Η ΕΓΚΥΡΟΤΕΡΗ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  1904:  ΕΛΛΗΝΙΖΟΝΤΕΣ 10%

   Ο Χουσεϊν Χιλμή Πασάς (Hussein Hilmi Pasha) ήταν ένας από τους πιό πετυχημένους διοικητές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στα τελευταία χρόνια της ύπαρξής της. Ιδρυτής της Ερυθράς ημισελήνου διετέλεσε Μέγας Βεζίρης (πρωθυπουργός), υπουργός δικαιοσύνης και πρεσβευτής στην Αυστροουγγαρία.

  Γεννήθηκε στην Μυτιλήνη (Midilli) to 1855. Λόγω της  ευρείας του  μόρφωσης και γλωσσομάθειας εξελίχθηκε σε ανώτατο κρατικό λειτουργό. Το 1902 διορίσθηκε διοικητής της Υεμένης και γενικός επιθεωρής στα τρία Βιλαέτια της Μακεδονίας (Selanic-Θεσσαλονίκης, Monastir-Μοναστηρίου και Kosova-Κοσόβου). Η καριέρα του συνδέθηκε με την επανάσταση των νεοτούρκων (1908) και την καθιέρωση του Τουρκικού συντάγματος. Πέθανε στην Βιέννη το 1922 σε ηλικία 67 ετών.

   Το όνομά του συνδέθηκε με την επίσημη Οθωμανική απογραφή που διενήργησε το 1904 στην Μακεδονία. Συντάχθηκε στην Τουρκική γλώσσα και δημοσιεύθηκε γιά πρώτη φορά τον Δεκέμβριο 1904 στην επίσημη Οθωμανική εφημερίδα ASR (αριθ. φύλλου 994/1904) της Selanic (μετέπειτα Θεσσαλονίκης). Παραφράσθηκε σε διάφορα ευρωπαϊκά περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία.

  Η απογραφή Χιλμή Πασά υπέστη απίστευτες διαστρεβλώσεις και υπεραπλουστεύσεις από την Ελληνική προπαγάνδα με σκοπό να καταδειχθή η υπεροχή του δήθεν ισχυρού Ελληνικού στοιχείου έναντι του Βουλγαρικού.

Η ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ

Τα ιστορικά εδάφη της αρχαίας Μακεδονίας συμπίπτουν ακριβώς με τα τρία Οθωμανικά Βιλαέτια  Selanic-Θεσσαλονίκης, Monastir-Μοναστηρίου και νοτίου Κοσόβου (Σαντζάκι Uskub-Σκοπίων), όπως αυτά διαμορφώθηκαν με την Οθωμανική διοικητική μεταρύθμιση του 1877. Η απογραφή Hilmi Pasha του 1904 αφορά τα συγκεκριμμένα Οθωμανικά εδάφη

Το Οθωμανικό βιλαέτι Bitola (Μοναστηρίου)

Το Οθωμανικό Βιλαέτι Σελανίκ (Θεσσαλονίκη)

Το βιλαέτι Σελανίκ σε Οθωμανικό χάρτη με Αραβικούς χαρακτήρες

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ου αι.

Η εδαφική κατάσταση στα Βαλκάνια την εποχή της απογραφής Hilmi Pasha, λίγο πριν τους Βαλκανικούς πόλεμους

Τα εδάφη της απογραφής του Χιλμή Πασά συγκροτούν την ιστορική Μακεδονία. Οι ελληνίζοντες ήσαν μόλις 10,6%

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΧΙΛΜΗ ΠΑΣΑ - Η  ΠΑΡΑΧΑΡΑΓΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ

  Ο διαχωρισμός των απογραφέντων δεν έγινε βάσει της εθνικής τους καταγωγής αλλά βάσει της θρησκευτικής ομάδας (Millet) στην οποία ανήκαν. Ο όρος Millet στην Οθωμανική ορολογία αναφέρεται σε προστατευόμενη, αυτόνομη, καταγεγραμμένη και  οργανωμένη θρησκευτική κοινότητα διοικούμενη από θρησκευτικό ηγέτη. Στην Μακεδονία τέτοιες θρησκευτικές κοινότητες ήσαν οι Πατριαρχικοί Φαναριώτες Ρουμ (Ρωμαίοι), οι Εξαρχικοί Βούλγαροι, οι Εβραίοι  οι Αρμένιοι και οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Αυτονόητο ότι κάθε ομάδα είχε την δική της γλώσσα.

