ΤΟ  ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΤΟΥ 1925 ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ

" Η Ελληνική κυβέρνηση στην επιθυμία της να εξασφαλίσει στα πρόσωπα που ανήκουν στην Βουλγαρική μειονότητα της Ελλάδας μία δίκαιη μεταχείρηση σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Σεβρών, υπέβαλε προς την Κοινωνία των Εθνών την παρακάτω πρόταση...."

Απόσπασμα από το κείμενο του Ελληνοβουλγαρικού πρωτοκόλλου Πολίτη-Kalfov  της 29 Σεπτεμβρίου 1924 για την προστασία της Βουλγαρικής μειονότητας στην Ελλάδα που υπεγράφη στην Γενεύη μετά το μακελλειό στο χωριό Τάρλις

Η ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΟΡΥΒΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ

  Τον Οκτώβριο 2006 η μειονοτική οργάνωση "Ουράνιο Τόξο" (Виножито/Vinožito) ανήγγειλε την επανέκδοση ενός παλιού αναγνωστικού πρώτης δημοτικού (primer or букварЬ) σε  δήθεν "Μακεδονική γλώσσα".  Το βιβλίο, ιστορικά γνωστό ως Αμπετσένταρ (Abecedar/Абецедар),  είχε εκτυπωθεί από την Ελληνική κυβέρνηση στις αρχές του 1925 για τα παιδιά της τότε αναγνωρισμένης Βουλγαρικής μειονότητας στην βόρεια Ελλάδα, χωρίς όμως να διδαχθή ποτέ στα σχολεία επειδή σύντομα αποσύρθηκε και καταστράφηκε.

   Η επανέκδοση του βιβλίου έπειτα από 81 χρόνια, έγινε από τον εκδοτικό οίκο ΜΠΑΤΑΒΙΑ της Θεσσαλονίκης με έξοδα της Ελληνικής Επιτροπής για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες που είναι παράρτημα του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες (EBLUL). Επιμελητής της επανέκδοσης είναι ο Ελληνολλανδός ιατρός δρ. Γεώργιος Νακρατζάς και ο πρόλογος του βιβλίου υπογράφεται από τον γραμματέα του Ουράνιου Τόξου  Παύλο Φιλίπωφ Βοσκόπουλο, κάτοικο Φλώρινας.

  Το επανεκδοθέν αναγνωστικό έχει έκταση 158 σελίδων στις οποίες περιλαμβάνονται μόνο 40 εικονογραφημένες  σελίδες του  πρωτότυπου από φωτοτυπία. Παρελείπεται ο πρόλογος του τότε Υπουργείου Παιδείας καθώς και οι οδηγίες εφαρμογής του στα υπό ίδρυση μειονοτικά σχολεία της Μακεδονίας. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν γίνεται καμμία αναφορά σε Βουλγαρική γλώσσα ούτε στα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν σε Βουλγαρικό χωριό της Δράμας το 1924 εξ αιτίας των οποίων το αναγνωστικό  εκδόθηκε  λιγους μήνες αργότερα. Αυτονόητο είναι ότι δεν γίνεται καμμία νύξη για Βουλγαρικό και όχι Μακεδονικό αλφάβητο, που ήταν σε χρήση στην Μακεδονία την δεκαετία του 20.

Βαρσοβία 9 Οκτωβρίου 2006: Ο γραμματέας της μειονοτικής οργάνωσης  Vinožito  κ. Παύλος Φιλίπωφ Βοσκόπουλος, παραδίδει στον κ. Μάνεση αντίτυπο του Αμπετσένταρ

   Η επανέκδοση του βιβλίου παρουσιάσθηκε από τον κ. Βοσκόπουλο στην διάσκεψη για τις μειονότητες του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ-OSCE) που πραγματοποιήθηκε στην Βαρσοβία τον  Οκτώβριο 2006. Αντίτυπα του βιβλίου δωρήθηκαν στον εκπρόσωπο της Ελλάδας κ. Χαράλαμπο Μάνεση και στην Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. Σύμφωνα με την προπαγανδιστική εκστρατεία που εξαπέλυσε  το "Ουράνιο Τόξο", το Αμπετσένταρ αποδεικνύει  την ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας και γλώσσας στην βόρεια Ελλάδα την οποία το Ελληνικό κράτος είχε δήθεν αναγνωρίσει το 1925 με την αρχική έκδοση του βιβλίου.  Οι χρησιμοποιούμενοι από το "Ουράνιο τόξο"  όροι abecedar  και букварЬ είναι τελείως αδόκιμοι αφού στην Δημοκρατία Μακεδονίας τα σχολικά αναγνωστικά ονομάζονται azbuka.

