ΕΛΑΒΕ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ - ΘΑ ΠΟΛΙΤΕΥΘΗ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

     ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΟΡΙΣΘΗ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκυ τ. πρωθυπουργός Μακεδονίας σε αφίσσα του νέου κόμματος VMRO-pp

    Ο πρώην πρωθυπουργός της Μακεδονίας Λούπτσο Γκεοργκιέφσκυ (Ljubčo Georgievski or Љубчо Георгиевски in Macedonian, Љубчо Георгиевски in Bulgarian) αποτελεί φαινόμενο στην πολιτική ζωή της Δημοκρατίας Μακεδονίας. Το 1999 καταχωρήθηκε στο βιβλίο Guinness  ως ο νεώτερος πρωθυπουργός της ιστορίας επειδή ένα χρόνο νωρίτερα,  σε ηλικία 32 ετών, είχε εκλεγεί πρωθυπουργός της Μακεδονίας.  Γενημένος το 1966 στην πόλη Stip, της πρώην Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας Μακεδονίας, σπούδασε συγκριτική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Κύριλος και Μεθόδιος Σκοπίων. Θεωρείται διανοούμενος και είναι συγγραφέας δύο ποιητικών βιβλίων και μίας συλλογής διηγημάτων.

  Το 1990, σε ηλικία 24 ετών,  ίδρυσε το τωρινό κυβερνόν κόμμα VMRO-DPMNE που εκπροσωπεί δεξιά και εν μέρει εθνικιστική αντίληψη. Η τετραετής θητεία του ως πρωθυπουργός (1998-2002) υπήρξε ιδιαίτερα πετυχημένη στον οικονομικό τομέα. Σημεία καμπής φάνηκαν το 2001 στην διάρκεια της Αλβανικής εξέγερσης στην περιοχή του Τέτοβο που τερματίσθηκε με την συμφωνία-πλαίσιο της Οχρίδας. Το 2002 έχασε τις εκλογές από το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστικό κόμμα SDSM, κάτω από το βάρος κατηγοριών για οικονομική διαφθορά.

  Το 2006 αποσχίσθηκε από το κόμμα VMRO-DPMNE που ο ίδιος είχε ιδρύσει, λόγω ιδεολογικών διαφορών με τον τωρινό πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκυ (Nikola Gruevski) που υπήρξε υπουργός οικονομικών στην διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Στην συνέχεια ίδρυσε νέο κόμμα με επωνυμία VMRO-NP (VMRO-Λαϊκό κόμμα).

   Στις 14 Ιουλίου 2006 ζήτησε και έλαβε Βουλγαρική υπηκοότητα και ταυτότητα (Лична Карта) με το επιχείρημα ότι οι γονείς του ήσαν Βούλγαροι. Το όνομά του παραλλάχθηκε από Γκεοργκιέφσκυ (Σερβική κατάληξη) σε Γκεοργκίεφ (Βουλγαρική κατάληξη).  Παράλληλα διατήρησε την Μακεδονική υπηκοότητα διότι παραμένει βουλευτής του Μακεδονικού κοινοβουλίου. Το διάταγμα που του αναγνωρίζει τη βουλγαρική υπηκοότητα, που ισοδυναμεί με την ευρωπαϊκή, υπεγράφη από τον αντιπρόεδρο της Βουλγαρίας Ανγκελ Μάριν. Βουλγαρική υπηκοότητα δόθηκε ταυτόχρονα και στην σύζυγό του  Snezhana Georgievska.

   Το καλοκαίρι του 2007 άρχισε να συμμετέχει στην Βουλγαρική πολιτική ζωή ως μέλος της επιτροπής υποστήριξης του Kiril Pendev στην δημαρχία της Βουλγαρικής πόλης Blagoevgrad στην οποία γράφηκε ως δημότης. Πρόεδρος της επιτροπής είναι ο δήμαρχος Σόφιας Boyko Borisov. Ο κ. Γκεοργκιέφσκυ σε πρόσφατη δήλωσή του που προκάλεσε σάλο, αναφέρει ότι επιθυμεί να διορισθή πρεσβευτής της Βουλγαρίας στα Σκόπια.

