ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ  ΚΑΙ  ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ 

   ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΝΕΧΘΗΚΑΝ 
ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

  Δημοσθένης: Διάσημος Αθηναίος πολιτικός και ρήτορας. Αυτοκτόνησε ταπεινωμένος το 322 πΧ  ρουφώντας ποσότητα μελάνης, όταν η Μακεδονική φρουρά που κατείχε την υπόδουλη Αθήνα επιχείρησε να τον συλλάβει.

  Ισοκράτης: Κορυφαίος  φιλόσοφος και πολιτικός της Ελληνικής αρχαιότητας. Αυτοκτόνησε απελπισμένος το 338 πΧ,  μόλις πληροφορήθηκε ότι  ο ελληνικός στρατός υπέστη συντριπτική ήττα από τους Μακεδόνες στην ιστορική μάχη της Χαιρώνειας

Δημοσθένης 385-322 πΧ

 

Ισοκράτης 436-338 πΧ

  

Ο Δημοσθένης (Demosthenes) και ο  Ισοκράτης (Isocrates) αποτελούν την αφρόκρεμα της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας. Αυτοί οι δύο παγκοσμίως γνωστοί ρήτορες, φιλόσοφοι και πολιτικοί, άφησαν το πολιτικό τους στίγμα στα δραματικά γεγονότα του 4ου πΧ αι. που κατέληξαν στην  υποταγή και προσάρτιση των Ελληνικών κρατιδίων στο Μακεδονικό βασίλειο.

   Και οι δύο αγωνίσθηκαν σθεναρά κατά των κατακτητικών διαθέσεων του βασιλέα Φιλίππου χαρακτηρίζοντας αυτόν βάρβαρο  απολίτιστο και μη Ελληνα. Και οι δύο εκφώνησαν πύρινους αντι-Φιλιππικούς λόγους επισείοντας τον από βορρά Μακεδονικό κίνδυνο. Τελικά και οι δύο αυτοκτόνησαν με τραγικό τρόπο όταν ο Μακεδονικός στρατός εισήλθε κατακτητής στην Αθήνα.

 

ΟΙ  ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ

ΒΑΡΒΑΡΟΣ  .. ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΣ   ..ΜΗ ΕΛΛΗΝΑΣ

Demoshtenes  vs.   Philip

«Μήπως όλα μας τα οχυρά δεν βρίσκονται στα χέρια αυτού του ανθρώπου ; Μήπως δεν θα υποστούμε τη χειρότερη ταπείνωση; Μήπως δεν βρισκόμαστε ήδη σε πόλεμο με αυτόν; Μήπως δεν είναι εχθρός μας; Μήπως δεν κατέχει δικά μας εδάφη; Μήπως δεν είναι βάρβαρος; Τα χειρότερα των επιθέτων δεν του αρμόζουν;».   ( Β΄ Ολυνθιακός)

 

" Ού μόνον ούχ Ελληνος όντος ουδέ προσηκόντως ουδέν τοις Ελλησιν, αλλ' ουδέ βαρβάρου εντεύθεν όθεν καλόν ειπείν, αλλ' ολέθρου Μακεδόνος, όθεν ουδ' ανδράποδον σπουδαίον ουδέν εν πρότερον πριάσθαι" (Γ΄ Φιλιππικός κεφ. 31)

Νεοελληνική μετάφραση

"...Οχι μόνο δεν είναι Ελληνας (ο Φίλιππος) , όχι μόνο δεν έχει τίποτα κοινό με τους Ελληνες,  αλλά  είναι  βάρβαρος  γιά τον οποίον δεν μπορεί να ειπωθεί  τίποτα το καλο. Πρόκειται γιά ένα ολέθριο πλάσμα από την Μακεδονία, όπου πρώτα δεν μπορούσες να αγοράσεις ούτε έναν σκλάβο της προκοπής"

Αγγλική

"That man Philip, not only he is not a Greek, but also he does not have anything in common with the Greeks. If only he would have been a barbarian from a decent country - but he is not even that. He is a scabby creature from Macedonia - a land that one can not even bring a slave that is worth something from"

Μακεδονική

"Ne samo sto ne e grk, nitu svrzan so Grcite, tuku e varvarin od Makedonija, bescesna zemja kade sto nikogas ne bilo mozno da se kupi dobar rob"

  Ο  Δημοσθένης γεννήθηκε στην Αθήνα  το 384 πΧ. Από νέος αναδείχθηκε σαν ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες της Ελληνικής αρχαιότητας. Αν και τραύλιζε ελαφρά ξεπέρασε το εκ γενετής ελάττωμά του εξασκούμενος στην ρητορική βάζοντας χαλίκια στο στόμα του. Συχνά έκανε εξάσκηση στην ρητορική χερονομώντας μόνος του στην Πειραϊκή ακτή .

