|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Γαλλική εφημερίδα France Soir, 24 Ιουλίου 1974
 |
Η Μεγάλη Ιδέα, το απατηλό όνειρο των νεοελλήνων εθνικιστών, οραματίζεται την προσάρτιση της Ιστάμπουλ και της Κύπρου στην Ελλάδα |
 |
Από την σύσταση του Ελληνικού κράτους το 1830 και σε διάστημα 117 χρόνων μέχρι το 1947, η Ελλάδα επεκτάθηκε διαδοχικά 8 φορές αυξάνοντας τα εδάφη της κατά 278% σε βάρος της Τουρκίας. Η πολιτική του Ελληνικού κράτους συνοψίζεται στην λεγόμενη "Μεγάλη Ιδέα". Πρόκειται γιά το εθνικό όνειρο των νεοελλήνων να νεκραναστήσουν την Βυζαντινή αυτοκρατορία στα παλιά της όρια με πρωτεύουσα την Ιστάμπουλ (Κωνσταντινούπολη). Η προσδοκόμενη προσάρτηση της Κύπρου στην Ελλάδα αποτελεί μέρος του απραγματοποίητου αυτού οράματος. Με τα δεδομένα αυτά ο στερεότυπος ισχυρισμός της Ελλάδος ότι απειλείται από την Τουρκία καταντά εξωπραγματικός |
 |
Η περίοδος 1963-1974 είναι η χειρότερη στην ιστορία της Κύπρου. Χρονικά συμπίπτει με την πολιτική αστάθεια και την δικτατορία στην Ελλάδα. Χαρακτηρίζεται από τρομοκρατικές επιθέσεις ακραίων στοιχείων της Ελληνοκυπριακής κοινότητας εναντίον των Τουρκοκυπρίων. Η αποσταθεροποίηση που δημιουργήθηκε οδήγησε στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, στην ανατροπή του Μακαρίου και την απόπειρα προσάρτισης της Κύπρου στην Ελλάδα |
 |
Οι στόχοι του συνομωτικού σχεδίου ΑΚΡΙΤΑΣ και της τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΟΚΑ-Β ήταν οι εξής:
|
 |
Το συνομωτικό σχέδιο ΑΚΡΙΤΑΣ ξεκίνησε με μαζικές τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των Τουρκοκύπριων που δημιούργησαν εκατόμβες θυμάτων |
 |
Η εφαρμογή του σχεδίου ΑΚΡΙΤΑΣ ανατέθηκε στην τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ-Β (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών). Την περίοδο 1955-1959 η ΕΟΚΑ δολοφόνησε 142 Αγγλους και 336 Ελληνοκύπριους. Εννέα μέλη της ΕΟΚΑ απαγχονίσθηκαν στην Λευκωσία μετά από καταδίκες Βρετανικών δικαστηρίων γιά άνανδρες δολοφονίες Βρετανών υπηκόων |
 |
Το σχέδιο ΑΚΡΙΤΑΣ αποτελούσε εργαλείο του νεοελληνικού μεγαλοϊδεατισμού, της νεκρανάστασης δηλ. του Βυζαντίου και της αποκατάστασης στα παλιά του όρια σε βάρος της Τουρκίας |
 |
Η Δημοκρατία της Κύπρου που ιδρύθηκε το 1960 με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου επιβίωσε μόνο 3 χρόνια. Καταλύθηκε το 1963 από τους Ελληνοκύπριους με την απόπειρα του Μακάριου να αλλάξει το Σύνταγμα σε βάρος των Τούρκων και το κύμα τρομοκρατίας που εξαπόλυσε η ΕΟΚΑ-Β |
 |
Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960 ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και δικαιότερα στον κόσμο. Αποτελείτο από 199 άρθρα. Θεμελιώδες χαρακτηριστικό του ήταν πως δημιουργούσε ένα κράτος αποτελούμενο από δύο ισότιμες κοινότητες, την Ελληνική και την Τουρκική |
 |
Οι Ελληνοκύπριοι δεν είδαν ποτέ τους Τουρκοκύπριους σαν ισότιμους εταίρους. Δεν αποδέχθηκαν ποτέ το καθεστώς ίσων δικαιωμάτων που τους δόθηκε από το Σύνταγμα 1960 της ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας |
 |