   Τον Οκτώβριο 2007 εξέδωσε στην Βουλγαρία το βιβλίο του "С лице към истината" (Αντιμετωπίζοντας την αλήθεια). Στο βιβλίο αναπτύσσει το επίμαχο ζήτημα της Βουλγαρικής εθνικής καταγωγής των Μακεδόνων. Αναφέρει χαρακτηριστικά: "Γιατί ντρεπόμαστε να παραδεχθούμε ότι η ολόκληρη η επαναστατική παράδοση της Μακεδονίας προέρχεται από το Εξαρχικό (Βουλγαρικό) τμήμα του Μακεδονικού λαού; Δεν θα προσθέσουμε καμμιά καινούργια αλήθεια αν αναφέρουμε ότι το σύνολο των επαναστατών μας όπως οι  Γκότσε Ντέλτσε, Ντάμε Γκρούεφ, Γκιόρκι Πέτρωγ, Πέρε Τόσεφ, ήσαν διδάσκαλοι της Βουλγαρικής Εξαρχίας στην Μακεδονία"

    Το παράδειγμά του ακολούθησαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες της Μακεδονίας. Μέχρι σήμερα 25.000 έχουν λάβει Βουλγαρική υπηκοότητα παράλληλα με την Μακεδονική.  Μεταξύ αυτών οκτώ (8) μέλη του κοινοβουλίου της Μακεδονίας και 15 δήμαρχοι από την περιοχή Σκοπίων απέκτησαν διπλό διαβατήριο, ενώ εκκρεμούν 80.000 αιτήσεις. Απροδιόριστος αριθμός παρόμοιων αιτήσεων έχει υποβληθή από κατοίκους της Σερβίας, Μολδαβίας, Ουκρανίας, Μαυροβουνίου  και ... Αλβανίας.

«Ας σοΥμ ΜποΥλγκαριν»:  Ειμαι ΒοΥλγαρος

Αυτή είναι η φράση που είπε ο τ. πρωθυπουργός της Μακεδονίας Λιούπτσο Γεωργκιέφσκι, όταν  πήρε την Βουλγαρική υπηκοότητα, τον Ιουνιο του 2006. Μετά την  υπηκοότητα του Γεωργκιέφσκι, επακολούθησε κύμα αιτήσεων από Μακεδόνες για απόδοση βουλγαρικής υπηκοότητας. Οι Βουλγαρικές αρχές υπολογίζουν τις αιτήσεις σε 100.000!

 «Το κάνουν για να πάρουν διαβατήριο Ευρωπαϊκής Ενωσης», δηλώνει η κυβέρνηση της Μακεδονίας.

«Είμαστε Βούλγαροι», δηλώνουν οι αιτούντες.

«Είναι Βούλγαροι, που μόλις τώρα απέκτησαν την ελευθερία να εκδηλώσουν το εθνικό τους συναίσθημα» δηλώνει η Σόφια.

  ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Лична Карта - Βουλγαρική Λίτσνα Κάρτα

Η Βουλγαρική ταυτότητα (λίτσνα κάρτα) του κ. Γκεοργκιέφσκυ	Η λίτσνα κάρτα του βασιλέα της Βουλγαρία Βόριδος ΙΙΙ  το 1932

Η ΛΙΤΣΝΑ ΚΑΡΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

   Στην διάρκεια της Κατοχής 80.000 Ελληνες πολίτες Βουλγαρικής καταγωγής έλαβαν Βουλγαρική υπηκοότητα και απέκτησαν Βουλγαρική ταυτότητα (Λίτσνα Κάρτα) ως μέλη της Βουλγαρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης.

   Μετά τον πόλεμο υπέστησαν ανηλεή διωγμό, πολλοί εκτελέσθηκαν ως δοσίλογοι και οι περιουσίες τους δημευθηκαν βάσει του ν.δ. 1138/5-10-1949 «Περί των εχθρικών περιουσιών» (ΦΕΚ 237) που ψηφίσθηκε από την ελληνική Βουλή.