   Η ανάγκη για αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας επιβάλλει την παράθεση όλων των γεγονότων της περιόδου 1924-1925, από τα οποία αποδεικνύεται ότι την εποχή εκείνη η Μακεδονική μειονότητα και η Μακεδονική γλώσσα ήσαν έννοιες ανύπαρκτες για την Ελλάδα. Το επίμαχο αναγνωστικό προοριζόταν για τα παιδιά της Βουλγαρικής μειονότητας που είχε μόλις αναγνωρισθή επίσημα από την ελληνική κυβέρνηση με το Ελληνοβουλγαρικό πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ το οποίο είχε συνυπογραφεί λίγους μήνες νωρίτερα στην Γενεύη, υπό την αιγίδα της Κοινωνίας των Εθνών. Με την κατάργηση του πρωτοκόλλου τον Ιούνιο 1925, η Ελλάδα επανέφερε τον προηγούμενο πάγιο χαρακτηρισμό των Βουλγάρων της Αιγαιακής Μακεδονίας που αποκαλούνται μέχρι και σήμερα  "δίγλωσσοι  ή  Σλαβόφωνοι  Ελληνες".

Σπάνια αντίτυπα του Abecedar, έκδοσης 1925,   βρέθηκαν στην εθνική βιβλιοθήκη Αθηνών και στο Ι.Μ.Χ.Α.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

    Το Σεπτέμβριο 1924 η Ελλάδα ανεγνώρισε επίσημα την ύπαρξη Βουλγαρικής εθνότητας στην Βόρεια Ελλάδα (Πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ), εγγυήθηκε την προστασία της και τύπωσε Βουλγαρικό σχολικό αναγνωστάριο γνωστό ως Αbecedar. Αφορμή στάθηκε η εν ψυχρώ εκτέλεση 17 Βουλγάρων χωρικών από Ελληνα αξιωματικό στο χωριό της Δράμας Τάρλις, δύο μήνες νωρίτερα. Παράλληλα συνυπογράφηκε ένα δεύτερο ανεξάρτητο πρωτόκολλο με το οποίο αναγνωρίζόταν ελληνική μειονότητα στην Βουλγαρία.

   Η αναγνωρισθείσα Βουλγαρική μειονότητα περιλάμβανε όλους τους "Ελληνες Σλαβόφωνους" της Μακεδονίας, όπως αποκαλούντο μέχρι τότε οι γηγενείς κάτοικοι αυτής. Λόγω της έντονης Σερβικής αντίδρασης η τότε Ελληνική κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακοπούλου ανακάλεσε λίγους μήνες αργότερα την παραπάνω συμφωνία με την Βουλγαρία, αθετώντας τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Επειτα από διαβουλεύσεις εννέα μηνών το πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ ακυρώθηκε στην Κοινωνία των Εθνών στις 19 Ιουνίου 1925.

   Στο ενδιάμεσο διάστημα ένα Βουλγαρικό αναγνωστικό-αλφαβητάριο (primer-bukvar) γνωστό ως Αbecedar εκδόθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο 1925 από τον εκδοτικό οίκο Π. Σακελλαρίου με έξοδα και μέριμνα του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας. Αντίγραφο του βιβλίου κατατέθηκε στο τμήμα προστασίας  μειονοτήτων της Κοινωνίας των Εθνών ως στοιχείο εφαρμογής του Ελληνοβουλγαρικού πρωτοκόλλου Πολίτη-Kalfov που είχε υπογραφή στην Γενεύη δύο μήνες νωρίτερα. Μιά δεύτερη περιορισμένη έκδοση έγινε στην Θεσσαλονίκη στις αρχές 1926 από τον  εκδοτικό οίκο Παπανέστωρ για ιδιωτικούς σκοπούς.

   Διανομή του βιβλίου πραγματοποιήθηκε σε σχολεία και  εκπαιδευτικές περιφέρειες της Αιγαιακής Μακεδονίας. Το βιβλίο που περιείχε οδηγίες διδασκαλίας, διανεμήθηκε κυρίως στις περιοχές Καστοριάς (Kostur),   Φλώρινας (Lerin)  και Εδεσσας (Voden).

