδηλώνεται κομμουνιστικό πραξικόπημα στην Βουλγαρία που εισέρχεται αυθημερόν στο Σοβιετικό στρατόπεδο και κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Την επόμενη ημέρα οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον Κάλτσεφ στην Καστοριά και τον μεταφέρουν στα Σκόπια ως όμηρο. Στα μέσα Οκτωβρίου 1944, γιά να διασφαλίσουν ασφαλή υποχώρηση μέσω του Γιουγκοσλαβικού εδάφους, τον παραδίδουν ως αντάλλαγμα στους   Σέρβους παρτιζάνους της ASNOM (Γιουγκοσλαβικό ΕΑΜ).

   Τον Δεκέμβριο του 1944  Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές μεταφέρουν τον Κάλτσεφ στο Bitola (Μοναστήρι) και τον παραδίδουν στην ηγεσία της CΗΟΦ (SNOF, Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο), μία φιλοσερβική αριστερή οργάνωση  Σλαβοφώνων της Μακεδονίας. Στις 28 Δεκεμβρίου 1944 συντελείται η προδοσία. Αντιπροσωπεία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ έρχεται στα Bitola, παραλαμβάνει τον Κάλτσεφ και τον μεταφέρει σιδηροδέσμιο στην Αθήνα όπου εμαίνοντο τα Δεκεμβριανά.

Οι Οθωμανικές φυλακές Γεντί Κουλέ στην ακρόπολη Θεσσαλονίκης τόπος εκτέλεσης του Αντον Κάλτσεφ

       Τον Μάϊο 1945 με εντολή του Ζαχαριάδη που μόλις είχε επανέλθει από το στρατόπεδο Αουσβιτς, το ΚΚΕ παραδίδει τον Κάλτσεφ στον Βρετανικό στρατό. Ενα μήνα αργότερα, με διαταγή του Τσώρτσιλ, ο πλέον καταζητούμενος άνθρωπος στα Βαλκάνια παραδίδεται  βορά στις Ελληνικές Αρχές.

   Η πρώτη του δίκη πραγματοποιείται στην Αθήνα το 1945. Οι στρατοδίκες τον καταδικάζουν σε ισόβια δεσμά με βάση  "Συντακτική Πράξη περί εγκληματιών πολέμου" της ανώμαλης  περιόδου. Μετά την καταδίκη του μεταφέρεται στις φυλακές Κέρκυρας για να εκτίσει την ποινή του.

  Ωστόσο οι ακραίοι εθνικιστές με επικεφαλής τον  "Αντιβασιλέα" αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό Παπανδρεόυ ζητάνε επιτακτικά την κεφαλή του επί πίνακι. Τον Μάϊο 1948, μετά από τρία ολοκληρα χρόνια,   ο Κάλτσεφ παραπέμπεται με δικονομικό πραξικόπημα σε δεύτερη δίκη στην Θεσσαλονίκη παρά το δεδικασμένο της προηγούμενης. Αυτή την φορά το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο. 

   Στην διάρκεια της δίκης ο Κάλτσεφ αποκάλυψε πως μετά το 1943 στόχος της ΟΧΡΑΝΑ  ήταν η αυτονόμηση της Μακεδονίας στα πλαίσια μιάς πανευρωπαϊκής Γερμανικής επικυριαρχίας, σύμφωνα με τις επιταγές του Ivan-Vancho Mihailov (1896-1990),  ιστορικού ηγέτη του Βουλγαρικού ΒΜΡΟ  που ζούσε στην Ρώμη  Περισσότερα

  Η  καταδίκη του Κάλτσεφ σε θάνατο έγινε με βάση την ειδική επί τούτου εκδοθείσα Συντακτική πράξη 73 της 8^ης Οκτωβρίου 1945 «Περί κολασμού και εκδικάσεως των εγκλημάτων πολέμου» (ΦΕΚ 250) καθώς και την Συντακτική Πράξης 90 της 31^ης Δεκεμβρίου 1945 «Περί τροποποιήσεως της υπ’ αριθ. 73/1945 Σ.Π.».

