Ελληνες είναι όσοι πιστεύουν στον Χριστό  ! ! ! ! !

GREECE: The last theocratic state

Στην σΥχρονη ΕλλΑδα εκκλησΙα και κρΑτος  παραμΕνουν ενωμΕνα καθΩς η ΚΥΒΕΡΝΗτικΗ εξουσΙα ασκεΙται στο Ονομα της ΑγΙας ΤρΙΑδας

"Πιστεύω σε έναν Ελληνα Θεό, φρουρό των ακριτικών συνόρων,   μεγαλοδύναμο (όχι παντοδύναμο), στρατευμένο αυτοκράτορα του Ελληνικού Γένους, προασπιστή των ελληνικών συμφερόντων θεμιτών και αθεμίτων"

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

 ΠΑΠΑΔΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΡΑΣΣΩΝ

      Στην δεκαετία του 1980 το καθεστώς Χομέϊνυ στο Ιράν αναδείχθηκε σαν η απόλυτη ταύτιση Κράτους-Θρησκείας. Γιά πολλά χρόνια οι μουλάδες του Ιράν κυβέρνησαν αυταρχικά οδηγώντας την χώρα σε πολεμικές περιπέτειες αλλά και διεθνή απομόνωση. Επειτα ήλθε το Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν να επιβάλουν ένα  καθεστώς θρησκευτικής καταπίεσης. Η γκούρκα διαδέχθηκε το τσαντόρ και η μακρυνή  χώρα βυθίσθηκε  στην δύνη του θρησκευτικού μεσαίωνα.   

   Ομως οι νεοέλληνες αγνοούν τον εαυτό τους. Λησμονούν πως το ισχύον Ελληνικό Σύνταγμα έτους 2001  αρχίζει με θρησκευτικό προοίμιο-επίκληση προς την Αγία Τριάδα. Υποτιμούν το ιστορικό γεγονός πως η Κύπρος διαφεντεύθηκε γιά πολλά χρόνια από έναν Χριστιανό Ρασσοφόρο τον Πρόεδρο "Εθνάρχη Μακάριο" που ως Αρχιεπίσκοπος της αυτοκέφαλης Κυπριακής Εκκλησίας ηγήθηκε ενός απελευθερωτικού κινήματος κατά των Βρετανών (ΕΟΚΑ) , το οποίο  χαρακτηρίσθηκε επίσημα ως τρομοκρατικό. Στο κίνημα αυτό δεν συμμετείχαν  οι  Μουσουλμάνοι Τουρκοκυπρίοι .

     Αλλά και η ίδια η Ελλάδα γνώρισε ανάλογη κατάσταση. Ελάχιστοι  Ελληνες  γνωρίζουν πως αμέσως μετά την απελευθέρωση από τις Γερμανικές δυνάμεις, αυτοδιορίσθηκε  Αντιβασιλεύς των Ελλήνων ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος  Δαμασκηνός Παπανδρέου.

   Η αναρίχηση και διατήρηση του Δαμασκηνού στον βασιλικό θρόνο της Ελλάδας επί 1 1/2 χρόνο, δεν έγινε με την λαϊκή συγκατάθεση αλλά επιβλήθηκε βίαια από τους Αγγλους και τις μετακατοχικές δικτατορικές κυβερνήσεις της Ελλάδας που αποτέλεσαν συνέχεια του καθεστώτος Μεταξά.

   Η περίοδος διακυβέρνησης της Ελλάδας από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό ήταν η χειρότερη της νεώτερης ιστορίας καθώς βαρύνεται με  εκτελέσεις χιλιάδων αγωνιστών της αριστεράς, διωγμούς "Βουλγαροφρόνων" και κοσμείται με τα λεγόμενα Δεκεμβριανά.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

    Η ταύτιση Κράτους - Θρησκείας στην ελληνική ιστορία συνδέεται αναπόσπαστα με την επανάσταση του 1821 που παρά τον εθνοκεντρικό της μανδύα υπήρξε μία θρησκευτική εξέγερση του χριστιανικού ιερατείου κατά του "αντίχριστου" Ισλάμ. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει πως η διακήρυξη της εξέγερσης έγινε από έναν χριστιανό Δεσπότη, τον επίσκοπο Παλαιών Πατρών Γερμανό που ύψωσε τον γαλανόλευκο χριστιανικό σταυρό ενάντια στην μισητή πράσινη ημισέληνο του Ισλάμ, ως λάβαρο ανεξαρτησίας αλλά κυρίως θρησκευτικής αντιπαρέθεσης.

