ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ

Ενας  όρος ιστορικά ανύπαρκτος - Επινοήθηκε τον 18ο αιώνα από νεοέλληνες και Γάλλους εθνικιστές  Η λέξη Ελληνας θεωρείτο  ύβρις

BYZANTIUM: A fabricated historical term invented by French and Greeks 

   Μία από τις μεγαλύτερες παραχαράξεις της Ευρωπαϊκής ιστορίας είναι η εισαγωγή του όρου "Βυζαντινή αυτοκρατορία" και "Βυζάντιο".  Αν και επινοήθηκe γιά πρώτη φορά το 1557  από το Γερμανό ιστορικό Hieronymus Wolf η χρήση του συγκεκριμμένου όρου γενικεύθηκε πολύ αργότερα στις αρχές του 19ου αι. μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους με σκοπό να εμπεδωθή ο δήθεν ελληνικός  χαρακτήρας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

   Σε όλα ανεξαιρέτως τα ιστορικά κείμενα του μεσαίωνα η αυτοκρατορία χαρακτηρίζεται ως Ρωμαϊκή και ποτέ  Βυζαντινή ούτε βέβαια  Ελληνική. Οι κάτοικοι του πολυεθνικού Ρωμαϊκού κράτους ποτέ δεν θα μπορούσαν να φαντασθούν πως κάποιοι στο μέλλον θα τους άλλαζαν το όνομα. Ονομάζοντο Ρωμαίοι, ονομασία που διατηρήθηκε αναλλοίωτη επί έντεκα (11) ολόκληρους αιώνες από την σύσταση της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 323 μΧ μέχρι την οριστική της κατάλυσή   από τους Οθωμανούς τον Μάϊο του 1453.

   Απόροια του αναμφισβήτητου αυτού γεγονότος  είναι το  ιστορικό δικαίωμα της σημερινής Ιταλίας αλλά και του κράτους του Βατικανού να διεκδικούν την πολιτιστική κληρονομιά της πάλαι ποτέ ένδοξης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε με  επίκεντρο την αιώνεια Ιταλολατινική πόλη που ονομάζεται Ρώμη. Η διαπάλη μεταξύ Ρώμης - Κωνσταντινούπολης   αποτέλεσε την κύρια αιτία του εκκλησιαστικού σχίσματος μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων χριστιανών που οριστικοποιήθηκε το 1054.

The designation of the Empire as "Byzantine" began in Western Europe in 1557, when German historian Hieronymus Wolf published his work Corpus Historiæ By­zantinæ, a collection of Byzantine sources. The publication in 1648 of the Byzantine du Louvre (Corpus Scriptorum Historiæ Byzantinæ), and in 1680 of Du Cange's Historia Byzantina further popularized the use of Byzantine among French authors, such as Montesquieu. It was not until the 19th century, however, with the birth of modern Greece, that the term "Byzantine" came into general use in the Western world.

ΡΩΜΗ: ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 753 πΧ

Η Ρώμη,  κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, εξακολουθεί να βρίσκεται εδώ και 2.800 χρόνια στην Ιταλία και όχι στην Ελλάδα. Στην αιώνεια αυτή πόλη ανήκει η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά που βαραίνει τους παραγόμενους από το όνομά της όρους "Ρωμαίος", "Ρωμιός", Ρωμιοσύνη" και "Ρωμανία"

Ιωάννης Παλαιολόγος: Αυτοκράτωρ Ρωμαίων (όχι Ελλήνων)

   Στα  κείμενα των δήθεν "Βυζαντινών" χρονογράφων το Ρωμαϊκό κράτος αποκαλείται Ρωμανία, Ρωμαίων βασιλεία, Ρωμαίων Ηγεμονία, ή Ρωμαίων αυτοκρατορία, ενώ ο αρχηγός του κράτους τιτλοφορείται επίσημα Βασιλεύς Ρωμαίων ή αυτοκράτωρ Ρωμαίων. Ο επίπλαστος όρος Βυζαντινή αυτοκρατορία και Βυζάντιο δεν υπάρχει σε καμμία απολύτως ιστορική πηγή.