  Η κατάληξη αυτή την φορά είναι το εκτελεστικό απόσπασμα. Ηταν ο μοναδικός Βούλγαρος που δικάσθηκε και εκτελέσθηκε στην Ελλάδα με κατάφωρη παραβίαση του Ελληνικού Συντάγματος και του διεθνούς δικαίου αντί να παραπεμφθή στο διεθνές δικαστήριο της Νυρεμβέργης. Ακόμα και ο Χίτλερ θα είχε καλλίτερη μεταχείρηση.

ΣΟΦΙΑ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1945: ΟΜΑΔΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΚ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ

93 ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

   Ολοι στο απόσπασμα:   Οι τέσσερις πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας στην διάρκεια του Β΄Π.Π.  Bogdan Filov, Dobri Bozhilov,  Ivan Bagrianov και Petur Gabrovski  εκτελέσθηκαν ταυτόχρονα από το κομμουνιστικό καθεστώς στο πλευρό του αντιβασιλέα της Βουλγαρίας Κύριλλου

Εις θάνατον: Ο αντιβασιλέας της Βουλγαρίας πρίγκηπας Κύριλλος

   Τις νυχτερινές ώρες της 1ης Φεβρουαρίου 1945 ένα συνταρακτικό γεγονός συγκλόνισε στην Σόφια. Ενενήντα τρεις (93) κορυφαίοι Βούλγαροι διανοούμενοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί εκτελέσθηκαν εσπευσμένα με τουφεκισμό στο κεντρικό νεκροταφειο Orlandovtsi (Орландовци) της Βουλγαρικής πρωτεύουσας.

   Προηγήθηκε   συνοπτική δίκη και καταδίκη σε θάνατο από λαϊκό επαναστατικό δικαστήριο. Ολοι ήσαν στελέχη του Τσαρικού καθεστώτος που διακυβέρνησε την Βουλγαρία τις προηγούμενες δεκαετίες. Η κατηγορία που τους απαγγέλθηκε ήταν ότι ενήργησαν κατά των λαϊκών συμφερόντων και συνεργάσθηκαν με την Ναζιστική Γερμανία.

   Μεταξύ των εκτελεσμένων ο αντιβασιλέας της Βουλγαρίας πρίγκηψ Κύριλλος (1896-1945) γυιός του τσάρου Φερδινάνδου και αδελφός του Βόριδος Γ΄, ο στρατηγός  Nikola Mihov και οι τέσσερις πρώην πρωθυπουργοί Bogdan Filov (1883-1945) καθηγητής αρχαιολογίας και  δ/ντής του αρχαιολογικού μουσείου Σόφιας,  Dobri Bozhilov  (1884-1945) διοικητής της κεντρικής τράπεζας, Ivan Bagrianov (1881-1945) διπλωμάτης καριέρας και  Petur Gabrovski (1898-1945) πολιτικός αρχηγός.

   Ο μόνος που κατάφερε να διαφύγει ήταν ο διαβόητος αρχηγός της Βουλγαρικής Κρατικής Ασφάλειας Nikola Geshev (Никола  Гешев, 1896-1984) ο οποίος δραπέτευσε μέσω Τουρκικών συνόρων και κατέφυγε στο Γερμανικό έδαφος όπου παραδόξως επέζησε στην περιοχή του Μονάχου μέχρι το έτος 1984 εργαζόμενος ως διπλός πράκτορας της KGB  και της CIA.

   Η ανατροπή της τελευταίας   φιλογερμανικής κυβέρνησης  του Konstantin Muraviev επήλθε την 9η Σεπτεμβρίου 1944 από τους αντάρτες του Κ.Κ.Β. με την στήριξη του Σοβιετικού στρατού (3η Ουκρανική ομάδα μεραρχιών) που προήλαυνε προς Σόφια. Ο Βουλγαρικός στρατός στράφηκε τότε κατά του Αξονα και επί οκτώ μήνες (Σεπτέμβριος 1944 - Μάϊος 1945) καταδίωξε τους υποχωρούντες Γερμανούς μέσω Γιουγκοσλαβίας και Ουγγαρίας μέχρι την  Αυστρία στο πλευρό των Σοβιετικών. 