  Το σημαντικό είναι πως οι Οθωμανοί αντίλήφθηκαν αμέσως την συμβολική πλευρά της εξέγερσης και αντέδρασαν ανάλογα. Ετσι την Κυριακή του Πάσχα του 1821 απαγχονίσθηκε δημόσια από τους Τούρκους στην πύλη του Πατριαρχείου ο  ηθικός αυτουργός της ανταρσίας Οικουμενικός Πατριάρχης Κωσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε' παρά το γεγονός ότι είχε σπέυσει να αποκηρύξει την εξέγερση των Ρωμιών στον Μωριά.

   Ενα χρόνο αργότερα, το 1822, εκδόθηκε στην Επίδαυρο το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας (Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδας)  στην επικεφαλίδα του οποίου φιγουράρει η επίκληση της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος (φωτο άνω). Η παράδοξη αυτή δογματική αντίληψη ανακλά απροκάλυπτα τον θεοκρατικό χαρακτήρα του νεοελληνικού κράτους αφού μεταφέρθηκε σε όλα τα επόμενα Συντάγματα περιλαμβανομένου και του πρόσφατα αναθεωρημένου Συντάγματος έτους 2001.   

ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

 ΤΙ   ΣΗΜΑΙΝΕΙ   ΕΛΛΗΝΑΣ;

     Παρά τις προσπάθειες των ελλήνων σωβινιστών δεν επινοήθηκε συγκεκριμμένος νομικός ή σημασιολογικός προσδιορισμός  του όρου Ελληνας. Ενδιαφέρει ωστόσο να παρατεθή ο διαχρονικός ορισμός αυτής της τόσο πολυσυζητημένης λέξης  που πρωτοεμφανίζεται για πρώτη φορά με εθνική σημασία μόλις τον 6^ο αιώνα πΧ, ώστε να καταδειχθή η  ανυπαρξία ανθρωπολογικού, εθνικού και νομικού προσδιορισμού  του όρου Ελληνας.

          Αρχαία περίοδος   (8ος πΧ αι. έως μέσα  4ου πΧ  αι.)

        1. Ο Αιολικής καταγωγής  επικός ποιητής Ομηρος (8^ος αιώνας πΧ) αγνοεί πλήρως  στα επικά του έργα τους όρους Ελληνας και  Ελλάδα. Αναφέρει άπαξ ως Ελλάδα μία ιστορικά άγνωστη πολίχνη στην σημερινή Θεσσαλική Φθιώτιδα που δεν έχει εντοπισθή από τους αρχαιολόγους. Αποκαλεί τους μετέπειτα Ελληνας εναλλάξ ως Αργείους, Αχαιούς και Δαναούς. Πρόκειται γιά φυλετικούς προσδιορισμούς που αναφέρονται σε φυλές, πόλεις και φατρίες περιοχών της Πελοπονήσου.

       2. Ο αρχαίος  ρήτορας των Αθηνών Ισοκράτης (436-338 πΧ) θεωρεί ως Ελληνες «πάντες τους μετέχοντες της ελληνικής παιδείας», δηλ. όσους ασπάζονται τα ελληνικά γράμματα και πολιτισμό. Ο ορισμός είναι ιδιαίτερα χαλαρός, νομικά ασύμβατος και χωράει οποιονδήποτε αλλογενή φιλέλληνα.

       3. Ο κορυφαίος Μακεδόνας φιλόσοφος Αριστοτέλης (384-322 πΧ) ορίζει τους Ελληνες ως εξής:

           «Ωκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα (στην Δωδώνη) και οι καλούμενοι τότε μεν Γρεκοί νυν δ’  Ελληνες»

              Αριστοτ. Μετεωρολογικά Α 352

        Στο παραπάνω απόσπασμα παρέχεται  η ιστορικά πολύτιμη πληροφορία ότι ο  απαξιωτικός κατά τους Ρωμαίους όρος Γραικός ή Γκρέκος που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα σε όλο τον δυτικό κόσμο, προϋπήρξε χρονικά του όρου Ελληνας που καθιερώθηκε μόλις τον 6^ο πΧ αιώνα. Ετυμολογικά ο όρος Γκρέκος προέρχεται από την αρχαιοσλαβική λέξη  Грєхь (Γκρεχ) που σημαίνει αμαρτία, απάτη.