  Στο εικονιζόμενο νόμισμα του  Ιωάννη  Η΄ Παλαιολόγου (φωτο αριστερά), προτελευταίου αυτοκράτορα του "Βυζαντίου" (1423-1449), διακρίνεται καθαρά ο τίτλος Αυτοκράτωρ Ρωμαίων. Η ενδυμασία και το κάλυμμα του "Βυζαντινού" αυτοκράτορα είναι καθαρά δυτική και όχι ελληνική. Κατάλοιπα του  όρου Ρωμαίος είναι οι νεοελληνικές εκφράσεις Ρωμιός, Ρωμιοσύνη, Ρωμαίϊκο κ.α.

    Το νεοελληνικό κατεστημένο έχει παραχαράξει ακόμα και το όνομα της "Βυζαντινής πρωτεύουσας"  την οποία αποκαλεί Κωνσταντινούπολη, ενώ το ιστορικό της όνομα είναι Nova Roma (Νέα Ρώμη). Το Βυζάντιο ήταν μία μικρή αποικία των Ιλλυρικής καταγωγής Λελέγων από τα Μέγαρα  που κτίσθηκε στον Βόσπορο το 670 πΧ από τον βασιλέα  Βύζαντα. Σύμβολο της πόλης ήταν η ημισέληνος στην οποία προστέθηκε αργότερα ένα αστέρι. Το 340 πΧ πολιορκήθηκε από τον βασιλέα της Μακεδονίας Φίλιππο. Το 196 πΧ κυριεύθηκε από τους Ρωμαίους και μετονομάσθηκε Augusta Antonina. Το 330 μΧ μετονομάσθηκε Nova Roma και ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο όρος Κωνσταντίνου πολις χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα στα 1100 χρόνια της ιστορικής ύπαρξης του λεγόμενου Βυζαντίου.  Σέ όλα τα ιστορικά κείμενα της εποχής κατονομάζεται ως Nova Roma, Βασιλεύουσα, Πόλη  ή απλά ...Βυζάντιο. Από το  1453 μέχρι σήμερα ονομάζεται Istambul.

1453: ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

 Κωνσταντίνος ΙΑ΄  Αυτοκράτωρ Ρωμαίων

  Ακόμα και ο τελευταίος αυτοκράτορας του "Βυζαντίου" Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Ντράγκατς (Παλαιολόγος) αυτοπροσδιοριζόταν ως Αυτοκράτωρ Ρωμαίων και όχι Ελλήνων. Η σωζόμενη αυθεντική υπογραφή του Κωνσταντίνου (φωτο άνω) αναφέρει: Κωσταντίνος πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων

   Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν απέκτησε ποτέ ελληνικό εθνικό χαρακτήρα. Υπηρξε ένα πολυεθνικό συνοθύλευμα δεκάδων λαών στο οποίο ομιλούντο ελεύθερα πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων η Λατινική, η Αρμενική, η Εβραϊκή και η παρεφθαρμένη δημώδης Ελληνική του μεσαίωνα η οποία τους τελευταίους αιώνες χρησιμοποιήθηκε στις κρατικές υπηρεσίες εμπλουτισμένη με πολλές λατινικές λέξεις σε μικτό ελληνολατινικό αλφάβητο.  Η λέξη Ελληνας ταυτιζόταν με τον ειδωλολάτρη (εθνικό) και θεωρείτο ύβρις.