 Στις αρχές του 20ου αιώνα η Οθωμανική Μακεδονία ήταν ένα γλωσσικό μωσαϊκό, ένας Βαλκανικός πύργος της Βαβέλ. Η Βουλγαρική γλώσσα είχε επικρατήσει στο μεγαλύτερο τμήμα του μη Μουσουλμανικού πληθυσμού, ωστόσο παράλληλα μιλιόνταν τα Βλάχικα, τα Αρβανίτικα, τα Ισπανοεβραϊκά και σε μικρό ποσοστό τα Ελληνικά.

  Ο συνδυασμός θρησκείας και γλώσσας σχημάτιζε μιά εικόνα ακόμα πιό περίπλοκη. Υπήρχαν Τουρκόφωνοι Μουσουλμάνοι, Αλβανόφωνοι Μουσουλμάνοι, Βουλγαρόφωνοι Μουσουλμάνοι (Πομάκοι), Ελληνόφωνοι Μουσουλμάνοι (Βαλαάδες), Βλαχόφωνοι Μουσουλμάνοι, Εβραιόφωνοι Μουσουλμάνοι (Ντολμέδες) και Τουρκόγυφτοι Μουσουλμάνοι. Υπήρχαν ακόμα Πατριαρχικοί Ελληνίζοντες Χριστιανοί , Πατριαρχικοί Βουλγαρόφωνοι Χριστιανοί, Πατριαρχικοί Βλαχόφωνοι Χριστιανοί, Πατριαρχικοί Αλβανόφωνοι Χριστιανοί. Υπήρχαν τέλος Εξαρχικοί Βουλγαρόφωνοι χριστιανοί, Ρουμανίζοντες Βλαχόφωνοι, Σερβίζοντες, Ουνίτες και Προτεστάντες. Και ακόμα Γύφτοι και Ισραηλίτες.

  Η επίσημη Οθωμανική απογραφή διενεργήθηκε το 1904 μετά την έναρξη του λεγόμενου "Μακεδονικού αγώνα". Αποτελεί την μόνη έγκυρη πηγή της εποχής για την κατανομή του πληθυσμού κατά γλώσσα και θρησκεία. Πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη Ρώσσων και Αυστριακών αξιωματικών και προβλεπόταν από το πρόγραμμα μεταρυθμίσεων υπέρ του χριστιανικού πληθυσμού που είχαν αποφασίσει οι αυτοκράτορες Ρωσσίας και Αυστροουγγαρίας στο Murtzteg και αποδέχθηκαν οι κυβερνήσεις Αγγλίας, Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας.

  Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα της απογραφής αναδημοσιεύθηκαν στην Γερμανική γλώσσα από την Αυστριακή εφημερίδα Politische Correspondenz την 13-4-1905, χωρίς όμως να συμφωνούν με τα στοιχεία της Τουρκικής εφημερίδας ΑSR της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν έτσι δύο διαφορετικοί πίνακες  για την ίδια απογραφή. Η Αυστριακή μεταφρασμένη παραλλαγή εμφανίζει συνολικό πληθυσμό 270.000 κατοίκων περισσότερο από την αυθεντική Οθωμανική έκδοση. Επί πλέον το ποσοστό των Σερβιζόντων  ανεβαίνει από 3,5% σε 5,3% και των Κουτσόβάχων πέφτει από 3,4% σε 0,9%.

  Το μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων στην Αυστριακή έκδοση (20,5%) οφείλεται στο ότι περιλαμβάνει εκτός των Ελληνόφωνων, τους Βουλγαρόφωνους, Αλβανόφωνους και  Βλαχόφωνους Πατριαρχικούς. Σημειώνεται ότι οι Ελληνόφωνοι ορθόδοξοι στην επίσημη Οθωμανική έκδοση είναι μόνο 10,6%. Οι Μουσουλμάνοι εμφανίζονται σαν ομοιογενής ομάδα και δεν διαχωρίζονται γλωσσικά.