  Συγγραφείς του βιβλίου ήσαν τρεις Ελληνες Βλάχικης καταγωγής. Ο πρώτος ονομαζόταν Γεώργιος Σαγιαξής  και ήταν μελετητής της φολκλορικής παράδοσης των "Βλαχόφωνων" και "Σλαβόφωνων" της Μακεδονίας. Οι άλλοι δύο ήσαν οι επίσης Βλαχόφωνοι φιλόλογοι Ιωσήφ Λαζάρου και Ι. Παπαζαχαρίου, γνώστες της Βουλγαρικής διαλέκτου  που ομιλείτο στην Μακεδονία.

Ο όρος Μακεδόνες και Μακεδονική μειονότητα απουσιάζει παντελώς   από το κείμενο της συμφωνίας Πολίτη-Κάλφωφ και  το αναγνωστικό Αbecedar. Απουσιάζει  επίσης και από όλες τις επίσημες σχετικές διαβουλεύσεις της εποχής που σχετίζονται με την Ελληνοβουλγαρική συμφωνία και το επίμαχο αναγνωστικό

  Μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου Πολίτη-Kalfov στις 29 Σεπτεμβρίου 1924, η Ελληνική κυβέρνηση υπέβαλε στον Γ.Γ. της Κοινωνίας των Εθνών Sir James Erick Drumond, μία γραπτή πρόταση για την εφαρμογή της συμφωνίας  η οποία εστιαζόταν στα εξής τρία σημεία:

   1.  Τα Βουλγαρικά σχολεία στην Ελληνική Μακεδονία θα χρηματοδοτούντο από την ελληνική κυβέρνηση  όπου υπήρχαν τουλάχιστον 40 μαθητές. Εάν οι μαθητές ήσαν λιγότεροι, η Κ.τ.Ε. θα έπρεπε να αποφασίσει για τον επιμερισμό των εξόδων μεταξύ Ελλάδας-Βουλγαρίας. Ολοι οι δάσκαλοι έπρεπε να είναι Ελληνες πολίτες.

   2. Οι ελάχιστοι ιερείς της Βουλγαρικής Εξαρχίας που είχαν παραμείνει στην Β. Ελλάδα (Νέες Χώρες) όφειλαν να έχουν Ελληνική υπηκοότητα. Δεν επιτρέπετο η ύπαρξη επισκόπων διορισμένων από την Βουλγαρική κυβέρνηση διότι σύμφωνα με το Ελληνικό Σύνταγμα δεν επιτρεπόταν η συνύπαρξη δύο εκκλησιαστικών Αρχών του ιδίου χριστιανικού (ορθόδοξου) δόγματος.

  3. Στην Θεσσαλονίκη θα λειτουργούσε γραφείο μειονοτήτων υπαγόμενο στο Υπουργείο εξωτερικών με αρμοδιότητα την συλλογή αιτήσεων και διακανονισμό διενέξεων για τα μειονοτικά δικαιώματα.

  Το αναγνωστικό ήταν εικονογραφημένο, είχε έκταση 40 σελίδων και χρησιμοποιούσε Λατινικούς αντί Κυριλλικούς χαρακτήρες για την απόδοση του κειμένου.   Οι συγκεκριμμένοι Λατινικοί χαρακτήρες αντλήθηκαν από το προσαρμοσμένο στον ιδιόμορφο Σλαβικό φωνηεντισμό  Λατινικό αλφάβητο που χρησιμοποιείτο την εποχή εκείνη στις πρώην Αυστρουγγρικές επαρχίες της Κροατίας και Σλοβενίας που είχαν προσαρτηθή στο Σερβικό βασίλειο το 1918. Η χρήση Λατινικών χαρακτήρων ήταν αυθαίρετη επιλογή της Ελληνικής κυβέρνησης για να υπάρχει υποσυνείδητη διαφοροποίηση με το  επίσημο Βουλγαρικό (Κυριλλικό-Σλαβωνικό) αλφάβητο της εποχής.

  Στην Σόφια η κυβέρνηση Τσάγκωφ διαμαρτυρήθηκε έντονα για την μη χρήση του επίσημου Βουλγαρο-Κυριλλικού αλφαβήτου. Στην έδρα της Κ.τ.Ε. ο Βούλγαρος αντιπρόσωπος Mikov εξέφρασε την αντίθεση της κυβέρνησής του ενώ ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σόφιας Sismanov, δημοσίευσε άρθρο σε τοπική εφημερίδα υποστηρίζοντας ότι η χρήση Λατινικού αλφάβητου αποτελεί ύβρι για τους Βουλγαρομακεδόνες και θα υποβιβάσει το πολιτιστικό επίπεδο της Βουλγαρικής μειονότητας σε ημιβάρβαρη κατάσταση. Ολες οι Βουλγαρικές οργανώσεις περιλαμβανομένου του VMRO, ζήτησαν επίμονα την χρήση του επίσημου Βουλγαρικού  αλφάβητου.