   Με το  αντισυνταγματικό αυτό νομοθέτημα η Βουλγαρία χαρακτηρίσθηκε εχθρικό κράτος, παρά το γεγονός ότι η χώρα αυτή ουδέποτε είχε κηρύξει τον πόλεμο κατά της Ελλάδας και ουδέποτε υπήρξε εχθροπραξία μεταξύ Ελληνικού και Βουλγαρικού στρατού.

   Με το διάταγμα αυτό δημεύθηκαν οι περιουσίες όσων εκδήλωσαν προτίμηση προς την Βουλγαρική ιθαγένεια με οποιονδήποτε τρόπον.

    Ετσι όσοι  είχαν αποκτήσει Βουλγαρική ταυτότητα (Лична Карта) στην διάρκεια της Κατοχής θεωρήθηκαν εθνοπροδότες αν και ήσαν ξένοι υπήκοοι, και οι περιουσίες τους δημεύθηκαν.

  Σήμερα η ίδια ακριβώς ενέργεια θεωρείται απολύτως νόμιμη. Σημεία των καιρών..

Συνέντευξη του κ. Γκεοργκιέφσκυ στο περιοδικό PULS των Σκοπίων 7 Ιουλίου 1995

According to historic sources, both the Vrhovists and Centralists ignored any language question, and simply accepted the beliefs of the Macedonian revivalist leaders. Thus if we must apportion "guilt" because some of them spoke in "Bulgarian" or wrote in "Bulgarian", the "guilt" should be undoubtedly assigned to those figures for who today we make no "comments", but simply recognise them as the most sacred, outstanding characters of Macedonian history.

  And when we examine their works closely, reading them without the deletions and additions, or even just glancing at their major works, we uncover an important truth, namely that Parteni Zografsky, Kiril Peichinovich, Teodosig Sinaitsky, the Miladinov Brothers, Grigor Prlichev, Kuzman Shapkarev, Marko Tsepenkov and many more, whenever they wrote for their mother tongue or about the revision of this language, they only declared for a Bulgarian language.

  And so again we return to Mihailov and Alexandrov. Why do we "accuse" them of things of which they are not guilty? Instead, is it not "scandalous" for Macedonian history that the two great awakeners, the Miladinov Brothers, proclaimed themselves everywhere as Bulgarians and their language as Bulgarian?

Gotse Delchev, undoubtedly the greatest and most prominent son of the Macedonian Liberation struggle, within his plans reasons, as a final solution, the concept of an autonomous Macedonia. The idea for an independent Macedonian state and its adherence within the framework of the historic VMRO appears in the time of Todor Alexandrov and is confirmed by Vancho Mihailov. I'll mention only a few facts from the life of Gotse: All his education is entrusted to the Bulgarian Exarchy by his parents.

  After he completes primary school his father sends him to the Bulgarian "Salonica Men's Gymnasium" and thereafter he travels to Bulgaria to become a Bulgarian military officer; discontinuing his studies he returns to Macedonia as a Bulgarian Exarchist teacher, a role, where amongst other duties, he teaches the Bulgarian language to his pupils as their mother tongue.

  In 1893 or 1894 he joins an organisation called the "Bulgarian- Macedonian-Adrianople Revolutionary Committee" and in a short time becomes one of its main leaders. Later he is assigned to act as the foreign VMRO representative stationed in Sofia, where he regularly attends the Supreme Committee (Vrhovists) meetings, and together with Giorche Petrov organises Boris Sarafov's election as its president. Assuredly, if Gotse Delchev was still alive in 1945 when the Serbo-communists left Macedonia in Yugoslavia, he would have found himself in "Idrizovo".