ΤΑ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ ΧΙΛΜΗ ΠΑΣΑ

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ: 10,6 %

    Στην αυθεντική Οθωμανική απογραφή Χιλμή Πασά η λέξη Ελληνας απουσιάζει εντελώς. Στην θέση του χρησιμοποιείται ο όρος Ρούμ (Ρωμαίος) που αναφέρεται σε κάτοικους της πρώην Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (Βυζαντίου) που κατέρευσε το 1453. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι Ρουμ (Ρωμαίοι) θεωρούνται διαφορετική φυλή από τους Γιουνάν (Ελληνες) του ελληνικού κράτους που επίσημα αποκαλείται Γιουνανιστάν. Στην παραχαραγμένη απογραφή την οποία χρησιμοποιεί η ελληνική προπαγάνδα, οι Βλάχοι και Βούλγαροι Πατριαρχικοί βαφτίζονται Ελληνες.

Η Ελλάδα ονομάζεται Γιουνανιστάν από το σύνολον των Μουσουλμανικών κρατών

Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΕΛΛΗΝΩΝ-ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Γαλλικός χάρτης της Μακεδονίας του 1914 δείχνει την υπεροχή του Βουλγαρικού στοιχείου (πράσινο χρώμα) έναντι του Ελληνικού (μπλε χρώμα)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ ΧΙΛΜΗ ΠΑΣΑ

   Με την δημοσίευση της απογραφής τον Δεκέμβριο 1904, άρχισαν οι περιπέτειές της, η διαστρέβλωση και η αποσιώπηση αυτής στην Ελληνική βιβλιογραφία. Η πρώτη και κάτω από διεθνή έλεγχο απογραφή των Μακεδονικών επαρχιών, εμφάνιζε τους Ελληνόφωνους σαν μία ισχνή μειοψηφία που μόλις ξεπερνούσε το 10% του πληθυσμού. Αυτό ήταν ένα επιχείρημα στα χέρια κυρίως της Βουλγαρίας, που η Ελληνική πλευρά ήθελε να αποφύγει.

  Η πρώτη αναφορά στην απογραφή βρίσκεται στο περιοδικό "Ελληνισμός" που αποτελούσε το ημιεπίσημο προπαγανδιστικό έντυπο των Ελληνικών διεκδικήσεων στην Μακεδονία. Στο τεύχος του Φεβρουαρίου 1905, αναδημοσιεύει χωρίς σχολιασμό τον πίνακα της Αυστριακής εφημερίδας. Αντιγράφονται 640.000 "Ελληνες", δεν διευκρινίζεται όμως ότι πρόκειται για το άθροισμα όλων των Πατριαρχικών που δέχονται την Ελληνική γλώσσα στην λειτουργία των εκκλησιών τους. Γίνεται δηλαδή αφηρημένος λόγος περί "Ελλήνων" και όχι γιά το άθροισμα Ελληνόφωνων, Βουλγαρόφωνων και Βλαχόφωνων Πατριαρχικών.

  Ο μικρός αριθμός των Ελληνόφωνων Πατριαρχικών που έχει δημοσιευθή στην επίσημη Τουρκική εφημερίδα ASR (ποσοστό 10,6%), παρασιωπάται. Από τυπογραφικό λάθος ο "Ελληνισμός" ανεβάζει τους Βούλγαρους Εξαρχικούς στο Βιλαέτι Θεσσαλονίκης, από 207.317 σε 277.317.

  Το ίδιο λάθος αντιγράφει το 1907 ο διευθυντής του "Ελληνισμού" καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νεοκλής Καζάζης, στο βιβλίο του "Το Μακεδονικό πρόβλημα". Προσθέτει όμως και ένα νέο που αποκλείεται να είναι τυπογραφικό: ΟΙ "Ελληνες" από 648.962 φτάνουν τους 749.932!  Και αγνοώντας βέβαια την ASR δεν κάνει καμμία διάκριση μεταξύ Πατριαρχικών και Ελληνοφώνων.