    Χαρακτηριστικές είναι οι βαρειές λοιδωρίες εναντίον των Ελλήνων  που εκτόξευε ο   ιστοριογράφος του 6ου αιώνα μΧ  Ιουστίνος:

"Επειδή τινες εύρηνται εκ των ανοσίων και μυσαρών Ελλήνων κατεχόμενη πλάνη"

                                                                                                                                        Ιουστίν. Κωδ. Α΄ 11,10   

Γιά περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ψευδεπίγραφο τίτλο ΒΥΖΑΝΤΙΟ και τους εθνικούς όρους ΡΩΜΙΟΣ, ΓΡΕΚΟΣ, ΕΛΛΗΝΑΣ κάντε κλικ εδώ. Η Ιστοσελίδα "ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ" απηχεί τις απόψεις του συγγραφέα Αναστάσιου Φιλιππίδη  

Της Μαίρης Σιάνη-Davies  

Η ΔΥΣΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΟΙ "ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ" ΗΣΑΝ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

"Το Βυζάντιο δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία των Ελλήνων, αλλά θα πρέπει να διεκδικείται από όλους μας"

Από τον Πολίτη της 10ης Μαρτίου 2002

  "Αν ήμουνα Ελληνίδα και ζούσα στην Ελλάδα, κι η χώρα μου είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της μόλις τον περασμένο αιώνα, αν είχα μια τέτοια πολιτιστική κληρονομιά και βέβαια θα την διεκδικούσα για δική μου, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Είναι μια απόλυτα φυσιολογική πράξη. Αλλά παράλληλα είναι και πολιτική. Γιατί με το να αυτοπροσδιορίζομαι είναι σαν να λέω ότι η Ελλάδα είναι διαφορετική από τις όμορές της χώρες, για παράδειγμα, την Τουρκία".

      "Και το δύσκολο είναι πως κάποτε θα κατορθώσει να συνθέσει τις θρησκευτικές πτυχές του Βυζαντίου με την κλασική αρχαιότητα, έτσι ώστε να αποτελέσουν μια ενότητα, μια συνέχεια". Έτσι σταράτα και χωρίς μασημένες κουβέντες μιλάει η καθηγήτρια Αveril Cameron, διακεκριμένη ιστορικός στον χώρο της ύστερης Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και συγγραφέας πάμπολλων βιβλίων. Πρύτανης του Κeble College της Οξφόρδης από το 1994, η Cameron είναι μια από τις τρεις γυναίκες που έχουν εκλεγεί στη θέση αυτή στα πρώην ανδροκρατούμενα κολέγια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ.

     Για την Cameron είναι λογικό οι Έλληνες να έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με το Βυζάντιο και να το βλέπουν σαν τον κρίκο που ενώνει την κουλτούρα της κλασικής και της σύγχρονης Ελλάδας. Η ελληνική γλώσσα και η Ορθοδοξία αποτελούν στοιχεία που είναι ενδεικτικά για τη συνέχιση της ιστορικής μνήμης. Παράλληλα, όμως, επισημαίνει πως το Βυζάντιο δεν ήταν περιορισμένο γεωγραφικά στα ελληνικά εδάφη μόνο, αλλά απλωνόταν κατά διάφορες χρονικές στιγμές σε όλη τη Μεσόγειο και κάλυπτε τις σλαβόφωνες χώρες των Βαλκανίων, τη Συρία, την Αίγυπτο, μέχρι και τα ανατολικά μέρη της σημερινής Τουρκίας.

 ΕΝΑ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

    "Θα ήταν πολύ λυπηρό αν δεν συμπεριλάβουμε το Βυζάντιο στον γενικότερο ιστορικό διάλογο για τις ρίζες όλων μας", δηλώνει η Cameron, τονίζοντας ότι αυτή η ιστορική περίοδος έχει πολλαπλές και σύνθετες πτυχές, οι οποίες έχουν αγγίξει την ιστορία ολόκληρης της Ευρώπης. "Το Βυζάντιο", συνεχίζει, "δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία των Ελλήνων, αλλά θα πρέπει να διεκδικείται από όλους μας. Πώς μπορούμε να κατανοήσουμε την ιστορία του Χριστιανισμού στη Δύση, αν αγνοήσουμε το Βυζάντιο; Το γεγονός ότι η Αγγλία ή η Γαλλία επηρεάστηκαν από τη δυτική χριστιανική Εκκλησία της Ρώμης, είναι ένα ιστορικό ατύχημα. Αφήνοντας το Βυζάντιο απ' έξω, διαστρεβλώνουμε την Ιστορία".