  Το 351 πΧ εκφώνησε τον πρώτο  Φιλιππικό λόγο στον οποίο επισείει τον κίνδυνο που διατρέχει η Αθήνα και ο Ελληνικός κόσμος από την κατακτητική μανία των βαρβάρων Μακεδόνων. Ο δεύτερος Φίλιππικός εκφωνήθηκε το 344 πΧ και ο πύρινος  τρίτος  το 341 .

  Το 349  εκφώνησε τους τρεις Ολυνθιακούς  λόγους απαιτώντας βοήθεια γιά την Ολυνθο στην Χαλκιδική που κινδύνευε από τους Μακεδόνες,  προτρέποντας τους Ελληνες να ενωθούν εναντίον του ξένου κατακτητή που ονομάζεται Φίλιππος.

  Την εποχή εκείνη ο Φίλιππος κατελάμβανε την μία μετά την άλλη  τις Αθηναϊκές αποικίες στις ακτές της Μακεδονίας. Η Αμφίπολη, η Πύδνα, η Ποτίδαια, η Μεθώνη, οι Φέρρες, οι Παγασές, η Ολυνθος και άλλες Ελληνικές αποικίες έπεφταν στα χέρια των Μακεδόνων.   Το 336 ο Δημοσθένης πήρε μέρος ως εθελοντής στην μάχη της Χαιρώνειας στην διάρκεια της οποίας ο ελληνικός στρατός ηττήθηκε κατά κράτος από τις Μακεδονικές φάλαγγες. Το τέλος του ελληνικού κόσμου είχε σημάνει.

Ο Δημοσθένης έκανε εξάσκηση στην ρητορική χερονομώντας μόνος του στην παραλία

  Το 336 πΧ, μόλις μαθεύθηκε η  δολοφονία του Φίλιππου,  ο Δημοσθένης εμφανίσθηκε πανευτυχής στην αγορά των Αθηνών ντυμένος με πολυτελή ρούχα, φορώντας στεφάνι στο κεφάλι, παρά το γεγονός ότι η μοναχοκόρη του είχε πεθάνει έξι ημέρες νωρίτερα.

  Σε  άλλο περιστατικό, ο Δημοσθένης μιλώντας στους απεσταλμένους που στάλθηκαν στην Πελοπόνησο, στην Χίο, στην Ρόδο και στον βασιλέα των Περσών Δαρείο, ζήτησε να προβάλουν αντίσταση κατά του Μακεδόνα κατακτητή (του Φιλίππου).

  Το 326 πΧ κατέφυγε στην Αθήνα από την Μικρά Ασία ο  στρατηγός του Αλεξάνδρου Αρπαλος. Σύμφωνα με τις πηγές είχε αποστατήσει με 6.000 Μακεδόνες μισθοφόρους μεταφέροντας το ιλιγγιώδες ποσόν των 5.000 Περσικών ταλάντων που είχαν κατασχεθή από το θησαυροφυλάκειο του Δαρείου στην Περσέπολη.

   Ο Δημοσθένης κατηγορήθηκε ότι δέχθηκε 20 τάλαντα ως δωροδοκία από τον Αρπαλο. Στην δίκη που ακολούθησε στην Μακεδονοκρατούμενη Αθήνα, επιβλήθηκε στον  Δημοσθένη  το υπέρογκο πρόστιμο των 50 ταλάντων. Επειδή δεν είχε να πληρώσει καταδικάσθηκε σε φυλάκιση. Για να γλυτώσει την φυλακή κατέφυγε στην Αίγινα και στην συνέχεια στην Τροιζήνα.

   Το 323 πΧ μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, οι Αθηναίοι απεφάσισαν να τον αμνηστεύσουν και τον επανέφεραν στην Αθήνα. Ακολούθησε εξέγερση κατά της Μακεδονικής κατοχής, γνωστή ως Λαμιακός πόλεμος, που καταπνίχτηκε από τον αντιβασιλέα της Μακεδονίας Αντίπατρο και τον γυιό του Κρατερό στην μάχη των Κραννών. Ο Δημοσθένης και άλλοι πολιτικοί καταδικάσθηκαν σε θάνατο από Μακεδονικό δικαστήριο γιά εσχάτη προδοσία.

    Καταδιωκόμενος ο Δημοσθένης κατέφυγε το 322 πΧ στον ναό του Ποσειδώνα στο νησί Καλαβρία (Πόρο). Εκεί περικυκλωμένος από Μακεδόνες στρατιώτες του Αντίπατρου αυτοκτόνησε  ρουφώντας  με την γραφίδα του  μελάνη από το μελανοδοχείο . Από τραγική ειρωνία με την ίδια μελάνη  είχε συγγράψει τους πύρινους αντι-Φιλιππικούς του λόγους χαρακτηρίζοντας τον βασιλιά της Μακεδονίας βάρβαρο. Ηταν 62 ετών.