Σόφια 1945: Ο διοικητής του Βουλγαρικού στρατού  στρατηγός Βλαντιμίρ Στόϊτσεφ εν μέσω επιτελών του. Τον τελευταίο χρόνο του Β΄ Π.Π. η Βουλγαρία μεταπήδησε στο συμμαχικό στρατόπεδο

   Η 1η Βουλγαρική στρατιά συνολικής δύναμης έξι μεραρχιών με 100.000 άντρες υπό τον στρατηγό   Vladimir Stoychev (Владимир Стойчев 1892-1990)  πήρε μέρος στις νικηφόρες μάχες της λίμνης  Balaton  και των   ποταμών Drava και  Mura  στην δυτική Ουγγαρία, εξαναγκάζοντας τους Γερμανούς σε περαιτέρω υποχώρηση προς Βερολίνο.

   Ακολούθησε η  εγκαθίδρυση κομμουνιστικού καθεστώτος υπό τον πρωθυπουργό Kimon Georgiev (1882-1969) και στην συνέχεια υπό τον Georgi Dimitrov (1882-1949). Η επαναφορά στην Δημοκρατία επήλθε τον Ιανουάριο 1990 με την έξωση του τελευταίου κομμουνιστή  προέδρου Todor Zhivkov.

    Τα πτώματα των 93 εκτελεσμένων ενταφιάσθηκαν σωρηδόν μέσα σε μεγάλο κρατήρα που είχε ανοίξει  οβίδα στον χώρο των νεκροταφείων. Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει τα κοιμητήρια Орландовци που βρίσκονται στο ομώνυμο   προάστειο Β..Α. της Σόφιας, για να αποτρέψουν πιθανή επέμβαση πρώην κυβερνητικών.

   Η δικαίωση  επήλθε με καθυστέρηση 51 ετών.  Στις 26 Ιουνίου 1996  το Ανώτατο δικαστήριο της Βουλγαρίας ακύρωσε την  καταδίκη και αποκατέστησε  την μνήμη των  93 εκτελεσθέντων. Στην Ελλάδα από τους τέσσερις κατοχικούς πρωθυπουργούς-Κουϊσλιγκ δεν εκτελέσθηκε κανένας Περισσότερα

ΣΟΦΙΑ 1949: ΑΙΜΑΤΗΡΕΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟ Κ.Κ.Β.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΪΤΣΟ ΚΟΣΤΩΦ με απαγχονισμο

Στις 16 Δεκεμβρίου 1949 μία απίστευτη είδηση πάγωσε τους Βούλγαρους. Ο Τράϊτσο Κοστώφ (Трайчо Костов) πρώην γεν. γραμματέας του κομμουνιστικού  κόμματος Βουλγαρίας και πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, οδηγήθηκε στην αγχόνη  έπειτα από καταδίκη  σε θάνατο για εσχάτη προδοσία

   Γενημένος στην Σόφια το 1897 ο Traycho Kostov υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Βούλγαρους κομμουνιστές, τρίτος στην ιεραρχία μετά τους Giorgi Dimitrov και Vasil Kolarov. Διακεκριμένος οικονομολόγος διαχειρίσθηκε την οικονομική πολιτική στα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής κομμουνιστικής Βουλγαρίας.     Ιστορικά υπήρξε το πλέον υψηλόβαθμο θύμα των Σταλινικών εκκαθαρίσεων στην κομμουνιστική Βουλγαρία.