        Ελληνιστική περίοδος (336-30 πΧ)

       Στην περίοδο αυτή που το Μακεδονικό βασίλειο μέσω του  Αλεξάνδρου και των επιγόνων αυτού, κατακυριεύει και υποτάσσει τις ελληνικές πόλεις-κράτη και επεκτείνεται σε μεγάλο μέρος της Ασίας, ο όρος Ελληνας εξαφανίζεται και αντικαθίσταται από τον όρο Μακεδόνας. Πολλούς αιώνες αργότερα οι νεολόγοι ιστορικοί εισάγουν τον όρο Ελληνιστικός που σημαίνει τον εξελληνισμένο πολιτισμικά βάρβαρο αλλοδαπό στα διευρημένα Μακεδονικά εδάφη των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

        Ρωμαϊκή περίοδος (Ειδωλολατρική) (30 πΧ – 313 μΧ)

     Στην παρηκμασμένη για τους Ελληνες αυτή περίοδο που αρχίζει το 30 πΧ με την ολοκληρωτική Ρωμαϊκή κατάκτηση του ελληνικού χώρου και διαρκεί μέχρι την ανακήρυξη του Χριστιανισμού (313 μΧ) ως ισότιμης θρησκείας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο εθνικός όρος Ελληνας παραμένει στην αφάνεια και υποκαθίσταται από τον επίσημο όρο Ρωμαίος (αργότερα Ρωμιός) που αντικαθιστά τον όρο ελληνιστικός και επεκτείνεται σε όλη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

  Ωστόσο οι Ρωμαίοι ιστορικοί εξακολουθούν να χρησιμοποιούν στα κείμενά των τον χρονικά αρχαιότερο απαξιωτικό όρο Γρεκός που υποδηλώνει μεταξύ άλλων  τον απατεώνα καθώς και το υποκοριστικό αυτού Γκρεκύλος που έχει επίσης περιφρονητική έννοια και σημαίνει μικροπρεπής τυχοδιώκτης, επιπόλαιος καιροσκόπος, κόλακας, προδότης.

      Ρωμαϊκή περίοδος (Χριστιανική) 313μΧ. – 1453 μΧ.

       Στην υπερχιλιόχρονη αυτή περίοδο ο εθνικός όρος Ελληνας παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση. Ως Ελληνες κατονομάζονται μόνον οι ασεβείς ειδωλολάτρες που ανθίστανται στην Χριστιανική θρησκεία ενώ οι κάτοικοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η οποία ουδέποτε αποκλήθηκε Βυζαντινή ή Ελληνική, εξακολουθούν να αποκαλούνται Ρωμαίοι ή Ρωμιοί, η χώρα των ονομάζεται επίσημα Ρωμαίων βασιλεία,  ή Ρωμαίων ηγεμονία και αργότερα Ρωμανία και το εθνικό γένος Ρωμιοσύνη. Μόνον  τα τελευταία εκατό χρόνια της ύπαρξης του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους αρχίζει δειλά η σποραδική επανεμφάνιση του όρου Ελληνας.

   Θα πρέπει ωστόσο να τονισθή ότι επίσημα και μέχρι την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η αυτοκρατορία εξακολουθούσε να αποκαλείται επίσημα Ρωμαϊκή (Ρωμανία) και όχι Ελληνική ή Βυζαντινή, ο δε αυτοκράτωρ προσηγορεύετο επίσημα ως Αυτοκράτωρ Ρωμαίων. Χαρακτηριστικό είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένα αυτοκρατορικό διάταγμα ούτε ένα νόμισμα της μεγάλης αυτής ιστορικής περιόδου που να αποκαλεί την αυτοκρατορία Ελληνική ή Βυζαντινή και όχι Ρωμαϊκή.