Η σοβαρότητα της κατάστασης φάνηκε στις 22 Νοεμβρίου 1962 όταν ο πρόεδρος της Κύπρου Αρχιεπίσκοπος Μακάριος σε επίσημη επίσκεψή του στην Τουρκία διακήρυξε:"Τα δικαιώματα που παρέχονται στους Τουρκοκύπριους από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι πάρα πολλά" |
 |
Στις 30 Νοεμβρίου 1963 ο πρόεδρος Μακάριος ανακοίνωσε επίσημα ότι 13 άρθρα του Κυπριακού Συντάγματος που ευνοούν την Τουρκοκυπριακή πλευρά πρέπει να καταργηθούν.Τα περισσότερα αφορούσαν την ισότιμη εκπροσώπιση της Τουρκοκυπριακής κοινότητας στην διοίκηση της Κύπρου. Αντιπρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1960 ήταν ο Τούρκος δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ |
 |
Η πιό σοβαρή νομική συνέπεια της απόπειρας τροποποίησης του Κυπριακού Συντάγματος ήταν η εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων βίαιη ανατροπή της ισορροπίας και της ισότιμης εκπροσώπισης που είχε καθιερώσει το Σύνταγμα του 1960 ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Ξέσπασαν ταραχές και η παραστρατιωτική οργάνωση ΕΟΚΑ-Β εξαπέλυσε κύμα τρομοκρατίας κατά των Τούρκων |
 |
Ο τραγικός απολογισμός της τρομοκρατικής δράσης των Ελληνοκυπρίων στην περίοδο 1963-1974 είναι ιδιαίτερα βαρύς. 146 Τουρκοκύπριοι δολοφονήθηκαν, 103 Τουρκικά χωριά κάηκαν και 27.000 Τουρκοκύπριοι αναγκάσθηκαν να γίνουν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα. Στους παραπάνω αριθμούς δεν περιλαμβάνονται τα θύματα του πραξικοπήματος που έγινε τον Ιούλιο 1974 |
 |
Μετά τις παραπάνω εξελίξεις η Τουρκία προχώρησε σε επανειλημένα διαβήματα προς την Βρεττανία να παρέμβει ως εγγυήτρια δύναμη προκειμένου να σταματήσουν οι Ελληνοκυπριακές αυθαιρεσίες που παρεβίαζαν ευθέως το Σύνταγμα και τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959 |
 |
Η Βρεττανία φάνηκε απρόθυμη να παρέμβει. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέν Ετσεβίτ επισκέφθηκε το Λονδίνο στις 17 Ιουλίου 1974 για να πραγματοποιήσει άμεσες επαφές με την Βρεττανική κυβέρνηση. Οι συνομιλίες που είχε με τον πρωθυπουργό Ουίλσον και τον Υπουργό Εξωτερικών Κάλαχαν δεν είχαν αποτέλεσμα. Εξ άλλου η Ελληνική χούντα παρά τις Αμερικανικές πιέσεις δεν δέχθηκε να αποσείρει τα Ελληνικά στρατεύματα που στάθμευαν στην Κύπρο ενώ παράλληλα δεν αποδεχόταν την αποστολή Τουρκικών στρατευμάτων |
 |
Απώτερος στόχος των Ελληνων ήταν να εκδιώξουν τους Τουρκοκύπριους από την Κυπριακή κυβέρνηση μέσω ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος και να προσαρτήσουν την Κύπρο στην Ελλάδα. Το σχέδιο ήταν μία απροκάλυπτη επέμβαση της Ελλάδας στα εσωτερικά της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας |
 |
Η καταστροφική κρίση ξέσπασε στις 15 Ιουλίου 1974 με το πραξικόπημα Σαμψών και την ανατροπή του Μακαρίου που διέφυγε με την βοήθεια των Αγγλων στο Λονδίνο.Την Παρασκευή 19 Ιουλίου 1974, ο πρόεδρος Μακάριος παρουσιάστηκε αυτοπρόσωπα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη όπου κατήγγειλει την δικτατορία του Σαμψών και ζήτησε σε εφαρμογή του Κυπριακού Συντάγματος ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ως εγγυήτριας δύναμης. Το αίτημά του ικανοποιήθηκε αμέσως |