  Το βιβλίο ήταν στοιχειώδες και ιδιαίτερα απλοποιημένο στις λεκτικές του εκφράσεις επειδή προοριζόταν για παιδάκια του  δημοτικού. Η γλώσσα ήταν η δυτική διάλεκτος της Βουλγαρικής που ομιλείτο στις Σλαβόφωνες περιοχές της Μακεδονίας. Προοριζόταν για χρήση στα υπό ίδρυση Βουλγαρικά σχολεία σύμφωνα με το πρωτόκολλο Πολίτη-Kalfov και την συνθήκη των Σεβρών της 10ης Αυγούστου 1920.

  Στις 28 Νοεμβρίου 1924 ο γ.γ. της Κ.τ.Ε. διαβίβασε έγγραφο προς τον υπεύθυνο μειονοτήτων του Οργανισμού με τις εξής προτάσεις:

    1. Η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να ιδρύσει ένα γραφείο μειονοτήτων στην Θεσσαλονίκη.

     2.  Στο γραφείο αυτό θα υπάρχει μία υπηρεσία με σκοπό την συλλογή αιτήσεων και παραπόνων από τα μέλη της μειονότητας.

  3. Ολα τα σχετικά έγγραφα θα διαβιβάζονται στην μικτή επιτροπή Ελληνοβουλγαρικής μετανάστευσης μαζί με τις παρατηρήσεις της Ελληνικής κυβέρνησης.

   4. Στην συνέχεια το υλικό θα ταχυδρομείτο  στην επιτροπή μειονοτήτων της Κ.τ.Ε. προκειμένου να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα διευθέτησης.

  Το πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ και η εισαγωγή του Abecedar στα σχολεία δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Στην πόλη Σόροβιτς (Αμύνταιο) "αγανακτισμένοι έλληνες δάσκαλοι" διαδήλωσαν την αντίθεσή τους στην εισαγωγή της Βουλγαρικής γλώσσας και την χρήση του Αμπετσένταρ. Η ελληνική κυβέρνηση ενθάρρυνε παρόμοιες αντιδράσεις σε όλη την Αιγαιακή Μακεδονία με τελικό αποτέλεσμα την απόσυρση του βιβλίου και την καταστροφή  των αντιτύπων του 

1924: Δημοσιευμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ επισύει  κίνδυνο απώλειας της Μακεδονίας λόγω του πρωτοκόλλου Πολίτη-Κάλφωφ

   Στις 29 Μαίου 1925 η Ελληνική κυβέρνηση διακοίνωσε στην Κ.τ.Ε. ότι δεν μπορούσε να εφαρμόσει εκπαιδευτικά μέτρα για τους Ελληνες Σλαβόφωνους πριν τον τερματισμό της προθεσμίας για την εθελούσια μετανάστευση των Ελληνοβουλγαρικών πληθυσμών που βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη βάσει της συνθήκης Neuilly του 1919.

   Ενα μήνα αργότερα το πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ ακυρώθηκε οριστικά στην Γενεύη και το Αμπετσένταρ ρίφθηκε στην πυρά. Ακολούθησε η δικτατορία Πάγκαλου, η στρατιωτική εισβολή της Ελλάδας στην Βουλγαρία και το οριστικό κλείσιμο της υπόθεσης με την δικτατορία Κονδύλη.

  Η πλέον πρόσφατη εξέλιξη είναι ότι εν έτει 2007  το Αμπετσένταρ βαφτίσθηκε από κάποιους  ..Μακεδονικό.

ΚΥΡΙΛΛΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ

ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

   Η αυθεντική  Γκλαγκολιτική (Κυριλλική) γραφή έχει εγκαταληφθή στις  έξι πρώην Γιουγκοσλαβικές Δημοκρατίες περιλαμβανομένης της Μακεδονίας, αντιθέτως χρησιμοποιείται σε Βουλγαρία και Ρωσσία

    Στο αναγνωστικό ABECEDAR που επανεκδόθηκε στις αρχές τον  Οκτώβριο 2006 από την μειονοτική οργάνωση ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ, επιχειρείται μία κραυγαλέα διαστρέβλωση του Βουλγαρικού αλφαβητάριου που είχε εκδοθή από την Ελληνική κυβέρνηση τον Ιανουάριο 1925 για τα παιδιά της Βουλγαρικής μειονότητας.