     Τουρκοκρατία    1453 – 1821

      Ο όρος Ρωμιός εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρύτατα επί 4 και πλέον αιώνες, ταυτόχρονα με τους όρους Ρωμανία, Ρωμιοσύνη, Ρωμέϊκο, Ρούμελη κλπ. Σποραδικά χρησιμοποιείται και ο όρος Γρεκός. Στο τέλος της περιόδου αρχίζει και πάλι η χρήση του όρου Ελληνας με εθνική έννοια, από την ολιγάριθμη τάξη των διαφωτιστών και διανοούμενων της διασποράς

       Νεώτερη περίοδος  1821 μέχρι σήμερον: Την 3η Φεβρουαρίου 1830 ιδρύεται γιά πρώτη φορά κράτος  με το όνομα Ελλάς. Αρχίζει η έκδοση Ελληνικών Συνταγμάτων στο προοίμιο των οποίων δεσπόζει η θρησκευτική επίκληση: "Εις το όνομα της Αγίας και Ομουσίου και Αδιαιρέτου Αγίας Τριάδος".

 Τι ορίζουν τα Ελληνικά Συντάγματα

"Ελληνες είναι όσοι πιστεύουν στον Χριστό" !!!!

      Η Ελλάδα απέκτησε  κρατική οντότητα με το όνομα αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία  την 3^η Φεβρουαρίου 1830 με βάση το Πρωτόκολλο ανεξαρτησίας του Λονδίνου.Τα πρώτα ελληνικά Συντάγματα περιόδου 1821-1831 επιχείρησαν να δώσουν τον ορισμό του όρου Ελληνας ταυτίζοντας τον όρο με τον Ορθόδοξο Χριστιανό. Στην συνέχεια όμως (μετά το 1844), η αδόκιμη αυτή ταύτιση απαλείφθηκε οριστικά

      Το πρώτο υποτυπώδες Σύνταγμα της ελληνικής επανάστασης αποκαλούμενο ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΧΕΡΣΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ  που συντάχθηκε στην Αμφισσα την την 30η Νοεμβρίου 1821, δίδει τον εξής απίστευτο ορισμό:

 «Οσοι κάτοικοι της Ελλάδος πιστεύουσι εις Χριστόν είναι Ελληνες» ! ! ! !

                                                                    Τμήμα Α΄ κεφάλαιον πρώτον

       Λιγες ημέρες αργότερα ψηφίζεται το αποκαλούμενο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ από την «εθνοσυνέλευση» που συνήλθε στην Επίδαυρο την 20η Δεκεμβρίου 1821. Στο ιστορικό αυτό κείμενο δίδεται και πάλι ο παραπάνω Χριστιανογενής ορισμός του Ελληνα και παρέχεται για πρώτη φορά η δυνατότητα πολιτογράφησης αλλοδαπών που "θέλουν να γίνουν Ελληνες".

           «Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικράτειας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν  εισίν Ελληνες» Τμήμα Β & β

             «Η διοίκηση θέλει φροντίσει να εκδόσει προσεχώς νόμον περί πολιτογραφήσεως των ξένων,όσοι έχουσι την επιθυμία να γίνουν Ελληνες»  

Τμήμα Β΄& ε΄

        Το επόμενο έτος ψηφίζεται το λεγόμενο ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ από την Β΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στην Αστρος της Κυνουρίας την 29^η Μαρτίου 1822. Και εδώ επαναλαμβάνεται ο παραπάνω παράδοξος ορισμός του Ελληνα, προβλέπεται η πολιτογράφηση αλλοδαπών και επιβάλλεται μία πρωτοφανής απαγόρευση αντιλόγου κατά της Χριστιανικής θρησκείας:

             «Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσι εις Χριστόν εισίν Ελληνες»   (Τμήμα Β΄& β΄)

               «Οσοι έξωθεν ελθόντες, κατοικήσωσιν ή παροικήσωσιν εις την επικράτειαν της Ελλάδος εισίν ίσοι με τους Ελληνες ενώπιον των νόμων» (Τμήμα Β΄ & δ΄)

«Να μη γίνεται λόγος κατά της Χριστιανικής θρησκείας» !!    (Τμήμα Β΄& η΄εδ.)