  Το 1908 ο καθηγητής Ιωάννης Χοϊδάς στην "Ιστορία της Μακεδονικής υποθέσεως" , ενώ σχολιάζει τις στατιστικές της Βουλγαρικής Εξαρχίας, του ταγματάρχη Huber και του Σέρβου Goptschevich, δεν αναφέρει την επίσημη Οθωμανική επιγραφή. Το ίδιο έτος ο Λιάκος Νικολαϊδης  σε ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο του για "Τα γλωσσικά, στατιστικά και εθνολογικά της Μακεδονίας" δεν γράφει τίποτα για την απογραφή, δίνει όμως τους δικούς του υπολογισμούς: "Εχουμε, λέει, να παρατάξουμε ένα συμπαγή ελληνικό εθνολογικό όγκο εξ 720.000 περίπου κατοίκων κατά 245.000 σχισματικών".

  Απλή μνεία στην απογραφή κάνει το 1909 ο Ανδρέας Αρβανίτης στο έργο του "Η Μακεδονία εικονογραφημένη" . Ο αριθμός των "Ελλήνων" εκτιμάται αυθαίρετα σε 677.987 .

  Το 1910 κυκλοφορεί στην Αθήνα μία απάντηση στους στατιστικούς πίνακες που έχει δημοσιεύσει η Βουλγαρία για τον πληθυσμό των χωριών της Μακεδονίας. Ποιά χωριά δηλαδή είναι Πατριαρχικά, ποιά είναι Εξαρχικά, ποιά Μουσουλμανικά και ποιά μικτά. Ο ανώνυμος συγγραφέας του έργου, παρουσιάζει στην εισαγωγή του, σαν νούμερα της Οθωμανικής απογραφής, τελείως φανταστικούς αριθμούς. Δίνει για παράδειγμα στο βιλαέτι Θεσσαλονίκης Μουσουλμάνους 482.414, Ελληνες 287.092, Βούλγαρους 223.537, Τσιγγάνους 6.726 και στο βιλαέτι Μοναστηρίου Μουσουλμάνους 272.000, Ελληνες 289.800 και Βούλγαρους 176.500.

  Ο Αλέξανδρος Μαζαράκης στις "Ιστορικές περιπέτειες της Μακεδονίας" σχολιάζει την αξία της Οθωμανικής απογραφής και θεωρεί πως είναι απολύτως έγκυρη.  "Δύναται - παρατηρεί - να θεωρηθή ως η μάλλον ασφαλής  βάσις προς εκτίμησιν του αριθμού των εν Μακεδονία κατοίκων και ιδία της μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων αναλογίας". Αποφεύγει ωστόσο να παραθέσει τα αποτελέσματα της απογραφής για να πληροφορηθή ο αναγνώστης της εποχής την ακριβή αναλογία.

  Το βιβλίο του Μαζαράκη είναι το τελευταίο ελληνικό που αναφέρεται στην απογραφή του Χιλμή Πασά όσο η Μακεδονία τελεί υπό Οθωμανική διοίκηση. Ακολουθούν οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ο κατακερματισμός της Μακεδονίας μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας. Τα έργα που συνατάμε τώρα στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχουν τον χαρακτήρα των εθνικών διεκδικήσεων αλλά της "ιστορικής δικαίωσης". Τα επίχειρήματα της ελληνικής πλευράς αποσκοπούν να εδραιώσουν την προσάρτιση των νέων επαρχιών και όχι να θέσουν θέμα άλλης εδαφικής επέκτασης.

  Το 1919 κυκλοφορεί στο Παρίσι μία  ιστορική μελέτη για την Μακεδονία του Β. Κολοκοτρώνη. Ο συγγραφέας αναγράφει τον αριθμό των Πατριαρχικών και Εξαρχικών από την ASR αλλά "λησμονεί" να αναφέρει τους Ελληνόφωνους.