Mr. LJUPCHO GEORGIEVSKI
President, VMRO-DPMNE Political Party
Prime Minister of the Republic of Macedonia

The Skopje newspaper "Puls"
7 July 1995

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ  ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Ο ΚΙΡΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΩΦ ΕΙΧΕ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΘΗ ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ ΤΟ 1942

   Η Βουλγαροποίηση κορυφαίων πολιτειακών παραγόντων της Μακεδονίας έχει και συνέχεια. Οπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα στην πόλη Plovdiv (Φιλιππούπολη) της Βουλγαρίας από το κόμμα VMRO-BND, ο τ. πρόεδρος της Δημοκρατίας Μακεδονίας Κίρο Γκλιγκόρωφ (Киро Глигоров ή Kiril Blagoev Gligorov), είχε λάβει Βουλγαρική υπηκοότητα το 1942 στην διάρκεια του Β΄ Π.Π.

  Γενημένος στην πόλη Stip της Σερβίας το 1917, ο Κίρο Γκλιγκόρωφ  σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο Βελιγραδίου. Υπήρξε στενός συνεργάτης των κυβερνήσεων του Τίτο.  Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας Δημοκρατίας διετέλεσε πρώτος πρόεδρος της χώρας από  τον Ιανουάριο 1991 μέχρι τον Νοέμβριο 1999.

   Στις 3 Οκτωβρίου 1995 επέζησε δολοφονικής απόπειρας με παγιδευμένο αυτοκίνητο στα Σκόπια, στην διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν δύο άτομα ενώ ο ίδιος τραυματίσθηκε σοβαρά χάνοντας το δεξί του μάτι. Οι δράστες της απόπειρας δεν έχουν εντοπισθή μέχρι σήμερα. Διατυπώθηκαν διάφορα σενάρια στα οποία εμπλέκεται η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ελλάδα, ακόμα και η ..Μαφία.

  Παρατίθενται τρία ντοκουμέντα που σχετίζονται με την Βουλγαρική καταγωγή του Γκλιγκόρωφ. Το πρώτο με ημερομηνία  7-6-1942 είναι πιστοποιητικό γέννησης από την πόλη Στιπ στο οποίο βεβαιώνεται η Βουλγαρική του καταγωγή. Το δεύτερο με ημερομηνία 11-3-1943 είναι  βεβαίωση από τα Σκόπια στην οποία πιστοποιείται και πάλι η Βουλγαρική του καταγωγή. Το τρίτο με ημερομηνία 13-8-1942 είναι προσωπική αίτηση του Γκλιγκόρωφ με την οποία ζητάει να εγγραφή στον δικηγορικό σύλλογο Σκοπίων δηλώνοντας Βουλγαρική εθνικότητα. Ολα τα έγγραφα είναι συντεταγμένα στην Βουλγαρική γλώσσα. (Κλικ για μεγέθυνση).

Την περίοδο 1941-1944 η τότε Σερβική επαρχία Βαρντάρσκα (Vardarska Banovina) είχε προσαρτηθή στην Βουλγαρία και ο Βουλγαρικός στρατός είχε γίνει δεκτός ως απελευθερωτής από τον Σερβικό ζυγό.Το ίδιο είχε συμβεί και στην Αιγαιακή  Ανατολική Μακεδονία

1941: ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ

ΣΚΟΠΙΑ Πρωτομαγιά 1941: Ομάδα γυναικών με φολκλορικές ενδυμασίες ποζάρουν επιδεικνύοντας πορτραίτα του Βόριδος και Χίτλερ στην απελευθερωμένη από τον Σερβικό και Ελληνικό ζυγό  Μακεδονία. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Βουλγαρικός στρατός είχε εισέλθει στο Μακεδονικό έδαφος υλοποιώντας την πολυπόθητη ένωση με την μητέρα Βουλγαρία. Στην αφίσσα αριστερά διακρίνεται το σλόγκαν: ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ,  ΕΝΑΣ ΤΣΑΡΟΣ,  ΕΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

VIDEO

Σχετικά sites

Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης 1941-1944

Φάκελος ΟΧΡΑΝΑ

Copyright © 2002-2008  www.bulgarmak.org