    

Μετά την αυτοκτονία του, ο λαός των Αθηνών τον τίμησε για την αντιμακεδονική του στάση στήνοντας  ορειχάλκινο αδριάντα και αποφασίζοντας πως τα γηραιότερα μέλη της οικογένειάς του  θα συντηρούνται στο Αθηναϊκό Πρυτανείο με δημόσια δαπάνη. Στην βάση του αγάλματος χαράχθηκε η εξής μνημειακή επιγραφή:

"Ω Δημοσθένη, εάν η δύναμή σου ήταν ίση με την σοφία σου, η Ελλάδα ποτέ δεν θα είχε κατακτηθή από τον Μακεδόνα Αρη"

 

ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ

ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΦΥΛΟΙ  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

"Φημί γαρ χρήναι σε τους μεν Ελληνας ευεργετειν, Μακεδόνων δε βασιλεύειν, των δε βαρβάρων ως πλείστων αρχειν, ην γαρ ταύτα πράττης, απαντές σοι χάριν έξουσιν, οι μεν Ελληνες υπέρ ων ευ πάσχουσι, Μακεδόνες δ' ην βασιλικώς αλλά μη τυραννικώς αυτών επιστάτης, το δε των άλλων γένος, ην δια σε βαρβαρικής δεσποτείας απαλλαγέντες Ελληνικης επιμελείας τύχωσι"

Φίλιππος 154

"Και γάρ τοι συνέβη δια το γνώναι περι τούτων αυτον ιδίως και την βασιλείαν γεγένησθαι πολυ των άλλων εξηλλαγμένην: μόνους γαρ Ελλήνων ουχ ομοφύλου γένους άρχειν αξιώσας"

Φίλιππος 108

   Ο  ρήτορας, πολιτικός και φιλόσοφος Ισοκράτης (436-338 πΧ) υπήρξε γόνος  πλούσιας οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν κατασκευαστής αυλών. Είχε την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και μαθήτευσε σε αρκετούς Σοφιστές ανάμεσά τους και στον  Σωκράτη. Η οικογένειά του πτώχευσε στην διάρκεια του Πελοπονησιακού πολέμου  και ο Ισοκράτης αντιμετώπισε πρόβλημα διαβίωσης.

   Έγινε δικηγόρος και λογογράφος στα δικαστήρια γιά δέκα περίπου χρόνια. Υπέρμαχος του Ελληνισμού υπεραμύνθηκε της ενότητας των Ελληνικών πόλεων κατά του Περσικού κινδύνου. Στην διαμφιλεγόμενη ρήση του γενικεύει τον ορισμό του Ελληνα χαρακτηρίζοντας  "Ελληνες όσους μετέχουν της Ελληνικής παιδείας" δηλ. όσους ασπάζονται τα ελληνικά γράμματα έστω και ως δεύτερη γλώσσα. Ο ορισμός είναι ιδιαίτερα χαλαρός  διότι χωράει οποιονδήποτε αλλογενή φιλέλληνα. Ωστόσο στο θέμα των Μακεδόνων υπήρξε κατηγορηματικός: Ησαν αλλόφυλοι και εχθροί της Ελλάδας

  Eκ διαμέτρου αντίθετης ιδεολογίας με τον Δημοσθένη  θεωρούσε ότι η Ελλάδα  όφειλε να εκστρατεύσει ενωμένη εναντίον του προαιώνιου αντιπάλου της, της Περσίας. Αντίθετα ο Αθηνοκεντρικός  Δημοσθένης δεν αποδεχόταν το γεγονός ότι η παρηκμασμένη Αθήνα του 4ου π.Χ. αι.  ήταν υποχρεωμένη να παραχωρήσει την πρωτοκαθεδρία σε  άλλη πόλη.

   Στο βιβλίο του Φίλιππος (107-108) ορίζει τα σύνορα του ελληνικού κόσμου αφήνοντας την Μακεδονία έξω καθώς απευθυνόμενος προς τον βασιλιά Φίλιππο χαρακτηρίζει ωμά τους "Μακεδόνες  αλλόφυλλους  των Ελλήνων".

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ  -  DEATH  BY STARVATION

Οταν το 338 πΧ όταν ο Μακεδονικός στρατός μετά την μάχη της Χαιρώνειας  κατέλαβε την Αθήνα και ο Ελληνικός κόσμος απώλεσε  την ελευθερία  του, ο Ισοκράτης έπαθε κατάθλιψη  και αυτοκτόνησε από πείνα  σε ηλικία 98 ετών, αρνούμενος να σιτισθή

ΒΙΝΤΕΟ

Greece was Macedonian  -  Η Ελλάδα  έγινε  Μακεδονική

Αλέξανδρος ο Ελληνοκτόνος: Alexander the Greek killer

 

7 Αυγούστου 338 πΧ: Μάχη  Χαιρώνειας - O Ελληνικός στρατός υφίσταται συντριπτική ήττα από τις Μακεδονικές φάλλαγες - Θάνατος του αρχαίου  Ελληνικού κόσμου - Τέλος της Ελληνικής ιστορίας

Σχετικά sites

Η καταγωγή των αρχαίων Μακεδόνων

 Φίλιππος ο Βάρβαρος

Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής ιστορίας: Click below

  Copyright © 2002-2008  www.bulgarmak.org