  Συγκεκριμμένα στην παραποιημένη αυτή επανέκδοση παρατίθενται τα  31 γράμματα του σημερινού Μακεδονικού αλφάβητου που καθιερώθηκε από τους Τιτοϊστές το έτος 1945 και δεν υπήρχαν όλα το 1925:

  Μιά προσεκτική ωστόσο παρατήρηση  αποκαλύπτει πως έχουν αφαιρεθή πέντε (5) γράμματα του Βουλγαρικού αλφάβητου που χρησιμοποιείτο την δεκαετία του 20 και στην θέση τους προστέθηκαν επτά (7) γράμματα του Σερβοκροατικού αλφάβητου που καθιερώθηκε στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας είκοσι χρόνια αργότερα (1945) από το κομμουνιστικό καθεστώς του Κροάτη Ιωσήφ Μπροζ Τίτο.

Βουλγαρικά γράμματα που αφαιρέθηκαν:         Й  Щ  Ъ  Ю  Я

Σερβοκροατικά γράμματα που προστέθηκαν:     Ѓ  Ѕ  Ј  Љ  Њ  Ќ  Џ  P  

 Τo γράμμα J αν και ξενόφερτo (Λατινικό) χρησιμοποιείται έκτοτε στην Δημοκρατία Μακεδονίας  στο όνομα της χώρας (Македонија) αλλά και της πρωτεύουσας (Скопје), Καμμιά σχέση με τον Κύριλλο ...Αιδώς Μπράτι Μακεντόνσκι.

ΣημερινΟ ΜΑΚΕΔΟΝικΟ αλφΑβητο (31 χαρακτηρεσ)

А Б В Г Д Ѓ Е Ж З Ѕ И Ј К Л Љ М Н Њ О П Р С Т Ќ У Ф Х Ц Ч Џ Ш

ΣημερινΟ ΒουλγαρικΟ αλφΑβητο (29 χαρακτηρεσ)

А Б В Г Д Е Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Ъ Ю Я

ΣυμπΕρασμαΤΑ

1. Το ιστορικό αναγνωστικό του 1925 ήταν Βουλγαρικό και όχι Μακεδονικό.

2. Η σημερινή Μακεδονική γλώσσα χρησιμοποιεί Σερβοποιημένο-Αποβουλγαροποιημένο και κατά συνέπεια παραποιημένο "Κυριλλικό"  αλφάβητο Τιτοϊκής έμπνευσης.

ΔΥΟ ΣΠΑΝΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 1944

1916: Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕI ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ  ΩΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

"Μη ειδότες την Ελληνικήν αλλά την Μακεδονικήν διάλεκτον"

Στο υπ' αριθ. 1023 συμβολαιογραφικό έγγραφο που συντάχθηκε την 18η Σεπτεμβρίου 1916 στο χωριό   Βλάδοβο της Εδεσσας (μετονομάσθηκε το 1926 σε Αγρας προς τιμή του ομώνυμου ελληνα κομιτατζή) βεβαιώνεται επίσημα από τον τον Ελληνα συμβολαιογράφο Λουκά Βασιλείου, ότι τόσο ο γηγενής πωλητής του προς πώληση αγρού όσο και ο αγοραστής αγνοούν την Ελληνική  και μιλούν την Μακεδονική διάλεκτο

ΒΙΝΤΕΟ

Σχετικά sites

Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης 1941-1944

Η σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής ιστορίας

Ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας: Το ημερολόγιο των φρικαλεοτήτων

Η παραχάραξη των αρχείων του "Μακεδονικού" αγώνα

Η σφαγή στο Τάρλις και το Ελληνοβουλγαρικό πρωτόκολλο Πολίτη-Κάλφωφ

Η στρατιωτική εισβολή της Ελλάδας στην Βουλγαρία το 1925

Η δολοφονία του Βούλγαρου αρχιμανδρίτη Θεσσαλονίκης Ευλόγιου

Ωμότητες ελλήνων κατά Βουλγάρων στην μάχη Κιλκίς

Η σφαγή στην Ζαγορίτσανη

Ζέλενιτς 1904: Ο ματωμένος γάμος

Γερμανός Καραβαγγέλης: Κυνηγός Βουλγαρικών κεφαλών με θεία εντολή

Παύλος Μελάς: Η σφαίρα που τον σκότωσε ήταν Ελληνική

Καπετάν Αγρας: Ποιοί τον κρέμασαν;

Ιων Δραγούμης: Εθνοκήρυκας αντιβουλγαρισμού

Copyright © 2002-2008    www.bulgarmak.org