       Την 1^η Μαϊου 1827  η Γ΄ Εθνική Συνέλευση συνήλθε στην Τροιζήνα και ψήφισε το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Εδώ ο ορισμός του Ελληνα αρχίζει να γίνεται πιο ασαφής, αόριστος , χαλαρός και μάλλον κωμικός για τα σημερινά δεδομένα. Περιλαμβάνει πλήν αυτών που πιστεύουν στον Χριστό, τους ξένους που εγκαθίστανται με οποιονδήποτε τρόπο στο ελληνικό έδαφος  καθώς και όσους ξένους έχουν πατέρα Ελληνα:

                          Κεφάλαιον τρίτον, άρθρ.6:

     « Ελληνες είναι :

  α΄.  Οσοι αυτόχθονες της ελληνικής επικράτειας πιστεύουσιν εις Χριστόν !!!

  β΄.  Οσοι από τους υπό τον Οθωμανικόν ζυγόν πιστεύοντες εις Χριστόν,ήλθαν και θα  έλθωσιν εις την ελληνικήν επικράτειαν διά να συναγωνισθώσιν ή να κατοικήσωσιν εις αυτήν

  γ΄.  Οσοι εις ξένας Επικρατείας είναι γενημμένοι από πατέρα Ελληνα

  δ΄.  Οσοι αυτόχθονες και μη και οι τούτων απόγονοι, πολιτογραφηθέντες  εις ξένας επικρατείας προ της δημοσιεύσεως του παρόντος Συντάγματος,   έλθωσιν εις την Ελληνική επικράτειαν και ορκισθώσιν τον ελληνικόν όρκον

  ε΄.  Οσοι ξένοι έλθωσι και πολιτογραφηθώσι»   

      Την 5^η Δεκεμβρίου 1831 συνήλθε στο Αργος της Πελοπονήσου η  Ε΄  ΕΘΝΙΚΗ  ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ που ψήφισε και πάλι το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ μετά τον διορισμό του Ιωάννη Καποδίστρια ως κυβερνήτη. Και εδώ αφιερώνεται ολόκληρο κεφάλαιο στον ορισμό του Ελληνα αλλά και του μη Ελληνα  με καθαρά Χριστιανογενή  και θεοκρατικά κριτήρια που με τα σημερινά δεδομένα προκαλούν  θυμηδίαν.                    

      Παρατίθεται ολόκληρο το σχετικό κεφάλαιο Β΄ & 2, από το αυθεντικό πρωτότυπο κείμενο:

       Ακολουθει το Σύντάγμα της 18^ης Μαρτίου 1844 (περίοδος βασιλείας Οθωνος)   στο οποίο  απαλείφεται  οριστικά   ο καθιερωμένος ορισμός του όρου Ελληνας  (Ελληνες είναι όσοι πιστεύουσιν εις Χριστόν)  και εισάγεται ο όρος του έλληνα πολίτη με την εξής αόριστη και νομικίστικη διατύπωση: 

          «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους»    (άρθρ.3)

      Σειρά έχει το επόμενο Σύνταγμα της 31^ης Οκτωβρίου 1864 (περίοδος βασιλείας Γεωργίου Α΄) στο οποίο συνεχίζεται η παράλειψη του  ορισμού  του Ελληνα και επαναλαμβάνεται ο ίδιος αόριστος ορισμός του πολίτη:  

             «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου κατά τους νόμους του κράτους»    (άρθρ.3)

    Το ίδιο συμβαίνει και στο επόμενο ελληνικό Σύνταγμα της 23^ης Μαϊου 1911 όπου εξακολουθεί να παραλείπεται ο ορισμός του ελληνα και επαναλαμβάνεται ο ίδιος αόριστος ορισμός:  

           «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους»    (άρθρ.3)

      Ακολουθούν τα λεγόμενα Δημοκρατικά Συντάγματα της 1^ης Ιουλίου 1925,  της 22ας Σεπτεμβρίου 1926, και της 3^ης Ιουνίου 1927 μετά της έκπτωση της βασιλείας και την ανακήρυξη της Προεδρευομένης Δημοκρατίας, στα οποία εξακολουθεί να παραλείπεται ο ορισμός του Ελληνα και επανατίθεται ο ίδιος αόριστος ορισμός:  

             «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους»    (άρθρα 5 και 6)

         Το 1936 επανεισάγεται η βασιλευομένη Δημοκρατία και επανέρχεται το Σύνταγμα του 1911 με την ίδια  διατύπωση (Ελληνας πολίτης).