   "Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν ο χώρος όπου για πρώτη φορά έγινε η συνάντηση δύο πολιτισμών, του μουσουλμανικού και του χριστιανικού. Αν δεν το λάβουμε υπόψη μας αυτό, πώς θα ερμηνεύσουμε τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων; Και εκείνο που δεν πρέπει να αγνοούμε, είναι πώς γεννήθηκε αυτό το ενδιαφέρον για το Βυζάντιο εκ μέρους των Ελλήνων. Δεν δημιουργήθηκε αυτόματα με την ύπαρξη του ελληνικού κράτους. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά ακόμα και τότε δεν είχε γίνει αποδεκτό από όλους τους Έλληνες. Το να δούμε τα πράγματα σαν μια συνεχή και ευθεία γραμμή από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι, αν μη τι άλλο, υπεραπλούστευση". Η Αveril Cameron δεν συμμερίζεται το αρνητικό ίματζ της χλιδής, της διαφθοράς, του μη κλασικού και μη μοντέρνου που σχετίζεται με το Βυζάντιο εξαιτίας ιστορικών της Δύσης τύπου Gibbon (Τhe Ηistory of the decline and fall of the Rοman Εmpire).

   Για να ανατρέψει αυτήν τη λανθασμένη εικόνα, δανείζεται το μοντέλο του Οριενταλισμού του Εdward Said, Παλαιστίνιου διανοούμενου, που λέει ότι η Δύση "κατασκεύασε" την ύπαρξη του άλλοθι της Ανατολής, για να δικαιολογήσει την εξουσία της αποικιοκρατίας και την άσκηση πολιτικής κυριαρχίας της στις μη δυτικές χώρες. Με τον ίδιο τρόπο, υποστηρίζει, η Δύση "κατασκεύασε" αυτήν τη διαστρεβλωμένη εικόνα για το Βυζάντιο, γιατί ήθελε να δείξει πόσο "ανώτερος" και "διαφορετικός" ήταν ο δικός της πολιτισμός από τον πολιτισμό της "σκοτεινής Ανατολής και του Βυζαντίου," ο οποίος όπως λένε δεν επηρεάστηκε από τα πολιτιστικά και πνευματικά ρεύματα της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού.

  Τα περισσότερα βιβλία Βυζαντινής Ιστορίας που έχουν γραφτεί εδώ στην Αγγλία, από τη μια είναι πολύ εξειδικευμένα και από την άλλη φέρουν απόψεις ξεπερασμένες, που δυστυχώς έχουν περάσει και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. "Ακόμα υποφέρουμε από τέτοιες προκαταλήψεις", λέει η Cameron, "γι' αυτό κι εγώ αντιδρώ".

Απόκρυφες σελίδες της "Βυζαντινής"  ιστορίας  -  click στα παρακάτω links

Πατριαρχειο εικονικής πραγματικότητας: Ρωμαϊκό και όχι Ελληνικό το δήθεν Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης

Το τραγικό τέλος των Βυζαντινών αυτοκρατόρων

Η εθνική καταγωγή των 92 αυτοκρατόρων του Βυζαντίου.  Ούτε ένας Ελληνας

Σλάβοι από μητέρα οι δύο τελευταίοι αυτοκράτορες του Βυζαντίου

 Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (1224-1282) Ενας Περσοαρμένης σφετεριστής στον θρόνο του Βυζαντίου

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας

ΒΙΝΤΕΟ

Βυζάντιο και παπαδοκρατία: Θρησκευτικος μεσαίωνας στην ελληνική TV

Copyright © 2003-2008     www.bulgarmak.org