   Στις 20     Ιουνίου 1949 συνελήφθη από την Βουλγαρική μυστική αστυνομία Държавна Cигурност (ДС). Τις κρίσιμες εκείνες ημέρες ο ηγέτης της Βουλγαρίας Γκιόργκυ Ντιμίτρωφ νοσηλευόταν ετοιμοθάνατος σε σανατόριο της Μόσχας όπου  πέθανε λίγες ημέρες αργότερα (2 Ιουλίου 1949).

   Η δίκη-παρωδία διεξήχθη δημόσια στο διάστημα  7-14  Δεκεμβρίου 1949 στην στρατιωτική Λέσχη αξιωματικών Σόφιας. Στην διάρκεια της κράτησής του υπέστη βασανιστήρια που τον υποχρέωσαν σε δημόσια ομολογία της ενοχής του.

   Η κατηγορία που του αποδόθηκε ήταν ότι επεδίωξε την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Βουλγαρία σε συνεργασία με τον "αποστάτη" Τίτο και τις Βρετανικές μυστικές Υπηρεσίες. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο υπήρξε έμμισθος πράκτορας του διαβόητου  Nikola Geshev  αρχηγού των Βουλγαρικών μυστικών Υπηρεσιών στην προκομμουνιστική Βουλγαρία του βασιλέα Βόριδος. Ο 52χρονος Τράϊτσο Κόστωφ εκτελέσθηκε με απαγχονισμό στις 2.30 μ.μ. της 17ης Δεκεμβρίου 1949 στις κεντρικές φυλακές της Σόφιας.

Βάσιλ Κολάρωφ	Τράϊτσο Κόστωφ	Βούλκο Τσερβένκωφ

   Η παραπομπή και καταδίκη του  έγινε με πρωτοβουλία του Βούλγαρου πρωθυπουργού Βάσιλ Κολάρωφ (1877-1950) διαδόχου του Γκιόργκυ Ντιμίτρωφ. Μαζί του καταδικάσθηκαν σε ισόβια κάθειρξη και πολυετείς φυλακίσεις άλλα δέκα κορυφαία στελέχη του Κ.Κ.Β.

    Ηταν η πλέον σκοτεινή εποχή του Κ.Κ.Β. στο οποίο κυριαρχούσε ο σκληροπυρηνικός σταλινικός Βούλκο Τσερβένκωφ (Вълко Червенков 1900-1980) που αναδείχθηκε γενικός γραμματέας του κόμματος το 1949 και πρωθυπουργός της Βουλγαρίας την περίοδο 1950-1956.

   Ο Τσερβένκωφ που ήταν γαμπρός του Γκεόργκι Ντιμίτρωφ, έζησε πολλά χρόνια στην Μόσχα διευθύνοντας την κρατική σχολή Μαρξισμού-Λενινισμού. Θεωρείται ως ο "Ζαχαριάδης της Βουλγαρίας".

   Ο Τράϊτσο Κόστωφ αποκαταστάθηκε μεταθανάτια το 1956 στα πλαίσια της αποσταλινοποίησης με απόφαση του Ανώτατου Βουλγαρικού Δικαστηρίου. Το 1989, ευθύς μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, διοργανώθηκε διαδήλωση στην μνήμη του στο κέντρο της Σόφιας που συνέπεσε με τα 40 χρόνια από τον  απαγχονισμό του.

Σόφια 1948: Ο ισχυρός αντρας της Βουλγαρίας Βούλκο Τσερβένκωφ αγορεύει στην  Εθνοσυνέλευση

 

ОХРАНА во Егејска Македонија  1942-1944

Компаративна анализа  

   Во периодот 1942-1944 г. во десетина села во Костурско и Воденско (како и во самиот град Воден) оперира паравоената организација ОХРАНА. Вооружените припадници на ОХРАНАТА себе си се нарекуваат комити или комитаџии, а амблеми им се знамињата од Илинденското востание во Костурско. Центарот на ОХРАНА за Костурско е селото Загоричани, а за Воденско е градот Воден. Организатор на ОХРАНАТА е Костурчанецот Андон Калчев. После создавањето на НОФ на Македонците од Егејска Македонија, скоро 90% од бившите Охраниоти се приклучија во редовите на НОФ-ДАГ.