  Η απογραφή του Χιλμή Πασά δεν υπάρχει στο ογκώδες σύγγραμμα για την Μακεδονία του Κλεάνθη Νικολαϊδη που κυκλοφορεί το 1922. Αντίθετα εμφανίζει μία ανύπαρκτη Οθωμανική απογραφή του έτους 1905, άγνωστη στους άλλους συγγραφείς.

   Το 1925 κυκλοφορεί το βιβλίο του Α. Πάλλη "Περί των φυλετικών μεταναστεύσεων Μακεδονίας και Θράκης". Θέμα του οι εθνολογικές μεταβολές που συντελούνται στις περιοχές αυτές μετά την εθελούσια μετανάστευση Ελλήνων-Βουλγάρων και την υποχρεωτική ανταλλαγή Χριστιανών-Μουσουλμάνων. Ο Πάλλης υποστηρίζει ότι η αναλογία Ελλήνων-αλλοφύλλων στη Μακεδονία από 43% με 57% που ήταν το 1912, έγινε 88% με 12% στις αρχές του 1925. Η στατιστική Χιλμή Πασά αγνοείται και πάλι.

  Το 1931 οι Μαυροκορδάτος και Χαμουδόπουλος δημοσιεύουν την δημογραφική οικονομική μελέτη τους για την Μακεδονία. Παρουσιάζουν σαν επίσημη Οθωμανική απογραφή τα στοιχεία ενός ανώνυμου συγγραφέα του 1910. Με βάση την κατασκευασμένη αυτή απογραφή  εμφανίζεται συντριπτική υπεροχή των Ελλήνων έναντι των Βουλγάρων.

  Το 1945 μετά την ήττα του Αξονα και την προβολή του κομμουνιστικού αιτήματος της αυτονόμησης της Μακεδονίας, δημιουργείται ολόκληρη σχολή εθνικοφρόνων που ειδικεύονται στην παραχάραξη της ιστορίας με την ευλογία και  χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους και παρακράτους. Το σύνολο της ελληνικής παραγωγής για την δήθεν "ελληνικότητα" της Μακεδονίας και τον από βορρά κίνδυνο στην δεκαετία 1945-1955 ξεπερνάει τους 150 τίτλους.

  Η σκυτάλη της Ελληνικής προπαγάνδας έχει δοθή σε δύο κρατικούς φορείς που διαχειρίζονται τό όλο υλικό σχετικά με το Μακεδονικό ζήτμα και εκδίδουν επιλεκτικούς τίτλους. Πρόκειται για την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ και το ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΧΕΡΟΣΝΗΣΟΥ ΤΟΥ ΑΙΜΟΥ που εδρεύουν στην Θεσσαλονίκη. Η αναφορά στην απογραφή Χιλμή Πασά είναι μονίμως ανύπαρκτη. Μέσα σε καθεστώς γενικευμένης σωβινιστικής υστερίας οι Ελληνες ιστορικοί δεν τρέφουν μόνο τον εθνικό μύθο της Ελάδας, τρέφονται και από αυτόν.

VIDEO

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Μακεδονία: Από που κι ως που Ελληνική;

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας

Η δολοφονία του Βούλγαρου αρχιμανδρίτη Θεσσαλονίκης Ευλόγιου

Ωμότητες ελλήνων κατά Βουλγάρων στην μάχη Κιλκίς

Η σφαγή στην Ζαγορίτσανη

Ζέλενιτς 1904: Ο ματωμένος γάμος

Η μαζική δολοφονία στο χωριό Τάρλις

Καπετάν Αγρας: Ποιοί τον κρέμασαν;

Γερμανός Καραβαγγέλης: Κυνηγός Βουλγαρικών κεφαλών με θεία εντολή

Παύλος Μελάς: Η σφαίρα που τον σκότωσε ήταν Ελληνική

Ιων Δραγούμης: Εθνοκήρυκας αντιβουλγαρισμού

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Ιστορίας.  κλικ στο παρακάτω banner

Copyright © 2002-2008    www.bulgarmak.org