         Η στερεότυπη αυτή διατύπωση επαναλαμβάνεται και στο επόμενο ελληνικό Σύνταγμα της 1^ης Ιανουαρίου 1952 στο οποίο ορίζεται αόριστα ότι:

                   «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους»  (άρθρον 3)

       Τέλος ελαφρά διαφοροποίηση επέρχεται στο ισχύον Σύνταγμα της 6^ης Μαρτίου 1986 το οποίο καθορίζει  ότι:

            «Ελληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος»  (άρθρ.4,  παρ. 3)

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

         Ο ΚΩδικας Ελληνικης ιθαγΕνειας Κ.Ε.Ι.

       Αρθρο 19: "Οποιος φύγει από την Ελλάδα και δεν θέλει να επιστρέψει, παύει να είναι Ελληνας" !!!

       Αρθρο 20: "Οποιος φέρεται "αντεθνικά" στο εξωτερικό παύει να είναι Ελληνας" !!!        

   Με την θέσπιση του Κ.Ε.Ι.  το 1955 (ν.δ.  3370/1955), καθορίσθηκε ο τρόπος κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας από αλλοδαπούς του εξωτερικού που είτε γεννήθηκαν από έλληνες γονείς (άρθρ.1), είτε ζώντες στο εξωτερικό «συμπεριφέρονται ως Ελληνες» (άρθρ.5 παρ.1) χωρίς ωστόσο να καθορίζεται ποια είναι η πρέπουσα ελληνική συμπεριφορά η οποία κρίνεται ανεξέλεγκτα από τις τοπικές προξενικές Αρχές της Ελλάδας και τους απεσπασμένους σε αυτές πράκτορες της Ε.Υ.Π.

   Επίσης καθορίζεται η όλη διαδικασία απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας που απονέμεται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών (άρθρ.6 παρ.3). Παρά την έκταση του νομοθετήματος (35 άρθρα) δεν υπάρχει ορισμός του Ελληνα με την έννοια της εθνικής καταγωγής. Με το άρθρο 9 επιβάλλεται όρκος ειδικού τύπου για όσους αλλοδαπούς αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια.

        Υπενθυμίζεται ότι στο άρθρο 19 του ΚΕΙ που καταργήθηκε πρόσφατα, υπήρχε η δυνατότητα αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας για όσους εγκατέλειψαν την Ελλάδα "χωρίς πρόθεση να επιστρέψουν". Βέβαια δεν προσδιορίζεται πως εξακριβώνεται όταν κάποιος που βρίσκεται στο εξωτερικό δεν έχει πρόθεση να επιστρέψει στην Ελλάδα. Η καταργηθείσα έπειτα από διεθνή πίεση απαράδεκτη αυτή διάταξη χρησιμοποιήθηκε ως νομικό εργαλείο για την βιαία αφαίρεση της ελληνικής υπηκοότητας από 80.000 Μουσουλμάνους Τούρκους της Θράκης που κατά καιρούς ταξείδευαν στην Τουρκία, μεθόδευση που αποτέλεσε αντικείμενο διεθνών επικρίσεων κατά της Ελλάδας.

         Παρά την κατάργηση του άρθρου 19, στο διατηρούμενο άρθρο 20 του ΚΕΙ παρέχεται η δυνατότητα αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας σε έλληνες πολίτες της διασποράς «που ενήργησαν προς όφελος αλλοδαπής Πολιτείας πράξεις ασυμβίβαστους προς την ιδιότητα του Ελληνος και αντιθέτους προς τα συμφέροντα της Ελλάδας».  Η διατηρούμενη απαράδεκτη αυτή διάταξη που παραβιάζει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα, χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια ως νομικό έρεισμα για την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από εκατοντάδες ομογενείς του εξωτερικού που φέρονται να προπαγάνδιζαν αντεθνικά υπέρ της Δημοκρατίας  Μακεδονίας.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α ΤΑ

• Η Ελλάς παραμένει το τελευταίο Θεοκρατικό κράτος της Υφηλίου

• Κυρίαρχο ιδεολόγημα της Ελλάδας παραμένει ο λεγόμενος Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός

• Εκκλησία και Κράτος διατηρούνται ενωμένα

• Το Σύνταγμα της Ελλάδας κυριαρχείται από το δόγμα της Αγίας Τριάδας

• Ο Χριστιανισμός ορίζεται ως κυρίαρχη θρησκεία του Ελληνικού κράτους

• Ο Προσηλυτισμός σε άλλες θρησκείες απαγορεύεται αυστηρά

• Ο θρησκευτικός όρκος επιβάλλεται στα δικαστήρια

• Οι ιερείς μισθοδοτούνται από τον Δημόσιο προϋπολογισμό

• Η Ορκομωσία της Κυβέρνησης και του πρωθυπουργού γίνεται από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών

• Σε όλες τις  τελετές εγκαινιασμού προηγείται καθαγιασμός από χριστιανό ιερέα

• Ο Χριστιανικός σταυρός δεσπόζει στην Ελληνική σημαία ως εθνικό σύμβολο

• Πας Ελλην Χριστιανός  -  Πας μη Ελλην άπιστος

ΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΑΪΜΟΥ:Η Ελλάδα καυχάται ότι δεν περιέχει μειονότητες, ξεχνώντας ότι δεν περιέχει Ελληνες.  Το επιβεβαιώνει η θρυλική ρήση του Φαλμεράϋερ:

"Αφήστε τους κάτοικους αυτής της χώρας να ονειρεύονται ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Αρκεί που ο ίδιος ήλιος που φώτισε κάποτε τον Περικλή λάμπει ακόμα πάνω στα κεφάλια τους"

"Η Ελληνική φυλή έχει τελείως εξολοθρευθή από την Ευρώπη. Η φυσική ομορφιά, το μεγαλείο του πνεύματος, η απλότητα των συνηθειών, η καλλιτεχνική δημιουργία, οι αθλητικοί αγώνες, οι πόλεις, τα χωριά, το μεγαλείο των μνημείων και των αρχαίων ναών, ακόμα και το όνομα του λαού, έχουν εξαφανισθή από την Ελλάδα"

"Ενα διπλό στρώμα από ερείπια και ο βόρβορος δύο νέων και διαφορετικών λαών σκεπάζει τους τάφους των αρχαίων Ελλήνων. Τα αθάνατα έργα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και μερικά ερείπια, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αποτελούν τώρα την μόνη απόδειξη πως πριν από πολλά χρόνια υπήρχε ένας λαός σαν τους Ελληνες"

"Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μιά τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε έως την πιό απόμακρη γωνιά της Πελοπονήσου μιά νεά φυλή συγγενή προς την μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες-Σλάβοι, οι Ιλλυριοί-Αρβανίτες, οι συγγενικοί μ ε τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί, είναι εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Ελληνες. Ενας λαός με σλαβικά χαρακτηριστικά , τοξοειδείς βλεφαρίδες και σκληρά χαρακτηριστικά Αλβανών βοσκών του βουνού, που φυσικά δεν προέρχεται από το αίμα του Νάρκισου, του Αλκιβιάδη και του Αντίνοου. Μόνο μία δυνατή ρομαντική φαντασία μπορεί να ονειρεύεται ακόμα μιά αναγέννηση των αρχαίων Ελλήνων"

Ιάκωβος Φαλμεράυερ, Γερμανός Ιστορικός, 1835

Δείτε την σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας  Click below

Σχετικοί δεσμοί

Μειονότητες και φυλές στην πολυεθνική χώρα των Γρεκών

Δάκρυα για τον Ναζωραίο: Η αιματηρή επικράτηση του Χριστιανισμού

Κολοκοτρώνης ο εξολοθρευτής: Πως εξοντώθηκαν 30.000 Μουσουλμάνοι της Πελοπονήσου το 1821

Εγκλήματα Ελλήνων στην Αντιτουρκική (Μικρασιατική) εκστρατεία 1919-1922

Κωνσταντινούπολη: Οκουμενικό Πατριαρχείο εικονικής πραγματικότητας

1913 Μάχη Κιλκίς Λαχανά: Θηριωδίες Ελληνικού στρατού κατά Βουλγάρων αμάχων

© Copyright 2003-2008  www.bulgarmak.org