   Официјалната Македонска историја ретко ја спомнува ОХРАНАТА, и ја смета за реакционерна, антиреволуционерна организација која војува против ЕЛАС и му служи на германскиот и италијалнскиот окупатор, а комитите ги смета за орудие на бугарската воена агентура. После 1992 дел од Македонските борци во Граѓанската Војна во Грција започнаа да пишуваат на таа тема и понудија друга гледна точка, која ги окфалификува комитите на ОХРАНАТА како борци против грчкиот гнет и заштитници на достоинството на Македонскиот народ во Егејска Македонија.

   Редакцијата на овој сајт нема точно определен став за карактерот на ОХРАНАТА (иако повеќе се придржува кон официјалното становиште), и затоа нудиме објективен поглед на темата со тоа што тука презентираме две гледни точки. И двата текста се извадоци од книги напишани од видни Македонци ветерани од Демократската Армија на Грција.

 

 

Εξερευνήστε το Bulgarmak- Explore Bulgarmak: Γενικός πίνακας περιεχομένων,Ευρετήριο ων ιστοτόπου

Βιογραφία Κάλτσεφ στην Βουλγαρική Wikipedia   www.bg.wikipedia.org/wiki/Андон_Калчев

Βιογραφία Κάλτσεφ στην Ελληνική Wikipedia    http://el.wikipedia.org/wiki/Άντον_Κάλτσεφ

Μακεδονία: Από που κι ως που ελληνική;

Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης: 1941-1944 

Πριγκηπάτο Πίνδου και Μακεδονίας 1941-1944: Τα σχέδια του  Χίτλερ για αυτονόμηση της Μακεδονίας 

Το φάντασμα του Τίτο πλανάται στην Μακεδονία

Φάκελλος ΟΧΡΑΝΑ: Η γενοκτονία των Βουλγαρομακεδόνων

"Μακεδονικός αγώνας:  Η σκοτεινή πλευρά  I Η καταγωγή των αρχαίων Μακεδόνων  I  Τουρκικό  Ορθόδοξο Πατριαρχειο Istambul: Ενα ξεχασμένο  ίδρυμα στο προσκήνιο της  επικαιρότητας  I  Απόκρυφες σελίδες: Κομμένες κεφαλές Βουλγάρων Μακεδονομάχων επί πίνακι  I   Απάντηση στο veto του Καραμανλή: Τα 18 αντίποινα της Μακεδονίας  I  Μετά το Κόσοβο η Τσαμουριά: Οι φιλοδοξίες του  νεαρότερου κράτους του κόσμου  I  ΕΥΠ και Μακεδονικό: Ολα για την μητέρα Ελλάδα  I  Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης: 1941-1944  I Αμερικανική βάση Bondsteel: Φρουρός της Μακεδονίας  I  Η Μακεδονία να ονομασθή Vardarska: Αναρθρες κραυγές του μητροπολίτη Ανθιμου  I Τα δέκα ψέμματα του Μακεδονισμού - Десетте лъжи на македонизма  I  Μακεδονικό: Τά 10 μυθεύματα της Ελληνικής προπαγάνδας  I  Παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα  I  Καταδίκη Νικόδημου Τσαρκνιά για παράνομη  λειτουργία Μακεδονικού Ναού  I Εγκαινιάσθηκε  η πρώτη Μακεδονική Εκκλησία στην Πέλλα  I  IMXA και Εταιρεία Μακεδονικών σπουδών: Παραχάραξη αρχείων  "Μακεδονικού αγώνα"   I  1916 Η μάχη του Καϊμακτσαλάν: Σέρβοι εναντίον Βουλγάρων με στόχο την Μακεδονία 

VIDEO

Η  θέση του ΚΚΕ για το Μακεδονικό στην δεκαετία του 40

Click here            Click here

 

        Copyright © 2002-2009    www.bulgarmak.org